Λέγοντας ιστορίες

Λένε πως η ιστορία είναι ένα παραμύθι που όλοι πιστεύουν. Λένε επίσης ό,τι το παραμύθι είναι μια ιστορία που κανείς δεν πιστεύει. Αν τα πράγματα είναι έτσι, οι ιστορίες μπορεί να λειτουργήσουν και σαν κοινόχρηστο νόμισμα της ανθρωπότητας. Από κοντά και ο Shakespeare, καθώς με την Miranda, την ηρωίδα του από το Tempest, δηλώνει ότι: «Η ιστορία σας, κύριε, θεραπεύει τη κουφαμάρα.»

Είναι η δύναμη της αφήγησης που, αιχμαλωτίζει αλλά ταυτόχρονα λυτρώνει, που δείχνει το δρόμο αλλά συνάμα εγκλωβίζει σε αδιέξοδα, που διδάσκει αλλά την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως όσα και αν μάθεις, θα είναι πάντα λίγα. Όπως και να έχει το θέμα, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που να γοητεύουν τόσο, όσο  

Read more...
 
Ο διανοητής & ο διάδοχος – (Πέμπτη 13 Ιουνίου 2024) PDF Print E-mail

Στον κυβερνητικότερο της κυβερνήσεως ιστότοπο αναρτήθηκε συνέντευξη που παραχώρησε διανοητής σε κριτικό κινηματογράφου. Στο σύνολό της, κόμισε λιγότερα από τα εκατοντάδες σχόλια αναγνωστών που ακολούθησαν. Είναι μια συνθήκη που παγίως διέπει το εν λόγω σάιτ και ο υγιής αναγνώστης δυσκολεύεται να αποφασίσει αν αυτό είναι θετικό ή αρνητικό για την υπόσταση του ιστότοπου. Για να το ορίσουμε καλύτερα: Σε κανέναν ισορροπημένο, μη κουτσομπόλη, ενημερωμένο, πολίτη δεν θα έλειπε αν σήμερα το πρωί σταματούσε την λειτουργία του. Είναι δε περίπου βέβαιο, ότι σε πολλούς θα γεννιόταν και ένα αίσθημα ανακούφισης για την τροχοπέδη στο ισχυρό σύστημα της γιγάντιας προβολής της λαϊκογκλαμ κουλτούρας, της οποίας η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι κορυφαίος πρεσβευτής - χορηγός. Πλην όμως θα έλειπε σε όλους, όσοι μέσα από τα αναγραφόμενα σχόλια, αποκτούν μια πληρέστερη εικόνα για το πώς σκέφτονται και ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, όσοι μιλούν και γράφουν την ελληνική γλώσσα.

Στο προκείμενο, οι αντιδράσεις για την συνέντευξη μοιράστηκαν ανάμεσα σε ένα κύμα υποστήριξης των απόψεων του διανοητού και στη χλεύη τους. Η πρώτη περιείχε τα συνήθη επιχειρήματα καθώς και ολίγα θαυμαστικά, επαινετικά. Η δεύτερη χωρίστηκε μεταξύ των πιστών της θρησκείας την οποία κατέκρινε ο διανοητής και με δυσκολία βρισκόταν κάτι ενδιαφέρον, πέραν από επίπεδους αφορισμούς. Στο άλλο μισό της κριτικής όμως, στο πιο οικουμενικό, υπήρχαν μερικά πολύ εύστοχα, ευφυή και νόστιμα σχόλια.

Read more...
 
Αριθμοί & νούμερα - (Τρίτη 11 Ιουνίου 2024) PDF Print E-mail

Ας υποθέσουμε ότι είσαι 60φεύγα, ότι έκανες απόπειρα να φθάσεις στο Ελληνικό εκείνη την νύχτα της 24ης Ιουλίου του ’74, ότι έζησες Μεταπολίτευση, ότι έχεις επισκεφτεί λίγες φορές τα θεωρία του κοινοβουλίου, ότι άκουσες τα πρωθυπουργικά Σερραϊκά, ότι ένοιωσες το παλμό του Ανδρέα, ότι χρόνια αργότερα είδες και τη βύθισή του στο, κατά τον Βαγγέλη, κωλόσπιτο, ότι ένιωσες και το δάκρυ του Εθνάρχη. Κι όλα αυτά μαζί με Ράλληδες, Γεννηματάδες, Τζανετάκηδες, Κύρκους, Φλωράκηδες κλπ. Ο κοινοβουλευτισμός ήταν μια τεράστια παρακαταθήκη ελπίδας. Η συμμετοχή στην εκλογή του ποιος θα σε κουμαντάρει ήταν ένα πελώριο δώρο. Ήταν ο μόνος φωτεινός δρόμος για τη χαμένη επταετία η οποία τοις πράγμασι, διήρκεσε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.


Όταν προχθές, σε ένα βαρύ σκηνικό, μόλις 4 στους 10 Έλληνες έκαναν τον κόπο να σηκώσουν το μπλε παραβάν, προκειμένου να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα για όσους τους εκπροσωπήσουν στα ευρωπαϊκά έδρανα, γίνεται σαφές ότι καταδεικνύεται μια περιφρόνηση για την διαδικασία.

Ένεκα απογοήτευσης; Λόγω του ότι οι κομματικές επιλογές ήταν αυτές που ήταν; Μήπως επειδή μια κυριακάτικη βουτιά ήταν πιο ενδιαφέρουσα; Ή από την απόγνωση του «όλοι ίδιοι είναι»;

Read more...
 
Πρωτομηνιά ...καλοκαιριού - (Δευτέρα 3 Ιουνίου 2024) PDF Print E-mail

O ερχομός του Ιουνίου σηματοδοτεί την έναρξη του θέρους. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60, όταν στα δημόσια δημοτικά σχολεία της Αθήνας κοσμούσαν εκείνοι οι στρόγγυλοι χάρτες με τις εποχές του χρόνου θυμάμαι την εικόνα του Ιουνίου με τους αγρότες που θέριζαν χειρωνακτικά τους χρυσούς καρπούς από την μάνα γη, θέμα κάπως εξωτικό για παιδί της πόλης.


Για όσα παιδιά μεγάλωναν σε ένα ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον και σε ένα αξιοπρεπές οικονομικό πλαίσιο, που σημαίνει ότι δεν χρειαζόταν να συνεισφέρουν στα ισχνά οικονομικά της φαμίλιας τους εργαζόμενα, ο Ιούνιος ήταν ο πλέον υποσχόμενος μήνας. Τα σχολεία έκλειναν, οι υποχρεώσεις τελείωναν, η αυστηρότητα περιοριζόταν στην πίεση της μητέρας να γυρίσεις σύντομα από την αλάνα με ματωμένα τα γόνατα και στο βλέμμα του πατέρα, που κράταγε επιμελώς τα μπόσικα, στο μεσημεριανό τραπέζι, ενώ η παραλία σε περίμενε για άπειρες βουτιές.

Read more...
 
Κάπως έτσι – (Παρασκευή 31 Μαΐου 2024) PDF Print E-mail

Παραμονές Ευρωεκλογών, με τον προεκλογικό αγώνα να οδεύει προς την κορύφωσή του, όπου παρά τις προσπάθειες των κομμάτων προς έλξη του εκλογικού σώματος, ο νικητής, σε τούτη την γλυκιά εποχή του τέλους της άνοιξης, θα είναι η αποχή. Το ιδεολόγημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όπως όσοι το θυμούνται τέτοια πάλι εποχή το 1979, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπέγραψε στο Ζάππειο τη συνθήκη προσχώρησης της ημετέρας πατρίδος, έχει αλλοιωθεί. Όσο λαμπερό αμπαλάζ και αν του φορέσουν, το περιεχόμενο παραμένει ανέτοιμο, άτολμο και μακριά από εμπνευσμένο, προκειμένου να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα, για να τεθεί έτσι πολύ διακριτικά.

Πλην όμως το αντικείμενο του παρόντος σημειώματος δεν είναι οι λόγοι της αποχής και η κριτική των πεπραγμένων ή μη της Ε.Ε. Οι επόμενες αράδες θα ασχοληθούν με άλλα, λεπτότερα θεάματα. Με τα αθλητικά, όπου σε μια εβδομάδα μεγάλης δραστηριότητας και αντίστοιχης προβολής συνέβησαν σπάνιοι θρίαμβοι.

Read more...
 
Πελαγωμένος – (Τρίτη 21η Μαΐου 2024) PDF Print E-mail

Καθώς ο χρόνος κυλά αλλάζοντας άρδην τις συνθήκες, ένας συνήθης πλην ενήμερος, πολίτης με κάποιες δεκαετίες στους ώμους του, αρχίζει να έχει σοβαρές επιπλοκές στις απαντήσεις απλών ερωτήσεων.


Ιδού ένα τρανταχτά απλό παράδειγμα με το ερώτημα: Ποια είναι η Ελλάδα σήμερα;

Read more...
 
Καλλιτεχνικές & άλλες δεξιότητες – (Δευτέρα 13 Μάιου 2024) PDF Print E-mail

Δεν θυμάμαι να είχα ξαναδεί διαγωνισμό Γιουροβίζιον. Δεν θυμόμουν κανέναν νικητή, μα ούτε και τις ελληνικές διακρίσεις. Θυμόμουν όμως μια ημεδαπή γκρίνια που σερνόταν αέναη ειδικά τα τελευταία χρόνια, ειδικότερα από τότε που το χρυσόμαλλο τέρας του ιντερνέ μας ένωσε - αλληλούια- και ημπορούμε να αλληλοβριζόμεθα με άνεση μεγάλη και περισσή τοξικότητα πίσω από την σκυφτή ανωνυμία του πληκτρολογίου.

Με τον ντόρο όμως που έγινε με την ελληνική συμμετοχή, είπα να ακολουθήσω το ντορό μέχρι το Malmö‎‎ της ειρηνικής Σουηδίας. Δυο ωρίτσες Σαββατόβραδου χαμένες το πολύ πολύ και από Κυριακή πάλι προς τη δόξα τραβώ, σκέφτηκα. Με τόσες χιλιάδες ώρες χαμένες σε πάσης φύσεως τάξεις, σκοπιές, συσκέψεις, μποτιλιαρίσματα και λοιπάς, μη καλλιτεχνικάς δραστηριοτήτας, άλλες δυο ωρίτσες δεν είναι παρά δυό σταγόναι εν τω ωκεανώ των χαμένων ευκαιριών(ε) τε και ονείρων(ε).

Read more...
 
Οι δυο αίωνες της 9ης και η Ε.Ε. - (Τρίτη 7 Μαΐου 2024) PDF Print E-mail

Κατά πως μας τα λένε οι γραφές, συμπληρώθηκαν σήμερα δυο αιώνες από τότε που η ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν έκανε πρεμιέρα στο Theater am Kärntnertor, της Βιέννης. Ως γνωστόν, ήταν η τελευταία Συμφωνία του μουσουργού, η πρώτη με χορωδιακά τμήματα καθώς στο τελευταίο μέρος της ακούγονται στίχοι από το ποίημα «Ωδή στη χαρά του Σίλερ» και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα, πιο σημαντικά μουσικά θέματα που έχει δημιουργήσει ο παγκόσμιος πολιτισμός. Γνωστά επίσης και τα όσα συνέβησαν στην πρεμιέρα όπου ο συνθέτης, ζώντας το δράμα του, χωρίς ίχνος ακοής πια, προσπαθούσε να διευθύνει την ορχήστρα. Στην πλάτη του το κοινό, την αποθέωση του οποίου αφού ολοκληρώθηκε η παράσταση την είδε  μεν, χωρίς να την ακούσει δε. Το πλήθος των καπέλων που πετούσαν, τα μαντήλια που πάλλονταν με νεύρο, τα χέρια που υψώθηκαν πιθανόν να μετρίασε τον πόνο της σιωπής του.  Αυτά διακόσια χρόνια νωρίτερα στη Βιέννη.

Πριν 52 χρόνια, το 1972, πάλι οι γραφές μας λένε ότι, η Ωδή στη Χαρά (Οde an die Freude) έγινε ο ύμνος του Συμβουλίου της Ευρώπης, και το 1985 αναγνωρίστηκε από τους ηγέτες της Ε.Ε. ως ο ύμνος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με την παγκόσμια γλώσσα της μουσικής, να εκφράζει τα ευρωπαϊκά ιδανικά της ελευθερίας, της ειρήνης και της αλληλεγγύης. Δεν συμβολίζει μόνο την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και την Ευρώπη γενικότερα. Ο ύμνος της Ε.Ε. προορίζεται για να εξάρει τις κοινές αξίες των κρατών μελών και ανακρούεται κατά τις επίσημες τελετές στις οποίες συμμετέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι δε στίχοι του «Ωδή στη Χαρά», εκφράζουν την ιδεαλιστική άποψη του Σίλερ για συναδέλφωση όλων των λαών, την οποία συμμεριζόταν ο Μπετόβεν.

Read more...
 
Μεγάλη εβδομάδα - (Παρασκευή 3 Μαΐου 2024) PDF Print E-mail

Αυτό το τόσο συναισθηματικό, βαθύ, ανθρώπινο μεδούλι του Χριστιανισμού που κορυφώνεται με τα Άγια Πάθη, το θυμούνται κάθε άνοιξη οι απανταχού πιστοί του Χριστιανικού δόγματος με την ευκαιρία της Μεγάλης εβδομάδας.


Το θυμούνται, ενίοτε, λησμονώντας ή καταπατώντας τις βασικές αρχές της πίστης. Η οποία πίστη, ειλικρινά τώρα, καθώς δεν κατάφερε στο σύνολό της να μετεξελιχθεί μαζί με την κοινωνία, έχει αγκυλωθεί ανάμεσα στην αυστηρότητα και τα θαύματα, με δόσεις άρρωστου φανατισμού, όρα αφορισμούς, Ιερά Εξέταση, και τόσους άγνωστους που βάδιζαν στο ίδιο πύρινο μονοπάτι του Τζιορντάνο Μπρούνο.

Read more...
 
2002 – (Τρίτη 30 Απριλίου 2024) PDF Print E-mail

Όταν ξεκινούσε, τον Δεκέμβριο του 2008, ζούσαμε σε ένα διαφορετικό κόσμο με πλήρη αδυναμία να μαντέψουμε τις επερχόμενες εξελίξεις, τις επικείμενες αλλαγές. Περισσότερα από 15 χρόνια από τότε, με όσα έχουν μεσολαβήσει, πάρα πολλά από αυτά αδιανόητα και πρωτόγνωρα, παραμένουμε στο ίδιο, περίπου, σημείο. Στην πλήρη αδυναμία να μαντέψουμε τα μελλούμενα, τα οποία μόνο στην συνείδηση των αιθεροβαμόνων ενέχουν στοιχεία αισιοδοξίας.

Σε τούτο το χρονικό διάστημα, εδώ σε αυτόν τον ιστότοπο, αναρτήθηκαν 2002 κομμάτια, όλα πρωτότυπα πλαισιωμένα από πολλαπλάσιες εικόνες. Πλην ενός μονοψήφιου αριθμού, άπαντα είναι συντεταγμένα από ένα άτομο. Το αναφέρω όχι ως κατόρθωμα, αλλά ως μια απόπειρα εκτίμησης του χρόνου που δαπανήθηκε και ως εκ τούτου περιγράφουν τη σχέση του μοναδικού γραφιά - διαχειριστή με το δημιούργημά του.

Read more...
 
To παχνί δεν τ’ άρεζε, ήθελε αρχοντιά - (Τετάρτη 24 4ου 2024) PDF Print E-mail

Εις εκ των μυρίων αναγνωστών (απόπειρα αυτοσαρκασμού) έστειλε εις την διεύθυνση συντάξεως τούτου του ιστότοπου (επανάληψη απόπειρας αυτοσαρκασμού), μικρόν, περιεκτικόν, σπαρακτικόν σημείωμα καταδεικνύον την ένδεια της πολιτικής μας σκηνής.


Μα και τις ανεξέλεγκτα -πλέον- λανθασμένες ατραπούς που βαδίζει ο τόπος μας. Για όσους, τέλος πάντων αυτό το «μας» έχει ακόμα κάποια ισχύ. Ιδού λοιπόν:

Read more...
 
Vaclav Smil:Πως λειτουργεί πραγματικά ο κόσμος – (Σαββάτο 18 Απριλίου 2024) PDF Print E-mail

Με υπότιτλο «ένας επιστήμονας μιλάει για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον» ο πολυμαθέστατος, πολυγραφότατος, διακεκριμένος ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Μανιτόμπα μας προσφέρει έναν ορμητικό ποταμό από πληροφορίες και αναρίθμητα συμπεράσματα βασισμένα σε ισχυρά δομημένες σκέψεις.

Τελειώνοντας την ανάγνωση τρία πράγματα είναι βέβαια. 1. Έχεις λησμονήσει το άπειρο πλήθος αριθμών και υπολογισμών που έχει παραθέσει. 2. Δεν έχεις κατορθώσει ακόμα να αποφανθείς αν το τελικό μήνυμα είναι αισιόδοξο ή απαισιόδοξο. 3. Μολαταύτα είσαι βαθιά γοητευμένος από το περιεχόμενο.

Ο Vaclav Smil Γεννήθηκε στην Τσεχία την εποχή που βρισκόταν υπό Γερμανική κατοχή. Σπούδασε προ και μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην πατρίδα του, εγκατέλειψε τη χώρα του λίγο πριν κλείσουν τα σύνορα λέγοντας: «δεν ήταν και μικρή θυσία», πέρασε στην Αμερική και πήρε στο διδακτορικό του στη Γεωγραφία από το Πανεπιστήμιο της Πεσνυλβάνια.

Αποδέχτηκε άμεσα την πρόταση από το Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα στον Καναδά όπου παρέμεινε επί δεκαετίες. Το «πώς λειτουργεί πραγματικά ο κόσμος» είναι το τεσσαρακοστό και όχι τελευταίο του βιβλίο. Και σε τι ακριβώς αναφέρεται τούτο τα βιβλίο; Αν ο γενικότερος στόχος της ανθρωπότητας είναι να ζήσει σε συνθήκες ευημερίας, τότε υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που πρέπει να αλλάξουν. Προκειμένου να τα αλλάξουμε όμως, οφείλουμε εν αρχή να αντιληφθούμε σε απόλυτο βαθμό πως λειτουργούν. Αυτό επιδιώκει η έκδοση. Την παράθεση στοιχείων, την λεπτομερή εξήγηση των δραστηριοτήτων στην απόπειρα ακριβέστερης αντίληψης, σε ένα περιβάλλον πολύ σύνθετο.

Read more...
 
...αλλά, ποιός επέζησε – (Τρίτη 16 Απριλίου 2024) PDF Print E-mail

Αυτά που συμβαίνουν στις μέρες μας, ο υπερδιετής πόλεμος στην Ουκρανία, η συμφορά στη λωρίδα της Γάζας, η εμπλοκή του Ιράν, για να αναφερθούν μόνο τα πρόσφατα και πλησιέστερα, δεν γεννήθηκαν αφ’ εαυτής. Με λίγα λόγια η συστηματική επιδίωξη μαζικού αφανισμού αμάχων και καταστροφής των υποδομών του αντιπάλου, το απεχθέστερο δηλαδή πρόσωπο των πολέμων έχει βαθιές ρίζες στο παρελθόν.

Θα πρέπει να γυρίσουμε στον Νοέμβριο του 1911, όταν Γερμανικό μονοπλάνο Rumple Taube με πιλότο τον Ιταλό υποσμηναγό Giulio Gavotti πραγματοποίησε τον πρώτο εναέριο βομβαρδισμό σε όαση στο έδαφος της Λιβύης κατά τη διάρκεια της σύρραξης μεταξύ της Ιταλίας και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σχεδόν τρία χρόνια αργότερα, το θέρος του 1914 όμοιο μονοπλάνο με Γερμανό πιλότο βομβάρδισε για πρώτη φορά το Παρίσι στις αρχές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η τεχνολογία, έστω και με τα πρωτόλεια εκείνα μέσα έδινε αυτές τις δυνατότητες.

Read more...
 
More Articles...