Λέγοντας ιστορίες

Λένε πως η ιστορία είναι ένα παραμύθι που όλοι πιστεύουν. Λένε επίσης ό,τι το παραμύθι είναι μια ιστορία που κανείς δεν πιστεύει. Αν τα πράγματα είναι έτσι, οι ιστορίες μπορεί να λειτουργήσουν και σαν κοινόχρηστο νόμισμα της ανθρωπότητας. Από κοντά και ο Shakespeare, καθώς με την Miranda, την ηρωίδα του από το Tempest, δηλώνει ότι: «Η ιστορία σας, κύριε, θεραπεύει τη κουφαμάρα.»

Είναι η δύναμη της αφήγησης που, αιχμαλωτίζει αλλά ταυτόχρονα λυτρώνει, που δείχνει το δρόμο αλλά συνάμα εγκλωβίζει σε αδιέξοδα, που διδάσκει αλλά την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως όσα και αν μάθεις, θα είναι πάντα λίγα. Όπως και να έχει το θέμα, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που να γοητεύουν τόσο, όσο 

Read more...
 
Ιταλικές ιστορίες - (Πέμπτη 25 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Η τελευταία φορά που ταξίδεψα με τραίνο στην Ιταλία ήταν π.Μ. (προ Μνημονίων). Φεβρουάριος του 2009. Κρύα νύχτα, είχα ξεκινήσει στις 3.30 οδικώς από το Amalfi, για να πάρω το τραίνο από την Νάπολη, να βρεθώ στη Ρώμη και από εκεί αεροπορικώς στην Αθήνα.

Φτάνοντας στην αιωνία πόλη αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι μέσα στο πρώτο φως της χειμωνιάτικης μέρας οι καραμπινιέρoι ξυπνούσαν και έδιωχναν όσους άστεγους κοιμόνταν στα χτιστά παγκάκια του σταθμού. Ήταν μια εικόνα που ερχόταν σε μεγάλη αντίθεση με όσες συντηρούσα από την προηγούμενη μέρα για το τουριστικό κομμάτι της Καμπανίας, έστω και μέσα στο καταχείμωνο. (περισσότερα επ’ αυτού εδώ: Το μοντέλο (05.03.2009)



Αλλά τελικά έτσι είναι όλη η Ιταλική χερσόνησος. Γεμάτη αντιθέσεις. Ο ίδιος τόπος είναι που γέννησε τη θεατρινίστικη φιγούρα του Benito Mussolini, αλλά και την θαρραλέα παρουσία του Giacomo Matteotti. Ο ίδιος λαός είναι που αποθέωνε τον Ντούτσε του την δεκαετία του ‘30, με  εκείνον που πανηγύριζε τον Απρίλη του ’45, γύρω από το πτώμα του, κρεμασμένο, ανάποδα, δίπλα στην ερωμένη του Claretta Petacci στην Piazzale Loreto του Μιλάνου.

Είναι η Ιταλία που γλιστρά από τον Aldo Μoro και τον Enrico Berlinguer στον Silvio Berlusconi. Η Ιταλία του Antonio Negri του Paolo Sorentino και τόσων άλλων διανοητών και καλλιτεχνών, αλλά και η Ιταλία της τηλεόρασης - σκουπίδι. Η Ιταλία της Οrdine nuovo, της Gladio αλλά και η Ιταλία των Brigade Rosse. Η Ιταλία χωνευτήρι, η Ιταλία πολιτικό εργαστήρι, η Ιταλία η πιο μεγάλη ανήσυχη χώρα, της Ευρώπης αν όχι του κόσμου. Όσοι διέγνωσαν έναν σεβαστικό θαυμασμό στις απόψεις μου, δεν έπεσαν έξω.

Read more...
 
Renault 11 - (Τρίτη 23 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

H τέταρτη γενιά του Megane, δεν ήρθε στο σύμπαν της αυτοκίνησης, με παρθενογένεση. Είχε ιστορία, είχε και προγόνους, όπως όλη η «Ρεζί». Πηγαίνοντας 36 χρόνια πίσω, τότε που ένα μεγάλο ποσοστό σημερινών Γάλλων ενήλικων δεν είχαν καν γεννηθεί, βγήκε στην παραγωγή, ως αποτέλεσμα των σχεδιαστικών προτάσεων του Robert Opron. Το R 11.


Μετά τις Citroen SM, GS, και CX, ύστερα από την Α310, και το Fuego, ήρθε και το Renault 11, που ο  Opron το είδε να κυκλοφορεί στα 49 του χρόνια. Το 1982 ψηφίστηκε αυτοκίνητο της χρονιάς.

Read more...
 
J.C. Carr: Θωρηκτό Αβέρωφ – (Κυριακή 21 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Με περίμενε με ένα ελκυστικό εξώφυλλο, πάνω στο ράφι που αφήνονται δεκάδες βιβλία, στη δουλειά, προκειμένου να τα διαβάσουν και άλλοι πέραν των πρωτογενών, αν είναι σωστός ο όρος, αναγνωστών.

Θυμόμουν, από παιδάκι, το επιβλητικό του κήτος, δεμένο στο προγυμναστήριο του Πόρου. Αργότερα συνδέθηκε, μέσα στη συνείδησή μου με ένα θριαμβευτικό παρελθόν. Το ξαναθυμήθηκα το θέρος του ΄15, που επισκέφτηκα το Μούδρο, στη Λήμνο. Η ιστορία, του είχε φερθεί με έναν ιδιαίτερο σεβασμό. Κι η τύχη το βοήθησε ώστε να μην πληγεί ποτέ θανάσιμα από εχθρικά πυρά, μα ούτε να τελειώσει τον μεταλλικό του βίο σε κάποιο άσημο διαλυτήριο πλοίων.

Το θωρηκτό Αβέρωφ.

Να λοιπόν, που ο Βρετανός, γεννημένος το ’48, δημοσιογράφος J.C. Carr, ασχολήθηκε μαζί του, έγραψε το ιστορικό του και μας το παρέθεσε τον Οκτώβριο του ’15.

Πέρα από το όμορφο εξώφυλλο, μας προσφέρει μερικές συγκινητικές περιγραφές των ημερών δράσης και δόξας του θωρηκτού τότε που μετέτρεψε το Αιγαίο σε Ελληνική θάλασσα, ελευθερώνοντας νησιά και επικρατώντας σε κάθε πολεμική εμπλοκή.

Η αφήγηση ξεκινά από πολύ νωρίτερα, τις οικογενειακές ρίζες του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη, την καταγωγή του, το ρόλο των προγόνων του στην επανάσταση του ’21. Μας θυμίζει την συμβολή του Βασίλη Ζαχαρίου ή Ζαχάρωφ ή Ζεντζεντ, στην σχεδόν μυθιστορηματική προμήθεια πυρομαχικών για το «Αβέρωφ».

Read more...
 
Hard landing… - (Παρασκευή 19 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Καμιά φορά κρίνουμε πράγματα και πράξεις πού ούτε καλά τα γνωρίζουμε, ούτε τις ειδικές συνθήκες ξέρουμε. Με αυτό το φόβο, και αντίστοιχες δόσεις  χιούμορ, ενίοτε δηκτικού, θα προχωρήσω σε διάφορες κρίσεις. Αφορμή μου έδωκε, η προσγείωση από την πρόσφατη εκ Φρανκφούρτης επιστροφή.

Ο Γερμανός (;) πιλότος βρόντηξε με βία το Α321/200 της Lufthansa στο διάδρομο του «Ελευθέριος Βενιζέλος». Δεν γνωρίζω μήτε τα στοιχειώδη της πιλοτικής Τέχνης, ούτε το τι έπρεπε να αντιμετωπίσει, ο καπετάνιος του δρομολογίου 1278 στη συγκεκριμένη περίπτωση. Οπότε πως να κρίνω;  Πλην όμως, μετά από 50 αποπροσγειώσεις σε ετήσια βάση, ακόμα και ο αδαής ή αδιάφορος ταξιδιώτης αποκτά κάποια εμπειρία, κάποια συγκριτική δυνατότητα, έστω και πρωτόλεια. Ε, λοιπόν δεν θυμάμαι ποτέ, κάποιον Έλληνα χειριστή να έχει βροντοκοπήσει έτσι το αεροπλάνο. Όσο και να φυσούσε, ότι και να γινόταν.


Οι καπετανάρες παλιότερα της «Ολυμπιακής», εκείνες τις λαμπρές μέρες και έναστρες νύχτες του «Ελληνικού», αλλά και τώρα της Aegean στο τόσο αδιάφορα πλαστικό «Ελ. Βενιζέλος», είναι ματς μορ ντελικέιτ και δεν έχει καθόλου εθνικιστική έπαρση τούτο. Αντικείμενο παρατήρησης είναι. Και είναι περίεργο διότι οι παππούδες των Γερμανών είχαν οργώσει τους ουρανούς της Ευρώπης αφήνοντας με χάρη από τα Stukas και τα Heinkel τα εκρηκτικά και εμπρηστικά φορτία της περήφανης στρατιωτικής βιομηχανίας τους, πάνω στις πόλεις που αργότερα θα κατακτούσαν, βλέπε Πειραιεύς δια να θυμηθούμε τα δικά μας.

Ή ακόμα και από εκείνες που κατάφεραν μόνον να ισοπεδώσουν και όχι να κατακτήσουν, όρα Coventry. Για τους λάτρεις της ιστορίας, μάλιστα, λέγεται ότι ο Αδόλφος, μετά την καταστροφή που άφησαν πίσω τους τα σμήνη της Luftwaffe (4.000 κτίρια κατεστραμμένα και 8.000 πολίτες νεκροί), εκείνη την νύκτα της 14ης Νοεμβρίου, του '40, εφηύρε καταχαρούμενος νέο ρήμα, για να περιγράφει την ολική καταστροφή: Coventrieren. Tα ρ με γ για υπέροχη προφορά. Κάτι τέτοια βέβαια, δεν ξεχνιούνται και λίγα χρόνια αργότερα, πάλι 14 ήταν, αλλά Φλεβάρης του ΄45, οι σύμμαχοι ανταπέδωσαν επί δέκα, αφήνοντας περισσότερους από 80.000 νεκρούς Γερμανούς πολίτες στην αποκαλούμενη και Βενετία του Ελβα. Στη Δρέσδη.

Read more...
 
Περί γαμαύτι & άλλα – (Τετάρτη 17 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Αναφερόμενος στην Η.D. street 750, με την οποία είχα την ευκαιρία να συμβιώσω για δέκα ώρες και 400, σχεδόν, χιλιόμετρα τοποθετήθηκα γράφοντας πως, ουδέποτε συμπάθησα τις θορυβώδεις διελεύσεις. Τουναντίον μάλιστα, τις περισσότερες φορές με εκνευρίζουν αφάνταστα. Έως οργής.

Οι θόρυβοι, οi κρότοι, ειδικά οι υψηλής στάθμης και έντασης, ειδικότερα όσοι προκαλούνται άνευ αιτίας και χρησιμότητας είναι, τρόπον τινά, φανατικοί αντίπαλοι. Στις πόλεις, μεγάλη συμμετοχή στην έκκληση θορύβων, έχουν - αναμφιβόλως - κάποια δίκυκλα.

Πιτσιρικάδες με πάπιες, που αργές ούσες, κάνουν αιώνες να εξαφανιστούν από το ακουστικό σου τύμπανο, αλλά και κάποια σκούτερ, με τελικό Αγκράποβιτς, συνδυασμός που, κατά τα φαινόμενα, απευθύνεται σε ακόμα πιο ανώριμες ηλικίες, τα οποία με το πατινάρισμά τους χαλούν τον κόσμο μέχρι να περάσουν.  Στους δρόμους όλες αυτές οι θορυβοποιές κατασκευές απέκτησαν τον χαρακτηρισμό «γαμαύτι». Στις παραλίες, είναι τα jet ski που ενδόξως κέρδισαν τον ίδιο χαρακτηρισμό. Για λόγους προφανείς, ακριβείς και ειλικρινείς.

Γαμαύτι: Λέξη σύνθετη προερχομένη από το γενετήσιο ρήμα και το ουσιαστικό ους. Σαφές το μήνυμά της. Δεν διεκδικώ την πατρότητα, η οποία προήλθε από άγνωστους γλωσοπλάστες γονείς, πιθανότατα τότε, που η δεκαετία του ’60 έσβηνε. Στην ταπεινότητά μου πάντως, κοινωνήθηκε, υπό του σοφού πατρός μου.

Read more...
 
Ωρεφίλε… - (Δευτέρα 15 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

- Ωρεφίλε, - ακούστηκε σαν μία λέξη, ακολούθησε παύση και μετά: -Χάρλεϋντάβιτσο-ε; πάλι μια λέξη που φάνηκε ωσάν ερώτηση κι' απάντηση μαζί. Αυτή ήταν η πρώτη διατυπωμένη αντίδραση, εκφρασμένη από εργαζόμενο σε σταθμό καυσίμων όταν σταμάτησα για ανεφοδιασμό.
- Ναι Χάρλεϋντάβιτσο, αλλά ας μην χαιρόμαστε, διότι δεν είναι δική μου. Απάντησα, αμήχανα, βγάζοντας ταυτόχρονα και το ασημένιο open face κράνος.

Στην θωριά λοιπόν τoυ επίσης ασημένιου τριχωτού της κάρας μου, που ολοένα και φλερτάρει με το πιο λευκό του Παρνασσού κατά Γενάρη μήνα, εξαπέλυσε τον δεύτερη ερωταπάντηση, συνοδευόμενη από πλατύ, ειλικρινές χαμόγελο:
- Αααα! κατάλαβα, του παιδιού σου! ε;

Δεν είχα πολλά να πω. Χαμογέλασα, μου έβαλε τη βενζίνη του, του έδωσα τα ευρώ μου, τέλος πρώτης πράξης.
Έτσι ξεκίνησε η μέρα της Harley, με την οποία βρισκόμαστε για τέταρτη συνεχή χρονιά στο πλαίσιο του world tour της Αμερικάνικης φίρμας. Φέτο(ς), λοιπόν, βρέθηκα πάνω σε μια «ταπεινή», για τα μέτρα του Milwaukee, street 750.

Μα είχε κάποιες πινελιές και την έκαναν πιο ενδιαφέρουσα. Εν αρχή, άλλο τιμόνι, ίσιο όμορφα αλήτικο, το προστατευτικό του ιμάντα κίνησης απουσίαζε, τα οπίσθια φωτιστικό στοιχεία - φλας ήταν καστομαρισμένα και γκραν φινάλε των αλλαγών, με το τελικό από την Vance & Hines.

Read more...
 
718 RSK - (Σαββάτο 13 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Η νέα Cayman και η νέα Boxster 718, μας θυμίζουν, σε ότι αφορά την ονοματοδοσία, την πρώτη επτά δεκαοκτώ που παρουσίασε το Γερμανικό εργοστάσιο. Δεν ήταν παρά η εξέλιξη ενός ακόμα επιτυχημένου μοντέλου. Της 550.

Βρισκόμαστε στο 1957, και η πρώτη εμφάνιση της 718, είναι στον φημισμένο αγώνα των 24 ωρών του Le Mans. Οδηγημένη από ένα επιτυχημένο ζευγάρι οδηγών, τον Ιταλό Umberto Maglioli και τον Γερμανό Edgar Barth, δεν κατάφερε να τερματίσει, λόγω ατυχήματος.


Η συνέχεια υπήρξε διαφορετική. Με κινητήρα μόλις ενάμιση λίτρου, ισχύ 140 ίππων, αλλά βασισμένη στο μικρό της βάρος η κεντρομήχανη 718 RS (RennSport - αγωνιστική σπορ) ενίοτε και RSK (όπου το Κ από το Κurz που, δηλαδή κοντό αμάξωμα), το ΄58, με τους Jean Behra - Hans Herrmann κέρδισε την κλάση της στο Le Mans, καθώς και την τρίτη θέση της γενικής κατάταξης, ενώ ο Jean Behra ήρθε δεύτερος στο Targa Florio της ίδιας χρονιάς.

Read more...
 
Φρανκφούρτη - Αθήνα – (Πέμπτη 11 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Τρίτη πρωί Φρανκφούρτη. Στο αεροδρόμιο της πόλης που επισήμως ονομάζεται Flughafen Frankfurt am Main, γνωστό επίσης και ως Rhein-Main-Flughafen. Από τους τηλεοπτικούς δέκτες, ο αριστερός προβάλει το πρόγραμμα του cnn, ο δεξής το γερμανικό κανάλι n-tv, με τον υπότιτλο να διερωτάται: Wo ist der Fruhling? (Που είναι η άνοιξη;) συνοδευόμενο με διάφορες εικόνες κακοκαιρίας, βροχών και χιονόπτωσης.

Ακολούθως ήρθαν τα πλάνα από την επιβλητική στρατιωτική παρέλαση που γινόταν στην Ρωσική πρωτεύουσα με φόντο την κόκκινη πλατεία και υπότιτλο: Sieg uber Nazi Deutschland (Νίκη επί της Ναζιστικής Γερμανίας). Οι 25 εκατομμύρια νεκροί Σοβιετικοί πολίτες, δεν είναι δυνατόν να λησμονηθούν, παρά τα 72 χρόνια που κύλησαν από το τέλος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Να και ο σύντροφος Βλαδίμηρος με δήλωση: «Καμιά δύναμη δεν θα μπορεί να υποτάξει τον λαό μας».

Πάνω στο χαζολόγημα ήρθε και η ώρα της επιβίβασης. Δρομολόγιο επιστροφής της Luft στις 09:45 για Αθήνα. Με το Α321- 200, την μέρα και την ώρα να συγκεντρώνουν πολλές πιθανότητες, ώστε να μην ήταν, ως συνήθως, γεμάτο. Μόνο που με την πρώτη αποστολή του λεωφορείου προς το αεροσκάφος, διότι δεν επιβιβαστήκαμε από φυσούνα, έγινε εμφανές ότι η πτήση θα ήταν φούλυ μπούκντ κατά πως λένε.

Read more...
 
Hans Ledwinka - (Τρίτη 9 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Πριν, ο Α. Hitler,  γίνει ακραία επικίνδυνος, τότε που οραματιζόταν τις εθνικές οδούς όπου η υπέρτερη, η περήφανη Άρια φυλή του, θα ταξίδευε εποχούμενη με αδιανόητες για την εποχή ταχύτητες προς Ανατολάς, αντικρίζοντας τα δημιουργήματα του Hans Ledwinka φέρεται ειπών: «Αυτό είναι το αυτοκίνητο για τους δρόμους μου». Έτσι τουλάχιστον καταγράφεται στη σχετική βιβλιογραφία.

Ο καγκελάριος και ο μηχανικός είχαν συναντηθεί μερικές φορές, είχαν δειπνήσει μαζί, σε μια χρονική περίοδο που και οι δυο είχαν στόχους. Είναι η ίδια περίοδος όπου εμπλέκεται ο Ferdinand Porsche και πέφτει ο σπόρος του ανταγωνισμού μα και της διχόνοιας ανάμεσα σε δυο μεγάλες προσωπικότητες, της υπό διαμόρφωση αυτοκινητοβιομηχανίας.

Σύμφωνα με ομολογία του Βοημού  Ferdinand Porsche, για το ποιος αντέγραψε ποιόν: «Ε λοιπόν, κάποιες φορές κοιτούσα εγώ πάνω από τον ώμο του, κάποιες άλλες, εκείνος, πάνω από τον δικό μου ώμο».. H δικαστική απόφαση όμως, όπως θα δούμε, αντιμετώπισε διαφορετικά τα γεγονότα

Όπως και να έχει ο Hans Ledwinka γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1878, στο Klosterneuburg, της κάτω Αυστρίας, τμήμα τότε, της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας. Εκεί άφησε και την τελευταία του πνοή, το 1924, στα 41 του χρόνια ο Franz Kafka.

Εκείνη τη χρονιά, ο Ledwinka εργαζόταν στην Steyr. Είχε ξεκινήσει την επαγγελματική του καριέρα, ως μαθητευόμενος του θείου του Johann Zwiauer, και ενός  μηχανικού και κατασκευαστή εργαλείων. Έτσι απέκτησε τις πρώτες εμπειρίες του. Αργότερα, σπούδασε στην δημόσια σχολή Artisanry της Βιέννης και ακολούθως, το 1897, εργάστηκε ως σχεδιαστής μηχανικός στην  Nesselsdorfer -Wagenbau, εταιρεία που κατασκεύαζε τροχαίο σιδηροδρομικό υλικό. Κάποια χρόνια αργότερα θα γίνει γνωστή ως Tatra με την έδρα της στη Moravia, της ανατολικής Τσεχίας.

Read more...
 
Γαλλία & Μάιος - (Κυριακή 7 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Τέσσερα μόλις χρόνια μετά το '64 και την έναρξη της λειτουργίας του, το Πανεπιστήμιο της Nanterre, λειτούργησε ως θρυαλλίδα του Παρισινού Μάη. Ήταν μια διαδικασία όπου δεν επαληθεύτηκαν οι Μαρξιστικές θεωρίες, καθώς την πρωτοπορία της εξέγερσης δεν είχε η εργατική τάξη, αλλά ο φοιτητικός και μαθητικός κόσμος. Αργότερα στην εξέλιξή της, προχώρησαν σε απεργίες και κινητοποιήσεις τα εργατικά συνδικάτα.

Αντίθετα, σχεδόν στα τέλη του 18ου αιώνα, η Παρισινή Κομμούνα που και αυτή έσβησε Μάη μήνα, ήταν έργο και πράξη αποκλειστικά εργατών και προλετάριων. Πνίγηκε στο αίμα καθώς μέσα σε δυο μήνες κόστισε περισσότερους νεκρούς απ' ότι η περίοδος της τρομοκρατίας της Γαλλικής επανάστασης που κράτησε 18 μήνες και είχε ξεσπάσει κάποια 82 οκτώ χρόνια αργότερα.

Όποια και να είναι η ερμηνεία για τα ιστορικά γεγονότα, ή την μορφή των εξεγέρσεων, το αποτέλεσμα των επαναστάσεων ή το ξέφτισμα τους σε διαφορετικής συντηρητικότητας σχήματα εξουσίας, έχουμε την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη της 26ης Αυγούστου 1789, έχουμε και το σύνθημα «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη».

Έχουμε επίσης την άποψη για την Κομμούνα ότι υπήρξε «καθαρή άρνηση του κράτους» και τέλος έχουμε τον Μάη του ΄68 τυλιγμένο στα πιο ριζοσπαστικά συνθήματα όπως: «Ξεχάστε ό,τι σας έχουν μάθει. Αρχίστε να ονειρεύεστε»

Εικοστός πρώτος αιώνας, Μάιος του 2017 και Γαλλικές εκλογές. Όλα δείχνουν ότι ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας θα είναι ο Emmanuel Macron. Γεννημένος στην Αμιένη, σχεδόν δέκα χρόνια μετά τον Παρισινό Μάη, σπούδασε Φιλοσοφία στην Nanterre, απασχολήθηκε στο Δημόσιο πριν προβιβασθεί σε τραπεζίτη και ακολούθως σε υπουργό.

Read more...
 
Τimo Makinen – (Παρασκευή 5 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι ο Τimo Makinen είχε το προνόμιο να ερεθίσει πρώτος το ραλίστικο ένστικτο του Έλληνα. Είχαν έρθει και άλλοι σπουδαίοι ράλυμεν, πριν από αυτόν, στους μοναδικούς Ελληνικούς χωματόδρομους που ξετυλιγόταν η διαδρομή των πρώτων «Ακρόπολις». Όπως ο πρώτος δυο φορές νικητής Γερμανός Ευγένιος Bohringer, ή ο δυναμίτης Erik «on the roof» Carlsson, ή ο πολυπράγμων Gigi Villoresi.

Σπουδαίοι όλοι τους, όπως όσοι κέρδισαν στην Ελλάδα. Ο Τimo όμως, που δεν κέρδισε ποτέ στον τόπο μας, με καλύτερες θέσεις δυο δέκατες, το '66 με Cooper και το ΄80 με 504 και δεξί κάθισμα τον νυν πρόεδρο της FIA, είχε εκείνο το ξεχωριστό χάρισμα, που κάνει τον κόσμο να ανέβει στο βουνό, να δεί, να ακούσει, να αναμιχθεί και τελικά να θαυμάσει.

Ήταν απίστευτα ταχύς, φαντεζί και άνετος. Ερχόταν με τα λαχούρια τα πουκάμισα του, στο μέσον της δεκαετίας του ΄60, χωρούσε όπως - όπως μέσα στο Mini και βρισκόταν σε μια κατάσταση μόνιμης, ανελέητης επίθεσης.

Οι Έλληνες θεατές της δεκαετίας του '60, εκείνη η πρώτη μαγιά ραλίστικου κοινού, τον λάτρεψαν και ο ημεδαπός Τύπος του προσέδωσε το παρανόμι «καμικάζε». Την άνοιξη του '66 ήρθε στην Ελλάδα μετά από μια εξωπραγματική επίδοση στο Monte της προηγούμενης χρονιάς, νίκη στις 1.000 λίμνες και θρίαμβο στο Monte του '66. Πλην όμως έμελλε να είναι ένας θρίαμβος που ποτέ δεν κατοχυρώθηκε. Εξ' ού και ο τίτλος Monte Fiasco. Κι όλα αυτά με 1300 ταπεινά κυβικά εκατοστά και 10άρες ζάντες κάτω από το πάτωμα των λιλιπούτειων minis. Μια κλασσική περίπτωση Δαυίδ που επικρατεί του Γολιάθ, πάντα αγαπητή στο κοινό.

Read more...
 
Captain Fantastic – (Τετάρτη 3 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Χωρίς να έχει κάποια καινούργια ιδέα στη διάθεση του, αν υποτεθεί ότι υπάρχουν τέτοιες, ο σκηνοθέτης Matt Ross στήνει μια αξιοθαύμαστη ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο κλάμα και στο γέλιο, ανάμεσα στον συμβιβασμό και την εξέγερση.

Τα υλικά του  του για αυτή τη δημιουργία, είναι το σύνολο των ηθοποιών, μικρών (σε ηλικία) και μεγάλων που συστήνουν ένα πολύ ενδιαφέρον καστ.

Αν έπρεπε απαραίτητα να ξεχωρίσω κάποιους θα πρότεινα από τους πρώτους, τους ανήλικους θα πρότεινα τον Nicholas Hamilton στον ρόλο του Rellian και την Shree Crooks ως Zaja.

Απερίγραπτα μουτράκια, μοναδικές εκφράσεις και αντίστοιχη ερμηνεία. Από τους ενήλικους ο Vigo Mortensen ως Ben κλέβει την παράσταση, χωρίς να αγνoείται την παρουσία του πάντοτε επιβλητικού Frank Langella.

Έξη παιδιά από επτά μέχρι δεκαεπτά ετών απομονωμένα σε δυσπρόσιτα δάση, μεγαλώνουν μακριά από τις συνηθισμένες νόρμες. Τους τελευταίους μήνες, χωρίς την μητέρα τους που ασθενεί.

Το καθημερινό τους πρόγραμμα είναι φορτωμένο, βαρύ, συχνά εξουθενωτικό, με έμφαση τόσο στην φυσική κατάσταση όσο και στην πνευματική ολοκλήρωση. Αντιμετωπίζεται όμως σαν παιχνίδι, σαν μια αναμέτρηση, σε μια πολύ κλειστή κοινωνία δομημένη πάνω στη δική της φιλοσοφία και πρακτική.

Read more...
 
More Articles...