Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Για κείνη την Πέμπτη – (Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2017) PDF Print E-mail

Λίγες λέξεις για εκείνη την μέρα που οι Γερμανικές δυνάμεις Κατοχής, εγκατέλειψαν την Ελληνική πρωτεύουσα. Πέμπτη ήταν, όπως και σήμερα, 12 Οκτωβρίου του ’44. Από τότε έχουν κυλήσει, άλλοι 74 Οκτώβρηδες.

Στους σημερινούς έφηβους, η μέρα, η εποχή εκείνη, θα φαίνεται τόσο περασμένη, όσο φαίνονταν στη δική μας γενιά οι Βαλκανικοί πόλεμοι. Αλλά δεν είναι έτσι, όπως δεν ήταν τότε, τα αντίστοιχα γεγονότα, τόσο μακρινά.

Η ακολουθία των ιστορικών δεδομένων έχει μια βαρύτητα δύσκολα εκτιμούμενη επακριβώς και τα σημάδια της δεν είναι εύκολα αναγνώσιμα. Είναι όμως παντού.

Read more...
 
para Cataluña - (Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2017) PDF Print E-mail

Λόγω επαγγέλματος, τα τελευταία 20κάτι χρόνια, έτυχε να ταξιδέψω αρκετές φορές στην Ισπανία. Στο Αλικάντε, στην Ανδαλουσία, αλλά και στη χώρα των Βάσκων, μα και στη Μαδρίτη, στη Μάλαγα , στην τουριστική Μαρμπέγια, και ασφαλώς στην Καταλωνία.



Δεν παρουσιάζομαι ως ειδικός Ισπανολόγος, αλλά πολλά χρόνια πριν την πρώτη επίσκεψή μου εκεί, είχα διαβάσει με τεράστια προσοχή και αντίστοιχο δέος την περιγραφή του Ισπανικού εμφύλιου από τον Ζωρζ Ρου (Georges Roux – La Guerre civile d’ Espagne ), σε εκδόσεις Βίπερ (μετάφραση Γιάννη Λάμψα), με μόλις 40 δραχμές για τις 400 σελίδες της δίτομης έκδοσης. Ήταν βέβαια, 1974.

Read more...
 
O συνοδός – (Τετάρτη 4 Οκτωβρίου 2017) PDF Print E-mail

Εξήντα χρόνια νωρίτερα, μεσούσης της σφοδρότητας αλλά και των απειλών του ψυχρού πολέμου, η Σοβιετική Ένωση εκτόξευσε τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο.  Στις 19:28:34 ώρα Greenwich της 4ης Οκτωβρίου 1957, στο κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ, πυροδοτήθηκε ο πύραυλος φορέας R – 7, ο πρώτος με αποσπόμενα στάδια, πνευματικό έργο του σπουδαίου Ρώσου Σεργκέι Πάβλοβιτς Κορολιόφ.

Στην κορφή του φορέα, βρισκόταν ο Спутник-1 ή Σπούτνικ 1, και στα Ελληνικά «Συνοδός». Δεν ήταν παρά μια αλουμινένια σφαίρα διαμέτρου 58 εκατοστών, όχι βαρύτερη από 84 κιλά. Αποστολή της ήταν η καταγραφή στοιχείων του περιβάλλοντος πέρα από την ατμόσφαιρα. Το εσωτερικό της είχε γεμίσει από άζωτο.

Read more...
 
Περί εορτασμού των επετείων – (Δευτέρα 2 Οκτωβρίου 2017) PDF Print E-mail

Υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα για όσους υποστηρίζουν την αναγκαιότητα, την ομορφιά, ή την χρησιμότητα των επετείων. Εξ’ ίσου δυναμικά, μπορούν να υποστηριχτούν και οι διαμετρικά αντίθετες θέσεις.



Έπειτα είναι και το είδος των επετείων. Άλλη βαρύτητα μιας ημερομηνίας ορόσημο, που έχει να κάνει με μάζα ανθρώπων, άλλη σημασία κάποια προσωπική ή διαπροσωπική. Επίσης είναι και το ύφος του εορτασμού των επετείων. Άλλο στυλάκι το τζουμ ταρατατζούμ, κι’ άλλο επίπεδο κάποια διακριτική, βαθιά  ή σοφιστικέ προσέγγιση.

Τέλος, υπάρχει και το θέμα της γνησιότητας, της ειλικρινούς πίστης για την οποιαδήποτε επέτειο ή την αδράνεια του εορτασμού ως κάτι αδιάφορο ή επιβεβλημένο.

Read more...
 
Ο Τάσος και ο Βάσιας – (Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Ένας οδηγός αγώνων και ένας ποδοσφαιριστής, καταγεγραμμένοι, στη λαϊκή συνείδηση ως άτιτλοι μύθοι.
Ο λόγος για τον Τάσο «Ιαβέρη» Μαρκουίζο και τον Βασίλη «Νουρέγιεφ» Χατζηπαναγή. Γεννημένος στην Αθήνα το ’48 ο πρώτος, στην Τασκένδη το ’54 ο δεύτερος.



Διότι μπορεί ο μεν Τάσος, να κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο το ’75, ήταν το πρωτάθλημα αναβάσεων όπου οδήγησε το Ελληνικό πρωτότυπο που επιμελείτο ο ιδιοφυής Χρήστος «Μπούμπης» Βαλασόπουλος, ο δε Βάσιας λίγους μήνες αργότερα τον πρώτο του και προτελευταίο, ένα κύπελο με τα χρώματα του Ηρακλή και αντίπαλο τον Ολυμπιακό στον τελικό, αλλά μπροστά σε αυτά που θα μπορούσαν να αποκομίσουν ή ακόμα χειρότερα, σε σύγκριση με όσα κέρδισαν οδηγοί και αθλητές, που δεν είχαν ούτε το ελάχιστο από το ταλέντο τους, ήταν τίποτα.

Read more...
 
Από την Liliana στον Edinson – (Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Σχολείο, τελευταία χρονιά, η πιο άσχημη και αγχωτική απ' όλες, με το βάρος της εισαγωγής σε κάποιο επόμενο ακαδημαϊκό σκαλοπάτι, το εξαντλητικό  ωράριο του φροντιστηρίου και ένα ανελέητο πρόγραμμα που σπάνια έκρυβε χαρές. Την ίδια στιγμή όμως, ανοιγόταν ένας υπέροχος, καινούργιος κόσμος. Η αγκύλωση των επτά χρόνων της  στρατιωτικής δικτατορίας έσπαγε, πολλαπλασιάζοντας τη χρησιμότητα της κάθε μονάδας χρόνου.

Ο κινηματογράφος, τα περιοδικά, το χαώδες σκηνικό της πολιτικής, της φιλοσοφίας, η μουσική, όλα όσα για έναν έφηβο, ήταν ερμητικά κλειδωμένα στα απαγορευμένα ερμάρια της junta, αναδύονταν μπροστά του με τρόπο εκρηκτικό, γοητευτικό. Ζούσες σε δυο επίπεδα. Στο δυστυχισμένο, το μίζερο  του σχολείου και στο συναρπαστικό, στο φρέσκο του νέου κόσμου. Το πρώτο σου ροκάνιζε τις συντριπτικά περισσότερες ώρες της ημέρας, το δεύτερο σου στόλιζε τις λιγοστές μα λαμπερότερες στιγμές της καθημερινότητας.

Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι αυτού του ξυπνήματος ήταν ο κινηματογράφος. Την συμβολή της σε τούτο το τμήμα είχε και μια ταινία με αρκετά περίεργη αλλά και τολμηρή, για την εποχή θεματική, που ερχόταν από Ιταλίδα σκηνοθέτιδα, άγνωστη στο ανειδίκευτο τουλάχιστον Ελληνικό κοινό, ονόματι Liliana Cavani. Mε την Charlotte Rampling και τον Dirk Bogarde στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, ήταν ένα ερωτικό φιλοσοφικό δράμα, όπως η Ιταλική κουλτούρα μπορεί να το πραγματώσει. Ήταν, ο θυρωρός της νύχτας ή στην γλώσσα της σκηνοθέτιδας «il portiere di notte»

Read more...
 
Η περίπτωση της Eύας - (Σαββάτο 9 Σεπτεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Ένας παππούς, που τελικά δεν ήταν παππούς. Που δολοφονήθηκε μεν, αλλά όχι από κομμουνιστές εγκληματίες, μα από το ερωτικό πάθος, αντιζήλου τινός και μια πολύ – πολύ ατυχής δήλωση της ευρωβουλευτού Εύας - Ευδοξίας, που σε πολιτικά σχήματα με ισχυρές αρχές θα ήταν αρκετή για να τελειώσει καριέρες, ή ως έλασσον την υποχρέωση ειλικρινούς συγνώμης.

Όχι τόσο διότι ήταν ένας επικίνδυνα λανθασμένος χειρισμός, μα επειδή μια επιπολαιότητα τέτοιου μεγέθους, δείχνει ότι ο λαϊκισμός, η αδυναμία ενός σοβαρού, κόσμιου πολιτικού λόγου και η πρακτική «λέμε ότι νάναι φτάνει να μην μας ξεχνά ο πιθανός ψηφοφόρος» υπερισχύουν των όποιων άλλων προσόντων ή χαρισμάτων ενδέχεται να έχει ο/η πολιτικός.

Προσωπικά, δεν με ενόχλησε τόσο πολύ το περιεχόμενο της δήλωσης της δεσποινίδος που κοσμεί με την παρουσία της τα έδρανα της Ευρωβουλής. Έχουμε ακούσει ή διαβάσει χειρότερα. Το ύφος με πείραξε. Αυτή η αναδυόμενη μαγκιά, ο ενικός, η δήθεν πεζοδρομιακή στάση, την οποία η εκλεγείσα με δεκάδες χιλιάδες ψήφων ευρωβουλευτής περνά ως μοντέλο συμπεριφοράς σε νεότερες κοπέλες.

Read more...
 
The city is... Αthens - (Δευτέρα 11 Σεπτεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Αντικειμενικά τώρα. Αν ψάχνουμε να βρούμε τις αιτίες που ο τόπος δεν ορίζει πια την τύχη του, πόσες και ποιες θα βρίσκαμε; Για να ορίσουμε το χρονικό πλαίσιο και να μην γυρίζουμε πίσω στον Καποδίστρια και τους Μαυρομιχάληδες, ας πούμε τα τελευταία 25 χρόνια.

Να βάζαμε π.χ., την απελευθέρωση της τραπεζικής πίστης, ντουέτο με τα παιχνίδια στο Χ.Α.Α.;
Να προσθέταμε το μαγείρεμα της σύγκλισης και το το όραμα του ενιαίου νομίσματος;
Και αφού το σιάξαμε το μενού να σερβίραμε ως επιδόρπιο την ανάθεση των 28ων θερινών Ολυμπιακών αγώνων;
Αθήνα 2004, για όσους το λησμόνησαν.

Αυτό το τελευταίο θέμα, κλήρωσε μέρα Παρασκευή πέντε Σεπτεμβρίου του ’97. Είκοσι χρόνια νωρίτερα. Την στιγμή ακριβώς, που ο πρώην φαλαγγίτης Αθάνατος Juan Antonio Samaranch, πρόεδρος των υπόλοιπων Αθανάτων της Δ.Ο.Ε, ξεστόμισε στο Palais de Beaulieu της Λωζάνης, με τα ισπανόφωνα αγγλικά του τη λέξη: Athens.

Read more...
 
Θερινές εικόνες - (Tρίτη 5 Σεπτεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Σήμερα, πέντε του φετινού Σεπτέμβρη, πρώτη Τρίτη του Φθινοπώρου, φαντάζει ως ρέκβιεμ του θέρους. Άλλο θέμα αν θα εποχειρήσουμε να το τραβήξουμε, το καλοκαιράκι, ως εκεί που δεν πάει.  Ένας μικρός φωτογραφικός περίπατος, αναφορά στους θερινούς μήνες, ίσως αποτελέσει το καλύτερο δυναμωτικό, για το επερχόμενο φθινόπωρο που δεν αναμένεται ιδιαίτερα φιλόφρον και δεν εννοώ καιρικώς.

Γιια να μην ακουστεί ο χαρακτηρισμός «επιλήσμων», σε ότι αφορά την σημαντικότητα της 3ης Σεπτέμβρη όπου δεν έγινε κάποιος λόγος, τόσο για τον μακρινό 19ο αίωνα, όταν οι πρόγονοί μας αξίωσαν, από τον Βαυαρό βασιλεύοντα Otto μια συνταγματική μοναρχία, όσο και για την Τρίτη του '74, τότε που ό Ανδρέας ανέμιζε στο King George την ιδρυτική διάταξη του Πα.Σο.Κ., άλλο θέμα αν, μόλις επτά χρόνια αργότερα, όταν θα κέρδιζε εμφατικά τις εκλογές, θα τα θυσιάζε όλα, υπάρχουν οι δέουσες αναφορές εδώ:  Τρεις Σεπτεμβρίου.

Read more...
 
Οι κύνες των φίλων – (Τρίτη 11 Ιουλίου 2017) PDF Print E-mail

Στο εξαίσια αφήγησή του, ο John Steimbeck στο πόνημά του: «Ταξίδια με τον Τσάρλυ», μας μεταφέρει στην Αμερική του ‘58, επί προεδρίας D. Eisenhauer, την οποία διασχίζει δις από την ανατολή στη δύση και τανάπαλιν. Συντροφιά του ήταν ο Charles le Chien «ένα πολύ μεγαλόσωμο κανίς, σε χρώμα μελανί που το λένε bleu και που πράγματι φαίνεται μπλε αν είναι καθαρό», όπως  ο ίδιος μας το περιγράφει.

Οι αληθινά φιλόζωοι άνθρωποι συνδέονται στενά με τα οικόσιτα ζώα τους. Συχνά σκέφτομαι το δέσιμο ανάμεσα στα τετράποδα και τους Κυρίους τους. Στο κοντινό μου περιβάλλον, διακρίνω δύο τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων, που σε βάθος 40ετίας τους εκτιμώ, τους θεωρώ φίλους, οι οποίοι είναι κυριολεκτικά εξαρτημένοι από τα οικόσιτα σκυλιά τους.

Εξαρτημένοι συναισθηματικά. Εξαρτημένοι και πρακτικά. Σε καθημερινή βάση. Η φροντίδα που παρέχουν στο τετράποδο σύντροφό τους, ο χρόνος που δαπανούν, το άγχος που τους διακατέχει, η ευθύνη που αισθάνονται για αυτόν, δεν είναι μακριά από τις αντίστοιχες δραστηριότητες που απαιτούνται για παιδί. Παρεμπιπτόντως και οι δύο είναι γονείς, δις τουλάχιστον, και μάλιστα δοκιμασμένοι.

...Ru o αφέντης του avvocato.                                                                               ... Lu το αφεντικό του Q.

Αυτό που επίσης έχω παρατηρήσει, είναι ότι οι κύνες έχουν πάρει χαμπάρι την αδυναμία τους και την εκμεταλλεύονται. Την εκμεταλλεύονται τόσο, όσο να περιπλέκονται οι ρόλοι και να μην αντιλαμβάνεσαι ευθέως ποιος είναι το αφεντικό.
Δεν το κατακρίνω, δεν το θαυμάζω. Το διατυπώνω μόνον και το διατυπώνω ως άνθρωπος ο οποίος στα οκτώ σπίτια που έχει σπαταλήσει την μέχρι τώρα ζωή του, συνέζησε με επτά κύνες, δυο γαλαί, ένα πτηνόν και μερικούς ιχθείς. Εννοώ δηλαδή ότι δεν ασκώ μια άποψη απόμακρη και εκτός νυμφώνος. Μετέχει και η ταπεινότητά μου εις το σπορ. Αλλά, ας εξετάσουμε τις δύο περιπτώσεις:

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 10