Κινηματογράφος

 

για την 7η Τέχνη,
τον κόσμο της,
τους πρωταγωιστές της.



Eye in the sky – (Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2017) PDF Print E-mail

Σε μεγάλο βαθμό δραματοποιημένο, αλλά ικανό να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή επί μακρώ ψηλά, ομού και την αγωνία του, το Eye in the sky του Νοτιοαφρικανού Gavin Hood, θέτει μια σειρά από ηθικά ερωτήματα που έρχονται στο προσκήνιο στη διάρκεια των πολεμικών εμπλοκών.

Με τα εξωτερικά γυρίσματα στην πατρίδα του σκηνοθέτη, η υπόθεση εξελίσσεται στην Κένυα και έχει να κάνει με την πολυεθνική απόπειρα σύλληψης τριών σημαντικών στελεχών των τζιχαντιστών  της  Al-Shabaab, που δραστηριοποιείται στο ανατολικό κέρας της Αφρικής.

Γρήγορα τα δεδομένα αλλάζουν και ο στόχος διαφοροποιείται. Η σύλληψη πρέπει να γίνει εξολόθρευση. Τα χρονικά περιθώρια αρχίζουν να πιέζουν ασφυκτικά, όσο και η νομιμοποίηση της κίνησης.

Ένα γαϊτανάκι από στρατιωτικούς, πολιτικούς, νομικούς επεξεργάζεται την διαφοροποίηση των δεδομένων και οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες.

Το αγκάθι στην συγκεκριμένη περίπτωση, πέρα από την νομιμότητα της πράξης, που κάποια στιγμή διευθετείται, είναι ο υπολογισμός των παράπλευρων απωλειών.

Read more...
 
Captain Fantastic – (Τετάρτη 3 Μαίου 2017) PDF Print E-mail

Χωρίς να έχει κάποια καινούργια ιδέα στη διάθεση του, αν υποτεθεί ότι υπάρχουν τέτοιες, ο σκηνοθέτης Matt Ross στήνει μια αξιοθαύμαστη ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο κλάμα και στο γέλιο, ανάμεσα στον συμβιβασμό και την εξέγερση.

Τα υλικά του  του για αυτή τη δημιουργία, είναι το σύνολο των ηθοποιών, μικρών (σε ηλικία) και μεγάλων που συστήνουν ένα πολύ ενδιαφέρον καστ.

Αν έπρεπε απαραίτητα να ξεχωρίσω κάποιους θα πρότεινα από τους πρώτους, τους ανήλικους θα πρότεινα τον Nicholas Hamilton στον ρόλο του Rellian και την Shree Crooks ως Zaja.

Απερίγραπτα μουτράκια, μοναδικές εκφράσεις και αντίστοιχη ερμηνεία. Από τους ενήλικους ο Vigo Mortensen ως Ben κλέβει την παράσταση, χωρίς να αγνoείται την παρουσία του πάντοτε επιβλητικού Frank Langella.

Έξη παιδιά από επτά μέχρι δεκαεπτά ετών απομονωμένα σε δυσπρόσιτα δάση, μεγαλώνουν μακριά από τις συνηθισμένες νόρμες. Τους τελευταίους μήνες, χωρίς την μητέρα τους που ασθενεί.

Το καθημερινό τους πρόγραμμα είναι φορτωμένο, βαρύ, συχνά εξουθενωτικό, με έμφαση τόσο στην φυσική κατάσταση όσο και στην πνευματική ολοκλήρωση. Αντιμετωπίζεται όμως σαν παιχνίδι, σαν μια αναμέτρηση, σε μια πολύ κλειστή κοινωνία δομημένη πάνω στη δική της φιλοσοφία και πρακτική.

Read more...
 
Mud – (Τετάρτη 26 Απριλίου 2017) PDF Print E-mail

Αμερικάνικος Νότος, Καλοκαίρι, Μισσισιππής. Aνθρώπινα πάθη και αδυναμίες. Έρωτας και βία. Ο Jeff Nichols, στήνει αριστοτεχνικά μια απλή πλοκή με όλα τα παραπάνω συστατικά. Σύμμαχοί του ο εγνωσμένης αξίας Matthew McConaughey, σε ένα ακόμα ερμηνευτικό ρεσιτάλ και δυο νέα παιδιά.

Μαζί του, ο 16χρονος, τo '12 που γυρίστηκε η ταινία, Tye Sheridan, στην δεύτερη του κινηματογραφική εμφάνιση και ο συνομίληκος του Jacob Lofland, στην πρώτη του εμφάνιση στην μεγάλη οθόνη. Από κοντά ο Sam Shepard, η Reese Witherspoon και ασφαλώς κάποια μαγευτικά σκηνικά δίπλα στο μεγάλο ποτάμι, που γεννά μυστήριο.

Δεν είναι κάτι το ειδυλλιακό. Ακόμα και ως εικόνα. Υπάρχει η αταξία της ασχήμιας, ο μόχθος για το μεροκάματο, η απειλή της φτώχιας, το ρηχό της έλλειψης καλλιέργειας, την τραχύτητα της καθημερινότητας και όλα αυτά μαζί δοκιμάζουν τους ανθρώπους και τις σχέσεις τους.

Δοκιμάζουν πάνω απ’ όλα μια λέξη. Την αγάπη. Με όλες τις σημασίες και τις έννοιες της. Την μητρική, την πατρική, τη συζυγική, την φιλική, την ερωτική. Όλες.

Read more...
 
Manhattan Night – (Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017) PDF Print E-mail

'Οταν η Yvonne Jaqueline Strzechowski, γεννιόταν το 1963 στο Werrington Downs του Σίδνεϋ, η Jennifer Beals έπαιρνε τον ρόλο της Alex Owens, και γύριζε το Flashdance που έμελλε να γίνει μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, αλλά και μια συμπαθητική παραγωγή.

Ακριβώς ανάμεσά τους, το '73, γεννήθηκε ο Adrien Brody, παιδί καθηγητή ιστορίας και μιας φωτογράφου.

Οι τρεις τους, συναντήθηκαν στα πλατό του Manhattan Night, το οποίο βγήκε στις αίθουσες στα τέλη Μαίου του '16. Είναι μια ιστορία ενός ρεπόρτερ, ευφυούς, ψύχραιμου και επιτυχημένου που αγωνίζεται να συντηρήσει το επάγγελμά του καθότι πλήττεται από την βίαιη και μαζική επίθεση του διαδικτύου.

Παντρεμένος με γυναίκα χειρούργο, αγαπημένος, με οικογένεια ισόρροπη, στα όρια της ευτυχίας, με κάποια μικρή δόση μελαγχολίας. Μέχρι που εισέρχεται στη ζωή του κάποιο άλλο θηλυκό, εκπροσωπώντας ένα πολύ διαφορετικό πρότυπο από αυτό που μέχρι τότε, φαίνεται, ότι έχει διαχειριστεί.

Η λογική λέει να μείνει μακρυά, όπως, υποθέτω, το ίδιο παρακαλά και το μεγαλύτερο τμήμα του κοινού.

Να μην κάνει το βήμα, να μην σηκώσει το ακουστικό να πάρει τηλέφωνο, να μην χτυπήσει το κουδούνι, να μην πέσει στο κρεβάτι, αν και η πρώτη φορά συμβαίνει στα όρθια. Αλλά που χώρος για λογική;

Κι όλα ανατρέπονται. Όχι μόνον από την παρουσία της, αλλά από αυτό που πέρα από το κορμί της και τη συμπεριφορά της, φέρνει μαζί της.

 

Read more...
 
Το τανγκό των Χριστουγέννων – (Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2016) PDF Print E-mail

Το τανγκό των Χριστουγέννων, είναι μια ταινία Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη το οποίο κυκλοφόρησε το 2003.  Oκτώ χρόνια αργότερα, ήρθε η κινηματογραφική μεταφορά του, για να βάλει άλλο ένα λαμπερό πετράδι στο στέμμα του Ελληνικού σινεμά.

Περιγράφει μια ιστορία ερώτων σε ένα περιβάλλον που αποτελεί  την άλλη πλευρά του νομίσματος του Ελληνικού Στρατού σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, από αυτήν, που με διαφορετικά αριστουργηματικό τρόπο προβάλει η Λούφα και παραλλαγή (’84) του Ν. Περάκη, αλλά και η Ευδοκία (΄71) του  Αλ. Δαμιανού, γυρισμένη με άλλα μέσα στην δύσκολη, σύγχρονη της, εποχή.

Μιλώντας για περιβάλλον και για χρονική περίοδο, έχουμε να κάνουμε με ένα στρατόπεδο στο Έβρο, παραμονές Χριστουγέννων του ’70. Η δικτατορία είναι στα φόρτε της, από κοντά όλα όσα επέβαλε και η αναφορά δεν γίνεται για τα πολιτικά αλλά και για τα κοινωνικά όπου η διαφορετικότητα ήταν εκ προιμίου καταδικαστέα και καταδικασμένη. Ζούμε σε μια εποχή συντηρητική.

Στον χακί κόσμο της ταινίας, εκεί στην εσχατιά της Ελλάδας εκείνης της εποχής, γνωστή και ως Γκαντζολία στην φανταρίστικη αργκώ, δεν περισσεύουν και πολλά πέρα από βροχή, λάσπη, κρύο και ένα ασφυκτικό πλαίσιο όπου δεν υπάρχει χώρος για οτιδήποτε άλλο πέραν του ενδεδειγμένου.

Κι όμως, εκεί, δημιουργείται το γόνιμο έδαφος για δυο έρωτες, απολύτως απαράδεκτους για τα ήθη, την εποχή, τον τόπο, το στράτευμα.

Κι όμως, πίσω από την σκληρότητα, την αυστηρότητα, και τον όποιο παραλογισμό του στρατού, όπως τον εκφράζουν οι αξιωματικοί, κάτω από τις επωμίδες τους με τα όποια και τα όσα αστέρια, υπάρχουν αδυναμίες και ευαισθησίες. Που κάποια στιγμή τους πιέζουν πιο πολύ, από ότι οι ίδιοι τους στρατιώτες.

Read more...
 
Mafia Usside Solo d’ Estade – (Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2016) PDF Print E-mail

Μας ήρθε με την ετικέτα της κωμωδίας. Ας μου επιτραπεί να την αντιμετωπίσω κάπως διαφορετικά και να την χαρακτηρίσω ως μια ιστορική καταγραφή, στηριγμένη σε πραγματικά γεγονότα, ενίοτε με κωμικό μανδύα, ο οποίος όμως, λειτουργεί περισσότερο ως αποφόρτιση, από το βαρύ πολιτικό - κοινωνικό κλίμα της Ιταλίας.

Κι όλα αυτά μέσα στην αρκετά περιπετειώδη και σπαρμένη από στοιχεία ατυχίας, ιστορία αγάπης που περιγράφει. Του Arturo και της Flora, που ξεκινά από τα θρανία του Δημοτικού αρκετά πρωτότυπα και περισσότερο ανορθόδοξα.

Χωρίς το στενάχωρο, συχνά ασφυκτικό ύφος του Paolo Sorentino στην τόσο σημαντική δουλειά του Ιl Divo. Μια παραγωγή, που εύκολα χαρακτηρίζεται ως κόσμημα με την συνδρομή της αριστουργηματικής ερμηνείας του Toni Servillo, στο ρόλο του G. Andreotti. Mιας ιδιαίτερα αμφιλεγόμενης προσωπικότητας όπου και εδώ έχει, όχι τυχαία, κάποιο ουσιαστικό ρόλο στο σενάριο

Δίχως επίσης την βαθιά νοσταλγική ματιά της Baaria του Giuseppe Tornatore, που έστησε την πλοκή του ακόμα πιο βαθιά στο παρελθόν.

Εδώ, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα επιτηδευμένα αφελές ύφος, που σιγά – σιγά κάτω από πολύ βία, ανεξέλεγκτη βία, αρκετές δόσεις κρατικής διαφθοράς και μέσα από ένα πολύ ιδιαίτερο ερωτικό πλαίσιο διαμορφώνεται, μεταμορφώνεται σε μια πολύ ουσιαστική, ώριμη και κυρίως ψύχραιμη θεώρηση.

Μας εκθέτει, πάνω σε ένα μονοπάτι συνειδητοποίησης, το πόσο εύκολα αστοχεί η σκέψη, το πόσο οδυνηρή είναι η συνειδητοποίηση, και, ασφαλώς, το πόσο βοηθά ο έρωτας.

Read more...
 
ALL THE WAY – ELVIS & NIXON – TRUMB0 – (Σαββάτο 10 Δεκεμβρίου 2016) PDF Print E-mail

Η Αμερική στο κινηματογραφικό πανί.

Τρεις κινηματογραφικές  παραγωγές μας προσφέρουν ένα ισχυρό δείγμα από το παρελθόν των Ηνωμένων Πολιτειών. Τις αναφέρω με τη σειρά που τις είδα και όχι με τη χρονολογική σειρά παραγωγής τους ή με τη χρονική σειρά των γεγονότων που περιγράφουν.

Αποτελούν, όλες τους , μια μαρτυρία, μια ερμηνεία για θέματα που, είτε είχαν σημαντική επιρροή στην, και ηγέτιδα του δυτικού κόσμου, αποκαλούμενη, είτε, επειδή μας δίνουν τον τρόπο λειτουργίας, τον τρόπο λήψης αποφάσεων στα κέντρα εξουσίας της, αλλά ακόμα και τις φοβίες, τις ανασφάλειές της.
Τέλος μας εμφανίζουν τις αντιλήψεις, τις αντιδράσεις, τις προκαταλήψεις των πολιτών της, μα και όλων εκείνων, που την υπερασπίζονται ως πατρίδα της ελευθερίας.

Read more...
 
The Secret Life of Pets - (Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2016) PDF Print E-mail
Το «Μπάτε σκύλοι αλέστε» (ορίτζιναλ τίτλος «The Secret Life of Pets»), είναι μια παραγωγή κινουμένων σχεδίων που αφηγήται με τρόπο χιουμοριστικό της περιπέτειες μια παρέας ζώων.

Προφανώς προορίζεται για παιδιά, μικρά παιδιά, αλλά βλέπεται ευχάριστα από κάθε ηλικία, αν υπάρχουν αντίστοιχες ευαισθησίες.

Η υπόθεση εξελίσσεται στην Νέα Υόρκη, αυτή τη σύγχρονη μητρόπολη, και είναι έντονο το τοπικό στοιχείο. Επεξεργάζεται με τρόπο ενδιαφέροντα σημαντικά θέματα, που αφορούν τη ζωή, στο κέντρο των οποίων κυριαρχούν η αγάπη, η φιλία, ο έρωτας.

Υπάρχουν στιγμές που μπορούν να φοβίσουν την παιδική ψυχή, ή ακόμα να αγχώσουν όσα παιδικά τμήματα έχουν απομείνει σε ενήλικες ψυχές. Μα και αυτό είναι μέρος της διδακτικής ψυχαγωγίας, εφόσον συμβαίνει με σωστό τρόπο και σε σωστές δόσεις. Το τι είναι σωστό, είναι μια άλλη, μεγάλη, κουβέντα.

Όπως και να έχει, είναι μια προσεγμένη δουλειά, με πρωταγωνιστές τετράποδα, κάθε είδους τετράποδα, όπου τον κυρίαρχο ρόλο κατέχει ο Μαξ, ένα Jack Russell Terrier. Η ανταγωνιστική, κατ’αρχάς, σχέση του με τον αιφνιδιαστικά νέο συγκάτοικό του, τον Δούκα, θα γεννήσει σημαντικά προβλήματα και το περιπετειώδες της αφήγησης.

Αγωνία και χιούμορ, έχουν την τιμητική τους, σε μια αφήγηση που περνά σωρεία μηνυμάτων για τη συμβίωση οικόσιτων ζώων και ανθρώπων στο πλαίσιο μιας μεγαλούπολης. Επίσης θίγεται και ο αδιάφορος ή επιπόλαιος τρόπος που συχνά οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα ζώα.

Read more...
 
Everest – (Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016) PDF Print E-mail

Υπογεγραμμένο από την Claudia Glenn Dowling ήταν το κεντρικό θέμα του Life στο τεύχος Αυγούστου του 1996. Είχε έκταση δέκα σελίδες, έγινε φυσικά εξώφυλλο, όπου ενθετικά υπήρχε και το πορτρέτο του Scott Fischer.

Τα θυμήθηκα όλα τούτα μόλις τελείωσε η προβολή του Everest. Έψαξα βρήκα στο αρχείο το τεύχος του περιοδικού, ξαναδιάβασα το κομμάτι, θυμήθηκα τα γεγονότα, πέρα από την κινηματογραφική γραφή καθώς και μερικά άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία.

Ίσως όλα να ξεκινούν από την παροιμιώδη απάντηση του George Leigh Mallory στο ερώτημα: ­

- «Γιατί να θέλετε να ανεβείτε;»
- «Διότι είναι εκεί» απάντησε ο Βρετανός τον Μάρτιο του 1923 σε δημοσιογράφο των The New York Times που του πήρε συνέντευξη.

Είχε ήδη επιχειρήσει, επί ματαίω, το ’22 και το ’23. Προσπάθησε και την επόμενη, από την συνέντευξη, χρονιά. Το ’24, μα το βουνό τον κράτησε εκεί. Εβδομήντα τέσσερα χρόνια αργότερα, την πρωτομαγιά του ΄99, ο Conrad Anker, βρήκε τη σoρό του Mallory.

Χωρίς να είναι σαφές αν ο Mallory έχασε τη ζωή του πριν ή μετά την κατάληψη της κορφής, αφού είχε εντοπιστεί από τους συντρόφους του, που το παρακολουθούσαν με κιάλια, 300 μέτρα κάτω από τον αδάμαστο, μέχρι τότε, στόχο του, αυτοί που πιστώθηκαν την κατάκτηση της στέγης του κόσμου για πρώτη φορά, ήταν ο Νεοζηλανδός sir Edmund Hillary και ο Νεπαλέζος Tenzing Norgay, για λογαριασμό μιας άλλης Βρετανικής αποστολής. Στον Hillary αποδίδεται η ρήση: «We’ve knocked the bastard off» που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «γκρεμίσαμε το μπάσταρδο».

Κι έτσι, λίγο ή πολύ, όλοι όσοι ακολούθησαν στην κατάκτηση της κορφής του Εβερεστ, πέρα από τα περάσματα πάνω στο βουνό, ακολούθησαν αυτά τα δυο μονοπάτια αντίληψης: Το «γιατί είναι εκεί» και το «γκρεμίσαμε το μπάσταρδο»

Read more...
 
Detachment – (Πέμπτη 16 Ιουνίου 2016) PDF Print E-mail

Κάποτε τα πράγματα ήταν ανάποδα. Ο Christopher Hitchens στο Hitch 22, το περιγράφει αδρά. Στο πέμπτο κεφάλαιο του αυτοβιογραφικού του βιβλίου, με τίτλο: «θραύσματα εκπαίδευσης» κάνει λόγο για «αληθινή κόλαση», για «τυραννία» και «συστηματική κακοποίηση». Με αυτούς τους χαρακτηρισμούς περιγράφει την εκπαίδευση των χρόνων του και την τραυματική σχέση με τους καθηγητές, αλλά και με κάποιους από τους συμμαθητές του.

Μολοντούτο, ο συγγραφέας, ομολογεί στο τέλος του κεφαλαίου ότι παρά τις βαναυσότητες και την βιαιότητα, η εμπειρία ήταν χρήσιμη και διδάχθηκε ότι «δεν ήταν το μοναδικό βότσαλο στην ακρογιαλιά». Αν και αμφίσημη τούτη η εκτίμηση, μας παρουσιάζει έναν κόσμο άγνωστο σε νεαρές ηλικίες και αρκετά οικείο στις μεγαλύτερες.

Αν υποτεθεί λοιπόν, ότι πριν μισό αιώνα και βέβαια ακόμα παλιότερα, υπήρχε κατάχρηση αυστηρότητας και ένας στείρος συντηρητισμός από καθηγητικής πλευράς, στις μέρες μας ζούμε μια ανάποδη εικόνα, όπου την αυθαιρεσία την ασκεί η διδασκόμενη πλευρά, συχνά συνεπικουρούμενη, από τους γονείς της, όταν αυτοί είναι παρόντες.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 Next > End >>

Page 1 of 2