Οδοιπορικά

Τα ταξίδια, αποτελούν πια κάτι ανάμεσα σε ανάγκη και ένα είδος απόδειξης ευμάρειας.

Κάτι σαν δήλωση ευζωίας και επιτυχίας. Τουλάχιστον έτσι αντιμετωπίζεται στη δύση, όπου μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία μετακινούν, δίκην εμπορεύματος, πλήθη κόσμου.

Ωστόσο, αυτή η πραγματικότητα, δεν αποτελεί και τον μοναδικό τρόπο προσέγγισης σε ότι αφορά τα ταξίδια. Υπάρχουν και άλλες οπτικές.

 


 



με αφορμή το Costa Navarino - (Δευτέρα 3 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

Μέχρι τα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, σαν έπαιρνες τα ανηφορικά αμουδερά βήματα στο νότιο κέρας της Βοϊδοκοιλιάς και έφτανες πάνω ασθμαίνων, κοιτάζοντας προς το βορά, δεν αντίκριζες παρά ελάχιστα ίχνη δόμησης. Στις μέρες μας ξεχωρίζουν, τέσσερα περίπου χιλιόμετρα μακριά, οι εκτεταμένες εγκαταστάσεις του Costa Navarino.



Όραμα ζωής του Βασίλη Κωνσταντακόπουλου, ο οποίος  το είδε να πραγματοποιείται και να λειτουργεί μετά από προσπάθειες δεκαετιών. Το θέρος του 2010 ξεκίνησε τη λειτουργία του και τον Γενάρη του '11 ο εμπνευστής του άφησε την τελευταία πνοή στα 76 του, χτυπημένος από τον καρκίνο. Κατά πως αναφέρει ο Γιάννης Παλαιολόγος στο βιβλίο του «o 13ος άθλος του Ηρακλή»: «Οι τουρκικές αρχές του πρόσφεραν τη δυνατότητα να χτίσει ένα παρόμοιο θέρετρο σε 20.000 στρέμματα στην ακτή της Αττάλειας, ένα έργο που θα ήταν πολύ λιγότερο πολύπλοκο στην υλοποίησή του και πιθανότατα πολύ πιο κερδοφόρο. Δεν ενδιαφέρθηκε. Το μόνο που τον ένοιαζε να αναπτύξει ήταν η Μεσσηνία»

Τόσο στην τοπική κοινωνία, όσο και ευρύτερα, όλα τούτα δεν είναι άγνωστα. Στο διαδίκτυο, στον Τύπο, συναντάς ψύχραιμες τοποθετήσεις, όσο και αγιογραφίες του Β.Κ. και της οικογένειάς του, αλλά και σημεία κριτικής εστιασμένα κυρίως στο οικολογικό σημείο. Η βασική αρχή σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η ανιδιοτέλεια. Εννοώ, ότι μια λανθασμένη ανιδιοτελής τοποθέτηση, μπορεί να είναι λιγότερο βλαβερή, από μια ορθή ιδιοτελή.

Όπως και να έχει, οι δρόμοι συχνά με έφερναν σε εκείνα τα μέρη. Την περασμένη Δευτέρα, για επαγγελματικούς λόγους, είχα την ευκαιρία να διανυκτερεύσω στο Costa Navarino. Ήταν η πρώτη φορά. Πέρασα κάποιες 17 ώρες στις εγκαταστάσεις του. Ακολουθούν οι εντυπώσεις μου.

Read more...
 
Nederland – (Δευτέρα 10 Απριλίου 2017) PDF Print E-mail

Αρχές Απρίλη, λίγο μετά τις δέκα το πρωί, με εννέα βαθμούς θερμοκρασία, ριπές παγωμένου αέρα, και κατά μικρά διαστήματα ψιλή, βασανιστική βροχούλα. Πολυπληθείς τουριστικές ορδές με βιαστικά βήματα και υψωμένες ταμπέλες για να μην χάνεται το κοπάδι, ουρές έξω από μικρά εστιατόρια, υγρασία στα όρια της μούχλας. Ποδηλάτες που έπιναν εκ κινήσει καφέδες ή έκαναν τέξτιν, ενίοτε μόνον ποδηλατούσαν  και λούνα παρκ στημένα μπροστά σε παραδοσιακά κτίρια.



Ουρανός γκρίζος, στενά πλινθόκτιστα, πολυόροφα κτίσματα σε κάθε σκούρα απόχρωση, βαρκαρόλες που έπλεαν στα καφέ νερά, παρκόμετρα που δέχονταν και χαρτονομίσματα επιθυμώντας πέντε ευρώ για κάθε ώρα στάθμευσης. Amsterdam ή Αμστελόδαμον όπως είναι η εξελληνισμένη ονομασία του, πράγμα εξίσου κουτό με το Ζους εις την Αγγλικήν.

Read more...
 
Cartolina da Milano* – (Σαββάτο 24 Ιουνίου 2017) PDF Print E-mail

*κάρτα από το Μιλάνο

Ήταν κάποια 17 χρόνια που είχα να περπατήσω στο ιστορικό κέντρο του Μιλάνου, στην Piazza del Duomo. Τρίτη 20 Ιουνίου, με 30-τόσους βαθμούς Κελσίου. Στίφη από Ασιάτες τουρίστες που σχεδόν έτρεχαν για να πάρουν όσες περισσότερες δόσεις Ιταλικότητας προλάβαιναν, στις μικρές μονάδες  χρόνου που είχαν διαθέσιμες. Eκατοντάδες συσκευές, που τις αποκαλούν κινητά,  σηκώνονταν στον αέρα για να συλλάβουν αντίστοιχες selfie.



Δίπλα, η Galleria Vittorio Emanuele II, το πρώτο, ίσως, εμπορικό κέντρο του κόσμου, κατασκευασμένο πριν από 150 χρόνια. Στην καρδιά του, στο εμπορικότερο σημείο του, εκεί που κάποτε φιλοξενούσε ένα βιβλιοπωλέιο, με κάθε έντυπο που εξέδιδε η Hachette Rizzoli, έχει αντικατασταθεί από ένα ακόμα κατάστημα Prada. Όπως και διαγώνια απέναντι. Τι πιο άμεσο συμπέρασμα από την κυριαρχία της φιλάρεσκης κοσμικότητας πάνω στην ανά-γνωση;

Read more...
 
Honda days - (Κυριακή 18 Ιουνίου 2017) PDF Print E-mail

Ολιγόλος , ουσιαστικός και σοβαρός με εκείνη την απωανατολίτικη συμπεριφορά που ξέρει να κρατά την απόσταση με ευγένεια. Ο Hideki Kakinuma ο μηχανολόγος που προΐσταται του νέου Type R πολιορκήθηκε αρκετά από την  ελληνική αποστολή, κατά τη διάρκεια του δείπνου, που ακολούθησε της παρουσίασης του μοντέλου.

Έλυσε απορίες, έδωσε απαντήσεις και προετοίμασε την επόμενη μέρα που ήταν και πιο ενδιαφέρουσα καθώς δεν έχουμε συχνά την δυνατότητα να γυρνάμε τα 4,5 km του Lausitzring με 320 προσθιοκίνητους ίππους, μέσα σε ένα πολύ καλοστημένο πλαίσιο.



Παρασκευή 9 Ιουνίου. Ήλιος λαμπρός, θερμοκρασίες ελληνικές. Στο τέλος της ευθείας των pits, με την ταχύτητα να έχει υπερβεί κατά τι τα 200, προσπάθησα να κερδίσω λίγα μέτρα στο φρενάρισμα και το άφησα να περάσει ελάχιστα μέτρα την πινακίδα που είχα βάλει ως σημάδι. Το δεξί πόδι σφυροκόπησε με τόση ορμή το μεσαίο πεντάλ, όση o Nik Galis έκανε στα σκαλιά του Αλεξάνδρειου βαθιά καθίσματα για να κάνει τετρακέφαλους. Κι εκεί που νόμιζα ότι πάμε ευθεία, σηκώθηκε ελάχιστα η ουρά, μπορεί και  να ταλαντεύτηκε ανεπαίσθητα, αλλά επιβράδυνε υποδειγματικά και έστριψε, όπως και τις επόμενες φορές χωρίς ίχνος κόπωσης, χωρίς να χάσει αίσθηση παρά την βαρβαρότητα.

Read more...
 
Ιταλικές ιστορίες ΙΙ - (Δευτέρα 29 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Σαν μνημείο. Σαν ένα ζωντανό, λειτουργικό μνημείο. Αυτή θα ήταν η απάντηση στο ερώτημα: Πως  σου φάνηκε το ιστορικό κέντρο του Τορίνο; Αγκυροβολημένος εκεί για 30 ώρες χωρίς υποχρεώσεις, χωρίς πρόγραμμα, έκαμα μια απόπειρα να καταλάβω κάτι από αυτό. Και κάτι από όσους ζουν κι εργάζονται εκεί.



Πόλη βαριά, επιβλητική, δημιουργημένη με όλη την έπαρση του να παίξει επάξια το ρόλο της βασιλικής πρωτεύουσας, έστω και για πέντε μόνον χρόνια, μέχρι το 1865. Μετά, πρωτεύουσα χρίστηκε η Φλωρεντία αλλά από το 1870 η Ρώμη, δικαιολόγησε πλήρως τον τίτλο της αιωνίας πόλης.

Read more...
 
Ιταλικές ιστορίες - (Πέμπτη 25 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Η τελευταία φορά που ταξίδεψα με τραίνο στην Ιταλία ήταν π.Μ. (προ Μνημονίων). Φεβρουάριος του 2009. Κρύα νύχτα, είχα ξεκινήσει στις 3.30 οδικώς από το Amalfi, για να πάρω το τραίνο από την Νάπολη, να βρεθώ στη Ρώμη και από εκεί αεροπορικώς στην Αθήνα.

Φτάνοντας στην αιωνία πόλη αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι μέσα στο πρώτο φως της χειμωνιάτικης μέρας οι καραμπινιέρoι ξυπνούσαν και έδιωχναν όσους άστεγους κοιμόνταν στα χτιστά παγκάκια του σταθμού. Ήταν μια εικόνα που ερχόταν σε μεγάλη αντίθεση με όσες συντηρούσα από την προηγούμενη μέρα για το τουριστικό κομμάτι της Καμπανίας, έστω και μέσα στο καταχείμωνο. (περισσότερα επ’ αυτού εδώ: Το μοντέλο (05.03.2009)



Αλλά τελικά έτσι είναι όλη η Ιταλική χερσόνησος. Γεμάτη αντιθέσεις. Ο ίδιος τόπος είναι που γέννησε τη θεατρινίστικη φιγούρα του Benito Mussolini, αλλά και την θαρραλέα παρουσία του Giacomo Matteotti. Ο ίδιος λαός είναι που αποθέωνε τον Ντούτσε του την δεκαετία του ‘30, με  εκείνον που πανηγύριζε τον Απρίλη του ’45, γύρω από το πτώμα του, κρεμασμένο, ανάποδα, δίπλα στην ερωμένη του Claretta Petacci στην Piazzale Loreto του Μιλάνου.

Είναι η Ιταλία που γλιστρά από τον Aldo Μoro και τον Enrico Berlinguer στον Silvio Berlusconi. Η Ιταλία του Antonio Negri του Paolo Sorentino και τόσων άλλων διανοητών και καλλιτεχνών, αλλά και η Ιταλία της τηλεόρασης - σκουπίδι. Η Ιταλία της Οrdine nuovo, της Gladio αλλά και η Ιταλία των Brigade Rosse. Η Ιταλία χωνευτήρι, η Ιταλία πολιτικό εργαστήρι, η Ιταλία η πιο μεγάλη ανήσυχη χώρα, της Ευρώπης αν όχι του κόσμου. Όσοι διέγνωσαν έναν σεβαστικό θαυμασμό στις απόψεις μου, δεν έπεσαν έξω.

Read more...
 
Φρανκφούρτη - Αθήνα – (Πέμπτη 11 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Τρίτη πρωί Φρανκφούρτη. Στο αεροδρόμιο της πόλης που επισήμως ονομάζεται Flughafen Frankfurt am Main, γνωστό επίσης και ως Rhein-Main-Flughafen. Από τους τηλεοπτικούς δέκτες, ο αριστερός προβάλει το πρόγραμμα του cnn, ο δεξής το γερμανικό κανάλι n-tv, με τον υπότιτλο να διερωτάται: Wo ist der Fruhling? (Που είναι η άνοιξη;) συνοδευόμενο με διάφορες εικόνες κακοκαιρίας, βροχών και χιονόπτωσης.

Ακολούθως ήρθαν τα πλάνα από την επιβλητική στρατιωτική παρέλαση που γινόταν στην Ρωσική πρωτεύουσα με φόντο την κόκκινη πλατεία και υπότιτλο: Sieg uber Nazi Deutschland (Νίκη επί της Ναζιστικής Γερμανίας). Οι 25 εκατομμύρια νεκροί Σοβιετικοί πολίτες, δεν είναι δυνατόν να λησμονηθούν, παρά τα 72 χρόνια που κύλησαν από το τέλος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Να και ο σύντροφος Βλαδίμηρος με δήλωση: «Καμιά δύναμη δεν θα μπορεί να υποτάξει τον λαό μας».

Πάνω στο χαζολόγημα ήρθε και η ώρα της επιβίβασης. Δρομολόγιο επιστροφής της Luft στις 09:45 για Αθήνα. Με το Α321- 200, την μέρα και την ώρα να συγκεντρώνουν πολλές πιθανότητες, ώστε να μην ήταν, ως συνήθως, γεμάτο. Μόνο που με την πρώτη αποστολή του λεωφορείου προς το αεροσκάφος, διότι δεν επιβιβαστήκαμε από φυσούνα, έγινε εμφανές ότι η πτήση θα ήταν φούλυ μπούκντ κατά πως λένε.

Read more...
 
Kulm, Stelvio & Αποψίλωση – (Τρίτη 7 Μαρτίου 2017) PDF Print E-mail

Πρωί πετάξαμε για Ζυρίχη, χωρίς να γνωρίζουμε που θα περάσουμε τη νύχτα. Πρόγραμμα, περιέργως, δεν είχε φτάσει, έτσι το άμεσο μέλλον ήταν ασαφές αλλά καθόλου ανησυχητικό. Μετά την άφιξη στο αεροδρόμιο Kloten της πόλης, χρειάστηκαν κάποιες τρεις ώρες για άλλα 220 χιλιόμετρα μέχρι το St. Moritz.


Η πρώτη φορά που είχα δει εικόνες, από αυτή την ορεινή πολίχνη των Άλπεων, η οποία έκτισε ένα λαμπρό όνομα ανάμεσα στο διεθνές τζετ σετ, ήταν στις σελίδες καθωσπρέπει εντύπων, του περασμένου αιώνα, όπου δέσποζε η μορφή του Σταύρου Νιάρχου. Του και «μυλωνά» αποκαλούμενου, κατά τον Αριστοτέλη Ωνάση, τουλάχιστον.

Και ω της τύχης, καταλύσαμε στο περίφημο Kulm Hotel, ιδιοκτησίας της οικογενείας Νιάρχου. Απλησίαστο, ασφαλώς, για κοινά βαλάντια, ας είναι καλά η Stelvio που μας στροβίλισε στις περιστρεφόμενες εξώθυρές του. Ποια ήταν η πολύ πρώτη εντύπωση; Ότι περίμενα να συναντήσω την μορφή του Murray Abraham από το The Grand Hotel Budapest, αυτή την κινηματογραφική ελεγεία του Wes Anderson με τα ρεσιτάλ των Ralph Fiennes, Tony Revolori και πλειάδας άλλων κορυφαίων ερμηνευτών.

Read more...
 
Ίχνη & Ερμηνείες - (Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2017) PDF Print E-mail

Μετά από μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα, η λευκή τετρακίνητη καρότσα είχε πάνω της, σωρεία από ίχνη της Πελοποννησιακής γης. Μην μπορώντας να τα απαριθμήσει και να τα ερμηνεύσει, το κάνει ο περιστασιακός χειριστής της.

Κάνοντας λόγο για  ίχνη, ας αναφέρω μερικά, όπως, τα χιόνια από τα ορεινά του Μαινάλου, το ψιλόβροχο στο Αρτεμίσιο, αλλά και την καταρρακτώδη βροχή στο Λεωνίδιο. Την πυκνή ομίχλη από τον Κοσμά, μέχρι τα πεδινά, μα και τη λάσπη από το πέρασμα του Πολύδροσου προς Πλατανάκι. Την άλμη από το ισχυρό γρέγο που έλουζε την Μαλβαζία, και ανέβαζε τα κύματα πάνω από την προβλήτα στο Κυπαρίσσι. Τέλος, μια φευγαλέα απογευματινή ηλιοφάνεια που έκανε το Γέρακα μια χαρούμενη ιχνογραφία. Μέρα βροχερή, με χαμηλή νέφωση, η τέταρτη του φετινού χειμώνα, άπλωνε γκρίζα πάνω από την Πελοπόννησο. Από τη γέφυρα του Αρτεμισίου ένα ψιλόβροχο με ξεροβόρι μας πήγε μέχρι την Τεγέα.

Read more...
 
...σημειώσεις για το Αιγαίο – (Τετάρτη 2 Αυγούστου 2017) PDF Print E-mail

Λύσσαγε ο βοριάς, με δύναμη έξι, κι’ ένα στα τόσα κύματα, φρενάριζε το κατάφορτο ποστάλι, που ανέβαινε πάνω στο καιρό, για τον Πειραιά. Καθώς το αλμυρό σπρέυ έλουζε το μεγάλο βαπόρι, ο μήνας έκλεινε, κι’  όλα έδειχναν ότι τα μελτέμια κατέφθαναν με ορμή, για να αντικαταστήσουν τους χλιαρούς νοτιάδες.

Ασήμιζε όλη η θαλάσσια επιφάνεια σαν την κοιτούσες κόντρα στο φως του τελευταίου μεσημεριού του Ιουλίου. Η εβδομάδα άνοιγε με ανέμους που σφύριζαν, και ένα δικό μου εξαήμερο έκλεινε, έτσι κάπως στενάχωρα, αφού ήταν το καλύτερο του φετινού χρόνου, μα πλέον ήταν παρελθόν.

Λίγες ώρες αργότερα, η συνήθης καθημερινότητα, ερχόταν με όλη της την αδράνεια. Το ασθμαίνον λεωφορείο πάνω στο γλυκοχάραμα, ήρθε να αντικαταστήσει τους ήχους από τα μαντάρια. Και η βουή της πόλης που ξυπνούσε, έσβηνε παρελθούσες, ήσυχες ανατολές.   

Επτά ακόμα εικόνες και λίγες λέξεις, επιχειρούν να μεταφέρουν λίγο από το κλίμα του Αιγαίου.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 Next > End >>

Page 1 of 3