Λέγοντας ιστορίες

Λένε πως η ιστορία είναι ένα παραμύθι που όλοι πιστεύουν. Λένε επίσης ό,τι το παραμύθι είναι μια ιστορία που κανείς δεν πιστεύει. Αν τα πράγματα είναι έτσι, οι ιστορίες μπορεί να λειτουργήσουν και σαν κοινόχρηστο νόμισμα της ανθρωπότητας. Από κοντά και ο Shakespeare, καθώς με την Miranda, την ηρωίδα του από το Tempest, δηλώνει ότι: «Η ιστορία σας, κύριε, θεραπεύει τη κουφαμάρα.»

Είναι η δύναμη της αφήγησης που, αιχμαλωτίζει αλλά ταυτόχρονα λυτρώνει, που δείχνει το δρόμο αλλά συνάμα εγκλωβίζει σε αδιέξοδα, που διδάσκει αλλά την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως όσα και αν μάθεις, θα είναι πάντα λίγα. Όπως και να έχει το θέμα, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που να γοητεύουν τόσο, όσο  

Read more...
 
Η ψυχεδελική πρωταθλήτρια – (Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Λίγα λόγια για ένα πολύ ιδιαίτερο αγωνιστικό αυτοκίνητο, που ήρθε στην Ελλάδα, διεκδίκησε και κατέκτησε το πρωτάθλημα ταχύτητας, το '73. Σε μια πορεία όχι χωρίς προβλήματα ή αναποδιές.  Είναι η περίφημη ψυχεδελική 911 που οδήγησε ο Άρης «Αστεριξ» Λουμίδης.

Το τρίωρο Τατόι του ’73 έχει μόλις ολοκληρωθεί και ο αλυτάρχης Κώστας Γλωσώτης δίνει την καρώ σημαία στον νικητή και μέλλοντα πρωταθλητή, για τον γύρο του θριάμβου.


Σύμφωνα με την αφήγηση του Ανδρέα Βρεττού, έχουν φθάσει με τον Αλέξη Μακρόπουλο  και την γαλάζια 911 στη Στουτγάρδη, προκειμένου να γίνει ένα γενναίο service. Εκεί λοιπόν, αντικρίζουν μια τρίλιτρη 911 S. To συγκεκριμένο αυτοκίνητο, στα χέρια του Gerard Larrousse, είχε τερματίσει 3ο στο tour de France, τον Σεπτέμβριο του ‘70.

Read more...
 
Τα βήματα του «Asterix» προς τον τίτλο – (Σαββάτο 20 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Σαρανταπέντε χρόνια νωρίτερα, την Κυριακή 21 Οκτωβρίου του 1973, η Λέσχη διοργάνωσε τον 3ωρο αγώνα Τατοίου. Ήταν ο 13ος, διάρκειας 180 λεπτών και ο τελευταίος  ως απεδείχθη. Η πρώτη ενεργειακή κρίση του πλανήτη, ανάγκασε τον διοργανωτή να καταργήσει αυτόν τον τόσο, υποτίθεται, ενεργοβόρο αγώνα.


Ήταν επίσης ο αγώνας που έκρινε το πρωτάθλημα ταχύτητας, εκείνης της χρονιάς. Σε μια εποχή όπου η παρουσία του Τάσου «Σιρόκο» Λιβιεράτου, ήταν καταλυτική για τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους, ο Άρης «Asterix» Λουμίδης, κερδίζει το τρίωρο κατοχυρώνει και τον τίτλο. Τέσσερα μόλις δευτερόλεπτα χώριζαν στον τερματισμό τους δύο διεκδικητές, μετά από 384 χιλιόμετρα και τρείς ώρες αγώνα στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Δεκέλειας.

Έτσι ο «Άστεριξ», στα 26 του χρόνια, έγινε ο 9ος Πανελλήνιος πρωταθλητής ταχύτητας και ο δεύτερος νεότερος μετά τον Γιάννη «Μαύρο» Μεϊμαρίδη. Ακολουθούμε την πορεία του προς τον τίτλο, μέσα από μια 14 εικόνες και έξι αυτοκίνητα, που πήραν τον οδηγό από τζούνιορ και τον έφτασαν τιτλούχο.

Read more...
 
Γκ. Κασπάροφ: Η ζωή είναι μια παρτίδα σκάκι – (Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Αρχές της δεκαετίας του ’70, κάποιες εφημερίδες είχαν στην ύλη τους σκακιστικά προβλήματα, τα περισσότερα των οποίων κοιτούσα με δέος. Έτσι, ως πιτσιρικάς, αντιμετώπιζα τους σημαντικούς σκακιστές ως υπέρτατα όντα. Τους δε πρωταθλητές, ως θεότητες. Έκτοτε δεν άλλαξε κάτι. Συνεχίζω να πιστεύω ότι έχουν κάτι ιδιαίτερο.

Ίσως διότι ποτέ δεν έπαιξα σκάκι της προκοπής. Κυρίως όμως διότι όντως αιτιολογούν τον θαυμασμό των μικρών και τον σεβασμό των μεγαλύτερων.  Σε πνευματικό επίπεδο. Το τι χαρακτήρες είναι, αποτελεί άλλο κεφάλαιο.

Ο Γκάρυ Κασπάροφ κατέκτησε το παγκόσμιο στέμμα στα 22 του και αποτέλεσε κορυφαία μορφή στο ανώτατο επίπεδο του επαγγελματικού σκακιού για μια εικοσαετία. Μετά το 2005 που αποσύρθηκε, ανάμεσα στις πολλές δραστηριότητές του, όπως πολιτικός ακτιβιστής, συνέγραψε και μια σειρά από βιβλία.

Το «Η ζωή είναι μια παρτίδα σκάκι», αποτελεί μια μίξη αυτοβιογραφίας, παρουσίασης των πιο σημαντικών σκακιστικών προσωπικοτήτων, ιστορικών αναδρομών καθώς και οικονομικών, πολιτικών  και κοινωνικών αναλύσεων.

Το ότι ο γεννημένος στο Μπακού της τότε Ε.Σ.Σ.Δ., Γκ. Κασπάροφ ήταν ένα προικισμένο αγόρι δεν χωρά αμφιβολία.

Θα ήταν όμως πελώριο σφάλμα να μην υπολογιστεί το αμέτρητο πλήθος ωρών που αφιέρωσε στην μελέτη, όχι μόνον για να γίνει καλύτερος σκακιστής, αλλά για να γίνει πληρέστερος άνθρωπος και κυρίως ανθεκτικός στις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού.

Read more...
 
Peter Norman – (Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Τούτη η εικόνα, αποτελεί ένα ακόμα σύμβολο της ιστορίας του 20ου αιώνα. Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 1968. Είναι οι νικητές του δρόμου των 200 μέτρων των 19ων θερινών Ολυμπιακών αγώνων, που τελούνται στο μεξικό. O χρυσός Αφροαμερικανός Tommie Smith κάνει παγκόσμιο ρεκόρ με 19:83 , ενώ ο δεύτερος Peter Norman, σημειώνει ρεκόρ Αυστραλίας.

Πάνω στο βάθρο της απονομής των μεταλλίων, ο χρυσός ολυμπιονίκης και ο Αφροαμερικανός τρίτος John Carlos, έσκυψαν το κεφάλι, ύψωσαν την δεξιά  και την αριστερή, αντίστοιχα, μαυρογαντοφορεμένη γροθιά τους.

Όλα αυτά, την ώρα που ακουγόταν ο αμερικάνικος εθνικός ύμνος και οι ίδιοι βρίσκονταν ανυπόδητοι φορώντας μαύρες κάλτσες. Το μήνυμα ήταν σαφές. Υποστήριξη της συνθηματολογίας και της πρακτικής του κινήματος «Μαύρη Δύναμη».

Εκδιώχτηκαν άμεσα από το Ολυμπιακό χωριό. Η Αμερικανική αποστολή και η Διεθνής Ολυμπιακή επιτροπή καταδίκασαν την διαμαρτυρία, με διάφορες τυπικές όσο και υποκριτικές κουβέντες. Εννοείται πως έκτοτε κυνηγήθηκαν, αντιμετωπίζοντας μύρια προβλήματα και βαθιά εχθρότητα στην πατρίδα τους.

Ο Peter Norman, φορούσε  ένα σήμα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα κατά τη διάρκεια της απονομής ενώ παρότρυνε τους Αμερικανούς να φορέσουν από ένα γάντι. Οι ενέργειές του είχαν ως αποτέλεσμα την αποκλεισμό του από τα μέσα ενημέρωσης της Αυστραλίας και την επίπληξη από τις Ολυμπιακές Αρχές της χώρας του.

Στους επόμενους Ολυμπιακού αγώνες, το ’72, η Αυστραλία δεν έστειλε κανέναν άρρενα σπρίντερ, ενώ  όταν φιλοξένησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000, ο Norman δεν προσκλήθηκε να συμμετάσχει μαζί με τους άλλους Αυστραλούς Ολυμπιονίκες στην τελετή έναρξης.

Το 2006 όμως, όταν ο Norman εγκατέλειψε τον μάταιο κόσμο μας, από καρδιακή προσβολή, ο Smith και ο Carlos όχι μόνον βρέθηκαν στην κηδεία του, αλλά ήταν από εκείνους που τον συνόδεψαν στην τελευταία κατοικία, κρατώντας το φέρετρό του.

Read more...
 
Θερινές προβολές μέρος Γ' & τελευταίο – (Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Είχε ήδη ξεκινήσει η προβολή, έφευγε το τελευταίο φως της μέρας, ταξίδευε στις ακόμα πιο δυτικές πολιτείες, και εκεί που Robert Redford έλεγε τις ατάκες του, στο The old man & the gun, ακούστηκαν ελληνικές συλλαβές. Κάπως απόμακρες, κομματιαστές και τραγουδιστές.

Κι όταν το αεράκι συμμάχησε και άρχισε να τις φέρνει όλες τις συλλαβές, χωρίς να κόβει καμμιά, τους άκουσα καθαρά πια. Οι στοίχοι του Εθνικού ύμνου. Κοίταξα προς τη δύση και με φόντο το τελευταίο φως πρόσεξα την γαλανόλευκη που αργά κατέβαινε από τον ιστό. Από κάτω, ίσα που φαίνονταν λίγα κεφάλια.

Οκτώβρης 2018. Σινέ Παρί, και την ίδια ώρα παίζονταν δυο έργα. Στο πανί, η τελευταία, δουλειά του R.R. ο οποίος στα 82 του είχε τα κουράγια να γυρίσει μια ακόμα ταινία και να βάλει τους τίτλους τέλους της καλλιτεχνικής του καριέρας. Και στην πραγματικότητα πάνω στο βράχο της Ακρόπολης των Αθηνών η υποστολή της Ελληνικής σημαίας.

Read more...
 
Οκτώβριος ’68 - (Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Λίγα λόγια και λιγότερα σχόλια για τον Οκτώβριο του ’68. Πενήντα χρόνια νωρίτερα, προς τα τέλη του 20ου αιώνα, τα γεγονότα μας αποκαλύπτουν έναν διαφορετικό κόσμο. Με την βία να είναι το βασικό χαρακτηριστικό του.


Οι δυναμικές φοιτητικές κινητοποιήσεις και η έντονη διεκδικητικότητα, παρούσες σε πρωτόγνωρες δόσεις. Απέναντί τους συναντούν αποφασισμένες κρατικές καταστολές. Από αυτές τις δραστηριότητες όμως γεννιούνται και αντίστοιχες ελπίδες. ας θυμηθούμε κάτι από όλα αυτά.

Read more...
 
περί αντιΕυρωπαϊσμού – (Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Αναμενόμενο, τη σήμερον ημέρα, να είναι κάποιος Έλληνας, λογικά αντιευρωπαϊστής. Το επίρρημα "λογικά" τοποθετείται στο πλαίσιο μιας συμπεριφοράς, ενάντια στον φανατισμό, στην αγνωσία και τον εθνικισμό. Να μπορεί να εκφράζει δηλαδή τον όποιο αντιευρωπαϊσμό του με νηφαλιότητα, με επιχειρήματα και ευρωπαϊκά, όχι μόνον Ελληνικά.

Τα γράφω όλα αυτά διότι παραβρέθηκα σε μια ενδιαφέρουσα συνάντηση, η οποία συστήθηκε απολύτως απρογραμμάτιστα, ανάμεσα σε εκπροσώπους από τέσσερις διαφορετικές ενότητες, αυτής της μεγάλης μα και ετερόκλητης ...ευρωπαϊκής φαμίλιας.

Read more...
 
Lotus. 70α γενέθλια – (Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Πάνω σε αυτή τη χρονική στιγμή που ευρύτερα θεωρείται ως η 70η επέτειος της δημιουργίας της,  μια μικρή αναφορά, προσωπικού περιεχομένου.

Είκοσι χρόνια νωρίτερα, Ιούνιος ήταν, πάλι παγκόσμιο κύπελο ποδοσφαίρου είχε, το 16ο στα γήπεδα της Γαλλίας, είχαμε βρεθεί στη Σάρτρη για τις 24ώρες του Le Mans. Κλίμα γιορτής, ατμόσφαιρα πανηγυριού, για τους θεατές βέβαια, διότι ομάδες και οδηγοί είχαν τα δικά τους άγχη, αντιμετώπιζαν τις δικές τους ανησυχίες.

αυτό το μπερδένο σύνολο γραμμάτων πάνω από τη λέξη Lotus, δεν είναι παρά τα αρχικά του Anthony Colin Bruce Chapman

Σε εκείνο το πανηγύρι, μου είχε κάνει εντύπωση, πόσοι Βρετανοί είχαν έρθει οδικώς από την πατρίδα τους με Lotus 7. Κάθε ηλικίας, χωρίς πρόβλημα να διανύσουν περισσότερα από χίλιαδιακόσια χιλιόµετρα, πήγαινε έλα, µε το έτερον ήμισυ δίπλα δεµένο, χαμογελαστό, ευχαριστημένο με κάποιο μαντήλι στο κεφάλι ή κορδέλα στο κεφάλι. Να ανέχονται τις βροχές, την ψύχρα, τον ήλιο και να χαίρονται το µεδούλι της αυτοκίνησης, με μια καθαρά αντικομφορμιστική πρόταση . Τους παρατηρούσα και τους χαιρόμουν.

Read more...
 
Διογ. Χαρλαύτης: Η πορεία μου στην Ε.Π. Αεροπορία – (Σαββάτο 6 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Είναι απολύτως κατανοητό ένας άνθρωπος να θέλει να γράψει κάτι σαν αυτοβιογραφία, αν φθάνει στα 90 του. Μερικές φορές είναι περίπου και επιβεβλημένο. Είτε διότι επιθυμεί να βγάλει κάτι από μέσα του, είτε διότι αξίζει να μαθευτεί κάτι ευρύτερα.

Ο Δ.Χ. συγκεντρώνει όλους τους προηγούμενους λόγους, ώστε να θελήσει να βάλει σε 641 σελίδες έναν ενδιαφέροντα βίο, συν ένα ακόμα. Έχει να μας πει ιστορίες και πολλά περιστατικά από έναν περιπετειώδη, πολυκύμαντο βίο μέσα στην Πολεμική αεροπορία που δεν είναι ευρύτερα γνωστά. Ταυτόχρονα ξεδιπλώνει και την Ιστορία αυτού του Τόπου μέσα από την δική του ματιά.

Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνήσει κανείς ιδεολογικά μαζί του για να χαρεί το ανάγνωσμα. Εννοώ, ότι ακόμα και οι 137 πρώτες σελίδες όπου αναπτύσσεται ένας αρκετά έντονος αντικομμουνισμός, μπορούν να γίνουν αποδεκτές ακόμα και από όσους διαφωνούν με τις θέσεις του συγγράψαντα.  Αρκεί να γίνουν κατανοητές οι αιτίες, οι ρίζες τούτης της τοποθέτησης. Και από εκεί και πέρα υπάρχουν και θέματα αντίληψης και ιστορικών ερμηνειών.

Ακόμα και σε αυτές τις σελίδες όμως, ξετυλίγονται ιδιαίτερα χρήσιμα και ενδιαφέροντα στοιχεία, για την ζωή των παιδιών, των εφήβων, στην Ελληνική επαρχία του μεσοπολέμου.

Το αντικείμενο βέβαια δεν είναι αυτό. Είναι το περιεχόμενο και η ουσία της έκδοσης. Είναι οι εμπειρίες μιας ζωής και η όλη η μετάβαση του, πως ένα παιδί αγροτικής οικογένειας της Ελληνικής υπαίθρου, του μεσοπολέμου, έφτασε στα ανώτατα αξιώματα της πολεμικής αεροπορίας, μέσα από εποχές μεγάλων αναταράξεων και μεγαλύτερης οδύνης.

Read more...
 
Το τελευταίο street circuit μοτοσυκλετών – (Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Στα μέσα της δεκαετίας του ’60, η Λέσχη ανέλαβε την διοργάνωση αγώνων μοτοσυκλέτας. Τον Απρίλη του ’66, από την ανάβαση Πάρνηθας ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια. Έκτοτε θεσμοθετήθηκαν οι Πανελλήνιοι τίτλοι και κάπως έτσι έγιναν τα πρώτα μεταπολεμικά βήματα της αγωνιστικής μοτοσυκλέτας υπό την αιγίδα της Ε.Λ.Π.Α.


Οι δίτροχοι αγώνες ταχύτητας, αλλά και αναβάσεων, τελούνταν κατά τεκμήριο πριν από αυτούς των αυτοκινήτων σε κοινές αγωνιστικές ημέρες. Το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Δεκέλειας, αλλά και οι δρόμοι των πόλεων της Κέρκυρας και της Ρόδου φιλοξένησαν τις αναμετρήσεις των μοτοσυκλετών.

Read more...
 
Σεπτέμβρης – (Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Τρυγητής ή Σταυρίτης, οπωσδήποτε γλυκός, αλλά και πιεστικός, για τους μαθητές τουλάχιστον που επιστρέφουν στις υποχρεώσεις τους. Από κοντά και οι γονείς που μοιραία θα αναπροσαρμόσουν τα ωράρια και τους προγραμματισμούς τους.

Λίγα λόγια και λιγότερες εικόνες για τον φετινό Σεπτέμβρη που μας εγκατέλειψε, όλως προσφάτως

Read more...
 
Από τα καφετιά στις κάρτες – (Δευτέρα 1η Οκτωβρίου 2018) PDF Print E-mail

Δεν χρειάζεται να πάμε πολλά χρόνια πίσω. Ας πούμε καμμιά εικοσαριά. Αν και τριάντα θα ήταν καλύτερα. Κάθε είδος επιτηδευματία, καταστηματάρχη, ηλεκτρολόγου, υδραυλικού, ταξιτζή, ξυλά, σιδερά, ευγενή και αγενή, ικανού ή όχι, δραστήριου ή τεμπέλη, έντιμου και όχι, είχε  στην τσέπη του, ένα πάκο.

Ένα πάκο με χαρτονομίσματα. Τα καφέ με τον Δία, τα πράσινα με τον Καποδίστρια, για να μην λησμονούμε τα ταπεινά κόκκινα κατοστάρικα, ή τα ταπεινότερα μπλε πενηντάρικα. Αλλά και τα μεγάλα μπλε με τον Κολοκοτρώνη, τραγουδημένα από την Γλυκερία: «Ωχ αμάν, γιατί τα πεντοχίλιαρα δεν είναι πετσετάκια». Προς το τέλος και τα μωβ με τον Παπανικολάου.

Read more...
 
More Articles...