Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Πόσο μοιραίος θα φανεί ο 45ος; - (Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Περιδιαβαίνει συχνότατα τα δελτία ειδήσεων, κομίζοντας ένα διαφορετικό από τα συνηθισμένα για ηγέτη, προφίλ, ένα ασυνήθιστο ύφος και έναν μάλλον πρωτόγονο, πολιτικό λόγο.

Ο λόγος για τον επικεφαλής της πιο ισχυρής κυβέρνησης του πλανήτη. Των Η.Π.Α.

Αν ισχύει η ρήση του Paul Valery πως: «Ο πολιτικός σήμερα πρέπει να είναι ένα υβρίδιο χορευτή και λογιστή», είναι σαφές πως, ο Donald Trump δεν διαθέτει καμία από τις παραπάνω ιδιότητες.

Αν, επιπροσθέτως σκεφτούμε πως ο ΓαλλοΚορσικανός διανοητής εγκατέλειψε τα εγκόσμια, την χρονιά που τερματίστηκε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, μπορούμε να φανταστούμε τι γνώμη θα είχε για τον διάδοχο του Β. Obama.

Η σύγκριση του D. T. με τους Αμερικανούς προέδρους που ζήσαμε από το ’60 και εντεύθεν, είναι ατυχής για την Αμερική και ίσως αποδειχθεί ατυχέστερη για τον υπόλοιπο κόσμο. Αφορμή για το παρόν σημείωμα, είναι η τελευταία απρόσμενη, απρόβλεπτη του κίνηση να ανακοινώσει την μεταφορά της αμερικάνικης πρεσβείας  στο Ισραήλ, από το Τελ Αβίβ, στην Ιερουσαλήμ. Η ένταση στην Μέση Ανατολή, για μια ακόμα φορά ανέβηκε κατακόρυφα.

Read more...
 
...για την Ευρώπη τους - (Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Όχι μόνον δεν την γνωρίζω προσωπικά, αλλά δεν έχω ακούσει ούτε ένα στίχο να τραγουδά. Επίσης δεν έχω πρόθεση να την υπερασπισθώ. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν το έχει ανάγκη. Αναφέρομαι στην Νατάσσα Μποφίλιου και στις ανηλεείς επιθέσεις  που δέχτηκε, επειδή, ανάμεσα σε άλλα, χαρακτήρισε την ευρωπαϊκή πολιτική, ως δικτατορική.

Σε αυτές τις περιπτώσεις κοιτάς δυο πράγματα. Ποιος είναι αυτός που δέχεται την επίθεση και ποιοι είναι εκείνοι που εφορμούν. Στο πρώτο ερώτημα,  η απάντηση είναι πως και το πέρασμα της από το Καποδιστριακό έκανε, και τις μουσικές της σπουδές ολοκλήρωσε και από μικρή απασχολείται και ερμηνεύει.

Στις μέρες μας είναι μια νεαρή γυναίκα, από τις φωτογραφίες θα την χαρακτήριζα και ευειδή, το αν είναι γοητευτική δεν το γνωρίζω, ενώ θεωρείται επιτυχημένη καλλιτέχνης με τα μέτρα τέλος πάντων τα τρέχοντα. Στα 34 της μετρά ήδη κάποια 13 χρόνια επαγγελματικής εμπλοκής στο τραγούδι και προφανώς βρίσκεται στα καραντουζένια της όπως θα το έθεταν και οι παλαιότεροι

Στο ερώτημα ποιους ενόχλησε η περί ευρωπαϊκής δικτατορίας δήλωση, η απάντηση είναι αποτυπωμένη στα μέσα. Ένιωσα  έκπληξη όμως, όταν πρόσεξα ότι ανάμεσά τους συντάχθηκε περιφρονητικά τόσο πρώην  βουλευτής, εκλεγμένος υπό το λάβαρο του Συ.Ριζ.Α., όσο και, με τρόπο λάβρο, φιλελεύθερος πρώην τηλεοπτικός παρουσιαστής. Ποιος άραγε να είναι κοινός τόπος τους;

Read more...
 
του ΑηΝικόλα ανήμερα - (Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Τέλειωνε ο φετινός Αύγουστος. Βρισκόμασταν σε πόλη της Δυτικής στερεάς Ελλάδας. Το βράδυ είχε έρθει, το καλοκαίρι γλιστρούσε μακριά, και ακόμα μακρύτερα ξέφευγαν αυτά που ήθελα για τη δουλειά μου. Όλα αναμενόμενα. Δειπνούσαμε με μια οικογένεια που την είχα και την έχω στα πιο ψηλά σκαλοπάτια της εκτίμησής μου.

Άνθρωποι ευγενείς, προσεκτικοί, εργατικοί, μετρημένοι, που μεγαλώνουν με υποδειγματικό τρόπο τα παιδιά τους. Κάποια στιγμή η κουβέντα έφθασε στη θρησκεία. Γνωρίζοντας ότι  στην άλλη πλευρά υπάρχει πίστη, αντιλαμβανόμενος ότι με αυτά τα θέματα οφείλεις να προχωράς με ιδιαίτερη προσοχή, μου ζητήθηκε από τον έφηβο γιο μια άποψη, μια προσέγγιση.

Διατύπωσα τις θέσεις μου, έγινε μια πολιτισμένη κουβέντα, την οποία χάρηκα και θαρρώ ότι τα ίδια ένιωσε και ο καλοσυνάτος νέος που είχα απέναντι μου.

Έτσι σήμερα, μέρα που 'ναι, είπα να συμπληρώσω εκείνη την προσέγγιση που διστακτικά ύφανα λέξη λέξη, με μια ακόμα τοποθέτηση. Διότι είμαι σχεδόν βέβαιος ότι το ταπεινό τούτο σημείωμα θα το διαβάσει και ίσως βοηθήσει τον ξεχωριστό έφηβο συζητητή μου, να συνεχίσει να ερευνά με νηφαλιότητα της αλήθειες της ζωής.

Λοιπόν, αγαπημένε Μιχάλη:

Read more...
 
του ΑηΝικόλα ανήμερα - (Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Με το πόδι με πήγαινε, χεράκι - χεράκι η γιαγιά. Περνούσαμε το γεφυράκι πάνω από το ρέμα που φούσκωνε με τις βροχές και ανεβαίναμε στου Φιλοπάππου. Δημοτικό και δεκαετία του ’60. Νικόλας εγώ, άγιος Νικόλαος εκείνος. Μικρός, ασήμαντος εγώ, γιγάντιος  επιβλητικός εκείνος.

Ένα μάτι ψηλά στο θόλο, ψαλμωδίες ακατανόητες, φως λιγοστό, ορθοστασία και λιβάνια. Μετά ησυχία, ψίθυροι διάσπαρτοι, στην ουρά για κείνο το στυφό, κόκκινο υγρό.

Κι όμως, η  χαρά του θεού έξω ήταν. Στο φως, στο  παιχνίδι, στη χαρά, στη  ζωή δίχως εκείνο το πέπλο της αυστηρής και άπιαστης σε ένα παιδί  ευλάβειας.

Μετά, ούτε έντεκα χρονώ δεν θα ήμουνα, ορίστε και μια εξομολόγηση. Τι αμαρτήματα άραγε έχει να εξομολογηθεί  ένα παιδί;  Ακόμα και ο αδόλφος, καθαρός  ήταν στα δέκα του.

Δεν το είχα το νόημα. Ήταν βαρύ. Όλη αυτή η επισημότητα, τα άμφια, το χειροφίλημα, οι υποκλίσεις. Αργότερα ήρθαν οι εικόνες από την Τήνο αλλά  κι’ ο άλλος  Νίκος. Με το, ο Χριστός ξανασταυρώνεται.

Δεν το άφησα έτσι, ανεξερεύνητο. Τριάντα χρόνια μετά από τις μεταλήψεις, τις εξομολογήσεις και τα τοιαύτα, ανέβηκα στο Αγιον Όρος. Έγραψα τις εντυπώσεις, τις άφησα στο μούσκιο για άλλα είκοσι χρόνια και έκρινα ότι δεν άλλαξε τίποτα. Έτσι τις δημοσιοποίησα.

Κι  όσο περνούσε ο καιρός, οι εικόνες των μεγάλων ναών απομακρύνονταν, έσβηναν. Στη  θέση τους έρχονταν μικρά κατάλευκα εκκλησάκια ,  σε απόμακρες κορφές ή πλαγιές.  Τυλιγμένα από  την γαλανόλευκη,  κάτω από λαμπρό ουρανό. Συμφωνία σε δυο χρώματα. Γαλάζιο και λευκό.  

Read more...
 
Όπως τα κρεβάτια. – (Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Προχωρώ σε αυτή την κατάθεση, διότι πρόσωπα που εκτιμώ και νιώθω ότι εισπράττουν κάποια σημάδια των καιρών καλύτερα  από μένα, επιμένουν να στήσω μια σελίδα στο facebook για τον παρόντα ιστότοπο. Εννοείται ότι ηλικιακά, είναι νεότερα. Διατυπώνουν  μερικά ισχυρά επιχειρήματα.

Σκέφτομαι, ότι οι ιδιότητες της  φύσης όπως τουλάχιστον μας τις  διδάσκει η καθημερινότητα,  απαντώνται και στην ψηφιακή τεχνολογία.  Ή καλύτερα στις εφαρμογές της. Το καλό συνυπάρχει με το κακό, το δίκαιο αγωνίζεται μέσα στη φουρτούνα της αδικίας, το άσχημο επιπλέει πάνω στο όμορφο και η κουταμάρα συχνά κατατροπώνει την εξυπνάδα.

Το ότι δεν είμαι κάτοχος σελίδας στο facebook, δεν σημαίνει ότι δεν ξέρω τι συμβαίνει με αυτό, δεν σημαίνει ότι δεν υποψιάζομαι τι γίνεται μέσα σε αυτό. Δεν είμαι αντίθετος στην ύπαρξή του. Τουναντίον το είχα θαυμάσει όταν προ πενταετίας άκουγα 70χρονο αγαπητό μου πρόσωπο, να εξηγεί πως μισό αιώνα αργότερα βρέθηκαν, μίλησαν και συναντήθηκαν συμμαθητές που είχαν χαθεί, στα κύματα  της δεκαετίας  του ‘50. Το βρήκα πολύ ανθρώπινο και συγκινητικό.

Βρήκα επίσης πολύ βοηθητικό και δείγμα αλληλεγγύης, την δημιουργία των groups. Άνθρωποι με τα ίδια βάσανα, πολίτες με τις ίδιες ανησυχίες βρίσκουν απαντήσεις και διέξοδο μέσα από έναν δημόσιο διάλογο. Οργανώνονται και προχωρούν πιο συντεταγμένα. Δεν μπορώ να αρθρώσω ούτε συλλαβή κριτικής για  ότι αξιέπαινο, δημιουργικό, φανερό και θαρραλέο κομίζει τούτη η τεχνολογική εφαρμογή.

Η άλλη πλευρά του νομίσματος όμως, είναι άκρως απογοητευτική. Και άλλο τόσο ανησυχητική. Δεν αναφέρομαι στις αδιάφορου  επιπέδου «που πήγα, που έφαγα» αναφορές, ούτε  στα ποσταρίσματα με αόριστα υπονοούμενα και άχρηστες βρισιές, δείγματα πολύ χαμηλού δείκτη ευφυίας και χαμηλότερου πολιτισμού.

Read more...
 
Μάιος 1960 – (Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Γεννημένοι στο μεσοπόλεμο, τριαντάρηδες όλοι τους στην αυγή της δεκαετίας του ’60, ποζάρουν χαμογελαστοί γύρω από ένα 500αράκι.

Στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου κάτω από έναν καθαρό, λαμπρό Αττικό ήλιο λίγο πριν από την εκκίνηση του Η’ Δ.Ρ.Α.

Έχοντας επιζήσει από τη ζοφερή Κατοχή και από την Εμφυλιακή  βία, είχαν όλη την πίστη να ελπίζουν σε ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο αισιόδοξο, πιο ανθρώπινο.

Τέσσερις άνδρες με διαφορετικές καταβολές, με άλλα επαγγέλματα και διαφορετικές πορείες. Μα εκείνη την άνοιξη και για αρκετές ακόμα, τους συνέδεε η λέξη φιλία

Read more...
 
Ο Χρόνης και ο Γιώργος - (Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Προσπάθησα να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις από την 48ωρη άδεια που χορηγήθηκε στον Δημήτρη Κουφοντίνα. Άκουσα περισσότερο κραυγές και λιγότερο νηφαλιότητα. Βεβαίως, δεν γνωρίζω τι γεννιέται όταν δολοφονήσουν τον πατέρα, τον αδελφό, το σύζυγο, το γιο, το φίλο σου, επειδή κάποιος αποφάσισε ότι έτσι η ανθρωπότητα θα βαδίζει καλύτερα. Και δεν θέλω να το μάθω.


Αυτό που καταλαβαίνω, είναι ότι η βία τρέφεται με περισσότερη βία, και ο φαύλος αυτός κύκλος δεν κλείνει. Είναι δύσκολο να μην αποδεχτούμε ότι η τρέχουσα βία έχει τις ρίζες της στα χρόνια της Κατοχής, στην εποχή του Εμφυλίου, στο μετεμφυλιακό κλίμα του μίσους και στην επταετή χούντα.

Το χειρότερο όλων όμως, είναι οι απόπειρες να βγούν μέσα από αυτήν την αντιπαλότητα πολιτικά οφέλη. Και ακόμα χειρότερο είναι οι αλλοδαπές κριτικές. Αμερική, Ηνωμένο Βασίλειο και Τουρκία δεν έχουν κανένα δικαίωμα. Σεβασμός για τους νεκρούς τους, θλίψη διότι άφησαν σε ελληνικό έδαφος την τελευταία τους πνοή, καταδικασμένοι από την 17 Νοέμβρη, αλλά χρηστομάθεια περί ηθικής και δικαιοσύνης ειδικά από αυτές τις χώρες, δεν γίνεται αποδεκτή σε τούτα τα χώματα. Την απορρίπτει η ίδια η Ιστορία.

Read more...
 
Για την Лайка – (Σαββάτο 4 Νοεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Θηλυκό, αδέσποτο και ημίαιμo. Γυρνούσε αμέριμνη στους δρόμους της σοβιετικής πρωτεύουσας. Ήταν ελεύθερη και το τίμημα της ελευθερίας της ήταν το κρύο στους βαρείς Ρώσικους χειμώνες και η πείνα αφού κανένα γεύμα της δεν ήταν εξασφαλισμένο.

Έτσι ανθεκτική καθώς ήταν, η θεά τύχη την επέλεξε να διαδραματίσει το ρόλο του πρώτου έμβιου όντος που θα πήγαινε στο διάστημα.

Για το σκοπό πέρασε σχετική εκπαίδευση ώστε να συνηθίσει στις υψηλές στάθμες θορύβου, την στενότητα του χώρου και τις τιμές της επιτάχυνσης.

Από εκείνες τις στιγμές, το ρολόι της ζωής της μετρούσε ανάποδα. Το τέλος της ήταν προδιαγεγραμμένο.

Read more...
 
Χίλια τριακόσια – (Τετάρτη 15 Νοεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Χίλια τριακόσια. Τόσα είναι, μέχρι σήμερα, τα αναρτημένα κομμάτια στο telingstories.gr. Ξεκίνησαν την πορεία τους, τον Φλεβάρη του ‘09. Έκτοτε μεσολάβησαν σχεδόν 9 χρόνια ή ακριβέστερα 456 εβδομάδες. Τρεις αναρτήσεις ανά επταήμερο είναι το αποτέλεσμα της διαίρεσης. Το πηλίκο που θα ήθελε να είχε πει και ένας δύσμοιρος που έφτασε μέχρι την πρωθυπουργία.

Ένας από τους λόγους για τον οποίο γίνεται τούτη η λογιστικού είδους απογραφή, είναι, διότι θέλω να πιστεύω ο παρών ιστότοπος διαφέρει κατά πολύ από τον μέσο όρο της εικόνας του διαδικτύου. Πως στοιχειοθετείται άραγε, αυτή η εν πρώτοις, ολίγον ελιτίστικη, τοποθέτηση;

Read more...
 
Το φορτίο της ημέρας – (Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Έχει φορτίο τούτη η ημερομηνία. Σε κάθε περίπτωση. Είτε διότι την θεωρείς ορόσημο, είτε διότι εκτιμάς ότι δεν συνέβη οτιδήποτε. Όπως υπάρχει η αποθέωση για κείνη την  νύχτα του Νοέμβρη του ‘73, έτσι υπάρχει και η πλήρης απαξίωση, ακόμα και η κριτική

Δηλωτικό αυτό του γένους. Ο φανατισμός και η υπερβολή δεν ήταν ανεξερεύνητες γαίες σε τούτο τον τόπο. Το αντίθετο, ήταν τα δομικά υλικά για την συμπεριφορά του Ελληνικού λαού, στο άναρχο ταξίδι της Ιστορίας. Για καλό και για κακό. Για τα όμορφα και για τα άσχημα.

Δεν υπάρχει μόνον ο Λεωνίδας και οι τριακόσιοι, οι Σαλαμινομάχοι και ο Γρανικός, το Αρκάδι και το Μεσολόγγι, η Καισαριανή και το Χαϊδάρι. Υπάρχουν κι άλλα.

Δεν ήταν ήμερα τα πράγματα εδώ. Τώρα παν να ησυχάσουν. Να κοιμηθούν. Κι αυτή είναι μια, άλλη, απειλή. Όπως και να ‘χει, η νύχτα της 16ης προς 17ης Νοεμβρίου του ‘73, άφησε άλλο ένα έντονο στίγμα. Ακόμα και για αυτούς που την αμφισβητούν. Διότι μερικές φορές κάνουν περισσότερο θόρυβο, από εκείνους που την πιστεύουν.
Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 10