Λέγοντας ιστορίες

Λένε πως η ιστορία είναι ένα παραμύθι που όλοι πιστεύουν. Λένε επίσης ό,τι το παραμύθι είναι μια ιστορία που κανείς δεν πιστεύει. Αν τα πράγματα είναι έτσι, οι ιστορίες μπορεί να λειτουργήσουν και σαν κοινόχρηστο νόμισμα της ανθρωπότητας. Από κοντά και ο Shakespeare, καθώς με την Miranda, την ηρωίδα του από το Tempest, δηλώνει ότι: «Η ιστορία σας, κύριε, θεραπεύει τη κουφαμάρα.»

Είναι η δύναμη της αφήγησης που, αιχμαλωτίζει αλλά ταυτόχρονα λυτρώνει, που δείχνει το δρόμο αλλά συνάμα εγκλωβίζει σε αδιέξοδα, που διδάσκει αλλά την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως όσα και αν μάθεις, θα είναι πάντα λίγα. Όπως και να έχει το θέμα, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που να γοητεύουν τόσο, όσο  

Read more...
 
Νίκι 100/100 – (Σαββάτο 14 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Ο Νίκι Φιλίνης, ανήκε σε μια συνθήκη, κάπως ξεχασμένη.

Σε μια οικογενειακή ακολουθία, που είχε ρίζες, μα και ρόλο ενεργό στο ξέσπασμα του ’21, σε μια αστική τάξη, που είχε συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν και υποχρεώσεις, όχι μόνον απαιτήσεις και ακατάσχετη ροπή για dolce vita.

Οι αγώνες αυτοκινήτου δεν ήταν η ζωή του, και η ζωή του δεν ήταν ένας αγώνας. Αυτά, τουλάχιστον, είχα εννοήσει αρκετά χρόνια αργότερα.

Όταν άρχισα να έχω προσλαμβάνουσες από τους αγώνες, ο Νίκι τους είχε εγκαταλείψει. Ήταν παρών στον επιχειρηματικό χώρο, ως αντιπρόσωπος, ενώ ταυτόχρονα συντηρούσε την εικόνα ενός σεβαστού προσώπου.

Μολοντούτο, είχε αφήσει ένα ισχυρό αποτύπωμα στην μικρή και αρκούντως ελιτίστικη, σε κοινωνικό επίπεδο, σκηνή των ελληνικών αγώνων αυτοκινήτου, από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 έως τις αρχές εκείνης του ’60.

Ιδιαίτερα, στον πλέον φημισμένο αγώνα του τόπου, το περίφημο Δ.Ρ.Α. Οι επιδόσεις του, ξεχώριζαν κατά πολύ από το μέσο ελληνικό όρο, ενώ σε πολλές περιπτώσεις άγγιζε τις καλύτερες των αλλοδαπών και μάλιστα, με ταπεινό, υποδεέστερο υλικό. Ήταν μια πρώτη νότα αισιοδοξίας, ότι το ημεδαπό ταλέντο, μπορούσε να σταθεί δίπλα και όχι μακριά από το εξελιγμένο αλλοδαπό.

Read more...
 
Ενδιαφέρον ψηφιακό παιχνίδι (2ο μέρος) – (Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Όπως έχουμε δεί, ο παίκτης, είναι ήδη καταβεβλημένος, διότι η διαδικασία πώλησης που κράτησε πολλά τέρμινα, τον έχει εξοντώσει, ηθικώς, ψυχικώς και ουσιαστικώς.


Με το ηθικόν καταπεπτωκός, οφείλει να συνεχίσει, στις τουλάχιστον οκτώ πίστες που απομένουν, μέσα σε ένα σύστημα σφόδρα δυστοπικό, συχνά και τιμωρητικό. Και θα πρέπει, όπως συμβουλεύει ο ποιητής να κρατά το λογικό του, όταν τριγύρω του όλοι τά ’χουν χαμένα. Πάμε λοιπόν:

Read more...
 
Ενδιαφέρον ψηφιακό παιχνίδι (1ο μέρος) – (Tρίτη 10 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Πρόσφατα έπεσε στην αντίληψή μου ένα πολύ ενδιαφέρον ψηφιακό παίγνιο. Το μεταφέρω όσο πιο πειστικά δύναμαι.

Το περιβάλλον του παιχνιδιού, μας μεταφέρει σε μια πτωχευθείσα χώρα, η οποία αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης  δαιδαλώδους Ένωσης. Οι πολίτες της χώρας, ήταν λίγο ελαφρείς, κάτι σαν τους Τρώες όπως μας τους περιγράφει ο Όμηρος, στο κεφάλαιο περί της εισόδου του Δούρειου ίππου εντός των τειχών, της πόλης τους:

«…μα επειδή οι Τρώες, στο βάθος, μαλάκαι ήταν όλοι τους,
γκρεμίσανε τα τείχη το βάλανε στην πόλη τους».

Ακολούθως, ως γνωστόν, έπεσε το μεγάλο λεπίδι.

Έτσι και οι ελαφρείς κάτοικοι, της περί ης  χώρας ο λόγος, δέχτηκαν άνευ ελέγχου και ερωτημάτων τις προσφορές από την Ένωση. Εις μάτην προσεπάθησαν οι καλλιτέχνες, προφητικώς να τους ειδοποιήσουν, άδοντας:

Read more...
 
Νίκος Γραμματικόπουλος: in memoriam – (Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

O Νίκος Γραμματικόπουλος, συγκέντρωσε πάνω του ένα σπάνιο και ασύνηθες κράμα ιδιοτήτων. Είχε  ένα δουλεμένο σε υψηλό επίπεδο, για την εποχή του, μυϊκό όγκο, ο οποίος συνέθετε ένα ισχυρό, ανδροπρεπές κορμί.

Μέσα σε αυτό το παράστημα όμως, καιροφυλαχτούσε μια ευαίσθητη καλλιτεχνική ψυχή,  που μετουσίωνε την ευαισθησία σε δημιουργία καθώς και μια διαμόρφωση φωνής, ισότιμη λυρικού ποιητή.

Οι δυο αυτοί ετερόκλητοι παράγοντες,  έσιαξαν το ξεχωριστό σύνολο του Νίκου. Έτσι το πρωί, θα καθόταν σε γωνία απρόσμενη για να κινηματογραφήσει με τα δικά του ποιοτικά στάνταρτς έναν αγώνα μηχανοκίνητων και το βράδυ θα απήγγειλε κάποιους στίχους του Ρεμπώ, υπό το φως του κηρίων.

Γεννημένος στην πρωτεύουσα της Σοβιετίας, 18 χρόνια μετά τον Οκτώβρη τους, είχε αποκτήσει σημαντικά εφόδια κλασσικής παιδείας, που φρόντισε στην πορεία ολοένα να τα πλουτίζει. Ήταν μεγάλη η τύχη του Ελληνικού μότορσπορ, που βρέθηκε στο διάβα του, ο Νίκος. Πιθανότατα δε, ήταν και αντίστοιχα μεγάλη πολυτέλεια.

Κυριακή, 21η Απριλίου του ’74. Κρεμαστός Λαγός. Βηματίζει στην διαδρομή της ανάβασης της Βούλας, κρατώντας στο δεξί χέρι  μια 16άρα Bolex και στο αριστερό μια 135 με τηλεφακό.

Ήταν ο μοναδικός συνειδητός, αγωνιστικός κινηματογραφιστής εκείνης της εποχής.

Παρών στο σκηνικό του ελληνικού μότορσπορ από το ’69 έχει φωτίσει και μοντάρει χιλιόμετρα φιλμ, ατυχώς όμως, μερικά από τα καλύτερα έχουν απολεσθεί.

Read more...
 
Συμπτώσεις – (Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Μια σειρά από περίεργες συμπτώσεις, κατατρέχουν δυο ξεχωριστές μορφές του παγκόσμιου μότορσπορ. Δυο Βρετανούς, παγκόσμιους πρωταθλητές.


Τον Mike Hawthorn γεννημένο 1929, πρωταθλητή F1, το 1958  και τον Richard Burns που γεννήθηκε το 1971, τιτλούχο του W.R.C. το 2001.

Read more...
 
Τράπεζαι & Πολιτική - (Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Τι εικόνες για τις τράπεζες, έχει στο μνημονικό του ένας 60άρης; Εικόνες από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, όπου έπρεπε κάθε χρονιά την 31η Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα της αποταμιεύσεως, να γράψει, τα μύρια όσα για τον εργατικό μέρμηγκα, για τον τεμπέλη τζίτζικα και να εξυμνήσει το πήλινο γουρουνάκι, όπου έκανε τις πρώτες αποταμιευτικές απόπειρες. Ενδεχομένως και τις πρώτες ...παραβιάσεις.


Ήταν σαν προθάλαμος για την μελλοντική, αγαστή, σχέση με τα τραπεζικά ιδρύματα. Τότε που οι τράπεζες ήταν επιβλητικά και απρόσιτα κτίρια για τους περισσότερους των πολιτών. Διότι για να περάσεις το κατώφλι της, έπρεπε να σου περισσεύει κάτι ώστε να καταθέσεις, πράγμα δύσκολο για την πλειοψηφία των πολιτών τότε, ή να αιτηθείς κάποιο δάνειο, περίπτωση ακόμα δυσκολότερη.

Το 1958 ο Γιώργος Τζαβέλας αξιοποιεί το ταλέντο του Τάκη Χόρν και μας δίνει, με το «Μια ζωή την έχουμε», ανάγλυφα, γλυκόπικρα, παραστατικά, τι σημαίνει τράπεζα. Αναδεικνύει τη σκληρή φιγούρα του τραπεζίτη, την ανεξέλεγκτη εξουσία που ασκεί στους φοβισμένους υφισταμένους του, αλλά και την δουλικότητα των εργαζομένων. Μας αφήνει και μιαν ιδέα για το πως υπηρετείται η θεότητα του κέρδους, μπροστά στην οποία, τίποτα δεν είναι ισχυρότερο.

Read more...
 
Στο καλό – (Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Χωρίς να ανήκω σε αυτούς που ασπάζονται δοξασίες περί δεισιδαιμονιών, τουναντίον μάλιστα, ο Νοέμβριος αποτελεί, σχεδόν παιδιόθεν, άσχημο μήνα. Μια σειρά από δυσάρεστα γεγονότα, προσωπικά και γενικότερα έχουν συμβεί σ’ αυτόν, τον τελευταίο φθινοπωρινό μήνα, επί σειρά ετών. Φέτος πάλι τα ίδια.

Λες και όλη τη χρονιά, τα περισσότερα δυσάρεστα κάνουν κράτει, για να σωρευτούν στον πρωτελευταίο μήνα του χρόνου. Που εξ ορισμού είναι γκρίζος.

Τα τελευταία και πιο θαρραλέα θερινά σινεμά έχουν ήδη κλείσει, οι βροχές πολλαπλασιάζονται, συχνά με καταστροφικά αποτελέσματα, οι μέρες μικραίνουν, οι νύχτες απλώνουν, τα κρύα έρχονται, υγρασίες θολώνουν τα τζάμια και οι θάλασσες σκουραίνουν.

Έτσι και φέτος τον Νοέμβρη, πρόσωπο αγαπητό εγκατέλειψε τα εγκόσμια, άτομα άτιμα φτήνυναν με τις πράξεις τους, έτι περαιτέρω τη ζωή μας, καταστροφές έπληξαν κόσμο και κοσμάκη, το τέρας του Δημοσίου σκίασε την καθημερινότητά μας.

Read more...
 
Κράτος & Τράπεζαι – (Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Η ταπεινότητά μου, πίστευε ότι, τράπεζαι και κράτος ήταν δυο διαφορετικές έννοιες, με διαφορετικές δραστηριότητες. Πίστευε, και πιστεύει δε, ότι εφόσον υπάρχουν και τα δυο, το κράτος οφείλει να ελέγχει τις τράπεζες.

Η τρέχουσα πραγματικότης όμως, με οδηγεί εις το συμπέρασμα, πως οι ρόλοι έχουν αλλάξει. Οι τράπεζες συμπεριφέρονται ως κράτος και δη ισχυρόν και το κράτος, λειτουργεί ως τράπεζα και δη χρεοκοπημένη. Μολοντούτο, υπάρχει ακόμα συνεργασία αγαστή.

Ας το ερευνήσουμε.

Read more...
 
Κράτος & Κυβέρνηση – (Τετάρτη 27 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Σε μια ιδανική μορφή το κράτος δεν θα ήταν ο προστάτης των αδυνάμων, διότι δεν θα υπήρχαν αδύναμοι. Στις μέρες που ζούμε,  το κράτος μας επίσης δεν είναι προστάτης των αδυνάμων. Αλλά υπάρχουν αδύναμοι. Για την ακρίβεια το ίδιο το κράτος παράγει αδύναμους. Άνεργους, άστεγους, άτολμους, άρρωστους και τόσους άλλους με άλφα στερητικό.

Ακόμα και αν αποφύγουμε τα ρητά εκείνου του παππούλη που αναστάτωσε την πλάση, αυτού του παλιοΓερμανού με την επιβλητική γενειάδα που τον ζούσε ο εργοστασιάρχης Ένγκελς, εκείνων δηλαδή, που πάντρεψαν την διαλεκτική με τον υλισμό και έκαναν ανω  - κάτω τον πλανήτη, στο ίδιο συμπέρασμα θα φτάσουμε.

«Το Κράτος είναι η εκτελεστική επιτροπή της άρχουσας τάξης». Τι είπε ο στόμας του; Και καλά αυτός, ήτο παλιοκομούνι. Ο Λίο Τολστόι όμως, ο γίγαντας της λογοτεχνίας, αυτός ο βαθύς ανιχνευτής ψυχών και μέγας γενειοφόρος, τι το ήθελε αυτό;  Το: «Κυβέρνηση είναι μια παρέα ανθρώπων που παρενοχλούν τους υπόλοιπους».

Read more...
 
Από εκείνες τις μέρες – (Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Από εκείνες τις μέρες του Νοέμβρη, που σε καταβάλλουν. Υγρασία με ισχυρή την απειλή της βροχής. Ο  Νοτιάς να πυκνώνει τα σύννεφα. Ορατότητα μικρή και γκρίζα. Μονόδρομοι στενοί, εκεί που άλλοτε κυριαρχούσαν τα περβόλια. Στο απέναντι μπαλκονάκι, διακρίνεται μια ηλικιωμένη. Διαγώνια τα Τουρκομάουντενς με κοσμικές κατοικίες καρφωμένες μέχρι την κορυφογραμμή τους.


Μόνος σε 90 τετραγωνικά. Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, τα κατοικούσε η κα Καίτη. Μετά μετώκησεν εις άγνωστον διεύθυνσιν. Άγνωστον για κάθε ζωντανό πλάσμα. Στα 94 της. Κι όπως λένε οι δικοί της, με πλήρη διαύγεια. Οι δικοί της, που έθεσαν και το ερώτημα κοιτώντας τις βιβλιοθήκες:

Read more...
 
Ferdinand von Schirach: Στον αστερισμό του τρόμου- (Σαββάτο 23 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Ευγενική χειρονομία μετ’ αφιερώσεως, από φίλο και γνώστη, ένεκα επαγγελματικού προσανατολισμού, των θεμάτων στα οποία αναφέρεται ο συγγραφέας. Ποινικολόγος γαρ. Kαι τι έχουμε εδώ; Ένα δοκίμιο που ακροπατεί πάνω σε λεπτές έννοιες, μέσα σε δύσκολες εποχές. Δοκιμάζονται οι έννοιες του δικαίου, η απονομή δικαιοσύνης, η συνταγματικότητα, η ηθική και οι κανόνες λειτουργίας του κράτους.

Mε ορίτζινιαλ τίτλο « Terror. Εine Τheaterstuck und eine Rede», (Τρόμος. Μια θεατρική πράξη και μια ομιλία), ο συγγραφέας στήνει την πλοκή του μέσα σε μια δικαστική αίθουσα.  Ο συγγραφέας, ο οποίος είναι νομικός, είναι Γερμανός, με καταγωγή από ευγενική οικογένεια, εξ ού και το von ανάμεσα στο μικρό όνομα και το επώνυμο.

Το «Γερμανός» δημιουργεί ήδη μια αρνητική προσέγγιση, κι αν το ψάξουμε λίγο, θα πάμε ακόμα πιο βαθιά. Δισέγγονος του Heinrich Hoffmann, φωτογράφου του Αδόλφου, πολιτικού και εκδότη, μέλος του κόμματος, και εξ ευωνύμων του Φύρερ. Με τέσσερα χρόνια καταδίκη για παράνομο πλουτισμό κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Η συνέχεια είναι ακόμα πιο μαύρη. Εγγονός του Baldur von Schirach, ο οποίος είχε παντρευτεί την Henriette, θυγατέρα του Heinrich Hoffmann. O Baldur λοιπόν ήταν επικεφαλής νεολαίας του κόμματος από το ’31 έως το ΄40, δίπλα στον Αδόλφο, σε όλη την ταραχώδη πορεία προς την  εξουσία, και κυβερνήτης της, «υπό ένωση» (Anschluss) Αυστρίας, από το ’40 έως την πτώση του τρίτου Ράιχ.

Read more...
 
Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας (2) – (Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Το πρώτο μεταπολεμικό Βαλκανικό ράλυ διοργανώνεται στη Βουλγαρία με έδρα τη Σόφια, τον Ιούνιο του ‘65. Από την Ελλάδα αναχωρεί επίσημη Ελληνική Εθνική ομάδα. Την νίκη αποσπά Ελληνικό πλήρωμα. Ήταν οι Στ. Ζαλμάς - Σαρ. Αποστολίδης στην πρώτη νίκη Ελληνικού πληρώματος εκτός Ελλάδας. Το δεύτερο Βαλκανικό ράλυ, διοργανώθηκε στην Ελλάδα, τον Νοέμβριο του ’66 και η νίκη πηγαίνει επίσης σε Ελληνικό πλήρωμα. Στους Στ. Ζαλμά – Λεων. Αναγνώστου

Το τρίτο Βαλκανικό ράλυ, του ’67, θα διοργανωνόταν στη Γιουγκοσλαβία.  λίγους μήνες μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα. Η μη συμμετοχή των Ελληνικών πληρωμάτων είναι μια γνωστή η ιστορία, που διηγείται ο Σαράντης Αποστολίδης στο βιβλίο του «Ειδική μου διαδρομή». Ο Σαράντης  βρίσκεται στα Σκόπια, για λογαριασμό της Ε.Λ.Π.Α., προκειμένου να πάρει τις πρώτες πληροφορίες, να δει τους δρόμους και ακολούθως να ενημερώσει τους ενδιαφερόμενους. Δέχεται ένα τηλεφώνημα από τη Σύλβα Κοκκαλάνη με την εντολή να κατέβει άμεσα στην Αθήνα. Το καθεστώς είχε απειλήσει με εξορία τον πρόεδρο της Ε.Λ.Π.Α., Απόστολο Νικολαίδη, αν επέτρεπε στα ελληνικά πληρώματα να πάνε στη Γιουγκοσλαβία.

Η δικτατορία, ξεπέρασε τις από Βορά φοβίες της, μετά από τέσσερα χρόνια και επέτρεψε την διεξαγωγή του Βαλκανικού το ’71 στην Ελλάδα με σημείο εκκίνησης και τερματισμού το Παναθηναϊκό στάδιο.

Σαββάτο 27ης Νοεμβρίου του 1971, δέκα το πρωί. Η Α110 του Βούλγαρου Τσουμπρίκωφ, μόλις έχει κατέβει από την ράμπα, ανοίγοντας τον αγώνα. Η «Ελληνική» Α110, με το διπλό στις πόρτες,  ανεβαίνει στη ράμπα να πάρει εκκίνηση. Μετά από 30 ώρες συνεχούς οδήγησης, 1651 χλμ., 15 ειδικές διαδρομές και βαρύ φθινοπωρινό καιρό, με βροχοπτώσεις και ομίχλες η αναμέτρηση ολοκληρώθηκε στο ίδιο σημείο.

Η παράδοση συνεχίστηκε και ακόμα ένα Ελληνικό πλήρωμα κατέκτησε την νίκη. Ήταν οι «Σιρόκο» - Μιλ. Ανδριόπουλος. Ο σκηνοθέτης της ταινίας «Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας», Οδυσσέας Κωστελέτος, διαλέγει σκηνές από την εκκίνηση και εξέλιξη αυτού του Βαλκανικού για να κορυφώσει και να οκλοκληρώσει το σενάριό του.

Read more...
 
More Articles...