auto stories

Κάποιες φορές είναι προσωπικές, ιστορίες. Κάποιες άλλες είναι κάτι οικουμενικότερο, γνωστότερο.
Στην πλοκή όμως υπάρχει πάντα ένα τετράτροχο ή και περισσότερα.
Ο ρόλος τους δεν είναι ούτε αμελητέος, ούτε άψυχος.
Λειτουργεί σαν δομικό στοιχείο, συμμετέχοντας και όχι διακοσμώντας, γεννώντας συναισθήματα, παρέχοντας ερείσματα.

 



Βαπόρια & αυτοκίνητα - (Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Τρείς εικόνες για τη σχέση που διέπει τα βαπόρια με τα αυτοκίνητα.  Αρκετά παλιές και χαρακτηριστικές. Δυο από αυτές έχουν να κάνουν με Ελληνικά νησιά. Η μια στα Δωδεκάνησα και ή άλλη στο Σαρωνικό. Η τρίτη μας πηγαίνει αρκετά μακρύτερα, στην άλλη όχθη του Ατλαντικού.


Ας ξεκινήσουμε από την αλλοδαπή.

Read more...
 
Ψηφίδες μια άλλης εποχής; - (Σαββάτο 2 Δεκεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

(με την ευκαιρία της ματαίωσης του 5ου Rally Sprint «Άγιος Μερκούριος» όπου προβλεπόταν και νυκτερινό πέρασμα)

Βρέθηκα για πρώτη φορά στην εκκίνηση για τον ανηφορικό Αγ. Μερκούριο, την τελευταία βραδιά του θέρους του ‘79. Ράλυ «Σκορπιός», όλος ο αγώνας νυκτερινός, και μετά τις ε.δ. της Πεντέλης, του Μαραθώνα του Καλάμου, νάμαστε στον Μερκούρη. Μέσα σε ένα μικρό κόκκινο κουτί, με δεξί κάθισμα τον Ευθύμη Σάσσαλο, αγωνιζόμενο τότε με το ψευδώνυμο «Άγγελος».

Παλάδιο ράλυ 1976. Αγ. Μερκούρης.  Οι «Ιαβέρης» Κ. Στεφανής πριν εγκαταλείψουν από αντλία νερού είχαν κερδίσει με την εικονιζόμενη ομάδας ένα Veloce, επτά από τις οκτώ ειδικές του αγώνα, από την Porsche Carrera του «Λεωνίδα».

Ασφάλτινος αγώνας, που εκείνη την περίοδο, έφερε και τον υποτιμητικό προσδιορισμό «μαϊμού». Μόνον τα χωμάτινα ράλυ ήταν γνήσια. Τα άλλα ήταν απομιμήσεις. Σωστό ή λάθος άλλο θέμα, αλλά εκείνη την εποχή, αυτή ήταν καθεστηκυία άποψη.

Read more...
 
Minilite. Τι φετίχ! – (Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Το ‘67 ήταν, όταν πρωταντίκρυσα το χαρακτηριστικό σχήμα των minilite. Στα Cortina των Clark και Sodestrom και στο Cooper του Hopkirk. Μέσα στην ίδια χρονιά θα ομόρφαιναν και τους θόλους αυτοκινήτων, Ελλήνων οδηγών.

Πρώτα στο πράσινο Cooper Γιώργου «Μέλα» Μεϊμαρίδη και ακολούθως στο κόκκινο του Σταύρου. Μεγάλη καινοτομία τότε, κάθε άλλο παρά οικονομική πρόταση, αλλά πέρα από την ασυναγώνιστη αισθητική προσέφερε πολύ μικρότερο αναρτώμενο βάρος και πρωτίστως πολύ υψηλότερη αντοχή.

Μαγνήσιο ήταν η μαγική λέξη – απάντηση στο γιατί αυτή η ζάντα έγινε γρήγορα δημοφιλής, πριν 50 χρόνια. Αλλά κάθε άλλο παρά γρήγορα γεννήθηκε, καθώς, οι δημιουργοί της, εργάστηκαν περισσότερο από δυο χρόνια, πειραματιζόμενοι και εξελίσσοντας κράματα και τεχνικές.

Το αποτέλεσμα ήταν το λανσάρισμα κατ’ αρχάς 32 διαφορετικών προτάσεων για 5 διαφορετικές διαστάσεις από 10 έως 15 ίντσες διαμέτρου.

Το κράμα της αποτελείται από 91% μαγνήσιο, 8% αλουμίνιο, ενώ το υπόλοιπο 1% καλύπτεται από ψευδάργυρο και μαγγάνιο. Οι κατασκευαστές της έκαναν λόγο για τα σημαντικά πλεονεκτήματα της, όπως:

Το ελαφρύ της κατασκευής, αφού ηταν 75% ελαφρύτερες από τις σιδερένιες και 33% πιο ελαφριές από τις αλουμινένιες. Την δυναμική αντοχή σε όλες τις θερμοκρασίες, την ικανότητα απόσβεσης και την απαγωγή θερμοκρασίας.

Πέρα από τα θαυμαστά τεχνολογικά ήταν και όμορρφες. Λιτά όμορφες με τα οκτώ μπράτσα που συνέδεαν τον αφαλό με τη στεφάνη, σχέδιο καθαρό που συνήθως μας ερχόταν σε ματ ασημένια απόχρωση, χωρίς να λησμονούμε και τις χρυσές.

Λίγες εικόνες μας θυμίζουν το παρελθόν:

Read more...
 
Φιλίες – (Σαββάτο 11 Νοεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Ούτε θυμάμαι τι έψαχνα. Στα πρώτα μεταπολιτευτικά Επίκαιρα της Πάπυρος Πρες. Πριν από 43 χρόνια, τεύχος 322, πρώτη εβδομάδα (2- 9) του Οκτωβρίου του ’74. Μέχρι που έπεσα πάνω σε επιστολή που έστειλε αναγνώστης διαμαρτυρόμενος και παραπονούμενος για κείμενο αρθρογράφου του περιοδικού.

Ο αναγνώστης είναι τότε 37 ετών, έλκει την καταγωγή του από την πρωτεύουσα της Αχαίας και ταυτόχρονα αποτελεί έναν ταχύτατα εξελισσόμενο επιχειρηματία με την αντίστοιχη ισχύ. Ο δημοσιογράφος κατά δυο χρόνια νεότερος, ασκεί ήδη το λειτούργημα κάποια οκταετία, τα τελευταία πέντε όμως συντάσσεται και με την ιδιότητα του εκδότη. Στους χώρους τους, οι οποίοι έχουν κοινό τόπο, ξεχωρίζουν και οι δύο. Κάποιο τέταρτο του αιώνα αργότερα, αμφότεροι θα έχουν αγγίξει τις κορφές στους τομείς τους. Θα ορίζουν ομίλους. Εξ όσων φάνηκε αργότερα, υπήρχαν και άλλα που δεν όριζαν.



Οι δυο άνδρες συνδέονται με φιλία, όπως καταλαβαίνουν όλοι όσοι τους γνωρίζουν από τότε και όπως και οι δυο ομολογούν. Ο δημοσιογράφος - εκδότης, λοιπόν, γράφει  ένα κομμάτι με τίτλο: «ο φίλος μου ο Α.....» στη στήλη του, που τιτλοφορείται «Ρόδα είναι και γυρίζει» και δημοσιεύεται στο τεύχος 318 (5 – 12 Σεπ. ’74). Τέσσερα τεύχη αργότερα δημοσιεύεται η επιστολή του αναγνώστη - επιχειρηματία, όπως και η δευτερολογία του δημοσιογράφου - εκδότη. Χωρίς σχόλιο, παρατίθενται οι δημοσιεύσεις.

Εννοείται, πως όσοι γνωρίζουν πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις θα αντιληφθούν περισσότερα.

Read more...
 
Μέταλλα παλιά – (Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Ένα αρκετά ανορθόδοξο δρομολόγιο επιστροφής στην πόλη, στο προηγούμενο βροχερό Σαββατιάκο απόγευμα μαζί με λίγη τύχη, φέρνει στο οπτικό πεδίο, πέντε οχήματα με παρελθόν άγνωστο. Με μέλλον άδηλο, αν και τουλάχιστον για τα δύο από αυτά δεν μπορεί να υπάρξει μέλλον. Το παρελθόν τους υπήρξε καταστροφικό.

Για τα υπόλοιπα τρία όμως, η πιθανότητα τα μελλούμενα να φανούν λαμπρότερα από τα περασμένα δεν είναι αμελητέα.

Read more...
 
Μπλε οβάλ και τίτλοι - (Δευτέρα 30 Οκτωβρίου 2017) PDF Print E-mail

Η τελευταία φορά που αυτοκίνητο με το μπλε οβάλ είχε κερδίζει το παγκόσμιο πρωτάθλημα κατασκευαστών ράλυ ήταν πριν δέκα χρόνια.  Την τελευταία φορά που ράλυμαν είχε κερδίσει τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή, με το μπλε οβάλ, οι σημερινοί 38άρηδες ήταν αγέννητοι. Ήταν το ‘79. Ήταν και το πρώτο double του εργοστασίου. Και το τελευταίο.

Bjorn στην Πορτογαλία πριν την στέψη.

H τελευταία φορά που επικράτησε Βρετανός οδηγός στον αγώνα της πατρίδας του ήταν το 2000. Ήταν, ο τόσο πρόωρα χαμένος Richard Burns.

Επίσης, η τελευταία φορά που κέρδισε Βρετανός οδηγός με βρετανικό όχημα στην Μ. Βρετανία ήταν το 1976, όταν o  Roger Clark πέτυχε την πέμπτη συνεχή νίκη του Escort στον συγκεκριμένο αγώνα.

Θα επακολουθούσαν άλλες τρεις, διαδοχικά μάλιστα, με το ίδιο όχημα. Από το '72 έως και το '79 η νίκη θα πήγαινε αποκλειστικά σε Escort  με τρεις για τον Timo Makinen, δυο για τον Clark, δυο για τον Mikkola, και μια για τον Bjorn. Ε! όλα αυτά συναντήθηκαν, ευθυγραμμίστηκαν  χθες στην Ουαλία.

Read more...
 
Ιστορία αγάπης τύπου GTE - (Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017) PDF Print E-mail

Η τύχη το 'χει φέρει, έτσι ώστε στα τόσα χρόνια που έχουν περάσει, να οδηγήσουμε μια σειρά από εκλεκτά τετράτροχα. Εξωτικά, ακριβά, σπάνια, ξεχωριστά, ας δοθεί οποιοσδήποτε χαρακτηρισμός και όντως μερικά από αυτά, δύσκολο είναι να τα λησμονήσεις. Για λίγα όμως, για πολύ λίγα από αυτά, μπορείς να πεις ανοικτά ότι τ' αγάπησες. Το πρόσφατο ταξίδι, εκτός Ελλάδας, για μόνιμη μετεγκατάσταση, κάποιου από αυτά, τα πολύ λίγα, τα αγαπημένα, σχεδόν με αναγκάζει να αφηγηθώ μια τέτοια ιστορία αγάπης.

Tο slide του Αλέξη Σοφιανόπουλου ήταν εξαίσιο, αλλά το μοντάζ της τετραχρωμίας ή η εκτύπωση, το αλλοίωσε σφόδρα.

Άνοιξη του '77 ήταν, όταν είχαμε πρωτογνωριστεί με το πολιτικό μοντέλο. Εκεί, στα τελειώματα του άγιου Μερκούρη που το φωτογραφίσαμε για τις ανάγκες της δοκιμής. Έφερε το αρκτικόλεξο GTE. Το κιτρινόμαυρο με μαυρόασπρα καρώ καθίσματα, τρίπορτο Kadett C. Δεν ήμουν πολύ σίγουρος, σε εκείνη την πολύ πρώτη ματιά για τα αισθήματά μου, καθότι το 80άρι GTE που μόλις είχε αποχωρήσει από τις αγκαλιές τις οικογένειας με συγκινούσε περισσότερο.

Όταν όμως, λίγες μέρες αργότερα, το είδα στις εγκαταστάσεις του Ηλιόπουλου στην διασταύρωση των οδών αγίας Άννας & Ορφέως, στο Βοτανικό, κατά τη διάρκεια του τεχνικού έλεγχου του 24ου Δ.Ρ.Α. με την αγωνιστική του προβιά, ε! τότε εξελίχθηκε άμεσα σε έρωτα. Με το νούμερο τρία στις πόρτες, το οδηγούσε ο νικητής του 22ου Δ.Ρ.Α., με Ascona τότε στην πρώτη του νίκη σε επίπεδο παγκοσμίου πρωταθλήματος, ο ψηλόλιγνος Walter Rohrl. Συμμετοχή της Opel Euro Handler Team - Elfinco.

Read more...
 
2CV - (Παρασκευή 3 Μαρτίου 2017) PDF Print E-mail

Αν το C3 θεωρηθεί απόγονος του  2CV, είναι περίπου βέβαιο ότι δεν θα καταφέρει να αγγίξει το στίγμα του προγόνου του. Όχι ότι δεν αποτελεί μια πλήρη, μια άρτια πρόταση, αλλά διότι σε μια τόσο πλούσια παγκόσμια παραγωγή είναι σχεδόν αδύνατον πια, κάποιο αυτοκίνητο να γίνει σύμβολο. Είναι και θέμα εποχής.

Στο μεσοπόλεμο, ο ιδρυτής Andre Citroen,  πέμπτος γιος του Ολλανδοεβραίου εμπόρου διαμαντιών Levie Citroen (ο οποίος αυτοκτόνησε όταν ο Andres ήταν πέντε ετών), και της πολωνοεβραίας Amelia Kleinman, βίωσε μια μετεωρική άνοδο και μια αντίστοιχη πτώση. Γύρισε την παραγωγή του εργοστασίου από πολεμικό υλικό, σε αυτοκίνητα.

Εμπνευσμένος μηχανικός, ριψοκίνδυνος επιχειρηματίας αλλά και αθεράπευτος τζογαδόρος. Έτσι τον Δεκέμβρη του '34 η εταιρεία πέρασε στα χέρια του βασικού πιστωτή της. Της Michelin. Επτά μήνες αργότερα o Andres εγκατέλειπε τα εγκόσμια χτυπημένος από καρκίνο του στομάχου. Κι' αν η μεγάλη προπολεμική επιτυχία της Citroen ήταν η Traction Avant, η πρώτη μεταπολεμική ήταν το 2CV. Όλα όμως είχαν ξεκινήσει πριν αιματοκυλίσει το σύμπαν το παλικαράκι με το μουστάκι.

Read more...
 
Ελλάς και Αυτοκινητικό Ανατολικό μπλοκ - (Σαββάτο 18 Φεβρουαρίου 2017) PDF Print E-mail

Μια σύντομη περιήγηση στην χαμένη αυτοκινητική και την, εξ ανάγκης έστω, ταπεινότητα του Έλληνα καταναλωτή.

Η εισαγωγή οχημάτων από τις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, δεν ήταν και η πιο εύκολη δραστηριότητα στην μετεμφυλιακή Ελλάδα. Αλλά το, κατά τον W. Churchill, σιδηρούν παραπέτασμα, η, κατ' άλλους αυτοκρατορία του κακού, έφτιαχνε αυτοκίνητα, φορτηγά, μοτοσυκλέτες, γεωργικούς ελκυστήρες. Έκανε και εξαγωγές.

Υπήρχαν όμως διάφορα εμπόδια, πέρα από τα ιδεολογικά, τα οποία συνήθως αίρονται στους περισσότερους όταν εμφανίζεται η μαγική λέξη κέρδος. Το πιο ακανθώδη, ήταν ότι τα ρούβλια ήταν πάντα ρούβλια, ακόμα και απέναντι στη δραχμή. Μια δραχμή, ας το θυμηθούμε, που κράτησε την ισοτιμία της απέναντι στο αμερικανικό δολάριο για μερικές δεκαετίες. Επίσης και η μεγάλη επιφυλακτικότητα του καταναλωτικού κοινού, ακόμα και του Ελληνικού, για την αξιοπιστία των προϊόντων.

Για το πρώτο, το νομισματικό, είχε εφευρεθεί, προπολεμικώς, η λύση του clearing. Σου στέλνω οκτώ π.χ. φορτηγά πορτοκάλια, μου στέλνεις μια νταλίκα με Ζιγκουλί. Δεν μπερδευόμαστε με συναλλάγματα και ισοτιμίες. Δεν βιαιοπραγούμε με το εμπορικό μας ισοζύγιο.

Για το δεύτερο, την εκδηλωμένη επιφυλακτικότητα, και γιατί οι Έλληνες που το πιο ακραίο τους τεχνολογικό κατόρθωμα με ρόδες ήταν τα τρακτέρ του Σωκράτη  Μαλκώτση, απέρριπταν μια σειρά από Ανατολικές βιομηχανίες είναι ένα ερώτημα με εύκολες απαντήσεις, που συνάγονται από την πραγματικότητα.

Read more...
 
Με αφορμή το νέο Countryman - (Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2017) PDF Print E-mail

Αυτά τα οποία περιέγραψαν στις σελίδες της ιστορίας που εξέδωσαν, για τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τόσο ο Raymond Cartier, όσο ο Winston Curchill, όσο και οι υπόλοιποι ιστορικοί, φαίνεται, πως δεν ανταποκρίνονται πια, στην πραγματικότητα.


Αυτό σκεπτόμουν μόλις ξεπρόβαλε ο ήλιος, στο Hedsor House, κοντά στην Οξφόρδη, όπου παραδώσαμε το νέο MINI Countryman Cooper S ALL4. Μια ομάδα Γερμανών είχε καταλάβει, ενάντι αδροτάτης υποθέτω αμοιβής, το παλιό Βρετανικό αρχοντικό, είχε στήσει το, ως συνήθως, αψεγάδιαστο πρόγραμμα παρουσίασης του μοντέλου της. Το οποίο μοντέλο ήταν ένα απόλυτα Βρετανικό όχημα, που σχεδίασε ένας Σμυρνιός, έγινε τεράστια επιτυχία τη δεκαετία του '60, και γνωρίζοντας κι αυτό, την παρακμή της Βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, πέρασε στα χέρια της Βαυαρίας.

Read more...