Motorsport

Οι αγώνες με μηχανοκίνητα μέσα, δεν κρύβουν τη φυσική τους βία. Σε συνδυασμό με την προβολή και τη λαμπρότητα που ακτινοβολούν, έχουν δημιουργήσει ένα ισχυρό παγκόσμιο σύστημα.
Για όσους τους αντιμετωπίζουν διαφορετικά, αυτή η ενότητα μπορεί να έχει ενδιαφέρον.



Ιστορίες για το Ιστορικό – (Κυριακή 29 Μαίου 2016) PDF Print E-mail

Είχαμε μείνει στην Τρίτη (24 /5ου), αργά το απόγευμα, όταν ολοκληρώσαμε τις αναγνωρίσεις μας, αμέσως μετά την παρουσίαση του, Type R. Πολύ πριν αποφασισθεί ότι μπορούσαμε να δηλώσουμε συμμετοχή όμως, είχα αποδεχτεί πρόταση για αποστολή στο Μόναχο, ημερήσια μάλιστα, για την παρουσίαση του νέου Α3.

O τρικύλινδρος 999 κ.εκ. ήταν ένας αρκετά πειστικός λόγος για να σε κάνει να ξοδέψεις περισσότερες από έξι ώρες μέσα σε  αεροπλάνα για ένα 14ωρο πηγαινέλα από την Αθήνα (γνωστή και ως κοιτίδα της Δημοκρατίας, ή λίκνο του Πολιτισμού, του Δυτικού τουλάχιστον) στην πρωτεύουσα της Βαυαρίας, εκεί κοντά στην μπυραρία που έκανε ο Αδόλφος τα πρώτα του, αποτυχημένα, βήματα ως κινηματίας. Να θυμίσω: Ήταν το περίφημο Munich Putsch, (ωραίες λέξεις η Γερμανική! ε;) στο μακρινό 1923.



Τέλος πάντων, 93 χρόνια μετά, το Μόναχο, έχει αλλάξει πολύ. Για τους Βαυαρούς και γενικότερα για τους Αλαμανούς όμως, όρκο δεν πρέπει κανείς να πάρει. Τετάρτη λοιπόν (25/5ου), προπαραμονή αγώνα κι αντί να πιλατεύουμε τα της συμμετιοχής, νάμαι  στον μεγάλο υπαίθριο χώρο ανάμεσα στα Τέρμιναλ, του αεροδρομίου του Μονάχου, ο οποίος καλύπτεται από πολύχρωμα Α3. Τρίπορτα, πεντάπορτα, Sportback, Limousine, Cabriolet.  Quattro.

Read more...
 
Ιστορίες σε μπλε οβάλ πλαίσιο – (Δευτέρα 23 Μαίου 2016) PDF Print E-mail

Υπάρχει το στοιχείο, ότι 92 χρόνια νωρίτερα, το 1924, ένα στα δύο αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν στον πλανήτη ήταν Ford. (Αναφέρεται στην έκδοση 1411 Facts, Faber & Faber 2014). Καθώς αναδύονταν όλο και περισσότερα εργοστάσια κατασκευής, μοιραία, το ποσοστό αυτό άλλαξε. Στην Ελλάδα το μπλε οβάλ είχε στο διηνεκές, μια θέση ισχυρή. Το αυτό και για την παρουσία του στους ημεδαπούς αγώνες από τα μέσα της δεκαετίας του '60 και μετά.

Ακολουθούμε, λοιπόν, δεκαπέντε ιστορίες από τους Ελληνικούς αγώνες αυτοκινήτου με πρωταγωνιστές τα αυτοκίνητα που ήταν Ford και ασφαλώς εκείνους που τα χειρίζονταν. Αυτούς, που τα ανέδειξαν.

Από το 1958, στη δεκαετία του ’60 και τις πρώτες διακρίσεις, έως το τέλος της δεκαετίας του ’70, τότε, που είχαν πια κατοχυρωθεί ως εξοπλισμός που έφερνε διακρίσεις, νίκες και τίτλους. Τις παρακολουθούμε με χρονολογική σειρά.

Read more...
 
Ιστορικό, Κλασσικό ή όπως & άλλα - (Κυριακή 22 Μαίου 2016) PDF Print E-mail

- Τι θα γίνει; θα τρέξουμε;
ρώτησε με δυο ερωτηματικά ο Οδυσεύ, αργά το βράδυ. Λίγες ώρες πριν λήξουν οι συμμετοχές.

Όλα τα φιλόδοξα σενάρια, που με φαντασία είχα υφάνει τους τελευταίους  11 μήνες, μετά το πέρας του 14ου Ι.Ρ.Α., για την συμμετοχή μας στο επόμενο, το φετινό, είχαν καταρρεύσει σαν τραπουλόχαρτα στον πιο απαλό Ζέφυρο.

Ακούγοντας, όλως τυχαίως εκείνη την ώρα, το ρεφρέν του Zephyr των R.H.C.P : «Fly away on my zephyr» κλπ κλπ.,  η καρδιά μου φτερούγισε νοσταλγικά στον Καϋμό (έτσι με υ) και κατάλαβα ότι το πεπρωμένο, μας οδηγούσε στα φιλόξενα μπάκετ του, τα οποία όμως ψάχναμε να τα βρούμε, όπως και τις ζώνες.



Λάστιχα είχαμε ένα τακίμι, το περσινό, μια χαρά ήταν, δηλαδή τι είχαμε; ο Δημήτρης Βαζάκας είχε, όπως είχε και τον Καϋμό. Ε! δυο ρεζέρβες θα τις βρίσκαμε, η εξαγωγή ήθελε κάτι μαζέματα ώστε να μην αποδρούν κατά βούληση οι 9 από τους 69 ίππους, και μας ενοχλεί ο θόρυβος, τα λιπαντικά να αλλάξουμε, έναν έλεγχο να κάνουμε και το κουρασμένο αλλά αθάνατο γιαπωνέζικο σκαρί θα ήταν έτοιμο για νέες περιπέτειες.

Άλλη μια ιστορία, με βαθιά την ελληνικότητα της τελευταίας στιγμής, που τόσο δεν μας αρέσει μα άλλο τόσο αναπόφευκτα μας ορίζει, μόλις ξεκινούσε.

Read more...
 
Το «Ιστορικό» και η Ιστορία - (Σαββάτο 14 Μαίου 2015) PDF Print E-mail

Η προγραμματισμένη συνέντευξη Τύπου, για αυτό που έως πέρσι ονομαζόταν «Ιστορικό ράλυ Ακρόπολις» και φέτος, «Ιστορικό ράλυ Ελλάδας», έφερε για ακόμα μια φορά στο προσκήνιο το ψυχορράγημα της Λέσχης. Ανερμήνευτα, χωρίς κάποιο εμφανή τουλάχιστον λόγο, εικάζω και εκδικητικά, αρνήθηκε στην διοργανώτρια Ο.Μ.Α.Ε. την ονομασία, το λογότυπο, το site.

Έτσι, μετά από κάτι περισσότερο από μισή ώρα καθυστέρησης, λόγω της αργοπορημένης άφιξης των αρχόντων της περιφέρειας, επανάληψη του σκηνικού της Λαμίας και της συνέντευξης Τύπου του 62ου Δ.Ρ.Α., την εκδήλωση άνοιξε με δήλωσή του ο οικοδεσπότης.


Ο πρόεδρος του Ελληνικού Μουσείου Αυτοκινήτου Θόδωρος Χαραγκιώνης, μας καλωσόρισε, μας εξέθεσε τη λύπη του για τη Λέσχη, τη χαρά του για την Ο.Μ.Α.Ε. και κατέληξε ότι πρέπει να διαφυλάξουμε με κάθε τρόπο την κληρονομιά, την Ιστορικότητα του Ακρόπολις.



Ακολούθως το λόγο έλαβε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Δημ. Μιχελεκάκης. Η τοποθέτησή του είχε, κυρίως, να κάνει με το θέμα της ονομασίας και την παρουσίαση των ενεργειών που έγιναν από πλευράς ΟΜΑΕ ώστε να μην φθάσουν τα πράγματα εκεί που έφτασαν. Οι θέσεις του γνωστές, για όσους τουλάχιστον παρακολουθούν το θέμα, η μαχητικότητά του επίσης. Κρατώ την κατακλείδα: «Κληρονομικότητα στο μότοσπορ δεν υπάρχει».

Read more...
 
Ένα τσιγάρο αγώνας - (Τρίτη 3 Μαίου 2016) PDF Print E-mail

Ελληνικοί αγώνες στα 70’s και Καπνός

Σαράντα χρόνια νωρίτερα, τότε που η ζωή ήταν απλούστερη, υπήρχαν περισσότεροι καπνιστές,  περισσότεροι παθητικοί καπνιστές αλλά και πολλοί λιγότεροι αντιπαθητικοί αντικαπνιστές.

Τα προϊόντα καπνού διαφημίζονταν ελεύθερα, στον Τύπο, στην τηλεόραση, στους κινηματογράφους, στις αφίσες των δρόμων. Ένα πακέτο τσιγάρα καλής ποιότητας στοίχιζε, το ’77, μόλις 16 δραχμές, ή πέντε σημερινά λεπτά (0,05 του γιούρο).

Καθόλου δεν προπαγανδίζω τα προϊόντα καπνού. Δεν υπήρξα σοβαρός καπνιστής, ενώ απέχω ολοκληρωτικά, από το σπορ, δεκατατρία χρόνια. Καταγράφω, μόνον, κάποιες συμπεριφορές του παρελθόντος, οι οποίες επιτρέψτε μου να πιστεύω έκρυβαν περισσότερη γοητεία από τις αντίστοιχες σημερινές. Έτσι, ας θυμηθούμε λίγες εικόνες του χθες, και ας τις προβάλουμε στο σήμερα.


Από εκείνη λοιπόν την σχετικά μακρινή και λιγότερο πονηρή εποχή, εντοπίζουμε μερικούς Ελληνες αγωνιζόμενους που είχαν τη συνήθεια να καπνίζουν ή να χορηγούνται από προϊόντα καπνού. Κάποιοι δεν ζουν πια, ενώ μερικοί δεν ζουν ακριβώς επειδή κάπνιζαν.

Read more...
 
Ιαβέρης jr, & δίψα για ζωή - (Παρασκευή 22 Απριλίου 2016) PDF Print E-mail

O Κωνσταντίνος Μαρκουίζος είναι ένας πολύ άτυχος άνθρωπος. Στην ακμή της ηλικίας του, σε αυτό που οι περισσότεροι θεωρούν ως την πιο παραγωγική και ενδιαφέρουσα περίοδο της ζωής, αντιμετώπισε ένα εξοντωτικό πρόβλημα υγείας. Ένα πρόβλημα που θα μπορούσε εύκολα να τσακίσει τον πιο τσαμπουκά χαρακτήρα.

Από ότι συζητώ, με ανθρώπους που είναι πολύ κοντά του, επιδεικνύει ένα θάρρος απερίγραπτο, ένα πείσμα ανεπανάληπτο.

Ταυτόχρονα μέσα στη πελώρια ατυχία του, ανακάλυψε και πόσο τυχερός είναι. Πόσο τυχερός είναι, που η οικογένειά του, τον στηρίζει με τόσο φανατισμό και τόση πίστη. Ας μην θεωρήσουμε ότι αυτό είναι εκ των ων ούκ άνευ. Την ίδια στιγμή υπάρχει και ένας πυρήνας Φίλων που του στέκονται αληθινά.

Τα γράφω όλα τούτα, διότι ο Κων/νος, ένας ταχύτατος, ένας αφοσιωμένος, ένας διακεκριμένος τιτλούχος, μα πάνω απ’ όλα ένας ένθερμος rallyman, θα συμμετάσχει στο 62ο Δ.Ρ.Α. Βρέθηκαν οι χορηγοί (Cosmote, Valvoline, Nobacco, Racing Star), βρέθηκε η οργανωμένη ομάδα του Σωτήρη Σωτήρχου, μαζί με ένα «εννιάρι», «ήσυχα κι απλά» που θάλεγε και ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, ώστε  οι Κων/νος «Ιαβέρης jr» Μαρκουίζος – Σπύρος Κολτσίδας να βρίσκονται στην λίστα των συμμετοχών.

Read more...
 
Περί αγωνιστικού σεβασμού - Κυριακή 17 Απριλίου 2016 PDF Print E-mail

Θυμόμαστε τον σχωρεμένο Ayrton φουρτουνιασμένο, να επιπλήττει βίαια τόσο τον E. Irvine όσο και τον πολλά υποσχόμενο μεν αλλά άγνωστο, τότε, M. Schumacher, αλλά και τον M. Hakkinen αργότερα. Τον δε άτυχο Eddie, σχεδόν τον χαστούκισε ο Βραζιλιάνος, διότι είχε τολμήσει να τον ξαναπεράσει αφού του είχε ρίξει γύρο.


Ο Senna, τελευταίος, μέχρι στιγμής, μάρτυρας στην ιστορία της F1, έφθασε όπου έφθασε μέσα από μια πορεία με γιγάντια εμπόδια. Κουβαλούσε μαζί το στίγμα από το Monaco του ΄84, όπου δεν τον άφησαν να χορέψει πάνω στους βρεγμένους δρόμους του Πριγκιπάτου με την ξύλινη Toleman όλα τα κορυφαία ονόματα με καλύτερο υλικό. Μετέφερε, επίσης, την αντίθεση του με τον J.M. Ballestre, και ασφαλώς την αντιπαλότητα με τον ομοεθνή του προέδρου, Α. Prost.

Τo καύσιμο για τους σοβαρούς οδηγούς δεν είναι το καλό συμβόλαιο, η αναγνωρισιμότητα, οι νίκες. Είναι ο ανταγωνισμός. Αυτός τους αναδεικνύει, αυτός τους τελειώνει. Το ταλέντο, όσο πλούσιο και να είναι δεν αρκεί αν δεν σιγοκαίει μέσα τους αυτή η φλόγα του ανταγωνιστικού γονιδίου. Κι όπως όλες οι φωτιές θέλει τη ρέγουλά της. Αν είσαι μακριά της δεν ζεσταίνεσαι, αν πλησιάσεις πολύ καίγεσαι.

Read more...
 
Εικοσιμία & μία Ελληνικές αγωνιστικές ιστορίες για τις παλιές Alfa (Τετάρτη 6 Απριλίου 2016) PDF Print E-mail

Ο χρόνος κυλά, τα γεγονότα ξεθωριάζουν, οι μνήμες αδυνατίζουν. Το παρελθόν όμως είναι ζωντανό. Σε απόδειξη των παραπάνω, ακολουθούν 21 και μία ιστορίες από τα περασμένα, με κοινό τόπο τα αυτοκίνητα του Μιλανέζικου εργοστάσιου που διέπρεψαν στους ελληνικούς αγώνες. Τότε που στο Arese και στo νούμερο 45 της via Gattamelata, σαν να έφτιαχναν οχήματα με ψυχή ή, αν αυτό τελικά δεν συνέβαινε, σαν να κατασκεύαζαν βιομηχανικά προϊόντα που μπορούσαν να δώσουν στην ανθρώπινη ψυχή καθαρή συγκίνηση.

Πίσω από τα μέταλλα, εννοείται, ότι οι πρωταγωνιστές ήταν οι άνθρωποι που τα συντήρησαν, που τα οδήγησαν, που πιθανόν τα αγάπησαν, αλλά σίγουρα τα έζησαν, τα πίεσαν και τελικά τα έφεραν στις διακρίσεις.

Παρακολουθούμε, μέσα από 22 συνολικά εικόνες, μια πορεία 22 χρόνων, από το 1956, έως το 1977. Διακεκριμένοι Έλληνες αγωνιζόμενοι στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, πάντα με αυτοκίνητα της Μιλανέζικης φίρμας.

Read more...
 
A΄('58) & B΄ ('59) ράλυ Αμαζόνων - (Πέμπτη 31 Μαρτίου 2016) PDF Print E-mail

Με αφορμή το σχόλιο για το πρόσφατο ράλυ «Αμαζών», έψαξα και βρήκα τις ρίζες του. Τότε που  συμμετείχαν μόνον Κορίτσια.

Άνοιξη του ΄58 ήταν, όταν διοργανώθηκε το «Α' ράλυ Αμαζόνων» και όχι «Αμαζών».

Στην πρώτη εικόνα αντικρίζουμε, από εκείνη την Κυριακή 20 Απριλίου λίγο μετά τις εννέα το πρωί, την δεσποινίδα Έφη Μελά, αργότερα κυρία Τσεκλένη, «εκτελούσα χρέη αφέτου», όπως αναφέρει το ρεπορτάζ να δίνει την εκκίνηση στο νο 6 κόκκινο Opel.

Το οδηγεί η κ. Λίλη Σπηλιωτάκη με συνοδηγό την κ. Ρίκα Κανάρογλου. Περιέργως η σημαία δεν είναι η γαλανόλευκη αλλά η καρώ του τερματισμού.

Η εκκίνηση δόθηκε ακριβώς απέναντι από το Παναθηναϊκό στάδιο. Ανάμεσα από την αφέτη και το Opel διακρίνονται, από αριστερά, ο Νίκος Καπετανάκης, ο τεχνικός έφορος Χρήστος Ιωάννου και ο Γραμματέας του αγώνα Παύλος Γιανικώστας.

Read more...
 
Γοργόνες(;) & Μάγκες(;) – (Κυριακή 27 Μαρτίου 2016) PDF Print E-mail

Δυο πολύ αγαπημένα μου πρόσωπα, γνωριμίες σοβαρές βάθους σαράντα και 45 χρόνων αντίστοιχα, συμμετείχαν στο φετινό ράλυ «Αμαζών». Δεν γνωρίζω αν ο χαρακτηρισμός ράλυ είναι δόκιμος για την εκδήλωση που συμμετείχαν, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας. Για την οδηγό ήταν η πρώτη φορά που μετείχε σε κάτι τέτοιο, ενώ ο συνοδηγός θεωρείται παμπάλαιος εμπειρότατος και διακεκριμένος.

Η οδηγός  οδηγούσε για πρώτη φορά στη ζωή της πρώην Σοβιετικό όχημα. Κορίτσι από καλή οικογένεια από τα βόρεια προάστια, με Αγγλικά, Γαλλικά, πιάνα, σπουδάς εις το εξωτερικόν και στα τοιαύτα, διατηρεί μια παιδιόθεν κλειστή σχέση με τον Λέοντα και ειδικότερα με κάτι εκδόσεις Roland Gaross και άνω, με ανοικτές οροφές τουλάχιστον, αν όχι cabrio κλπ.

Tο παλικάρι, ...τέλος πάντων, ο δίπλα, έχει ανδρωθεί μέσα στα 2101 και στο κέντρο της Αθήνας. Τον εγνώρισα πριν σαράντα χρόνια, σε ένα εργασιακό κάτεργο, υπό την διεύθυνση ενός cattivo maestro. Εκεί κι απ' αυτόν, μάθαμε από κοινού, ότι συχνά ειναι άλλο πράγμα είναι η βιτρίνα και άλλο το σκοτεινό βάθος του μαγαζιού. Tότε, το παλικάρι, ...τέλος πάντων, ο δίπλα όπως προείπαμε, κατοικούσε στην Αλκαμένους. Καλλιτέχνης μεν, μαζεμένος δε. Το πλήρωσε και το ένα και το άλλο.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 Next > End >>

Page 3 of 5