Λέγοντας ιστορίες

Λένε πως η ιστορία είναι ένα παραμύθι που όλοι πιστεύουν. Λένε επίσης ό,τι το παραμύθι είναι μια ιστορία που κανείς δεν πιστεύει. Αν τα πράγματα είναι έτσι, οι ιστορίες μπορεί να λειτουργήσουν και σαν κοινόχρηστο νόμισμα της ανθρωπότητας. Από κοντά και ο Shakespeare, καθώς με την Miranda, την ηρωίδα του από το Tempest, δηλώνει ότι: «Η ιστορία σας, κύριε, θεραπεύει τη κουφαμάρα.»

Είναι η δύναμη της αφήγησης που, αιχμαλωτίζει αλλά ταυτόχρονα λυτρώνει, που δείχνει το δρόμο αλλά συνάμα εγκλωβίζει σε αδιέξοδα, που διδάσκει αλλά την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως όσα και αν μάθεις, θα είναι πάντα λίγα. Όπως και να έχει το θέμα, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που να γοητεύουν τόσο, όσο  

Read more...
 
Με αφορμή τον sir Frank W. – (Τρίτη 30 Noεμβρίου 2021) PDF Print E-mail

Έχει καταγραφεί πως όταν ο Κολόμβος ξεκίνησε την πορεία του με τις τρεις καραβέλες προς τον άγνωστο απέραντο ωκεανό, είχε ειδοποιήσει τον υπεύθυνο προμηθειών να τον ενημερώσει πότε οι βασικές τροφές και το πόσιμο νερό θα είχαν καταναλωθεί κατά το ήμισυ, έτσι ώστε να μπορούσε να επιστρέψει πίσω, αν μέχρι εκείνο το σημείο δεν είχε συναντήσει στεριά. Σαν έφτασε εκείνη η στιγμή και πήρε την πληροφορία, διέταξε τον αξιωματικό του να κρατήσει το στόμα του κλειστό και συνέχισε απτόητος τη πορεία προς δυσμάς. Τη συνέχεια την γνωρίζουμε.

Δοκιμές κατάταξης Ισπανικού G.P. 28 Aπριλίου 2001, Montmeló Καταλονία.

Κάπως έτσι ήταν και η πορεία του sir Frank Williams στην κορωνίδα του παγκόσμιου μηχανοκίνητου αθλητισμού. Όχι μόνο τότε που δεν είχε να πληρώσει τους λογαριασμούς του τηλεφώνου και χρησιμοποιούσε δημόσιους τηλεφωνικούς θαλάμους αλλά και μετά τον Μάρτιο του ’86. Συνάντησε αρκετά σημεία που δεν υπήρχε γυρισμός και συνέχισε γενναίος και αδάμαστος συνοδεύοντας το βρετανικό φλέγμα με ένα απερίγραπτο πείσμα. Κι’ όταν συμβαίνουν αυτά φτάνεις μακριά, πολύ μακριά με τρόπο που κανείς άλλος δεν έχει καταφέρει.

Read more...
 
Run Through The Jungle – (Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2021) PDF Print E-mail

Ήταν από τα L.P. όπου κανένα κομμάτι δεν υστερούσε. Με το ασύνηθες εξώφυλλο στο κόκκινο πάτωμα, ανήκε στα  άλμπουμ όπου ήταν αδύνατον να αποφύγεις την έλξη.  Το τελευταίο κομμάτι στην πρώτη πλευρά του Cosmo’s Factory, των ταλαντούχων Αμερικανών που συγκροτούσαν τους C.C.R. ήταν το Run Through The Jungle.


Εννοείται ότι στα 13 - 14 αν και δεν αντιλαμβάνεσαι το περιεχόμενο στο σύνολό του, δεν παύει να είναι κάτι σαν αποκάλυψη, ειδικά αν συνυπολογίσουμε ότι τότε, εμείς εδώ στην κατά τα υπόλοιπα αδούλωτη Ελλάδα, βιώναμε junta στα καραντουζένια της.  Διότι πέρα από την πολιτική λαίλαπα, το καθεστώς είχε βουλιάξει στα βαθιά κάθε αισθητική και κάθε πολιτιστική, καλλιτεχνική δημιουργία, στην οποία δεν συμφωνούσε. Και διαφωνούσε σε όλα εκτός από το ακατάβλητα διαχρονικό «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών».

Επίσης εννοείται ότι μετά από 50 χρόνια δεν κρατιούνται όλα τα κομμάτια εκεί που τα είχες ανεβάσει επί τη εμφανίσει. Υπάρχουν όμως κάποια που όχι μόνον δεν υποχώρησαν στην αξιακή σου κλίμακα αλλά τα εκτίμησες περισσότερο. Εκεί καταχωρείται  το Run Through The Jungle. Το θυμήθηκα διαβάζοντας μια ανησυχητικά ενδιαφέρουσα έρευνα πολυεθνικού οργανισμού με έδρα την Γενεύη της Ελβετίας στο διαδικτυακό τόπο: https://www.smallarmssurvey.org/. Η έρευνα αφορούσε το πλήθος και την κατανομή των όπλων σε παγκόσμια κλίμακα. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πόσο ακριβή είναι τα στοιχεία, τη διαδικασία της συγκομιδής τους, την αξιοπιστία της έρευνας γενικότερα. Από την άλλη δεν έχω ούτε να εχέγγυα να την αμφισβητήσω. Το θέμα λοιπόν έχει ως εξής:

Read more...
 
Bob Dylan: Η ζωή μου - (Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2021) PDF Print E-mail

Από τότε που άκουσα την πρώτη νότα του, δεν τον είχα καταχωρήσει στους καλλιτέχνες που έκαναν τη καρδιά μου να χτυπά πιο δυνατά. Για να παραμείνω ευθύς, ήμουν ξένος στο είδος της μουσικής που κόμιζε, δεν είχα καν κατανοήσει τι εκπροσωπούσε. Εννοείται ότι μου άρεσε η γλυκιά μελαγχολία του «Blowin' in the wind», με θύμωνε η σκληρή καταγγελία του «Hurricane», με συγκινούσε το σπαραξικάρδιο «Knockin' On Heaven's Door», και μου άρεσε το «Lay, Lady, Lay». Αλλά έως εκεί.

Και αυτό παρά το γεγονός ότι στα μέσα της δεκαετίας του ’70 φίλος μου, γνώριζε, εκτιμούσε, έπαιζε και τραγουδούσε κομμάτια του. Ακόμα και σαράντα χρόνια αργότερα όταν ο μπροστινός μου στα πορτοκαλιά κουτιά του «Πήγασου», ήταν κάτι σαν τον Έλληνα βιογράφο του, με αστείρευτες γνώσεις για το έργο και το βίο του, δεν κατάφερα τίποτα περισσότερο παρά να ειρωνευόμουν (τον μπροστινό) στο πλαίσιο της ευρύτερης καθημερινής καζούρας που αφορούσε οτιδήποτε, και εν προκειμένω τις μουσικές προτιμήσεις του για: «εκείνον τον τύπο, που έκανε πως τραγουδάει».

Μέχρι πριν λίγες εβδομάδες όλα αυτά, όπου συνέβησαν όλως τυχαίως δυο πράγματα σχεδόν σιμουλτανέ. Έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο που αποτελεί την αυτοβιογραφία του με τίτλο «η ζωή μου» και είδα το ντοκυμαντέρ: Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story by Martin Scorsese του 2019, μια σύγχρονη και περίεργη ακροβασία ανάμεσα στο αληθινό και το φανταστικό

Εκείνη η περιοδεία, όπως την ένιωσα μέσα από το υλικό, έγινε σε μια εποχή όπου στις Η.Π.Α. ζούσε η ταπείνωση από την ήττα στον πόλεμο της Ινδοκίνας, η ντροπή από την πρώτη παραίτηση, στην ουσία καθαίρεση προέδρου. Ήταν μια χώρα διχασμένη και αυστηρή, μα ταυτόχρονα υπήρχε ο χώρος για να αφήσει την αμφισβήτηση,  τη διαμαρτυρία και τελικά την ελπίδα να εκφραστεί. Ένα περίεργο και συχνά εκρηκτικό μείγμα όπου ο Dylan όργωνε την Αμερική και τον Καναδά από τον Οκτώβριο του ’75 έως τον Μάιο του ’76 δίνοντας 48 παραστάσεις με εκείνη την διαφορετική, ατίθαση σύνθεση της μπάντας του.

Read more...
 
...έχεις; - (Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2021) PDF Print E-mail

Στο όρθιο γινόταν η κουβέντα, στην αυλή κάτω από νεφοσκεπή ουρανό και εκεί που είχαμε κλείσει το θέμα που συζητούσαμε με ρώτησε:

- Έχεις τεύχη του «ΙΧ Αυτοκίνητον»;

- Έχω μερικά, από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και αρχές της επόμενης, απάντησα.

- Ξέρεις, συνεχίζει, είχε γράψει κάποια κομμάτια εκεί ο Μίμης Φωτόπουλος, δεν ξέρω πότε αλλά είναι βέβαιο.

Ακολούθησε άλλη κουβέντα για το πόσο πολυπράγμων ήταν, ο γνωστός και για το υποκριτικό του ταλέντο καλλιτέχνης. Ακολούθως κάναμε μια σύντομη ανασκόπηση της ζωής του.

Για το πέρασμα από τα σύρματα της Ελ Ντάμπα, για το συγγραφικό του έργο, τις ατάκες του στις ταινίες ορόσημα του ελληνικού κινηματογράφου που τον έκαναν δημοφιλή και αγαπητό, τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες με τα κολάζ, αλλά και τους ρόλους του κλασσικού θεατρικού ρεπερτορίου που έπαιξε στο σανίδι.

Το ίδιο βράδυ έψαξα στο αρχείο και βρήκα το τεύχος 148 από τον Σεπτέμβριο του 1968. Στα περιεχόμενα έγραφε: Φωτόπουλος (ιστορίες) σελίδα 509, και ιδού το τι αδάμας ανεκαλύφθη:

Read more...
 
για τον Μίμη – (Σαββάτο 13 Νοεμβρίου 2021) PDF Print E-mail

Όρθιος μπροστά στην καρέ κολώνα, με τα μαύρα σημάδια από τις αμέτρητες τριβές από τα πανωφόρια των πιστών, κοίταζα αφηρημένος τους καπνισμένους και σμιλεμένους με καλέμι θόλους μέχρι που με επανέφερε στο τώρα η πρόταση: «Ἄμωμοι ἐν ὁδῷ, Ἀλληλούϊα»


Στη συνέχεια της νεκρώσιμης ακολουθίας γρήγορα ξαναχάθηκα, μέχρι που άκουσα τον ιερέα με μια φωνή ζεστή να λέει ότι σε αυτές τις περιπτώσεις συμβαίνουν τα εξής: Η συμπαράσταση στους συγγενείς του εκλιπόντα, καθώς, όπως η χαρά που μοιράζεται πολλαπλασιάζεται, έτσι και η λύπη που διαιρείται μικραίνει, και τέλος κατά όπως είπε ο Κάντ, ο θάνατος ανοίγει τις πύλες της ζωής.

Read more...
 
Angela όπως Barack - (Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2021) PDF Print E-mail

Όπως και ο Αμερικάνος πρόεδρος έτσι και η Γερμανίδα καγκελάριος επισκέφτηκαν τον τόπο μας όταν ο κύκλος της εξουσίας τους είχε κατ’ ουσίαν ολοκληρωθεί. Ένα άλλο κοινό στοιχείο του ήταν ότι ο μεν 44ος πρόεδρος των Η.Π.Α. ήταν ο πρώτος Αφροαμερικανός που πέρασε το κατώφλι του Λευκού Οίκου, η δε καγκελάριος ήταν η πρώτη γυναίκα από την ίδρυση του Ομοσπονδιακού Κράτους και η πρώτη πολίτης της Ανατολικής Γερμανίας  που υπήρξε ηγέτης της ενωμένης.


Ο μεν Οbama κέρδισε δυο εκλογικές αναμετρήσεις και κράτησε το αξίωμα για δυο θητείες οκτώ έτη συνολικά, το ανώτατο που προβλέπει το σύνταγμα της χώρας του μετά την εικοστή δεύτερη τροποποίηση του το 1951, η δε Merkel ηγήθηκε τεσσάρων κυβερνήσεων και βρέθηκε στην καγκελαρία για σχεδόν διπλάσιο χρονικό διάστημα από εκείνο του Αμερικανού ομολόγου της.

Read more...
 
Οκτώβρηδες & Παπανδρέου – (Σαββάτο 30 Οκτωβρίου 2021) PDF Print E-mail

Ο Οκτώβριος και οι τρεις γενιές των Παπανδρέου συνευρέθησαν σε σημαντικές εξελίξεις στην γεμάτη αναταράξεις πολιτική σκηνή της Ελλάδας.


Σαν να είχαν μια ιδιαίτερη σχέση.  Ιδού και η πλοκή της.

Read more...
 
Δ.Ε.Η & άλλα – (Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2021) PDF Print E-mail

Το, κάπως ταλαιπωρημένο ένεκα ο χρόνος, οπισθόφυλλο του περιοδικού «Εικόνες», από το τεύχος νο 69 της εβδομάδας 11 – 17 Φεβρουαρίου 1957, φιλοξενούσε μια ολοσέλιδη έγχρωμη ρεκλάμα της Δ.Ε.Η. Τότε η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού ήταν ένα βρέφος ηλικίας 6,5 χρονών. Είχε συστηθεί τον Αύγουστο του 1955, όταν μόλις το 55% του πληθυσμού της μετεμφυλιακής  Ελλάδα ήταν ηλεκτροδοτούμενο.


Η συγκρότηση της Δ.Ε.Η.  σήμαινε την εθνικοποίηση της παραγωγής και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας που έκτοτε θεωρήθηκε υπηρεσία κοινής ωφελείας. Την εποχή εκείνη ηλεκτρικό παρείχαν 263 ιδιωτικές εταιρείες που λειτουργούσαν με συμβάσεις που είχαν συνάψει με το Δημόσιο. Με τη λήξη των συμβάσεων αυτών και καθώς η  Δ.Ε.Η. είχε πλέον το αποκλειστικό προνόμιο της παραγωγής, διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας οι παροχές της Δ.Ε.Η. επεκτεινόταν και στις όποιες περιοχές εξυπηρετούσαν οι ιδιωτικές εταιρείας.

Read more...
 
Oι von Brauhitsch (θείος & ανιψιός) – (Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2021) PDF Print E-mail

Το ξημέρωμα της Παρασκευής πρώτης Σεπτεμβρίου του 1939 οι δυνάμεις του Γερμανικού στρατού  προέλαυναν στα Πολωνικά εδάφη, μετά από ένα στημένο επεισόδιο από τα SS, που η Γερμανία χρησιμοποίησε ως αφορμή και άλλοθι για την εισβολή στην γειτονική της Πολωνία.

Έτσι ξεκινούσε η μεγαλύτερη πολεμική εμπλοκή της ανθρωπότητας, ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Τα σχέδια της εισβολής είχε εγκρίνει ο Ανώτατος Διοικητής του Γερμανικού στρατού, Walther Von Brauhitsch, στρατιωτικός καριέρας, καταγόμενος από πρωσική οικογένεια με μεγάλη στρατιωτική παράδοση. Ο ίδιος θα είχε αργότερα την τελική επιμέλεια  των σχεδίων για την εισβολή στη Βαλκανική χερσόνησο και την καθυπόταξη της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας (επιχείρηση Marita).

Walter von Brauhitsh.                                                                                                                          .Manfred von Brauhitsh

Την ώρα που ο Walther ήταν σκυμμένος πάνω στους επιτελικούς του χάρτες, μαθαίνοντας τις εξελίξεις της σύγκρουσης, ο ανιψιός του  Manfred von Brauhitsch, βρισκόταν στο Βελιγράδι για τον έναν και μοναδικό αγώνα Grand Prix που διοργανώθηκε στο τότε βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας.

Read more...
 
No time to die - (Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2021) PDF Print E-mail

Ε ναι! το είδα. Δεν κρύβομαι. Δεν παρασύρθηκα ούτε από τις διθυραμβικές απόψεις των επαγγελματιών κριτικών, ούτε από τις απορρίψεις των θεατών. Το είδα διότι είχα τρεις ώρες για πέταμα, πράγμα πολύ ενθαρρυντικό στη ζωή ενός ανθρώπου. Το είδα επίσης σε αγαπημένο θερινό κινηματογράφο, άλλο θέμα ότι οι συνθήκες δεν ήταν καλοκαιρινές, παρά το γεγονός ότι λίγες ώρες νωρίτερα οι τζίτζικες ηχούσαν. Αλλά όπως έχει επισημανθεί και άλλες φορές εδώ, θερινός να είναι και τίποτα άλλο.

Τζέιμς Μποντ πήγα να δω. Όπως άλλες εικοσιτόσες φορές στο παρελθόν. Ήξερα τι με περίμενε. Καταιγιστική δράση, εντυπωσιακά κορίτσια, ηρωισμούς, πιστολίδι, κακούς αθρώποι, μερικές δεκάδες πτώματα, εξαιρετικά τοπία,  και οπωσδήποτε κάποια χρηστομάθεια με ένα χάπυ έντ. Αυτό ήταν το πακέτο. Και κάπως έτσι παραμένει. Αν εξαιρεθεί η θυσία του νταμπλ όου σέβεν στο τέλος, που παρά το γεγονός ότι έχει δεχτεί σωρεία βολίδων, επιβιώνει και μεταφέρει το ύστατο μήνυμα αγάπης και αφοσίωσης, λίγο πριν εξαϋλωθεί από ομοβροντία βομβών.

Σε κάθε περίπτωση ο πράκτορας αναφορά, δεν είναι αυτός που έχουμε συνηθίσει. Έχει αποτραβηχτεί από την ενεργό δράση, έχει λησμονήσει την ακατανίκητη ροπή του στο γυναικείο φύλο, στο τέλος ανακαλύπτει την πατρότητα, ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτει την άγνωστη ευαίσθητη πλευρά του. Βεβαίως συνεχίζει να καταναλώνει ποταμούς από αλκοόλ παραμένοντας πάντα νηφάλιος, και δεν έχει χάσει τίποτα από την ταχύτητα, την ορμή, την ευθυκρισία μα και από την ικανότητά του να επιβιώνει από καταστροφές.

Read more...
 
Μποστ, Φρειδερίκη & Εθνάρχης - (Σαββάτο 2 Οκτωβρίου 2021) PDF Print E-mail

Πέρασε αρκετός καιρός χωρίς να σημειωθούν εντυπώσεις για βιβλία που διαβάστηκαν και άξιζαν αναφορά.


Ιδού λοιπόν τρεις εκδόσεις.

Read more...
 
Cry Macho, Schumi & Mαθήματα Περσικών – (Σαββάτο 25 Σεπτεμβρίου 2021) PDF Print E-mail

Ο κινηματογράφος, ως γνωστόν, δέχεται τις πιέσεις του Netfix αλλά και από άλλες  παρόμοιες πλατφόρμες.  Η δήλωση του Martin Scorsese που προέτρεψε πριν δυο χρόνια  το κοινό να μην δει τον «Ιρλανδό» στο κινητό, είναι ενδεικτική των απόψεων των παραδοσιακών κινηματογραφιστών.


Άλλο πράγμα το πανί, και άλλο η τηλεόραση, το home cinema, το μόνιτορ του υπολογιστή, το i pad, η οθόνη του κινητού. Στο πρώτο βλέπεις κινηματογράφο. Στα υπόλοιπα κάτι άλλο. Στα υπόλοιπα  βεβαίως, δεν υποχρεούσαι να ακούς τα σαγόνια του διπλανού να συνθλίβει πατατάκια, να ρουφά  αναψυκτικό, δεν μυρίζεις τον καπνό του μπροστινού ή τα κρεμμύδια από τα τυλιχτά του πισινού και δεν μετέχεις στο σύνολο των συχνά ανόητων σχολίων που ακούγονται. Από την άλλη όμως, δεν μπορούμε να μην αναρωτηθούμε αν υφίσταται πιο όμορφη, ολοκληρωμένη μορφή ψυχαγωγίας, ψυχαγωγίας και ουχί διασκέδασης, από τη δεύτερη, κατά το ήμισυ μεταμεσονύκτια, παράσταση θερινού κινηματογράφου, με ελάχιστο πλήθος θεατών, κατά τη διάρκεια μιας γλυκιάς ήσυχης καλοκαιρινής νύχτας.

Η τελευταία, μέχρι στιγμής, ταινία του ακούραστου Clint Eastwood, το ντοκυμαντέρ για το βίο του Michael Schumacher που αναρτήθηκε στο Netflix και τα «Μαθήματα Περσικών» αποτελούν μια πολύ καλή ευκαιρία για παρατηρήσεις.

Read more...
 
More Articles...