Τουρισμός

Ελλείψει άλλης πια, λογίζεται ως η βαριά βιομηχανία του τόπου μας. Πανάκεια ή Κατάρα; Αυτό που δεν χωρά αμφιβολία όμως, είναι αλλάζει την μορφή της χώρας, καθώς και την συμπεριφορά των κατοίκων της.

Κι' όπως έχει λεχτεί από  τον Robert Runice: Στον Μεσαίωνα οι άνθρωποι ήταν τουρίστες, επειδή ήταν θρήσκοι. Σήμερα είναι τουρίστες, γιατί ο τουρισμός  είναι η θρησκεία τους.

Τέλος ας μην συγχέεται ο τουρίστας με τον ταξιδιώτη.




Τουριστικό δίκαιο – (Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2018) PDF Print E-mail

Ενδιαφέρουσα η είδηση από την πρωτεύουσα της Τοσκάνης. Την  πατρίδα της Αναγέννησης. Την Φλωρεντία. Ο Δήμος της πόλης αποφάσισε να απαγορέψει στους τουρίστες να τρώνε στα πεζοδρόμια και μπροστά από τις εισόδους των καταστημάτων.


Φλωρεντία. Πιάτσα ντε λα σινιόρα. Οκτώβριος  του '12.

Το πλήθος των επισκεπτών που ξεπερνά πλέον κάθε υποδομή, μοιραία αναγκάζει  αρκετούς από αυτούς να τρώνε κάτι στο όρθιο. Λογικό, ανθρώπινο από την μια. Ενοχλητικό από την άλλη, όπως για τον ιδιοκτήτη καταστήματος δερμάτινων ειδών και μιας οικογένειας τουριστών που έτρωγαν μπροστά στο μαγαζί του. Η διαμάχη τους κατέληξε σε καυγά και ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι του Δημάρχου Dario Nardella ο οποίος εξέδωσε το σχετικό απαγορευτικό.

Read more...
 
ανήμερα Δεκαπενταύγουστο – (Πέμπτη 16 Αυγούστου 2018) PDF Print E-mail

To έκανε από το '90. Μια φορά το χειμώνα. Και μια φορά το καλοκαίρι. Για χειμωνιάτικο, προτιμούσε την 21η Δεκεμβρίου, μα το παράτησε σύντομα. Το καλοκαιρινό όμως το κράταγε περισσότερο από 10 χρόνια, για ανήμερα Δεκαπενταύγουστο.


Εγκατέλειπε το σπίτι, γύρω στις 4 την νύκτα. Έφευγε με το δίτροχο και τον φωτογραφικό εξοπλισμό στην πλάτη. Ανέβαινε σε κάποιο βουνό, ή κατέβαινε σε κάποια παραλία, με πρόσβαση προς ανατολάς. Έβλεπε, φωτογράφιζε την ανατολή του ήλιου.

Read more...
 
Πρόωρες αλήθειες – (Δευτέρα 21 Μαίου 2018) PDF Print E-mail

Δέκα, σχεδόν, χρόνια νωρίτερα, αρχές του Ιουλίου του ’08 ήταν, όταν βρέθηκα για τελευταία φορά στα Φηρά. Περαστικός για λίγες ώρες, ανεβαίνοντας από την Ανάφη με το ηρωικό «Ρομίλντα». Χάζευα την καλδέρα όπου τα ποστάλια άδειαζαν σωρηδόν στις λάντζες το ανθρώπινο υλικό.

Στιγμές αργότερα, το περιστασιακό αυτό πλήθος, δημιουργούσε  το αδιαχώρητο στα σοκάκια της πόλης. Η σύντομη περιήγηση είχε μετατραπεί σε ένα σπορ πλήρους επαφής. Όπως στο Ponte Vecchio της Φλωρεντίας, στην πλατεία του Αγίου Μάρκου της Βενετίας, στην Rambla της Βαρκελώνης, και οπουδήποτε αλλού έχει ενσκήψει, ως θύελλα, ο βιομηχανοποιημένος τουρισμός.


Ορδές τουριστών, βιαστικών, αγχωμένων, ιδρωμένων, δεν κοίταζαν γύρω τους, έβλεπαν ψηφιακά είδωλα στις ράχες φωτογραφικών συσκευών. Στις μέρες μας το φαινόμενο έχει κατά πολύ επιδεινωθεί. Δεν αντέχω να το αντιμετωπίσω και κάπως  έτσι μετατρέπομαι σε ξένος, μέσα στον τόπο μου.

Read more...
 
Μια βίζιτα – (Πέμπτη 3 Μαίου 2018) PDF Print E-mail

Μεσημέρι Παρασκευής. Η τελευταία του φετινού  Απρίλη. Ασυνήθιστα υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες. Πύλη του Αδριανού. Το αδιαχώρητο. Μάζες Ασιατών, Ευρωπαίων, Αμερικανών τουριστών, αδειάζονται ως ανθρώπινο υλικό, από κλιματιζόμενα, ογκώδη λεωφορεία που δημιουργούν κυκλοφοριακό έμφραγμα στις εγγύς οδικές αρτηρίες της πρωτεύουσας.

Το υλικό, με βήμα γρήγορο, με το χρόνο να πιέζει, έτσι ώστε να προστεθεί όσο το δυνατόν περισσότερη τουριστική δόση, στο μικρότερο χρονικό διάστημα. Το προβλέπει άλλωστε και το κόστος που κατέβαλε, ο κάθε άμοιρος που κατέφθασε από την άλλη άκρη της γης,  της ομώνυμης βιομηχανίας όμηρος.

Ιδρωμένα κούτελα, χαμένα βλέμματα μέσα στο πρώιμο καλοκαίρι,  μα και χαρούμενα πρόσωπα με υψωμένα κινητά, για τις απαραίτητες σέλφυ, τα αποδεικτικά στοιχεία του: «πέρασα κι εγώ από εκεί», οδεύουν όλα μαζί, προς την Ακρόπολη των Αθηνών. Σακίδια στην πλάτη, γουλιές νερού, το εφήμερο κυνήγι μιας σκιάς και η προσμονή για ένα ακόμα κύμα από δροσερό αεράκι.

Read more...
 
Η ασφυξία των καιρών – (Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2017) PDF Print E-mail

Αναγνώστης, φίλος και πρόσωπο ακέραιο, σχολίασε για το χθεσινό σημείωμα που αναφερόταν στην απελευθέρωση από τον Γερμανικό ζυγό πριν 74 χρόνια: «Τίποτα δεν παραγράφεται, δεν ξεχνιέται, δεν συγχωρείται. Γαμώ τους Γερμανούς. Και μετά τους Άγγλους, που εκείνη τη μέρα μειδιούσαν ακονίζοντας τις ξιφολόγχες». Λίγες ώρες αργότερα ήρθε μια ενδιαφέρουσα είδηση, προς επίρρωση των απόψεων του αθυροστώμως μεν, ευλόγως δε θερμόαιμου φίλου - αναγνώστη:

«Σοκ στην κοινωνία των Χανίων έχει προκαλέσει η απόφαση της Ryanair να κόψει τα δρομολόγια από το αεροδρόμιο «Ι. Δασκαλογιάννης» των Χανίων, στη διάρκεια του χειμώνα». Ως αιτία της διακοπής των δρομολογίων η αεροπορική εταιρεία πρόβαλε την αύξηση των τελών από την γερμανική Fraport

Στο ερώτημα ποια είναι η Rynair την απάντηση έχει δώσει ο Economist, δημοσιεύοντας ότι: « η υπεροπτική αντιμετώπιση των επιβατών της Ryanair την έχει κάνει επάξια και διαβόητη για την αθλιότητα» και ότι «έχει γίνει συνώνυμο της φρικτής εξυπηρέτησης πελατών και της αγένειας απέναντι σε οποιονδήποτε ή οτιδήποτε μπαίνει στο δρόμο της.»

Στο ερώτημα ποια είναι η FRAPORT AG - SLENTEL Ltd. μπορούμε να απαντήσουμε πως είναι η Γερμανική εταιρεία που φέτος τον Απρίλιο της παραχωρήθηκαν από το Ελληνικό Δημόσιο για σαράντα (40) χρόνια, δεκατέσσερα (14) περιφερειακά αεροδρόμια. Κύριος μέτοχος της, είναι το γερμανικό ομόσπονδο κρατίδιο της Έσσης (31,35%), ενώ ακολουθούν το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο του κρατιδίου (20,2%), η αεροπορική εταιρεία Lufthansa (8,45%), η αυστραλιανή επενδυτική εταιρεία Rare Infrastructure Limited (5,27%) και οι λοιποί μέτοχοι (34,91%).

Read more...
 
Νομικό κενό & ηθικό όνειδος – (Σαββάτο 23 Σεπτεμβρίου 2017) PDF Print E-mail

Το πληροφορήθηκα με ανάμικτα συναισθήματα. Από την μια, ενδόμυχη ικανοποίηση για όλα αυτά που υποθέτω περί των δεινών της μορφής του βιομηχανοποιημένου τουρισμού, και από την άλλη με αίσθηση αηδίας. Αναφέρομαι στην κομπίνα που είχε στηθεί, οργανωμένα, συντεταγμένα από τους Βρετανούς. Η είδηση, κατ’ αρχάς, έχει ως εξής:



Η Ισπανία, αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό των Βρετανών. Μερικοί από αυτούς ανακάλυψαν πως να διακοπεύουν χωρίς χρήματα. Πήγαιναν σε κάποιο φαρμακείο π.χ. της Μαγιόρκα και αγόραζαν φάρμακο για την αντιμετώπιση της διάρροιας. Όταν επέστρεφαν στην πατρίδα τους ισχυρίζονταν ότι έπαθαν τροφική δηλητηρίαση στο ξενοδοχείο και ζητούσαν αποζημιώσεις.

Στημένο από το 2013, αυτό το κόλπο, με συνολικό οικονομικό αποτύπωμα 50 τουλάχιστον εκατομμυρίων ευρώ. Η απάτη αποκαλύφθηκε φέτος αφού πολλαπλασιάστηκαν κατά 700% τα κρούσματα και αφορά κυρίως τουρίστες που διαμένουν σε ξενοδοχεία all inclusiv.

Read more...
 
Οι διαφορές μας – (Πέμπτη 10 Αυγούστου 2017) PDF Print E-mail

Βγήκε ο καταστηματάρχης από το ταβερνείο του, διέσχισε γοργά το δρόμο, πέρασε ανάμεσα από τα τραπέζια του, που βρίσκονταν, κάτω από τέντες πάνω στο ντόκο, και βοήθησε τον κάπταιν να δέσει το νοικιάρικο πενηντάρι ιστιοπλοϊκό (50,4 grand Soleil για την ακρίβεια).

Έπιασε την πριμάτσα, την πέρασε από την μπίντα, την γύρισε πίσω, έδεσε, νετάρισε, έσβησε το μοτεράκι. Ακολούθως τους έδωσε και πασαρέλα, πήρε την μπαναλαντέζα τους, την πρίζωσε στην τζάμπα ηλεκτρική παροχή.

Τους καλοσώρισε τους επισκέπτες, τους χαμογέλασε. Δέκα νομά εξ Ολλανδίας, λευκοί σαν τυρί φέτα, έχοντες αποκτήσει την απόχρωση της γαρίδας από τον ήλιο του Σαρωνικού. Σε επίπεδο αισθητικής αδιάφοροι, αν εξαιρεθεί η Μολούκα πιτσιρίκα της παρέας, μελανούρι σφικτό και δεμένο.

Και αφού οι αθεόφοβοι, πήγαν στο σούπερ μάρκετ και ψώνισαν μια εξάδα μπύρες και δυο νερά παράγγειλαν δυο φραπέδες. Τέτοια κατανάλωση.

Την ίδια ώρα, πέντε μέτρα πιο κει, τρείς Έλληνες φιλονικούσαν για το ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό του γεύματος και χρησιμοποιούσαν κάθε γνωστό κόλπο ως προς τούτο. Κέρδισε και πλήρωσε ο πιο πονηρός. Και είμαι σε θέση να ξέρω ότι και οι τρείς έχουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Εννοώ, ότι δεν το έκαναν από άνετη επίδειξη. Το έκαναν γιατί είναι χαρά τους.

Ε λοιπόν αυτές είναι οι διαφορές μας. Αυτοί δεν θα γίνουν ποτέ σαν κι’ εμάς. Αν θα καταφέρουν να  κάνουν εμάς σαν κι αυτούς, είναι άλλος λογαριασμός. Κι όπως έγραψε και ο Θοδωρής Καλλιφατίδης στο Μια ζωή ακόμα:

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 Next > End >>

Page 1 of 4