Αθλητικά

Ο αθλητισμός αποτελεί πλέον ένα τεράστιο παγκόσμιο κίνημα, με μια πελώρια οικονομική ισχύ, την αντίστοιχη αδράνεια αλλά και αδιαφάνεια.

Πέρα από business, είναι θέαμα, δημιουργεί ακραία συναισθήματα, γεννά βία και όλα δείχνουν ότι ο O. Wilde το είχε δει να συμβαίνει πριν συμβεί, τουλάχιστον στην έκταση των ημερών μας, διατυπώνοντας την άποψη πως : «είναι πόλεμος δίχως όπλα.»

Παρακολουθούμε αυτές τις σύγχρονες εκφράσεις των αθλητικών γεγονότων και σχολιάζουμε.



Έτσι πάνε αυτά - (Πέμπτη 19 Μαΐου 2022) PDF Print E-mail

Δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η προτελευταία φορά, πιθανότατα έχουν παρέλθει δεκαετίες, αλλά η τελευταία ήταν σήμερα Πέμπτη 19 Μαΐου.  Επίσης δεν ξέρω ποια περιγραφή θα ήταν πιο αντικειμενική. Συνοικιακή πιτσαρία ή Πιτσαρία βορείων προαστίων;

Διότι εκεί μαζεύτηκε η πενταμελής (συν ένα εκφραστικό αγοράκι), αντροπαρέα για να χαζέψει τον ημιτελικό της Eurolegue. Τίγκα το κατάστημα με τα δεκάδες ζευγάρια μάτια να είναι καρφωμένα στις τρείς διαφορετικές τηλεοπτικές οθόνες.

Μετρημένες στις αρχές οι εκδηλώσεις των θαμώνων, όσο όμως περνούσε η ώρα, όσο το παιχνίδι έσφιγγε και η πορτοκαλιά ανέβαζε την μάζα της σε κάθε ζωντανό δεύτερο που κυλούσε πάνω στο παρκέ, τόσο οι αντιδράσεις γίνονταν πιο ηχηρές και ζόρικες.

Το τραπέζι μας σαφώς διεκδίκησε μια θέση στο βάθρο του πιο ήσυχου – κόσμιου, γεγονός απότοκο ίσως και της ηλικίας μας. Το παιχνίδι εξελίχτηκε ως περίπου αναμενόταν.

Ντερμπαδούρα του κερατά, σκληρό, δυνατό, και όσο ας μας στεναχώρησε, λόγω αποτελέσματος, ένεκα ότι η γαλανόλευκη υπέκυψε στην ημισέληνο, δίκαιο. Αυτό το τελευταίο ισχύει ακόμα και αν στις συνθέσεις των δυο ομάδων υπάρχουν λίγοι γηγενείς. Το εθνικό πρόσημο είναι πάντα δεδομένο. Δεν έπαιζε η Ανδόρα με το Λουξεμβούργο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, οφείλουμε να αποδεχτούμε ότι επικράτησε ο καλύτερος, ο πληρέστερος, ο ισχυρότερος και ίσως ο τυχερότερος.

Και αυτό το παλικαράκι, ο Vasilije Micić, 22 χρονών παιδί της μεγάλης των πλάβι σχολής, μας το έκλεισε και το ερυθρόλευκο και το γαλανόλευκο σπιτάκι μας. Τόβανε ο μπαγάσας κι ας τον κακολογούσε σχεδόν όλο το γήπεδο μέσα στην πατρίδα του. Έτσι πάνε αυτά. Θα περάσει κι αυτός τον Ατλαντικό, για να πάρει τις ευκαιρίες του στην μεγάλη των οπορτιούνιτις, πατρίδα.

Read more...
 
Αφιερωμένο εξαιρετικώς – (Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2021) PDF Print E-mail

Αφιερωμένο εξαιρετικώς σε όλους τους Παναθηναϊκούς. Για τους βάζελους δεν θα ήταν ευκολοχώνευτο πως ένα τέτοιο παιγνίδι δινόταν σε αλλότρια έδρα και μάλιστα σε εκείνη των ερυθρόλευκων.

Σχεδόν 50 χρόνια από τα εγκαίνια της Λεωφόρου, ο σύλλογος έδινε το δεύτερο πιο σπουδαίο ματς της ιστορίας του στου Καραϊσκάκη, που μετρημένο με οπαδική ιδεολογία ήταν έτη φωτός μακριά και ασύμβατο με τη 13. Τα 35 χιλιάδες εισιτήρια όμως που κόπηκαν στο Φάληρο, σχεδόν διπλάσια από αυτά που θα έκανε στην έδρα του, ήταν ισχυρός λόγος. Το χρήμα κάμπτει ενίοτε και τις ιδεολογίες.

Μιλώντας για εισιτήρια, ένα από αυτά υπάρχει ακόμα στο αρχείο, θυμίζοντας εκείνη την νεφοσκεπή Τετάρτη, πριν μισό αιώνα. Ήμανα μέσα, όπως ελέγετο. Έσυρα τα βήματά μου, 14 χρονώνε παιδάκι, από το σταθμό του  Ηλεκτρικού της Καλλιθέας, έως εκείνο του Ν. Φάληρου και ακολούθως στη Θύρα 1, του παλιού Καραϊσκάκη.

Εκεί που πριν δυο χρόνια είχαν γίνει οι Πανευρωπαϊκοί Στίβου, εκεί που 15 μήνες αργότερα στην ντερμπαδούρα του Ο.Σ.Φ.Π. του Λάκη Πετρόπουλου με τον Π.Α.Ο. του Πάντσο έγιναν βαρβάτα επεισόδια με κερασάκι στην τούρτα το κυνηγητό του Βασίλη Κωνσταντίνου στον Τάκη Συνετόπουλο και πλήθος από  «αξιοκατάκριτους εμπτυσμούς κατ’ αλλήλων» όπως γράφτηκε με το ύφος της εποχής.

Read more...
 
Περί των πέντε κύκλων – (Πέμπτη 12 Αυγούστου 2021) PDF Print E-mail

Στη συνείδησή μου οι Ολυμπιακοί αγώνες ήταν, τον προηγούμενο αιώνα, μια μεγάλη ειρηνική γιορτή της ανθρωπότητας.


 

Αντίκριζα με δέος τη μαυρόασπρη εικόνα του ξυπόλητου Αμπέμπε Μπικίλα στους δρόμους της Ρώμης, τη μορφή του Μπομπ Μπήμον να πετά στο Μεξικό, τα επτά χρυσά με τα αντίστοιχα παγκόσμια ρεκόρ του Μαρκ Σπιτζ στο Μόναχο, τα επτά άριστα της 14χρονης Νάντιας Κομανέτσι στο Μόντρεαλ και τις 80 φορές που ακούστηκε ο ύμνος της Ε.Δ.Σ.Δ. το ’80 στη Μόσχα με φόντο το Μίσα. Αυτά περί των αθλητικών.

Read more...
 
Aπό τον Garrincha στον Raheem - (Παρασκευή 9 Ιουλίου 2021) PDF Print E-mail

Είχα σκαλώσει σε εκείνες τις εικόνες με τον  κάπτεν Bobby Moore να κρατά το χρυσό έπαθλο που έφερε το όνομα του Jules Rimet. Ασκούσαν παλαιόθεν μια γοητεία πάνω μου κι’ έτσι κάπως επαγωγικά, έβλεπα αρκετά θετικά την πιθανότητα να κατακτήσει η Αγγλία το φετινό Euro.

Στερημένοι από τότε οι λέοντες, άλλοτε από κακοτυχία, ή από αδυναμία προσαρμογής, ίσως και από έλλειψη καθαρού ταλέντου, είχαν μείνει άτιτλοι. Κι εκείνη η εικόνα από τον Ιούλιο του ’66, των παικτών με τις κόκκινες φανέλες, ήταν σαν μια κορύφωση της μεταπολεμικής ανόδου του Ηνωμένου Βασίλειου.

Στην τότε μουσική σκηνή Beatles, Stones, Animals, Troggs, Who, Cream, Fleetwood Mac, Yardbirds, Pink Floyd, και τόσοι άλλοι, έχουν έρθει σε ένα πρωτόγνωρα σπουδαίο προσκήνιο ή εκκολάπτονταν για αντίστοιχα σημαντικές στιγμές.

Στην F1, έξι από τους 10 τίτλους της δεκαετίας του '60 πάνε σε Βρετανούς και άλλοι τρείς σε οδηγούς της κοινοπολιτείας. Στους οκτώ από τους δέκα αυτούς τίτλους, πίσω από τις πλάτες των πρωταθλητών στροφάριζαν κινητήρες με βρετανικές υπογραφές.

Στους αγώνες ράλυ οι παρεμβάσεις του John Cooper δίνουν στο δημιούργημα του Αλεκ Ισιγώνη, το mini, μια σύγχρονη έκδοση του Δαβίδ που κόντρα στις προβλέψεις κατανικά τους απανταχού Γολιάθ. Λίγο αργότερα κατέφθασαν τα Escort, να υπογράψουν τις δικές τους νίκες.

Τέλος στη βρετανική πρωτεύουσα, αναδυόταν μέσα από τις ομίχλες, τις υγρασίες και τον συντηρητισμό, ότι πιο φιλελεύθερο είχε υπάρξει στον 20ο αιώνα. Ολίγον από σεξουαλική απελευθέρωση, πολύ από ποπ κουλτούρα, η Mary Quant χρησιμοποίησε πολύ λιγότερο ύφασμα για τις φούστες, η Twiggy τις έδειξε στον κόσμο, η Carnaby st. έγινε το κέντρο της νέας μόδας. Ήταν μια διονυσιακού περιεχομένου βρετανική δυναμική. Ήταν τα swinging sixties.

Read more...
 
Ο Μuhammad, ο Αυγουστίνος & ο Goran – (Κυριακή 4 Απριλίου 2021) PDF Print E-mail

Πάνω στην αγωνιστική του ακμή, που είχε την ατυχία να συμπέσει στο φούντωμα του πολέμου της Ινδοκίνας και πριν ξεσπάσει το εσωτερικό αντιπολεμικό ρεύμα, ο Muhammad Ali, αρνήθηκε να στρατευτεί. Οι επιπτώσεις δεν ήταν ούτε μικρές, ούτε λίγες.


Με το γνωστό του ύφος δήλωσε πως:  «Δεν γνωρίζω τίποτα για το Βιετνάμ και δεν έχω τίποτα να χωρίσω με τους Βιετκόνγκ. Τουλάχιστον, αυτοί δεν με φωνάζουν νέγρο» και συμπλήρωσε ότι «Όχι, δεν θα πάω 10.000 μίλια μακριά από το σπίτι μου, για να βοηθήσω να σκοτώσω και να κάψω ένα άλλο φτωχό έθνος απλώς για να συνεχίσω την κυριαρχία των λευκών». Ήθελε πολύ θάρρος για να τα πεις και πολύ περισσότερο για να τα ακολουθήσεις αυτά τότε.

Read more...
 
Αθλητικά δρώμενα – (Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2021) PDF Print E-mail

Η αθλητική επικαιρότητα μας κόμισε τις τελευταίες μέρες, όλως ενδιαφέρουσες ειδήσεις.

Από το χώρο του ποδοσφαίρου, του μπάσκετ και των μηχανοκίνητων σπορ.

Read more...
 
Αλλόκοτα λόγω εποχής και εποχών – (Τετάρτη 26 Αυγούστου 2019) PDF Print E-mail

Για τα αθλητικά τεκταινόμενα γίνεται η αναφορά. Σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο χωρίς θεατές, έγινε το τελικός της πιο σπουδαίας αναμέτρησης σε συλλογικό επίπεδο της γηραιάς ηπείρου. Του περίφημου Champions League, ή κυπέλλου πρωταθλητριών όπως ήταν η ονομασία του όταν ξεκίνησε το 1955 μέχρι το 1992 που πήρε το σημερινό του όνομα και την τρέχουσα μορφή.

Το έπαθλο διεκδίκησε η Bayern από το Μόναχο της βαθιάς Γερμανίας και η Paris Saint-Germain από την πόλη του Φωτός, το Παρίσι. Επαληθεύοντας για μια ακόμη φορά την ρήση του Gary Lineker ότι «το ποδόσφαιρο είναι απλό άθλημα, 22 παίκτες κυνηγούν μια μπάλα για 90 λεπτά και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί», η Βαυαρική ομάδα κατέκτησε το τρόπαιο. Το πόσο Γερμανική ήταν αυτή η ομάδα βέβαια, είναι ένα ερώτημα.

Read more...
 
για την εποχή του κυρ-Νίκου (Παρασκευή 26 Ιουνίου 2020) PDF Print E-mail

Τα αθλητικά φύλλα και οι αντίστοιχοι ιστότοποι, πλημμύρισαν από τις ατάκες, τις στιγμές και τα γεγονότα της ζωής του Νίκου Αλέφαντου, που άφησε τα εγκόσμια έχοντας κλείσει έναν κύκλο  81 ετών παρουσίας. Καταλαβαίνω ελάχιστα από τις τεχνικές γνώσεις, περί ποδοσφαίρου,  συνεπώς είμαι ακατάλληλος να κρίνω το έργο του. Εξ’ όσων θυμάμαι, οι κρίσεις για αυτόν πλανώνται από το να τον χαρακτηρίσουν σχεδόν άσχετο και γραφικό, έως να τον παρουσιάζουν ως μάγο της προπονητικής. Ίδινο της φυλής μας αυτό.

Σε αυτό που δεν υπάρχει αμφιβολία είναι ότι Αλέφαντος φεύγοντας από τη ζωή, τράβηξε μαζί του μια ολόκληρη εποχή. Το μοντέλο συμπεριφοράς του, δεν μπορεί να σταθεί πλέον χωρίς αυτόν. Το πήρε μαζί του το καλούπι ο κυρ Νίκος.

Αν έπρεπε να σταθώ σε μια και μόνο φάση της πολυποίκιλης ζωής του, θα διάλεγα το πλάνο  από τον αγώνα στη Ριζούπολη πριν Το ντέρμπυ της Λεωφόρου, τον Μάρτη του '04.  Έχει τελειώσει το ματσάκι, το έχει πάρει και κατευθύνεται στα αποδυτήρια. Ο σκληρός πυρήνας τον οπαδών, τον αποθεώνει όχι τόσο για την νίκη, όσο διότι πιθανότατα τον αναγνωρίζουν σαν έναν από αυτούς και κραυγάζουν εν χορώ: «Νικόλα - Νικόλα γάμησέ τα όλα». Ο κόουτς σηκώνει το κεφάλι, τους βλέπει και την επόμενη στιγμή ενώ χειρονομεί με ένταση, διαβάζω στα χείλια του: «Εγώ θα τους γαμήσω και στη Λεωφόρο».

Αυτό ήταν το μεγάλο του όνειρο, η μεγάλη του στιγμή. Δεν τον ενδιέφερε τίποτα άλλο. Να τον φωνάξει ο πρόεδρος την ώρα που η ομάδα παραπαίει, να θέλει εξι αγωνιστικές να λήξει, να είναι πίσω στη βαθμολογία, να πάει στη φωλιά του αντίπαλου, να σταθεί στη ζούγκλα του εκτός έδρας χωρίς το λαό του και να τους πάρει τσαμπουκαλίδικα το διπλό.

Το είχε και βρισκόταν ελάχιστα λεπτά πριν την εκπλήρωση, αλλά το επεισόδιο μεταξύ Κυριάκου και «Ζιό» δεν το είδε, ή έκανε ότι δεν το είδε ο διαιτητής. Το παιχνίδι γύρισε και η μεγάλη στιγμή δεν ήρθε ποτέ. Ο ίδιος καταθέτει ότι δεν ήθελε τίποτα άλλο. Ούτε Εθνική, ούτε άλλες διακρίσεις. Τίτλο με τον Ολυμπιακό ήθελε μέσα από το διπλό στη σφηκοφωλιά της Λεωφόρου όπου θα στεκόταν όρθιος, παλικάρι νικητής και πρωταθλητής.

Read more...
 
Jānis Lūsis – (Κυριακή 3 Μαίου 2020) PDF Print E-mail

Τέλη Οκτωβρίου 1972. Στην Ελλάδα η χούντα περνά τον τελευταίο ήσυχο έτος της. Στα αθλητικά δρώμενα ο Ολυμπιακός επιστρέφει με μια τεσσάρα από το White Hart Lane, παρά το γεγονός ο Παναγιώτης Κελεσίδης έκανε σπουδαία εμφάνιση, βγάζοντας και πέναλτι του μουντιαλικού Martin Peters.

Λιγότερο άσχημα ο δικέφαλος του Νότου, που επέστρεψε στο Ελληνικό, από το νεφοσκεπές Anfield με μια τριάρα στις αποσκευές του, αλλά και με δίκαια παράπονα για τη διαιτησία καθώς και με μια αξιοπρεπή εμφάνιση. Στο ίδιο ταμπλώ και ο Παναθηναϊκός του Wembley που θα αποκλειστεί περιπετειωδώς,, με τρείς αγώνες, από την CSKA Σόφιας.

Νωπές επίσης οι μνήμες από τους Ολυμπιακούς αγώνες στο Μόναχο, με το ματοκύλισμα να μην μπορεί να ξεχαστεί, αλλά και τα άλλα, τα όμορφα τα αθλητικά. Τον Lase Viren με τα δυο χρυσά σε 5 και 10 χιλιόμετρα, τις νίκες στα 100 και 200 του Σοβιετικού (Ουκρανού) Valeriy Borzov,  τον 23χρονο John Akiι Bua από την Ουγκάντα του Αμιν Νταντά, που μαζί με το χρυσό στα 400 εμπόδια σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ, την 16χρονη  δυτικογερμανή Ulrike Meyfarth που επικράτησε στο ύψος γυναικών, την νεότερη  χρυσή ολυμπιονίκη στο αγώνισμα, μέχρι σήμερα.

Έγινε και μια άνευ προηγουμένου μάχη, στον ακοντισμό ανδρών. Ο χρυσός Ολυμπιονίκης του Μεξικό, Σοβιετικός  Jānis Lūsis, πήγε στο Μόναχο έχοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 93.80, που είχε πετύχει στη Στοκχόλμη, μόλις έξι εβδομάδες πριν  από την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων.

Read more...
 
Mundobasket 2019 – (Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2019) PDF Print E-mail

Η κατάληψη της 11ης θέσης από το εθνικό μας συγκρότημα, αντιμετωπίστηκε ως αποτυχία, Υπήρξαν και πιο ακραίες φωνές που την είδαν περίπου σαν εθνική τραγωδία. Λες και η οποιαδήποτε διάκριση, θα προσέθετε κάτι στο  ευρύ κοινό ή τώρα που μείναμε εκτός δεκάδας χάσαμε κάτι ουσιώδες.


Επαγγελματικός αθλητισμός με δόσεις εθνικιστικής υπερβολής, κουβέντες για τις ικανότητες του προπονητή, για τη δομή της Ομοσπονδίας, ακόμα και για τους πέντε που τρέχουν πάνω στο παρκέ. Δύσκολο, σκληρό, ενδεχομένως και άδικο τουρνουά, με διαιτητές που προβλημάτισαν και με ένα νέο βαθμολογικό σύστημα κάπως τιμωρητικό.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 Next > End >>

Page 1 of 2