Λέγοντας ιστορίες

Λένε πως η ιστορία είναι ένα παραμύθι που όλοι πιστεύουν. Λένε επίσης ό,τι το παραμύθι είναι μια ιστορία που κανείς δεν πιστεύει. Αν τα πράγματα είναι έτσι, οι ιστορίες μπορεί να λειτουργήσουν και σαν κοινόχρηστο νόμισμα της ανθρωπότητας. Από κοντά και ο Shakespeare, καθώς με την Miranda, την ηρωίδα του από το Tempest, δηλώνει ότι: «Η ιστορία σας, κύριε, θεραπεύει τη κουφαμάρα.»

Είναι η δύναμη της αφήγησης που, αιχμαλωτίζει αλλά ταυτόχρονα λυτρώνει, που δείχνει το δρόμο αλλά συνάμα εγκλωβίζει σε αδιέξοδα, που διδάσκει αλλά την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως όσα και αν μάθεις, θα είναι πάντα λίγα. Όπως και να έχει το θέμα, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που να γοητεύουν τόσο, όσο  

Read more...
 
Έρως & χρήμα - (Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Δεν θα πω κάτι άγνωστο, ούτε θα αποκαλύψω κάτι σκοτεινό. Εξ απαλών ονύχων της ιστορίας του πλανήτη επικρατεί μια σύγχυση. Πολύ βολική σε  οικονομοτεχνικό επίπεδο για πάρα πολλούς. Ατυχές στίγμα όμως, για το είδος ενός ιδεατού πολιτισμού. Ατυχέστατο δε, καθώς τόσες χιλιάδες χρόνια εξέλιξης δεν χρησίμεψαν ώστε να απομακρύνουν την ανθρωπότητα από τούτη τη σύγχυση. Ποιά;

Ότι το χρήμα είναι μέσον και ο έρως αυτοσκοπός. Και ουχί το ορθόν, αντίστροφον. Μέγα τμήμα της κοινωνίας όμως, έτσι κινείται. Λανθασμένα. Αντιμετωπίζει δηλαδή την παραγωγή χρήματος ως αυτοσκοπό, και τον έρωτα ως μέσον.

Η σύγχυσις μεγαλώνει και ολοκληρώνεται καθώς σε ένα πελώριο κομμάτι της ανθρωπότητας, οι δυο αυτές κινήσεις συμπλέκονται, έχοντας ένα τεράστιο κοινό σύνολο, δημιουργώντας αντίστοιχες ηθικές και συμπεριφορές.

Read more...
 
Το τείχος - (Σαββάτο 9 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την απρόσμενα εύκολη, και αναίμακτη πτώση του τείχους, που διχοτομούσε το Βερολίνο. Αν υποτεθεί ότι ο Ελληνικός εμφύλιος, ήταν η πρώτη ένοπλη αναμέτρηση της εποχής του ψυχρού πολέμου, χωρίς όμως την άμεση εμπλοκή των μεγάλων δυνάμεων, το Βερολίνο, υπήρξε το πρώτο πεδίο απ’ ευθείας αντιπαλότητας.


Οι Σοβιετικοί για έντεκα μήνες από τον Ιούνιο του ’48 απέκλεισαν τις προσβάσεις στον τομέα της πόλης που έλεγχαν οι Δυτικές δυνάμεις, και η τροφοδοσία της πόλης γινόταν με συχνές, πυκνές αεροδιακομιδές. Στήθηκε μια μόνιμη αερογέφυρα κι η πόλη είχε ότι χρειαζόταν. Τον Αύγουστο του ’61, προκειμένου να αντιμετωπισθεί το μαζικό κύμα φυγής Ανατολικογερμανών, άρχισε η κατασκευή του τείχους, μετατρέποντας το Βερολίνο σε μια διχοτομημένη πόλη. Ένας τεράστιος μηχανισμός ελέγχου στήθηκε, από τον τομέα των ανατολικών, προκειμένου να φυλάσσεται με αυστηρότητα.

Read more...
 
Τα κλειδιά - (Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

...σύντομη αφήγηση μιάς συναλλαγής,

Ακούμπησα, όσο μπορούσα πιο αθόρυβα, πάνω στο γυάλινο τραπέζι μια αρμαθιά κλειδιά.  Άλλα βγαλμένα από τη δεκαετία του ’80, άλλα από την τρέχουσα. Δίπλα τους δυο μικρά ορθογώνια κομμάτια από χαρτί με σφραγίδες γράμματα και ψηφία. Λίγο νωρίτερα είχα βάλει, αν μέτρησα καλά, 67 υπογραφές. Διαγώνια απέναντι μου, ένας τύπος βγαλμένος από το πενάκι του Rene Goscinny, και των περιπετειών του Λούκυ Λουκ, στην μορφή που ο Γάλλος δημιουργός απεικόνιζε τον νεκροθάφτη. Στεγνός, λεπτός, ολίγον καμπούρης.

Μόνο που στην Αθήνα του ’19, είχε ένα πολύ επιτηδευμένο στυλ μιας μοντέρνας, κάπως, εξεζητημένης αστικής κομψότητας. Άκαμπτο σκαρπίνι με γκρενά απόχρωση, το οποίο κατέληγε σε γωνία οξεία στην πλώρη, πανταλόνι καρώ ουρανί, που τέλειωνε πριν τον αστράγαλο με θεαματικό ρεβέρ,  υποκάμισο πιο ανοιχτό θαλασσί, στολισμένο με καρέ τουρκουάζ μανικετόκουμπα. Αδιάφορα όλα τούτα, αν η συμπεριφορά του, τους τελευταίους τρεις μήνες δεν ήταν  αχώνευτη. Σχεδόν εχθρική.

Όχι, δυστυχώς, από κάποιο σύμπλεγμα κοινωνικής, ταξικής, ή επαγγελματικής ανωτερότητας, διότι αυτά είναι καλοδεχούμενα καθώς εμπίπτουν στη χωρία του γραφικού, αλλά  γιατί ήταν ένας φοβισμένος, κλειστός χαρακτήρας, αποτραβηγμένος πολύ μακριά από κάθε ανθρώπινη συμπεριφορά. Κέρδιζε τα του βίου του, ως συμβολαιογράφος.

Read more...
 
κι άλλο τέλος εποχής – (Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Έσπρωχνα το XRάκι σβηστό στο ανηφόρι της Απ. Παύλου, κατά πρώτον  για να μην προκαλέσω το κοινόν αίσθημα, ακολούθως για να ζεσταθώ για το επόμενο δίωρο. Δυο μέρες πριν περάσουμε στον Νοέμβρη, δυο μέρες πριν κλείσει η θερινή περίοδος το  cine Θησείον έκανε τις τελευταίες προβολές του.

Ακόμα και το έντονο μικρό καλοκαιράκι του Οκτωβρίου έσβηνε καθώς οι νυκτερινές υγρασίες,  δεν ήταν ευχάριστες ούτε στο κλεινόν άστυ. Στο χώρο προβολής, οι εκ δεξιών σειρές από τις κόκκινες καρέκλες, είχαν ήδη αφαιρεθεί προς φύλαξη.

Είκοσι άτομα στο σύνολο, οι περισσότεροι εκ των οποίων αλλοδαποί. Κουβερτούλες για τους κρυουλιάρηδες, μαξιλαράκια για τους καλομαθημένους, κουβεντούλα, σε γλώσσα βαριά κεντροευρωπαϊκή οι κακομαθημένοι, ακόμα και όταν ξεκίνησε η προβολή. Συνετισμός με μια παρατήρηση λίγο πέρα από τα όρια της ευγενούς συμπεριφοράς ...και πάμε.

Read more...
 
...είκοσι χρόνια, τώρα - (Παρασκευή 1η Νοεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

...μικρό διήγημα, περί ερώτων και Απωλειών. Διότι πολλά πράγματα δεν τα ελέγχουμε και άλλα τόσα μας εξουσιάζουν

Ας δεχτούμε, έτσι ως αξίωμα, ότι ο καθείς, μπορεί να ακολουθεί τις σεξουαλικές του επιθυμίες κατά το δοκούν, εφόσον τηρούνται κάποιες στοιχειώδεις προϋποθέσεις.

Όπως, να συναινεί ο/η σύντροφος  και η πράξη να τελείται μεταξύ ενηλίκων. Ας προστεθεί και το θέμα της ιδιωτικότητας της πράξης.

Η κοινή θέα είναι κάτι, που καλό είναι να αποφεύγεται, όπως επίσης σημάδι πολιτισμού μπορεί να θεωρηθεί και ο ακουστικός περιορισμός. Κραυγαί, οιμωγαί, ερωτήσεις  του τύπου:

«Τι σου κάνω μάνα μ΄», ή μικρές φράσεις όπως: «θέλω να στα πάρω με το στόμα», ή εμφατικές δηλώσεις του τύπου «πάρτα μωρή άρρωστη», ακόμα και τα απαγορευτικά «Όχι Μη, Όχι εκεί!», πρέπει να περιορίζονται, ακουστικά, στο χώρο της πράξης και όχι να είναι εις επήκοον της πολυκατοικίας ή ολάκερου του τετραγώνου, μέσα στη σιγαλιά της νύκτας, ή στη βουή της ημέρας.

Εξαιρείται το εθνικοαπελευθερωτικόν: «Αντρούτσο μου εσύ»

Read more...
 
Για τα ...κιβούρια - (Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

Πρώτα γυμνασιακά χρόνια. Στα τέλη του '71, με όλη την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επιβάλει το καθεστώς στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Μη αντιληπτό, ακατανόητο για την ακρίβεια από σημερινό γυμνασιόπαιδο, τόσο το μαθητικό περιβάλλον, όσο και το κοινωνικό πλαίσιο. Οι ελάχιστες προσβάσεις των νέων ανθρώπων στο τι συνέβαινε έξω από τα σύνορα του τόπου, προοικονομούσαν μια στέρηση, που αργότερα τροφοδοτούμενη από την καθημερινότητα θα διαμορφωνόταν, ανάλογα με το σπίτι που μεγάλωνες, σε κάτι πιο ουσιαστικό.


Συνομήλικος συμμαθητής, διοπτροφόρος, παιδί ξεχωριστό, όχι μόνον γιατί ήταν «μαθητής του 20», αλλά και για την ώριμη συμπεριφορά του. Δεν είχε τίποτα από την ηλικία του, ήσυχος και σοβαρός, ίσως με μια ελαφρά θηλυπρέπεια, με τα περισσότερα γένια από όλους μας, πιθανόν να τον διακατείχε ένα αίσθημα υπεροχής χωρίς όμως να γίνεται αντιπαθής,  ουδεμία σχέση με τον αθλητισμό, αρκετά απόμακρος, ενώ ακόμα και εμφανισιακά έδειχνε μεγαλύτερος.

Read more...
 
...επέτειος που ‘ναι – (Δευτέρα 28η Οκτωβρίου 1940) PDF Print E-mail

Δώδεκα μόλις μήνες πριν την συμπλήρωση 80 χρόνων από την είσοδο της Ελλάδας στο ζοφερό δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, να μια άλλη επέτειος του διαβόητου εκείνου Όχι. Δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Είχαν προηγηθεί οι ασκήσεις του φασιστικού μηχανισμού του Ντούτσε στην Κέρκυρα, με αρκετή από προβοκάτσια και θανάτους πολιτών.


Είχαμε δεχτεί το ύπουλο χτύπημα στην Τήνο με τον τορπιλισμό της Έλλης για να φθάσουμε στο ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου του ’40 και την επίσκεψη του Ιταλού πρέσβη στην οικία του Έλληνα πρωθυπουργού, με μια ιταμή διάθεση, ενώ η εισβολή είχε ήδη ξεκινήσει.

Οι φιλοδοξίες του Μπενίτο, φιλοδοξίες που τεσσερισήμισι  χρόνια αργότερα θα τον οδηγούσαν σε ένα ολότελα ατιμωτικό τέλος, κρεμασμένο ανάποδα στην Piazzale Loreto του Μιλάνου, τον έσπρωξαν στην εισβολή.

Read more...
 
Οι μεσάζοντες των Μνημονίων – (Σαββάτο 26 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

Μεσάζοντες. Μια χρήσιμη επαγγελματική τάξη. Ωστόσο, ανήκουν στους επιτηδευματίες, στους οποίους, οι πολίτες απευθύνονται από ανάγκη. Ειδικά σε εποχές κρίσεων. Δεν είναι σαφές, πως, τίνι τρόπω δηλαδή,  κάποιος βαπτίζεται μεσίτης, αλλά όπως σε όλα τα επαγγέλματα έτσι και σε αυτό υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί λειτουργοί.


Τουτέστιν οι σοβαροί, οι χαβαλέδες, οι φιλόδοξοι, οι εργατικοί, οι αγχώδεις, οι τενεκέδες και οι συνδυασμοί αυτών. Αφήνουμε τους σοβαρούς, τους σωστούς και τους αποτελεσματικούς ασχολίαστους και ασχολούμαστε με τους προβληματικούς. Πίσω από μια προβληματική συμπεριφορά, μπορεί να κρύβεται οτιδήποτε. Όπως συμφορά ή απάτη, δράμα ή αναλγησία, τεμπελιά ή αμοραλισμός, μπορεί και αδιέξοδο. Είναι μυστήριο μέγεθος η ζωή, και οι ανάγκες την κάνουν ακόμα πιο μυστήρια.

Να λοιπόν μια, εκ των πραγμάτων, μελέτη και ουχί θεωρητικής μορφής, πάνω στους εκπροσώπους της φυλής των μεσαζόντων. Μια ντουζίνα περιπτώσεων, που επιχειρεί να χαρτογραφήσει τα θολά νερά των μεσητικών οριζόντων, στις νεφώδεις και ατελείωτες, μνημονιακές μέρες που διανύει ο τόπος.

Read more...
 
Diego Maradona – (Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

H τρίτη ντοκιμαντερίστικη δουλειά του Asif Kapadia, είναι μια ακόμα προσωπογραφία. Μόνο που αυτή τη φορά, αφορά πρόσωπο που βρίσκεται εν ζωή. Το 2010 ο Βρετανός σκηνοθέτης δημιούργησε  το «Senna», μια μεστή συγκινητική αναφορά για τον Βραζιλιάνο πιλότο, το 2015 το «Amy» κάτι αντίστοιχο για το άστρο της Winehouse και φέτος, μας προσφέρει τον Ντιέγκο Μαραδόνα.

Δύσκολη δουλειά, προικισμένη με ένα πολύ πλούσιο υλικό, εστιασμένη πρωτίστως στην χρονική περίοδο που ο Αργεντίνος ποδοσφαιριστής βρισκόταν στην Νάπολη, αλλά με αναφορές τόσο στο Μουντιάλ του ’86 όσο και σε αυτό του ’90.

Τελευταίο παιδί πολυμελούς οικογένειας, και το μόνο αγόρι, γεννήθηκε σε βαθιά φτώχια στο Fiorito, μια παραγκούπολη, στις νότιες παρυφές του Μπουένος Άιρες. Γρήγορα φάνηκε το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, και στα 15 ζούσε όλη την οικογένεια με τα χρήματα που κέρδιζε στα γήπεδα. Από εκεί περίπου ξεκινά η αφήγηση. Αυτός ο μικρός το δέμας πιτσιρικάς, αποτέλεσε το ’82, στα 22 του χρόνια, μια πανάκριβη, ρεκόρ εκείνη την εποχή, και όχι πετυχημένη μεταγραφή από την Αργεντινή και την Μπόκα στην Ισπανία και την Μπάρτσα.

Φθάνοντας στην Νάπολη τον Ιούλιο του ’85, πάλι με ρεκόρ στο ποσόν της μεταγραφής, του επιφυλάχθηκε υποδοχή Καίσαρα. Ογδόντα χιλιάδες φίλαθλοι γέμισαν το στάδιο San Paolo σε μια αποθεωτική τελετή. Το κλίμα αυτό, αποτυπώνει το ντοκιμαντέρ με εξαίρετο τρόπο και σπάνια πλάνα.

Η ίδια η πόλη όμως και κυρίως το ανθρώπινο δυναμικό της, είτε με τις ενοχλητικά συνεχείς εκδηλώσεις λατρείας, είτε με το σκοτεινό της πρόσωπο αποδείχτηκε και η καταστροφή του. Άστατη ζωή, υπόκοσμος, ντρόγκα, αλλά και πλήρης κάλυψη από τις κάθε είδους αρχές για όλα τα παραστρατήματά του. Σε συνδυασμό με την άμετρη δημοφιλία δημιουργήθηκε ένα πλέγμα ασήκωτο για ένα παιδί χωρίς βασικές καλλιέργειες.

Read more...
 
Διακοπές στην Αίγινα – (Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

…και καθώς ο Οκτώβριος έμπαινε στο τελευταίο του δεκαήμερο, οι θερμοκρασίες παρέμεναν καλοκαιρινές, η βραδινή υγρασία προσπαθούσε αρκετά επιτυχώς να αντικαταστήσει τις βροχές στις περιοχές που δεν έβρεχε και ο ήλιος, αν και η διάρκεια της βασιλείας του στο 24ωρο ολοένα και μίκραινε, έστελνε ανεμπόδιστος, από σύννεφα, τις ακτίνες του στην Αττική.


Σαββατάκι, στην Αίγινα. Σχεδόν απρογραμμάτιστα. Πλήθη από αλλοπρόσαλλες φυλές κατακλύζουν την νήσον.  Πούλμαν, εκ της πρωτευούσης, καταφθάνουσι σωρηδόν. Εις το εσωτερικόν τους, βρίσκονται ως επί το πλείστον, κυρίες. Όχι απαραίτητα απόμαχες, μα σίγουρα παλαίμαχες, όχι σίγουρα θρησκόληπτες αλλά βεβαίως θρησκευόμενες, βαθιά στην κλιμακτήριο, εννοείται χωρίς άνδρες, οι περισσότεροι εκ των οποίων έχουν αποχαιρετήσει τον μάταιο μας κόσμο. Σκοπός της επίσκεψής τους ένα προσκύνημα, ένα κεράκι στον άγιο Νεκτάριο, μεγάλη του η χάρη.

Read more...
 
Το τρίωρο του '69 - (Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

Μισό αιώνα νωρίτερα, στις 19 Οκτωβρίου του '69, διεξάγεται ο τρίωρος αγώνας ταχύτητας στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Δεκέλειας. Ο μεγαλύτερος σε διάρκεια αγώνας του πρωταθλήματος, διπλάσιος από όλους τους άλλους, φέρει και τον άτυπο τίτλο Ελληνικό Γκραν Πρί. Είναι ο δέκατος αγώνας, τρίωρης διάρκειας, που διεξάγεται στην ιστορία του ελληνικού μότορσπορ, από τους 14 συνολικά που θα διεξάγονταν. Και ήταν εκείνος που  ανέδειξε νικητή ένα αουτσάιντερ. Σαφώς η μεγαλύτερη αγωνιστική έκπληξη εκείνης της δεκαετίας.


Ο νικητής όμως, ήταν ευρύτατα γνωστός, κοινωνικά αποδεκτός και ιδιαίτερα επιτυχημένος ως καλλιτέχνης. Ο λόγος για τον Σταμάτη Κόκκοτα, τον ερμηνευτή με τις μεταξένιες φαβορίτες, όπως σημείωνε ο Τύπος της εποχής. Έτσι σε εκείνο το τρίωρο τα φαβορί χάθηκαν και οι φαβορίτες επικράτησαν, κατά πως εύστοχα γράφτηκε. Ήταν ένας αγώνας με ανατροπές και με μια μικρή, αλλά ως εκρίθη εσφαλμένη, κριτική για την ακρίβεια των αποτελεσμάτων.

Read more...
 
Περί (μη) Δ.Ρ.Α. ο λόγος – (Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2019) PDF Print E-mail

Η είδηση της παραμονής του Δ.Ρ.Α. έξω από το καλεντάρι του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και για το 2020, θορύβησε το χώρο. Μοιραία τα βέλη θα στραφούν κατά της Ομοσπονδίας και η κριτική θα κορυφωθεί. Στο ερώτημα αν είναι υπεύθυνη, η απάντηση είναι καταφατική. Όχι γιατί το έχασε. Αλλά γιατί το προσπάθησε. Ας γίνει πιο σαφές το νόημα με το παρακάτω κείμενο, μαζί με μια μικρή συλλογή από εικόνες του παρελθόντος.

Μάιος ’76. Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Εκκίνηση 23ου Δ.Ρ.Α. Ο πληρέστερος Έλλην ράλυμαν, Τάσος «Σιρόκο» Λιβιεράτος, με το αγαπημένο αγωνιστικό του outifit, μπεζ κοτλέ πανταλόνι, γαλάζιο υποκάμισο, συνομιλεί με τον J. Jaubert, συνοδηγό του J. Ragniotti. Στο πλάνο δεσπόζει η επιβλητική μορφή της Α310, στα χρώματα της τσιγγάνας.

Προηγήθηκε το γαλλικό πλήρωμα, μετά την εγκατάλειψη των τριών Stratos, εκείνη τη χρονιά, αλλά το Ακρόπολις φάνηκε σκληρότερο από το ντελικάτο κουπέ. Αντίθετα, ο «Σιρόκο», σε ακόμα μια λαμπρή εμφάνιση, τερμάτισε, όπως και την προηγούμενη χρονιά στην εξόχως τιμητική δεύτερη θέση, υποτασσόμενος  στο πελώριο ταλέντο ενός πρωταθλητή Ευρώπης, με ένα άθραυστο αυτοκίνητο. Στο συνδυασμό Harry -Sputnik- Kallstrom - 160 J. (φωτό αρχείο Φ.Φ./Γ.Κ.)


Ξεκινούμε από το εκπονηθέν δελτίου Τύπου που μας κάνει γνωστή την είδηση. Αν, αν λέμε, είχε πληκτρολογηθεί από κάποιον, τάχα γνώστη, σύμβουλο του γ.γ.α. θα ήταν λιγότερο κολακευτικό για την κυβέρνηση. Ο Σάββας Κωνσταντόπουλος του «Ελ. Κόσμου», έγραφε, επί επταετίας πιο αυστηρά για τον πρόεδρο της «εθνικής κυβερνήσεως».

Tι είναι τούτο το πράγμα; Αδικαιολόγητος λιβανωτός, απέναντι σε μια Πολιτεία, που στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι αδιάφορη και οικονομικώς τουλάχιστον αφερέγγυα, για το συγκεκριμένο θέμα. Γίνεται αντιληπτή η απόπειρα της Ομοσπονδίας να κρατήσει ισορροπίες. όπως:

Read more...
 
More Articles...