Λέγοντας ιστορίες

Λένε πως η ιστορία είναι ένα παραμύθι που όλοι πιστεύουν. Λένε επίσης ό,τι το παραμύθι είναι μια ιστορία που κανείς δεν πιστεύει. Αν τα πράγματα είναι έτσι, οι ιστορίες μπορεί να λειτουργήσουν και σαν κοινόχρηστο νόμισμα της ανθρωπότητας. Από κοντά και ο Shakespeare, καθώς με την Miranda, την ηρωίδα του από το Tempest, δηλώνει ότι: «Η ιστορία σας, κύριε, θεραπεύει τη κουφαμάρα.»

Είναι η δύναμη της αφήγησης που, αιχμαλωτίζει αλλά ταυτόχρονα λυτρώνει, που δείχνει το δρόμο αλλά συνάμα εγκλωβίζει σε αδιέξοδα, που διδάσκει αλλά την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως όσα και αν μάθεις, θα είναι πάντα λίγα. Όπως και να έχει το θέμα, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που να γοητεύουν τόσο, όσο 

Read more...
 
Starlet - (Παρασκευή 21 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

Αυτή η δυναμική ανανέωση που υπέστη φέτος το Yaris, προκειμένου να παραμείνει φρέσκο στο προσκήνιο, θυμίζει σε κάποιο βαθμό ότι συνέβη με τον προκάτοχό του. Το πιο κοινό χαρακτηριστικό των δύο μοντέλων ήταν το σημαντικά μακροχρόνιο διάστημα που παρέμειναν στην παραγωγή. Το Yaris, διανύει ήδη το 18ο έτος παρουσίας του στις αγορές. Το Starlet που παρέμεινε στην παραγωγή μέχρι τον τελευταίο Ιούλιο του 20ού αιώνα, συμπλήρωσε 26 συναπτά χρόνια παρουσίας.

Μπορεί να μην κατέκτησε ποτέ νίκη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλυ όπως κατάφερε το Yaris στην δεύτερη μόλις εμφάνισή του στο φετινό Σουηδικό ράλυ, γεγονός που υπογράμμισε την εμφατική επαναφορά της  Toyota στο θεσμό, αλλά ήταν τεράστιο κεφάλαιο για το Ιαπωνικό εργοστάσιο.
Εξίσου μεγάλη επιτυχία σημείωσε και στην χώρα μας, τόσο με εμπορικούς όρους, όσο και με τις ημεδαπές αγωνιστικές επιτυχίες αλλά και την ευρύτερη δημοφιλία που χαρακτήρισε όλη την πορεία του στον τόπο μας.

Read more...
 
Rosemary Smith - (Τετάρτη 19 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

H ομάδα F1 της Renault έδωσε την ευκαιρία σε μια 79χρονη κυρία, να οδηγήσει ένα μονοθέσιο τρέχουσας τεχνολογίας στη πίστα Paul Ricard.

Έτσι, στις 10 Μαίου, η περιστασιακή χειρίστρια έγινε, ο γηραιότερος άνθρωπος του κόσμου μας που οδήγησε αγωνιστικό αυτοκίνητο με ισχύ 800 ίππων.

Ασφαλώς δεν ήταν μια τυχαία κυρία. Η τυχερή που οδήγησε την Renault R.S.17 ήταν η γεννημένη στο Δουβλίνο to '37, Rosemary Smith,  ιδιαίτερα ενεργή και διεκεκριμμένη οδηγός ράλυ της δεκαετία του '60.

Με συνοδηγούς επίσης γυναίκες, όπως την Pauline Gullick που εμφανίζεται και στο video της Renault, ή την R. Shears, ή την V. Domleo, είχε μια αξιοσημείωτη παρουσία στους αγώνες του τότε Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ράλυ και στα αντίστοιχα θεσμοθετημένα κύπελλα Κυριών.

Mε σημαντικότατες, μάλιστα, αντιπάλους, όπως οι Βρετανίδες P. Moss Carlsson και A. Hall, ή οι Σουηδές E. Rosqwist και S. Osterberg.

Θυμόμαστε δυο αγωνιστικές επισκέψεις της R. Smith, στην Ελλάδα, ως συμμετέχουσα στο Δ.Ρ.Α. με την αγωνιστική ομάδα της Roots.

Read more...
 
Θοδωρής Καλλιφατίδης: Μια ζωή ακόμα – (Δευτέρα 17 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

Ευτυχώς για τους αναγνώστες, ο Θ.Κ. δεν κατάφερε να κρατήσει την απόφασή του να εγκαταλείψει το γράφειν, πριν εγκαταλείψει αυτό, εκείνον.

Επανέρχεται με βιωματικά στοιχεία, ντυμένα, ως συνήθως, με λόγια όμορφα. Που ακόμα κι αν διαφωνείς, αρέσκεσαι να τα διαβάζεις. να τα μελετάς.

Προφανώς δεν αποτελεί ίδια περίπτωση με τον Ζωρζ Σιμενόν, ο οποίος μετά από 400 περίπου βιβλία, επιχείρησε να ακολουθήσει την ρουτίνα του, μα επειδή δεν του βγήκε λέξη είπε στον γραμματέα του: «Αυτό ήταν» και δεν ξανάγραψε ούτε λέξη.

Αντίθετα, ο Θ. Καλλιφατίδης που όσο «δικός μας» είναι, άλλο τόσο και «δικός τους»  είναι, επανέρχεται και με το βάρος της ηλικίας του, αλλά και την ευαισθησία που τον διακατέχει μας περνά τα μηνύματά του, 

Όπως π.χ. εκεί που μας περιγράφει τις αλλαγές της Σουηδίας που από χώρα κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης, μπλέκει στα πλοκάμια της αγοράς. «...οι δάσκαλοι και οι γιατροί γίνονταν επιχειρηματίες, οι μαθητές και οι ασθενείς πελάτες. Γερνούσα σε έναν κόσμο που μου φαινόταν ολοένα και πιο ξένος». (σ.32)

Μεταφέρει το κλίμα που επικρατούσε το 2015, όταν: «ακόμα και στενοί μου φίλοι πέταγαν κουβέντες για την «αχρειότητα» της χώρας μου. Αν δεν υπήρχαν οι Έλληνες η Ευρώπη δεν θα είχε πρόβλημα». (σ.45).

Κάποια στιγμή έρχεται στον Αθήνα, περπατά, ακούει, βλέπει και: «Ποτέ δεν είχα δεί την πόλη μου έτσι. Η φτώχια ήταν παλιά συντρόφισσα, αλλά αυτή η εξαθλίωση όχι.» (σ.50)

Πιο κάτω (σ.131), θυμάται την φτώχεια των προσφύγων από την Μικρασία οι οποίοι ήταν πάμφτωχοι μεν «...αλλά δεν ήταν άθλιοι, η φτώχεια δεν ήταν αποκρουστική. Τώρα είχε γίνει, τόσο στα Πευκάκια τη γειτονιά μου στην Αθήνα, όσο και στην πλατεία της γειτονιάς μου στην Στοκχόλμη. Γινόταν ένας πόλεμος κατά των ανθρώπων και δεν το είχα καταλάβει».

Read more...
 
sir William Lyons - (Σαββάτο 15 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

Από τότε που θεσμοθετήθηκαν οι αγώνες αυτοκινήτου στην Ελλάδα, το 1956, και για τα επόμενα έτη, η συμμετοχή σε αγώνα ανάβασης ή ταχύτητας με Jaguar ισοδυναμούσε, σχεδόν, με νίκη.

Ιούλιος '62. Δημήτρης «Τυφών» Νομικός με E Type στην ανάβαση Φιλερήμου στο νησί των Ιπποτών. Θα νικήσει με άνεση.

Μέχρι το τέλος του '59 από τους συνολικά 12 πρωταθληματικούς αγώνες αναβάσεων ή ταχύτητας οι νίκες στους δέκα, πήγαν σε οδηγούς Jag. Ήταν η εποχή των ΧΚ.  Ακολούθως, την πενταετία '62 - '66 στους αντίστοιχους 30 αγώνες οι 17 κατέληξαν σε οδηγούς Jag. Ήταν η εποχή της E type.

Κάτι παρόμοιο συνέβη και στον περίφημο αγώνα των 24 ωρών του Le Mans όπου τα βρετανικά αυτοκίνητα επικράτησαν πέντε φορές από το '51 έως το ΄57. Προφανώς δεν είναι τυχαίο ότι ανέβασαν την διανυθείσα απόσταση από τα 3.611 στα 4.397 χιλιόμετρα. Πέρα από την αγωνιστική ανωτερότητα, όμως, ήταν και το θέμα του πρεστίζ που ενέπνεαν οι Βρετανικές κατασκευές, οι οποίες βέβαια είχαν έναν πατέρα.

Read more...
 
Ψηφιακές & φυσικές αγορές - (Πέμπτη 13 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

Το 1980, σε μια εποχή που τα καταστήματα βιολογικών προϊόντων ήταν στα σπάργανα, η Whole Foods ξεκίνησε με ένα μικρό κατάστημα στο Τέξας και 19 άτομα προσωπικό. Στις μέρες μας, η εταιρεία αριθμεί 465 καταστήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Βρετανία.

Τις προηγούμενες εβδομάδες, η Amazon κατέβαλε το ποσόν των 13,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων εξαγοράζοντας την Whole Foods. Ήταν μια κίνηση, με την οποία η μεγαλύτερη εταιρεία παγκοσμίως σε επίπεδο λιανικού διαδυκτιακού εμπορίου, εισέρχεται και στον τομέα των τροφίμων. Πρόκειται για ένα κλάδο με ετήσιο τζίρο μεταξύ 700 και 800 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η ανακοίνωση της συμφωνίας, επέφερε άνοδο της μετοχής της Amazon κατά 3,3%. Αντίθετα, σημαντικότατη πτώση σημείωσαν οι μετοχές ανταγωνιστών της στο ηλεκτρονικό λιανεμπόριο όπως της SuperValu (-14,4%), της Kroger (-9,2%) και της Sprouts (-6,3%).

Read more...
 
Οι κύνες των φίλων – (Τρίτη 11 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

Στο εξαίσια αφήγησή του, ο John Steimbeck στο πόνημά του: «Ταξίδια με τον Τσάρλυ», μας μεταφέρει στην Αμερική του ‘58, επί προεδρίας D. Eisenhauer, την οποία διασχίζει δις από την ανατολή στη δύση και τανάπαλιν. Συντροφιά του ήταν ο Charles le Chien «ένα πολύ μεγαλόσωμο κανίς, σε χρώμα μελανί που το λένε bleu και που πράγματι φαίνεται μπλε αν είναι καθαρό», όπως  ο ίδιος μας το περιγράφει.

Οι αληθινά φιλόζωοι άνθρωποι συνδέονται στενά με τα οικόσιτα ζώα τους. Συχνά σκέφτομαι το δέσιμο ανάμεσα στα τετράποδα και τους Κυρίους τους. Στο κοντινό μου περιβάλλον, διακρίνω δύο τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων, που σε βάθος 40ετίας τους εκτιμώ, τους θεωρώ φίλους, οι οποίοι είναι κυριολεκτικά εξαρτημένοι από τα οικόσιτα σκυλιά τους.

Εξαρτημένοι συναισθηματικά. Εξαρτημένοι και πρακτικά. Σε καθημερινή βάση. Η φροντίδα που παρέχουν στο τετράποδο σύντροφό τους, ο χρόνος που δαπανούν, το άγχος που τους διακατέχει, η ευθύνη που αισθάνονται για αυτόν, δεν είναι μακριά από τις αντίστοιχες δραστηριότητες που απαιτούνται για παιδί. Παρεμπιπτόντως και οι δύο είναι γονείς, δις τουλάχιστον, και μάλιστα δοκιμασμένοι.

...Ru o αφέντης του avvocato.                                                                               ... Lu το αφεντικό του Q.

Αυτό που επίσης έχω παρατηρήσει, είναι ότι οι κύνες έχουν πάρει χαμπάρι την αδυναμία τους και την εκμεταλλεύονται. Την εκμεταλλεύονται τόσο, όσο να περιπλέκονται οι ρόλοι και να μην αντιλαμβάνεσαι ευθέως ποιος είναι το αφεντικό.
Δεν το κατακρίνω, δεν το θαυμάζω. Το διατυπώνω μόνον και το διατυπώνω ως άνθρωπος ο οποίος στα οκτώ σπίτια που έχει σπαταλήσει την μέχρι τώρα ζωή του, συνέζησε με επτά κύνες, δυο γαλαί, ένα πτηνόν και μερικούς ιχθείς. Εννοώ δηλαδή ότι δεν ασκώ μια άποψη απόμακρη και εκτός νυμφώνος. Μετέχει και η ταπεινότητά μου εις το σπορ. Αλλά, ας εξετάσουμε τις δύο περιπτώσεις:

Read more...
 
Νίκος Χρυσικόπουλος - (Κυριακή 9 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

Δεν τον γνώριζα, δεν είχαμε ποτέ συναντηθεί. Όσες αναφορές είχα, ήταν από τις συζητήσεις που κάναμε με τον Νίκι Φιλίνη, ο οποίος τρυφερά και χαϊδευτικά τον αποκαλούσε Νικολάκι, και από τις έρευνες για το παρελθόν στα αρχεία . Θυμάμαι όμως ότι τον Γενάρη του '06, είχαμε βρεθεί με τον Νίκο Μπενβενίστε, ο οποίος με παρακάλεσε, να δώσω στον Νίκο Χρυσικόπουλο ένα αντίγραφο του "Όθεν ούζα καλά & άλλες ιστορίες"

Aσμένως λοιπόν, κατέβηκα, στον παλαιό Φάληρο, την μέρα και την ώρα που είχαμε συμφωνήσει, ανέβηκα στο διαμέρισμα που έπρεπε, χτύπησα το κουδούνι και άνοιξε η Ρίκα Διαλυνά. Την θυμόμουν καμιά 35αριά χρόνια νωρίτερα, ως  Δόμνα Τζέφερσον στον Τρελοπενηντάρη.
Παρέδωσα, ευχαρίστησε, χαιρέτησα. Τον Ν.Χ. δεν τον είδα.

Πριν λίγες μέρες διαβάσαμε πως εγκατέλειψε τα εγκόσμια. Πλήρης ημερών. Είχε κατοσταρίσει. Προνόμιο σπανιότατο, συχνά και οδυνηρό καθώς οι συνομήλικοί σου είναι ελάχιστοι, αν όχι κανείς. Ζεί όμως ο Ζάχος και ο, πολύ κοντά στα εκατό, Νίκι. Ο αποθανών, στα τόσα χρόνια που πέρασε πάνω στον πλανήτη, βίωσε βαριές απώλειες, όπως την εκτέλεση του αδελφού του και την αυτοκτονία του γιού του Γιάννη, ανθρώπου ευγενούς και ωραίου.



Ξημέρωμα Πέμπτης 26 Απριλίου 1956. Με το #84 στο ταπεινό δίχρονο χιλιάρι Auto Union, ο Νίκι Φιλίνης στα πηδάλια και ο Νίκος Χρυσικόπουλος συνοδηγός, εκκινούν μπροστά από το Παναθηναϊκό στάδιο. Μετά από 2.409 χιλιόμετρα συνεχούς οδήγησης, θα ολοκληρώσουν στην δεύτερη θέση χάνοντας μόνον από την διαστημική Merc 300 SL των Γερμανών W. Schock – R. Moll.

Τα της εφοπλιστικής και επιχειρηματικής του δράσης δεν τα γνωρίζω, το αποτύπωμά του όμως στο Ελληνικό μότοσπορ, στην πολύ μακρινή και εξωτική, για το Ελληνικό μότοσπορ, περίοδο της δεκαετίας του '50, δεν είναι αδιάφορο.

Read more...
 
Συμπάθεια για τους Α/Π – (Παρασκευή 7 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

- Προδοσίες, βλέπω…
Μουρμούρισε ο Αθανάσιος, σπεσιαλίστας παρασκευαστής καφέδων, όπως ομολογούν αυτοί που τους καταναλώνουν, εξ Ευβοίας ορμώμενος και εις το κυλικείον απασχολούμενος.

Με είχε συλλάβει, την κρίσιμη στγμή που τάιζα νομίσματα τον αυτόματο πωλητή (α/π). Δύσκολο να κρύψω την ενόχλησή μου από την κουβέντα του. Και με πείραξε πρωτίστως, διότι ο μικρός το δέμας πλην όμως γερός Νάσος, είχε δίκιο. Είναι αυτό που περιγράφουμε ως πικρό χάδι της αλήθειας.

Εννοώ, ότι παρ’ όλη την αντιπάθειά μου για τους α/π, οφείλω να ομολογήσω, ότι με τον συγκεκριμένο του πρώτου ορόφου στην εργασία μας, είχα αναπτύξει σχέσεις, σχεδόν φιλικές. Παρά το γεγονός ότι άπαξ κατάπιε τα κέρματά μου χωρίς να σερβίρει το αγαθό. Ενώ κάποιες άλλες φορές έπρεπε να εισπράξει σφαλιάρες για να ξεκολλήσει η σοκοφρέτα που είχε σκαλώσει. Δεν είναι απλή αυτή η κίνηση. Θυμίζει το ελαφρύ χαστούκι που έπρεπε να δώσεις στο φλίπερ, ώστε να ξεκολλήσει η μπίλια χωρίς να κάνει τιλτ το μηχάνημα. Έτσι και την περίπτωσή μας, αν το χτύπημα ήταν ισχυρότερο έκλεινε το κλαπέτο και χανόταν η σοκοφρέτα, αν ήταν αδύναμο παρέμενε σκαλωμένη.

Για πoιο λόγο όμως, ένας άνθρωπος να αντιπαθεί τους α/π;
Κατ’ αρχάς διότι είναι μηχανήματα, και ως τέτοια δεν χαμογελούν, δεν συνωφριώνονται, δεν κρύβουν τίποτα το αναπάντεχο, πέρα από τα προαναφερθέντα. Έπειτα, αν σου λείπουν 10 λεπτά δεν σε σερβίρουν. Τέλος δεν μπορείς να τους κοπλιμεντάρεις, να τους ειρωνευτείς, να τους ιντριγκάρεις, όπως κάνεις με τους ανθρώπους. Οι α/π είναι εξυπηρετικοί, αλλά υπογραμμίζουν την έλλειψη επικοινωνίας.



Το επόμενο πρωινό, από την δίλεξη φράση του Νάσου (προδοσίες βλέπω...), ανεβαίνοντας τα σκαλιά προς τον πρώτο, εντόπισα πάνω στο λευκό μάρμαρο, ίχνη χνουδωτής βρόμας, τα οποία από σκαλοπάτι σε σκαλοπάτι πλήθαιναν. Με οδήγησαν στην θέση του απόντα πια α/, όπου στη βάση του, δίπλα στον ψύκτη, υπήρχε το απωτύπωμα της απουσίας του. Χρόνια εκεί ο α/π, και τώρα πουθενά. Σαν ένα δόντι που ΄λειψε έξαφνα από μια οδοντοστοιχία.

Κοίταζα σαν χαζός τον άδειο χώρο, όταν το αεράκι του ανοικτού παράθυρου, ταξίδευε λίγο από το γκρίζο χνούδι της βρόμας στο πάτωμα. Κι αναρωτιόμουν, πως γίνεται να είμαι λυπημένος για την απουσία ενός αντικειμένου, που γενικώς αντιπαθούσα;

Read more...
 
H O.M.A.E. και οι απέναντι - (Τετάρτη 5 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

Η Ομοσπονδία Μηχανοκίνητου Αθλητισμού προσκάλεσε τους εκπροσώπους του Τύπου με σκοπό την ενημέρωση τους.

Η 35λεπτη εισήγηση του προέδρου, είχε τους εξής, κύριους, άξονες. Τις βολές που δέχεται η Ομοσπονδία από τις ομάδες των στεναχωρημένων, όπως τους χαρακτήρισε, το παρόν και το μέλλον του Δ.Ρ.Α. και το περίφημο delegetion, της ανάθεσης δηλαδή από την F.I.A. των αγώνων στον τόπο μας.

Ξεκινώντας από τις επιθέσεις των στεναχωρημένων τους κατέταξε σε δυο κατηγορίες. Σε εκείνους που προτιμούσαν την Λέσχη και σε εκείνους που πίστευαν ότι στην Ομοσπονδία θα είχαν μια θέση, αλλά τελικά δεν την απέκτησαν.

Μίλησε με επώνυμα, κατέθεσε γεγονότα και πρωταγωνιστές. Το ευκόλως συναγόμενο συμπέρασμα του, είναι ότι δύσκολα παλεύεις με αμοραλιστές. Διότι κατά την κρίση του μόνον αυτός ο χαρακτηρισμός χωρά για όσους πολεμούν την Ο.Μ.Α.Ε. με τόσο υποχθόνιο και ανήθικο τρόπο.

Το παράπονο αλλά και η απορία του, εστιάζεται στο ότι ποτέ κανείς από τους στεναχωρημένους δεν ζήτησε οποιαδήποτε πληροφορία και στο γεγονός πως, τελικά, ότι πράττουν δεν πλήττει την ΟΜΑΕ, αλλά αποδυναμώνει τους ίδιους τους αγώνες.

Read more...
 
με αφορμή το Costa Navarino - (Δευτέρα 3 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

Μέχρι τα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, σαν έπαιρνες τα ανηφορικά αμουδερά βήματα στο νότιο κέρας της Βοϊδοκοιλιάς και έφτανες πάνω ασθμαίνων, κοιτάζοντας προς το βορά, δεν αντίκριζες παρά ελάχιστα ίχνη δόμησης. Στις μέρες μας ξεχωρίζουν, τέσσερα περίπου χιλιόμετρα μακριά, οι εκτεταμένες εγκαταστάσεις του Costa Navarino.



Όραμα ζωής του Βασίλη Κωνσταντακόπουλου, ο οποίος  το είδε να πραγματοποιείται και να λειτουργεί μετά από προσπάθειες δεκαετιών. Το θέρος του 2010 ξεκίνησε τη λειτουργία του και τον Γενάρη του '11 ο εμπνευστής του άφησε την τελευταία πνοή στα 76 του, χτυπημένος από τον καρκίνο. Κατά πως αναφέρει ο Γιάννης Παλαιολόγος στο βιβλίο του «o 13ος άθλος του Ηρακλή»: «Οι τουρκικές αρχές του πρόσφεραν τη δυνατότητα να χτίσει ένα παρόμοιο θέρετρο σε 20.000 στρέμματα στην ακτή της Αττάλειας, ένα έργο που θα ήταν πολύ λιγότερο πολύπλοκο στην υλοποίησή του και πιθανότατα πολύ πιο κερδοφόρο. Δεν ενδιαφέρθηκε. Το μόνο που τον ένοιαζε να αναπτύξει ήταν η Μεσσηνία»

Τόσο στην τοπική κοινωνία, όσο και ευρύτερα, όλα τούτα δεν είναι άγνωστα. Στο διαδίκτυο, στον Τύπο, συναντάς ψύχραιμες τοποθετήσεις, όσο και αγιογραφίες του Β.Κ. και της οικογένειάς του, αλλά και σημεία κριτικής εστιασμένα κυρίως στο οικολογικό σημείο. Η βασική αρχή σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η ανιδιοτέλεια. Εννοώ, ότι μια λανθασμένη ανιδιοτελής τοποθέτηση, μπορεί να είναι λιγότερο βλαβερή, από μια ορθή ιδιοτελή.

Όπως και να έχει, οι δρόμοι συχνά με έφερναν σε εκείνα τα μέρη. Την περασμένη Δευτέρα, για επαγγελματικούς λόγους, είχα την ευκαιρία να διανυκτερεύσω στο Costa Navarino. Ήταν η πρώτη φορά. Πέρασα κάποιες 17 ώρες στις εγκαταστάσεις του. Ακολουθούν οι εντυπώσεις μου.

Read more...
 
Πήγασος - (Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017) PDF Print E-mail

Είναι ένας χρόνος και κάτι, που πάνω από το γραφείο μου βρίσκεται και κατά βούληση ίπταται ένας πήγασος. Kορμί ανάμεσα στο λευκό και το ivoire, φτερά σε απόχρωση ροζ και ένα κόκκινο κέρας ανάμεσα στα κόκκινα μάτια, μπροστά από την κόκκινη χαίτη. Κρέμεται με μισινέζα από το κανάλι όπου τρέχουν τα καλώδια.

Μόλις άνοιγες το διακόπτη του, χλιμίντριζε, έβγαζε ένα περιπετειώδες καουμπόϊκο μοτίβο, ανοιγόκλεινε τα φτερά του, και έκοβε βόλτες πάνω από το, άδειο, κεφάλι μου. Μου τον είχε χαρίσει ο Σωτ. Τριαντατόσα χρόνια εκεί μέσα ο Σωτ. Νέος και ωραίος τότε, μπήκε με την ανάμνηση της Ρεγγίνας, που καθόλου δεν τον amat, μεγάλος και ωραιότερος ακόμα εκεί είναι, με άλλες amat και άλλες αναμνήσεις πια. Περίπου, όπως όλοι μας δηλαδή.


Ο δικός μου πήγασος, ο σουρεάλ, έδινε πλήθος παραστάσεων, ανάμεσα σε γνωστούς, λιγότερο γνωστούς και αγνώστους. Γέννησε χαμόγελα, γέλια, χαχανητά και χαρούμενη διάθεση. Τώρα τελευταία όλο και λιγότερο, αφενός διότι τον συνήθισαν, αφετέρου διότι τα ηλεκτρικά του στοιχεία εξαντλούνται, αργοπεθαίνουν.

Ο άλλος ο Πήγασος, ο Μεγάλος, μέσα στον οποίο πέταγε ο δικός μου ο σουρεάλ, κουρασμένος κι΄ αυτός δείχνει να εγκαταλείπει κάθε διάθεση για πτήσεις. Ίσως η τελευταία του, να είναι αυτή που δήλωσε ο ιδιοκτήτης του. Ο οποίος, φέρεται ειπών πως, θέλει να αποχωρήσει πετώντας. Αν και ποτέ δεν ξέρεις πως μεταφέρονται, συζητήσεις στις οποίες δεν παρίστασαι.

Το να κατηγορήσεις βέβαια τον εργοδότη σου τώρα, που το έργο οδεύει στο τέλος του, δεν είναι ούτε ιδιαιτέρως γενναίο, ούτε πολύ έντιμο. Όπως επίσης το να υψώσεις τον δείκτη, ή τον μεσαίο, προς εκείνους που κούρνιαξαν εκεί μέσα αποδίδοντας τίποτα, ή βάζοντας το χέρι τους πολύ βαθιά σε αλλότρια, πλούσια, και ως απεδείχθη, ανεξέλεγκτα ταμεία, δεν διορθώνει την κατάσταση.

Read more...
 
Bruce McLaren - (Τετάρτη 28 Ιουνίου 2017) PDF Print E-mail

Δεν ήταν ο πρώτος πιλότος της F1 που σύστησε την δική του ομάδα. Ανήκει όμως, στην πολύ μικρή κατηγορία των οδηγών που σκοράρισαν νίκες τόσο σε επίπεδο F1, όσο και στις 24 ώρες του Le Mans αλλά και στη σειρά Can Am. Μα το οδηγικό του κομμάτι, δεν ήταν παρά ένα, από τα πολλά, που συγκροτούσαν την ιδιαίτερη προσωπικότητά του.



Πέρα, λοιπόν, από τα οδηγικά του χαρίσματα, υπήρξε μηχανικός, σχεδιαστής, εφευρέτης ενώ χαρακτηρίστηκε και από οξυμένο επιχειρηματικό ένστικτο. Κι όλα αυτά σε 14 χρόνια ενήλικης ζωής. Η οποία, μάλιστα, δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Στην τρυφερή ηλικία των εννέα χρόνων, διαγνώσθηκε με την νόσο Legg - Calve - Perthes. Μια διαταραχή της παιδικής ηλικίας όπου η ροή του αίματος προς την μηριαία κεφαλή ολοένα και λιγοστεύει δημιουργώντας προβλήματα. Έτσι το αριστερό πόδι του Bruce θα παρέμενε, κατά τι, πιο κοντό από το δεξί.

Read more...
 
More Articles...