Λέγοντας ιστορίες

Λένε πως η ιστορία είναι ένα παραμύθι που όλοι πιστεύουν. Λένε επίσης ό,τι το παραμύθι είναι μια ιστορία που κανείς δεν πιστεύει. Αν τα πράγματα είναι έτσι, οι ιστορίες μπορεί να λειτουργήσουν και σαν κοινόχρηστο νόμισμα της ανθρωπότητας. Από κοντά και ο Shakespeare, καθώς με την Miranda, την ηρωίδα του από το Tempest, δηλώνει ότι: «Η ιστορία σας, κύριε, θεραπεύει τη κουφαμάρα.»

Είναι η δύναμη της αφήγησης που, αιχμαλωτίζει αλλά ταυτόχρονα λυτρώνει, που δείχνει το δρόμο αλλά συνάμα εγκλωβίζει σε αδιέξοδα, που διδάσκει αλλά την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως όσα και αν μάθεις, θα είναι πάντα λίγα. Όπως και να έχει το θέμα, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που να γοητεύουν τόσο, όσο  

Read more...
 
Αφιέρωμα Δ.Ρ.Α. (6/12): Μέχρι το ’69 - (Πέμπτη 23 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

Με κύριο πρωταγωνιστή τον Νίκι Φιλίνη, οι Έλληνες οδηγοί είχαν δείξει την δεκαετία του ’50, ότι θα μπορούσαν να σταθούν κοντά, έως πολύ κοντά στους αλλοδαπούς, συναδέλφους τους, οι οποίοι όμως πέρα από το καλύτερο υλικό που είχαν στη διάθεσή τους, ήταν και σε ένα καθεστώς επαγγελματισμού. Πρωτόλειο μεν, αλλά σε ολότελα διαφορετικό επίπεδο από το καθαρά ερασιτεχνικό των Ελλήνων.


Το 1963, στο ΙΑ΄ Δ.Ρ.Α., ο Γιώργος Ραπτόπουλος, γεννημένος στα Σέρβια της Κοζάνης, μεγαλωμένος στις στάχτες της Κατοχής, μηχανικός στη Θεσσαλονίκη, με ένα ταπεινό F12, ένα αυτοκίνητο σαφώς υποδεέστερο όλων των Ευρωπαίων αντιπάλων του, όχι μόνο διεκδίκησε την  νίκη αλλά σημείωσε μοναδικές επιδόσεις. Τεχνικά προβλήματα, τον έριξαν χαμηλά στην γενική κατάταξη, μόλις 14ος, αν και κέρδισε την πρώτη θέση μεταξύ των Ελλήνων. (φωτό: Φ.Φ/Γ.Κ.)

Μολοντούτο, η επίδοση του άφησε μια ισχυρή παρακαταθήκη. Υπήρχε το ταλέντο και η θέληση. Αν θα προσθέταμε το καλό υλικό και τη σωστή υποδομή, οι διακρίσεις δεν θα ανήκαν στην σφαίρα του απρόσιτου. Στην εικόνα κατά τη διάρκεια της νυκτερινής εκκινήσεως. Συνοδηγός σε εκείνη την προσπάθεια ο jeune premier της εποχής Ανδρέας Μπάρκουλης, το θάρρος του οποίου εξήρε ο Γιώργος.

Read more...
 
Nikolaus Andreas LAUDA - (Τετάρτη 22 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

Γεννημένος τον χειμώνα του ’49, στη Βιέννη, εγκατέλειψε τα εγκόσμια την άνοιξη του ’19 μετά από μια περιπετειώδη και σπανιότατη, σε εμπειρίες, ζωή. Παιδί εύπορης οικογένειας αποθαρρύνθηκε έντονα από τους γονείς, για την επιθυμία εμπλοκής του, στους αγώνες αυτοκινήτου.

Ο Lauda δεν ανήκε στην κατηγορία των παιδιών που μεγάλωσαν με τις αφίσες πιλότων – ηρώων στο δωμάτιο του, όπως π.χ. ο Lewis με την εικόνες του Ayrton. O Niki ανέπτυξε ένα διαφορετικό τρόπο προσέγγισης από τους συνήθεις. Δεν είχε τίποτα από το ηφαιστειώδες λατινοαμερικάνικο του Ayrton, ή το προκλητικά ανέμελο του Hunt, ή το επικά ηρωικό του Gilles. Ήταν ένας αφοσιωμένος τεχνοκράτης, ένας χαρισματικός χειριστής, με τεράστια αποθέματα θάρρους, που, αγωνιστικά, έζησε σε μια πιο απρόβλεπτη, πιο ενδιαφέρουσα εποχή.

Από τις αναβάσεις με Mini Cooper, πέρασε στα μονοθέσια, στην F Vee και ακολούθως στην F3. Με τις οικογενειακές γνωριμίες κατάφερε να πάρει δάνειο και να βρει θέση στην ομάδα F2 της March το ’71, team mate του Ronnie Peterson, που ήδη πληρωνόταν για να οδηγεί. Την επόμενη χρονιά έκανε την εμφάνιση του στην F1 πάλι με March δίπλα στο Σουηδό, ενώ το ’73 πείθει τον Louis Stanley της B.R.M. και βρίσκει τιμόνι στην Βρετανική ομάδα. Δείχνει τα ανταγωνιστικά του γονίδια αλλά η ομάδα, βρίσκεται σε πτώση, δεν μπορεί να τον βοηθήσει.

Read more...
 
Αφιέρωμα Δ.Ρ.Α. (5/12): Άλλες εποχές, άλλες εικόνες - (Τρίτη 21 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

Μια άλλη ιστορία, με πρωταγωνιστές έναν Ove και ένα Saab 96, μας μαρτυρά τούτη η εικόνα. Βρισκόμαστε στους πρόποδες της Πάρνηθας, της Ελλάδας του Μαίου του ’64. Εικονολήπτης είναι ο Φώτης Φλώρος, που έχει σκαρφαλώσει σε όχημα της πυροσβεστικής, από το οποίο διακρίνεται η σκάλα και το φωτιστικό στοιχείο, προκειμένου να προσφέρει καλύτερη προοπτική.

Είναι η τελευταία δοκιμασία του ΙΒ’ Δ.Ρ.Α., η ανάβαση Πάρνηθας. Στο βάθος το πανώ της αφετηρίας, στην ευθεία του 20ου χιλιομέτρου, της απόστασης από το κέντρο της πρωτεύουσας και ψηλά ξεχωρίζουν οι γωνίες του όγκου του νεότευκτου τότε, ξενοδοχείου Mont Parnes.

Δεξιά στο δρόμο τα αυτοκίνητα που θα εκτελέσουν την δοκιμασία. Ανάμεσα στην DS 19 του P. Vanson και την τρίτλιτρη Rover του K. James, διακρίνεται με το νούμερο 30, το Saab 96 των Ove Andresson - Αhmae Torsten. Ο οδηγός, στα 26 του χρόνια τερματίζει, εκείνη τη χρονιά, στην πρώτη του εμφάνιση στην Ελλάδα, δέκατος στην γενική κατάταξη.

Read more...
 
Αφιέρωμα Δ.Ρ.Α. (4/12): Δίχρονες επιτυχίες – (Κυριακή 19 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

Εκεί που στο Δ.Ρ.Α. κυριαρχούσαν εξωτικά αυτοκίνητα με πολλά κυβικά, όπως η Merc Gullwing τo ’56, ή η Ferrari 250 GT τo ’57, και γιατί όχι η Aurellia GT τo ’58, την επόμενη χρονιά,  στο Ζ’ Δ.Ρ.Α. το ’59, λιγότερα από χίλια ταπεινά δίχρονα κυβικά ήταν αρκετά. Δράστης ο Γερμανός Wolfang Levy ο οποίος μάλιστα άφησε στη δεύτερη θέση την Porsche του συμπατριώτη του H. Walter.

Αριστερά ο Wolfgang Levy, στον τερματισμό στην Διον. Αρεοπαγίτου τον Μάιο του ’59, έτοιμος να εκτελέσει την δεξιοτεχνία που περιλάμβανε τότε το πρόγραμμα. Δεξιά ο Νίκι Φιλίνης στο Τατόι.

Δεν ήταν μόνον η ισχύς που χρειαζόταν. Σε αγώνες όπως τα Δ.Ρ.Α. εκείνης της εποχής η αντοχή ήταν εξίσου απαραίτητη. Κάπως έτσι έχτισαν μια σπουδαία παράδοση στην πατρίδα μας τα D.K.W. Δεν ήταν μόνον η νίκη του Levy αλλά και τα άριστα αποτελέσματα του Νίκι Φιλίνη. Τέταρτος το ’55, δεύτερος το ’56, τρίτος το ’57, έβδομος το ’58, τρίτος το ’59, πάντα με δίχρονο χιλιάρι D.Κ.W.

Read more...
 
Αφιέρωμα Δ.Ρ.Α. (3/12): Ένας άλλος κόσμος – (Παρασκευή 17 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

Καθώς έρχονται πιο εκλεκτές συμμετοχές, στην ολοένα και  ποιοτικότερη διεθνοποιήση του αγώνα, είναι σαν να αποκαλύπτεται ένας άλλος κόσμος. Έτσι όσοι Αθηναίοι βρέθηκαν, αρκετά πριν ξημερώσει την Πέμπτη 26 Απριλίου του ’56, έξω από το Παναθηναϊκό στάδιο,  αντίκρυσαν την εξώκοσμη μορφή μιας ασημένιας 300 Gullwing.

Από εκεί ξεκινούσε το Δ΄ Δ.Ρ.Α.. Στην εικόνα το εντυπωσιακό κουπέ, με τις πόρτες που όταν ήταν ανοικτές θύμιζε τα φτερά του γλάρου, και το πλήρωμά του, Walter Schock - Rolf Moll έτοιμοι να εκκινήσουν. Μετά από 2.406 χιλιόμετρα συνεχούς οδήγησης χωρίς ανάσα, θα επιστρέψουν στην Αθήνα νικητές, πρώτο αλλοδαπό πλήρωμα που επικράτησε στο Δ.Ρ.Α., σημειώνοντας ταυτόχρονα και την πρώτη νίκη της Merc στον αγώνα.

Read more...
 
Αφιέρωμα Δ.Ρ.Α. (2/12): Οι απαρχές - (Τετάρτη 15 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

Δυο μόλις χρόνια μετά το πέρας του Εμφύλιου σπαραγμού, τελείται ο πρώτος μεταπολεμικός αγώνας αυτοκινήτου. Σεπτέμβριος του ’51 ήταν, ονομάστηκε «Ελληνικό ράλυ 1951». Kαθώς η τέλεσή του έγινε δυνατή με βοήθεια πετρελαϊκής εταιρείας, αναφέρεται και ως «ράλυ Shell». Την διοργάνωση ανέλαβε ομάδα φίλων του αυτοκινήτου με κύριο υποστηρικτή τον Κώστα  Σπηλιωτάκη. Απευθύνθηκαν εν πρώτοις  στην Ε.Λ.Π.Α., η οποία δεν αποδέχθηκε την πρόταση, καθώς  δεν ήταν ακόμα κατάλληλα οργανωμένη προκειμένου να αναλάβει ένα τέτοιο εγχείρημα.

Ο αγώνας έγινε, πέτυχε και βλέποντας τη θετική εξέλιξη, ο τότε αντιπρόεδρος της Ε.Λ.Π.Α, Απόστολος Νικολαϊδης, εισηγείται στις 29 Ιανουαρίου του 1952 στο Δ.Σ. τη διοργάνωση από τη Λέσχη του πρώτου μεταπολεμικού της αγώνα.  Η εισήγηση  γίνεται δεκτή και λίγους μήνες αργότερα διεξάγεται το «Ράλυ Ε.Λ.Π.Α. 1952». Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ο Νικολαίδης προτείνει την μετονομασία από ράλυ Ε.Λ.Π.Α. σε «ράλυ Ακρόπολις», τη διεξαγωγή του τον Μάιο του ΄53 και από αυτό το σημείο ξεκινά η ιστορία του εθνικού μας αγώνα.


Δυο εικόνες από το βαθύ παρελθόν. Αριστερά ο Μωρίς Γκορμεζάνο, πιθανότατα από το ράλυ Shell με την συνοδηγό του, ενώ στο φόντο διακρίνουμε μια traction avant που επίσης συμμετείχε. Στην δεξιά εικόνα, μετά από την απονομή του ράλυ E.Λ.Π.Α., διακρίνονται από αριστερά, στην πρώτη σειρά οι συμμετέχοντες: Στέλιος Μουρτζόπουλος, Μανώλης Παούρης, Αλέξανδρος Δαρδούφας, Χάρης Γεωργιάδης, Τάκης Περατικός. Ήταν η μαγιά, η πρώτη μεταπολεμική γενιά των Ελλήνων αγωνιζομένων.

Read more...
 
Μάιος. Μήνας Δ.Ρ.Α.(1/12) – (Δευτέρα 13 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

Αντιμετωπίζω το Δ.Ρ.Α. ως μια μικρογραφία της Ελλάδας. Σαν ένα ελάχιστο κομμάτι της, που ακολουθεί πιστά την ευρύτερη πορεία της. Πως γεννήθηκε, δυνάμωσε, πως έχτισε το μύθο του και πως ακολούθησε τη φθίνουσα πορεία, μέχρι τον αφανισμό του.

Κάνοντας λόγο για αφανισμό δεν εννοώ την ισχυρότατη πιθανότητα να ξεκαρφωθεί για πάντα από το καλεντάρι του παγκοσμίου, ούτε να αποκλειστεί ακόμα και από το πανευρωπαϊκό. Εννοώ την απώλεια του χαρακτήρα του. Γεγονός που προοδευτικά συντελείται από τα μέσα της δεκαετίας του '80 και με σαφώς επιταχυνόμενη τροχιά από την τελευταία δεκαετία προηγούμενου αιώνα.

Αυτό ήταν το τέλος του. Η απώλεια του χαρακτήρα του. Όπως και ότι ακριβώς, συνέβη και με την Ελλάδα. Ο φαινομενικός πλούτος της, δεν ήταν παρά η έκπτωσή της. Με την ίδια ακριβώς συλλογιστική, που τα σόου του Ολυμπιακού σταδίου του Δ.Ρ.Α. δεν ήταν παρά η αρχή του τέλους του.

Read more...
 
για τον Γιάννη - (Κυριακή 12 Mαίου 2019) PDF Print E-mail

Τον είχα ανακαλύψει λίγο πριν πάω φαντάρος. Δημοσίευε στο «Ποντίκι» και στη συνείδησή μου ήταν η επιτομή  του ευφυούς, οξυδερκούς, πολιτικού σχολιαστή. Δεν έγραφε. Έκανε κάτι πιο σύνθετο. Σκιτσάριζε. Στην πορεία του χρόνου, καθώς ωρίμαζε άρχιζε να ξετυλίγει και άλλες δεξιότητες.

Πλούταινε τις γνώσεις του, ενώ ταυτόχρονα είχε στενή επαφή με την επικαιρότητα. Ακολούθως αποκτούσε μια ολοένα και μεγαλύτερη διάθεση ανελέητης, μα δίκαιης κριτικής. Το άθροισμα όλων αυτών γέννησαν μέσα στο χρόνο, ένα πελώριο έργο τόσο πλατύ όσο και βαθύ αλλά και ακριβές, που ουσιαστικά αποτελούσε την εικονογράφηση της Ελλάδας από την Μεταπολίτευση και εντεύθεν.

Καθώς παρακολουθούσα τη δουλειά του, ένιωθα δυο πράγματα. Πρώτον έναν θαυμασμό, για την ικανότητα του να καταγράφει την επικαιρότητα με τόσο θάρρος και τέτοια επάρκεια και οξύνοια και  δεύτερον ότι το σχόλιο του ήταν πολύ συχνά πιο πετυχημένο, πιο στοχαστικό και πιο στοχευμένο  από πολλά δυνατά και αξιοπρεπή κείμενα. Επιπροσθέτως, δούλευε και εξέλισσε το τεχνικό του κομμάτι και οι γραμμές του γίνονταν ολοένα και πιο γοητευτικές.

Read more...
 
Euroεκλογές – (Σαββάτο 11 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

Η εκλογή των πολιτών που θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα, όπως και κάθε άλλη χώρα μέλος της Ένωσης, στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, είναι μια τεράστια υποχρέωση και ένα βαρύτατο έργο, αν υποτεθεί ότι, ουσιώδεις υποθέσεις μπορούσαν να αλλάξουν στην αίθουσα της Ευρωβουλής. Αν όντως το σύνολο των μελών της είχαν τα εχέγγυα, αλλά και τη δυνατότητα να αποφασίζουν για το παρόν και το μέλλον της.


Έτσι, ειλικρινά δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν, οι ευρωεκλογές, έχουν κάποια αξία, κάποια σημασία, αν πράγματι μπορούν να αλλάξουν κάτι. Ή αν αποτελούν ένα πολύ λεπτό όμορφο περιτύλιγμα, γύρω από μια πελώρια, άσχημη πολιτική, γύρω από έναν ανεξέλεγκτα σκληρό πυρήνα.

Read more...
 
Τότε & Τώρα – (Πέμπτη 9 Μαίου 1979) PDF Print E-mail

Η πλοκή και το μήνυμα της ταινίας Midnight in Paris του Woody Allen, αποτελούν έναν άμεσο και ευχάριστο τρόπο, ώστε να κατανοήσουμε τις συγκρίσεις του παρελθόντος με το παρόν. Για να συμβεί αυτή η σύγκριση, απαιτείται να έχουμε γνώση του παρελθόντος και συνείδηση του παρόντος.

Με ένα σενάριο που κέρδισε Oscar και Χρυσή Σφαίρα, ο Αμερικανός καλλιτέχνης, χρησιμοποιεί το Παρίσι τριών χρονικών περιοχών, της Belle Epoque, του Μεσοπολέμου και του 2011, και ανάμεσα από πολύ ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις, ακούμε και ένα διάλογο μεταξύ της Marion Cotillard και του Owen Wilson, ο οποίος σε αφήνει να καταλήξεις στο εξής συμπέρασμα. Η κάθε γενιά, ή έστω ένα τμήμα της, έχει την τάση να διαμορφώνει και να μυθοποιεί την δική της χρυσή εποχή. Μέσα από τη σύγκριση, συχνά καταφέρνει να δει πιο καθαρά, πιο συγκεκριμένα, το παρόν και να πάρει πιο σωστές, πιο συμβατές αποφάσεις.

Read more...
 
Λατρεία, πρόληψη, κουταμάρα, αφέλεια – (Τρίτη 7 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

…έτερον μικρόν σημείωμα προς επίρρωσιν του: Πίστη & Γνώση


Ο πολυγραφότατος, πολυτάλαντος Νίκος Τσιφόρος ανάμεσα στο πλούσιο έργο του, μας άφησε και την δική του εκδοχή για την Ελληνική Μυθολογία.

Ένα μεγάλο σε όγκο έργο, δοσμένο με τρόπο ευχάριστο, εύπεπτο αλλά όχι επιφανειακό.

Ο συγγραφέας, που πέθανε στα 61 του, το ’70, κάνει συχνά παραβολές στην εποχή του, κινείται ελεύθερα, πολύ ελεύθερα σε σχέση με το πότε έγραψε και πότε εξέδωσε.

Στην εποχή του, όπου πάρα πολλά πράγματα λέγονταν πολύ πιο απρόσεκτα από σήμερα και άλλα τόσα δεν λέγονταν καθόλου.

Δύσκολο να εστιάσεις τι ακριβώς είναι πρόοδος σε αυτό το ταμπλό.

Τέλος πάντων, στο κεφάλαιο: «Γιατί μας λένε Έλληνες»  κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα, σκαμπρόζικη παρ’ όλα αυτά βαθύτατη ανάλυση και ξεκινά γράφοντας για τους ναούς και την λατρεία:

Read more...
 
Το σοκ του Ισλάμ – (Κυριακή 5 Μαίου 2019) PDF Print E-mail

Αν η «Le Monde Diplomatique», το χαρακτήρισε ως πολυσύνθετο και πυκνό, θα είναι δύσκολο, στην ανάγνωση και δυσκολότερο στην αφομοίωση, για τον μέσο αναγνώστη. Γραμμένο από τον Marc Ferro τo 2002 – 2003, με πρώτη έκδοση στα Ελληνικά το 2006, είναι ένα από τα απαραίτητα σκαλοπάτια που πρέπει να ανέβει, όποιος ενδιαφέρεται για την κατανόηση ενός ξένου κόσμου.

Με τίτλο «Το σοκ του Ισλάμ» (Le Chock de l’ Islam), o 94χρονος, σήμερα, πολυγραφότατος Γάλλος, με μητέρα Ουκρανή Εβραία που χάθηκε στο Ολοκαύτωμα, επιχειρεί μια βαθιά και ουσιαστική μελέτη, σε αυτόν, τον εν πολλοίς άγνωστο και ακατανόητο, στο δυτικό άνθρωπο, θρησκευτικό κόσμο.

«To Ισλάμ από την γένεσή του, είναι ταυτόχρονα, και κράτος, πολιτική εξουσία και κοινότητα, και το σύνολο συνιστά ένα με τη θρησκεία» (σ.15)
«Είναι τρόπον τινά «ιστορικός πολιτισμός στον οποίο προσαρτάται το κράτος» (σ.16)
«… ο δυτικός χριστιανικός κόσμος αναζωογονημένος από τις μεγάλες ανακαλύψεις, αρχίζει να ενδιαφέρεται για την Ανατολή, κατασκευάζοντας μάλλον την εικόνα παρά παρατηρώντας την ίδια» (σ.30).

Μέσα από μια πλήρη επιχειρηματολογία, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το πρώτο τραύμα του Ισλάμ, ήταν η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία και το δεύτερο αυτό που οι Άραβες ονόμασαν Αλ Νάκμπα, όλεθρος. Ηταν η δημιουργία του κράτους του Ισραήλ και η ήττα που ακολούθησε, στον πρώτο Αραβοϊσραηλινό πόλεμο.

Read more...
 
More Articles...