Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



West site Story – (Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2018) PDF Print E-mail

Η διαβόητη κοινή γνώμη είναι μια ερωμένη που οι πολιτικοί την επιθυμούν φανατικά. Στο κυνήγι της, επιστρατεύουν κάθε δυνατό μέσο. Ένα από τα κυρίαρχα μέσα είναι ο Τύπος. Πολιτική, πολιτικοί και Τύπος βρίσκονται άλλοτε σε αντιπαλότητα, άλλοτε σε συμμαχία. Υπάρχουν πολιτικοί που άλλαξαν παράταξη, υπάρχει Τύπος που άλλαξε συμπάθειες.

Υπάρχουν συμφέροντα, ανασφάλειες. Πάντα με τον ίδιο στόχο. Την κοινή γνώμη. Διότι αυτή θα καταβάλει το τίμημα της αγοράς του έντυπου Τύπου, ή το κλικ στον ηλεκτρονικό, διότι αυτή θα κληθεί, όποτε κληθεί, να δώσει τις ψήφους της.


Δεν είναι απλώς χρήσιμη. Είναι απαραίτητη και στο κυνήγι της σαγήνης της, γίνονται τα πάντα. Τα θυμήθηκα όλα τούτα χαζεύοντας για λίγο πάλι το «Τhe Post». Εκτιμώντας τι σημαίνει ρεπορτάζ, τι εννοούμε ως δημοσιογραφία, ή το ρόλο του διευθυντή και ασφαλώς πως εννοείται η παρουσία του εκδότη.

Αναφέρομαι στη γνωστή ιστορία της πρώτης δοκιμασίας της Washington Post, για το θέμα της δημοσίευσης μελέτης περί του πολέμου στην Ινδοκίνα, ευρύτερα γνωστό ως Pentagon papers . Το ΄71 αυτό, πριν, η εφημερίδα, ξεσκεπάσει το σκάνδαλο Watergate, το οποίο ως γνωρίζουμε ήταν εκείνο που οδήγησε τον πρώτο και τον τελευταίο, μέχρι στιγμής, πρόεδρο των Η.Π.Α., σε παραίτηση.

Read more...
 
Αυγουστιάτικες ιστορίες – (Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2018) PDF Print E-mail

Ο εξέχων μήνας της ανάπαυσης, των διακοπών. Επίσης της ραστώνης και ας μην λησμονούμε τα μπάνια του λαού. Μια  μικρά ανάπαυλα από το καθημερινό τρελάδικο που πολλές φορές περνά και αυτή τα σύνορα του λογικού.


Δεκατέσσαρες εικόνες που γίνονται μικρές αφηγήσεις από τον φετινό, και όχι άμοιρο προβλημάτων, Αύγουστο.

Read more...
 
περί παρελθόντων Αυγούστων - (Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2018) PDF Print E-mail

Και τώρα, που άλλος ένας Αύγουστος γλίστρησε στις σκιές του παρελθόντος,

ας θυμηθούμε τι ξακουστό συνέβη, σε κάποιους άλλους, περασμένους.

Read more...
 
Αύγουστος, Tέχνη & Kλοπές – (Σαββάτο 1η Σεπτεμβρίου 2018) PDF Print E-mail

Δυο σημαντικά έργα Τέχνης εκλάπησαν από τα μουσεία όπου εκτίθονταν. Και τα δυο τον Αύγουστο. Και τα δυο, βρέθηκαν, ανακτήθηκαν μετά από δυο χρόνια. Κυοφορείται η άποψη, ότι οι κλοπές τους τα κατέστησαν ακόμα πιο δημοφιλή.

Σχεδόν ένας αιώνας χωρίζει τα δυο περιστατικά. Η, χρονικά, πρώτη αφορά την περίφημη Mona Lisa. Ήταν Δευτέρα 21 Αυγούστου του 1911, όταν ο 19χρονος, μικρός το δέμας Βερονέζος, Vincenzo Peruggia,  παρείσφρησε μέσα στο μουσείο του Λούβρου φορώντας την λευκή ποδιά των εργαζομένων. Πρώην εργαζόμενος εκεί, ήξερε αρκετά, έτσι, περίμενε, σύμφωνα με την κατάθεσή του, να αδειάσει η αίθουσα Salon Carré, όπου το δημιούργημα του da Vinci ήταν αναρτημένο.

Read more...
 
…στην επέτειο των 74 χρόνων – (Τρίτη 28 Αυγούστου 2018) PDF Print E-mail

Είναι η δεύτερη φορά που αναφέρεται το γεγονός. Με διαφορετικό ερέθισμα. Για τον ίδιο όμως λόγο. Για να μην εξασθενήσει ή πολύ περισσότερο για να μην σβήσει η μνήμη, η συλλογική μνήμη, από ότι συνέβη. Σε αυτή την δεύτερη, συντομότερη, ελαφρά διαφοροποιημένη αναφορά, επαναφέρω, μια προσωπική ιστορία, μικρό κομμάτι από μια μεγάλη τραγωδία μια ζοφερής περιόδου.


 

Την Μάνα μου την βάφτισαν Ζωή. Γιορτάζει της Ζωοδόχου Πηγής, την πρώτη Παρασκευή μετά το Πάσχα. Μολοντούτο ποτέ δεν την φώναξαν Ζωή. Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις όπου το παιδί βαφτίζεται σύμφωνα με τα έθιμα, με το όνομα του παππού ή της γιαγιάς, αλλά σε όλη τη ζωή του το ακολουθεί κάποιο άλλο όνομα.

Read more...
 
Φωτιές - (Τετάρτη 22 Αυγούστου 2018) PDF Print E-mail

Από την στιγμή που o αριθμός των θυμάτων της φωτιάς στο Μάτι, άγγιξε το τριψήφιο νούμερο, μοιραία, όλες οι άλλες πυρκαγιές του φετινού θέρους, πέρασαν στο περιθώριο.

Την ίδια όμως μέρα που ο όλεθρος χτύπησε την δυτική Αττική, εκείνη την  Δευτέρα 23 Ιουλίου, λίγες ώρες νωρίτερα είχε αφανίσει ένα κομμάτι της ανατολικής Αττικής. Ψυχές δεν θρηνήσαμε, αλλά σπίτια καταστράφηκαν, περιουσίες χάθηκαν και πάνω από όλα ένα μεγάλο τμήμα πυκνού πευκοδάσους, που μετρούσε πολλές δεκαετίες, αποτεφρώθηκε μέσα σε λίγες μόνον ώρες.

Με την βοήθεια του ισχυρότατου πουνέντη, οι ριπές του οποίου έφθαναν τα 70χλμ/ώρα, η φωτιά κατέβηκε ταχύτατα από τα δασωμένα Γεράνεια, υπερκέρασε το μεγάλο πλάτος της εθνικής οδού, πέρασε εύκολα και την παλιά, έτσι σε ορισμένα σημεία, σταμάτησε στην θάλασσα στην περιοχή της Κινέτας.

Ένα μήνα μετά το συμβάν, λίγες εικόνες, μερικές συγκρίσεις και λιγότερα σχόλια.

Read more...
 
Συμφορές - (Τετάρτη 25 Ιουλίου 2018) PDF Print E-mail

Είναι πολύ βαριά, για την ακρίβεια ασήκωτη η αίσθηση της απώλειας. Ειδικά όταν η ψυχή που εγκατέλειψε τα εγκόσμια είναι φρέσκια, ειδικότερα αν είναι αθώα και απολύτως αμέτοχη στο κακό. Γίνεται τραγικό αν καεί ζωντανή.

Βάρβαρο επίσης είναι να χάνεται το σπίτι. Η εστία. Το κεραμίδι. Σκληρότερο ακόμα να καίγεται μπροστά σου και να μην μπορείς να κάνεις το παραμικρό. Παρά μονάχα να εγκαταλείψεις,  για να μην σε καταπιούν οι φλόγες.

Τέλος, το δάσος. Είκοσι χρόνια απαιτούνται προκειμένου η φύση να συστήσει ένα δάσος κωνοφόρων. Να προσφέρει οξυγόνο, σκιές το καλοκαίρι, να δημιουργήσει αυτή την ευφορία. Λίγες μόνον ώρες αρκούν για να εξαφανιστεί.

Όλα τα παραπάνω συνέβησαν σε ακραίες τιμές το απόγευμα της 23ης Ιουλίου. Ένα μικρό χρονικό διάστημα ήταν αρκετό για να χαθούν δεκάδες άνθρωποι, εκατοντάδες σπίτια, χιλιάδες δένδρα. Ένα συμβάν που μόνον με πολεμικές απώλειες μπορεί να συγκριθεί.

Read more...
 
Επαγγελματίας & Ερασιτέχνης – (Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018) PDF Print E-mail

Έχοντας, τον προηγούμενο κυρίως αιώνα, αρκετές κοινές επαγγελματικές εμπειρίες, μερικές από αυτές μάλιστα πολύ σπάνιες και αντίστοιχα ευχάριστες, θεώρησα περίπου υποχρέωση να του στείλω ένα λινκ για την άποψη μου περί της ψηφιακής εποχής της φωτογραφίας.

Όντας φωτογράφος επαγγελματίας, με πλούσιες παραστάσεις και εμπειρίες και άνθρωπος που έχει την εκτίμησή μου θα είχε ενδιαφέρον η αντίδρασή του. Και είχε όντως.

Σεπτέμβριος 1999. Στο Dayton του Ohio των Η.Π.Α. Εξωτερικοί χώροι του αεροναυτικού  μουσείου. Μαζί με τον D. και το F-150. Αξέχαστα.

Μέσα στις 60 λέξεις που ανέπτυξε, περιέλαβε πολλά. Έναν διαχωρισμό ανάμεσα στον ερασιτέχνη και τον επαγγελματία, μια διακριτή αν και διακριτική υπεροχή, σε πρακτικό επίπεδο του επαγγελματία και μια κάπως ποιητική, διάθεση να συνδυάσει αρμονικά και τις δυο ιδιότητες. Το μόνον που στερούντο οι 60 αυτές λέξεις, ήταν οι τονισμοί και τα σημεία στίξης:

Read more...
 
Η ψηφιακή εποχή της φωτογραφίας – (Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018) PDF Print E-mail

Ας ξεκινήσουμε με έναν ορισμό. Δεν είμαι φωτογράφος. Το ότι εμφάνιζα και τύπωνα μαυρόασπρα από τα 16 μου δεν με καθιστά φωτογράφο. Ούτε με βαφτίζει φωτογράφο, το γεγονός ότι πολλές φωτογραφίες μου, έχουν δημοσιευτεί σε βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες, διαδίκτυα.


Αύγουστος 1968. Κέρκυρα. Το παλιό (καλό), λιμάνι. (φωτό αρχείο Φ.Φ/Γ.Κ.)

Ξεκινώ έτσι επειδή σέβομαι, για να μην πω θαυμάζω όλους όσοι στριμώχνονται, σπρώχνονται, για να αποτυπώσουν μια στιγμή, της καθημερινότητας, της πολιτικής, του αθλητισμού. Κι επειδή το έχω παίξει για λίγο αυτό το ρολάκι, ομολογώ ότι είναι σκληρό. Και γίνεται σκληρότερο όταν από αυτό πρέπει να μεγαλώσεις τα παιδιά σου. Γίνεται δε απάνθρωπο, όταν πρέπει να θρέψεις και ένα κάποιο αδικαιολόγητα πεινασμένο εγώ. Όπως, εξάλλου συμβαίνει, σε όλες τις επαγγελματικές δραστηριότητες.

Read more...
 
Με τον Παϊσιο στο κοντέρ - (Τετάρτη 4 Ιουλίου 2018) PDF Print E-mail

Με τον Γιάννη μας χωρίζουν περισσότερα από ότι μας ενώνουν. Για την ακρίβεια έχουμε λίγα κοινά. Μολοντούτο, η παρέα του, μου είναι ευχάριστη και ουσιαστική, είμαι δε βέβαιος ότι έτσι αντιμετωπίζει και εκείνος την δική μου παρέα. Στο φινάλε, πέρα από τις κάθε είδους διαφωνίες μας, υπάρχει μια ατόφια αλληλοεκτίμηση.

Ας προσθέσω ότι έχουμε υπάρξει και συνάδελφοι και μάλιστα στην ίδια αίθουσα.Εκείνος με πιο βαρύ και σοβαρό ρόλο, η ταπεινότητά μου σε πιο λάιτ, σαφώς πιο χαβαλέ. Το είχαμε ευχαριστηθεί. Όταν τo  κατέστημα κατέβασε ρολάοι επαγγελματικοί μας  δρόμοι χώρισαν. Έκτοτε βρισκόμαστε σε ταβερνεία και κουτούκια μαζί με άλλους. Παρομοίου φυράματος, ασφαλώς.

Όλως προφάτως μου έστειλε μερικές στιγμές της καθημερινότητάς του, τις οποίες ασμένως αναρτώ. Εννοείται ότι υπάρχουν σημεία στα οποία εξακολουθώ να διαφωνώ, ή έστω θα είχα άλλου είδους αντιδράσεις, αλλά ακριβώς αυτό είναι, που συγκροτεί μια καλή σχέση.

...η συνέχεια, με την γραφίδα του

 

Καλώ ταξί για Αλεξάνδρας. Τιμημένη λεωφόρος. Στηρίζουμε.

Αναμένω, ένεκα Beat, έναν νέο ή μία νέα οδηγό, ευγενή, καθαρό, διακριτικό, ολιγόλογο, ανοιχτόμυαλο. Αλλά πέφτω σε εξαίρεση.


Οκτώ χαϊμαλιά να περαδωθεκαυλαντίζουν αδιάκοπα μέσα στο αμάξι. Και αυτοκόλλητα. Παντού αυτοκόλλητα. Πάνω στο κοντέρ, πάνω στο στροφόμετρο, πάνω στο σκίαστρο, πάνω στο δείκτη της βενζίνης. Με χειροτεχνική τροποποίηση όμως εδώ. Μη μείνουμε κι από μπετζίνα κι αναζητούμε, ματαίως, θαύματα καταμεσίς του δρόμου. Ντροπή. Με τόσους Παϊσίους πανθορώντες…

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 11