Motorsport

Οι αγώνες με μηχανοκίνητα μέσα, δεν κρύβουν τη φυσική τους βία. Σε συνδυασμό με την προβολή και τη λαμπρότητα που ακτινοβολούν, έχουν δημιουργήσει ένα ισχυρό παγκόσμιο σύστημα.
Για όσους τους αντιμετωπίζουν διαφορετικά, αυτή η ενότητα μπορεί να έχει ενδιαφέρον.



Ένα τσιγάρο αγώνας - (Τρίτη 3 Μαίου 2016) PDF Print E-mail

Ελληνικοί αγώνες στα 70’s και Καπνός

Σαράντα χρόνια νωρίτερα, τότε που η ζωή ήταν απλούστερη, υπήρχαν περισσότεροι καπνιστές,  περισσότεροι παθητικοί καπνιστές αλλά και πολλοί λιγότεροι αντιπαθητικοί αντικαπνιστές.

Τα προϊόντα καπνού διαφημίζονταν ελεύθερα, στον Τύπο, στην τηλεόραση, στους κινηματογράφους, στις αφίσες των δρόμων. Ένα πακέτο τσιγάρα καλής ποιότητας στοίχιζε, το ’77, μόλις 16 δραχμές, ή πέντε σημερινά λεπτά (0,05 του γιούρο).

Καθόλου δεν προπαγανδίζω τα προϊόντα καπνού. Δεν υπήρξα σοβαρός καπνιστής, ενώ απέχω ολοκληρωτικά, από το σπορ, δεκατατρία χρόνια. Καταγράφω, μόνον, κάποιες συμπεριφορές του παρελθόντος, οι οποίες επιτρέψτε μου να πιστεύω έκρυβαν περισσότερη γοητεία από τις αντίστοιχες σημερινές. Έτσι, ας θυμηθούμε λίγες εικόνες του χθες, και ας τις προβάλουμε στο σήμερα.


Από εκείνη λοιπόν την σχετικά μακρινή και λιγότερο πονηρή εποχή, εντοπίζουμε μερικούς Ελληνες αγωνιζόμενους που είχαν τη συνήθεια να καπνίζουν ή να χορηγούνται από προϊόντα καπνού. Κάποιοι δεν ζουν πια, ενώ μερικοί δεν ζουν ακριβώς επειδή κάπνιζαν.

Read more...
 
Ιαβέρης jr, & δίψα για ζωή - (Παρασκευή 22 Απριλίου 2016) PDF Print E-mail

O Κωνσταντίνος Μαρκουίζος είναι ένας πολύ άτυχος άνθρωπος. Στην ακμή της ηλικίας του, σε αυτό που οι περισσότεροι θεωρούν ως την πιο παραγωγική και ενδιαφέρουσα περίοδο της ζωής, αντιμετώπισε ένα εξοντωτικό πρόβλημα υγείας. Ένα πρόβλημα που θα μπορούσε εύκολα να τσακίσει τον πιο τσαμπουκά χαρακτήρα.

Από ότι συζητώ, με ανθρώπους που είναι πολύ κοντά του, επιδεικνύει ένα θάρρος απερίγραπτο, ένα πείσμα ανεπανάληπτο.

Ταυτόχρονα μέσα στη πελώρια ατυχία του, ανακάλυψε και πόσο τυχερός είναι. Πόσο τυχερός είναι, που η οικογένειά του, τον στηρίζει με τόσο φανατισμό και τόση πίστη. Ας μην θεωρήσουμε ότι αυτό είναι εκ των ων ούκ άνευ. Την ίδια στιγμή υπάρχει και ένας πυρήνας Φίλων που του στέκονται αληθινά.

Τα γράφω όλα τούτα, διότι ο Κων/νος, ένας ταχύτατος, ένας αφοσιωμένος, ένας διακεκριμένος τιτλούχος, μα πάνω απ’ όλα ένας ένθερμος rallyman, θα συμμετάσχει στο 62ο Δ.Ρ.Α. Βρέθηκαν οι χορηγοί (Cosmote, Valvoline, Nobacco, Racing Star), βρέθηκε η οργανωμένη ομάδα του Σωτήρη Σωτήρχου, μαζί με ένα «εννιάρι», «ήσυχα κι απλά» που θάλεγε και ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, ώστε  οι Κων/νος «Ιαβέρης jr» Μαρκουίζος – Σπύρος Κολτσίδας να βρίσκονται στην λίστα των συμμετοχών.

Read more...
 
Περί αγωνιστικού σεβασμού - Κυριακή 17 Απριλίου 2016 PDF Print E-mail

Θυμόμαστε τον σχωρεμένο Ayrton φουρτουνιασμένο, να επιπλήττει βίαια τόσο τον E. Irvine όσο και τον πολλά υποσχόμενο μεν αλλά άγνωστο, τότε, M. Schumacher, αλλά και τον M. Hakkinen αργότερα. Τον δε άτυχο Eddie, σχεδόν τον χαστούκισε ο Βραζιλιάνος, διότι είχε τολμήσει να τον ξαναπεράσει αφού του είχε ρίξει γύρο.


Ο Senna, τελευταίος, μέχρι στιγμής, μάρτυρας στην ιστορία της F1, έφθασε όπου έφθασε μέσα από μια πορεία με γιγάντια εμπόδια. Κουβαλούσε μαζί το στίγμα από το Monaco του ΄84, όπου δεν τον άφησαν να χορέψει πάνω στους βρεγμένους δρόμους του Πριγκιπάτου με την ξύλινη Toleman όλα τα κορυφαία ονόματα με καλύτερο υλικό. Μετέφερε, επίσης, την αντίθεση του με τον J.M. Ballestre, και ασφαλώς την αντιπαλότητα με τον ομοεθνή του προέδρου, Α. Prost.

Τo καύσιμο για τους σοβαρούς οδηγούς δεν είναι το καλό συμβόλαιο, η αναγνωρισιμότητα, οι νίκες. Είναι ο ανταγωνισμός. Αυτός τους αναδεικνύει, αυτός τους τελειώνει. Το ταλέντο, όσο πλούσιο και να είναι δεν αρκεί αν δεν σιγοκαίει μέσα τους αυτή η φλόγα του ανταγωνιστικού γονιδίου. Κι όπως όλες οι φωτιές θέλει τη ρέγουλά της. Αν είσαι μακριά της δεν ζεσταίνεσαι, αν πλησιάσεις πολύ καίγεσαι.

Read more...
 
Εικοσιμία & μία Ελληνικές αγωνιστικές ιστορίες για τις παλιές Alfa (Τετάρτη 6 Απριλίου 2016) PDF Print E-mail

Ο χρόνος κυλά, τα γεγονότα ξεθωριάζουν, οι μνήμες αδυνατίζουν. Το παρελθόν όμως είναι ζωντανό. Σε απόδειξη των παραπάνω, ακολουθούν 21 και μία ιστορίες από τα περασμένα, με κοινό τόπο τα αυτοκίνητα του Μιλανέζικου εργοστάσιου που διέπρεψαν στους ελληνικούς αγώνες. Τότε που στο Arese και στo νούμερο 45 της via Gattamelata, σαν να έφτιαχναν οχήματα με ψυχή ή, αν αυτό τελικά δεν συνέβαινε, σαν να κατασκεύαζαν βιομηχανικά προϊόντα που μπορούσαν να δώσουν στην ανθρώπινη ψυχή καθαρή συγκίνηση.

Πίσω από τα μέταλλα, εννοείται, ότι οι πρωταγωνιστές ήταν οι άνθρωποι που τα συντήρησαν, που τα οδήγησαν, που πιθανόν τα αγάπησαν, αλλά σίγουρα τα έζησαν, τα πίεσαν και τελικά τα έφεραν στις διακρίσεις.

Παρακολουθούμε, μέσα από 22 συνολικά εικόνες, μια πορεία 22 χρόνων, από το 1956, έως το 1977. Διακεκριμένοι Έλληνες αγωνιζόμενοι στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, πάντα με αυτοκίνητα της Μιλανέζικης φίρμας.

Read more...
 
A΄('58) & B΄ ('59) ράλυ Αμαζόνων - (Πέμπτη 31 Μαρτίου 2016) PDF Print E-mail

Με αφορμή το σχόλιο για το πρόσφατο ράλυ «Αμαζών», έψαξα και βρήκα τις ρίζες του. Τότε που  συμμετείχαν μόνον Κορίτσια.

Άνοιξη του ΄58 ήταν, όταν διοργανώθηκε το «Α' ράλυ Αμαζόνων» και όχι «Αμαζών».

Στην πρώτη εικόνα αντικρίζουμε, από εκείνη την Κυριακή 20 Απριλίου λίγο μετά τις εννέα το πρωί, την δεσποινίδα Έφη Μελά, αργότερα κυρία Τσεκλένη, «εκτελούσα χρέη αφέτου», όπως αναφέρει το ρεπορτάζ να δίνει την εκκίνηση στο νο 6 κόκκινο Opel.

Το οδηγεί η κ. Λίλη Σπηλιωτάκη με συνοδηγό την κ. Ρίκα Κανάρογλου. Περιέργως η σημαία δεν είναι η γαλανόλευκη αλλά η καρώ του τερματισμού.

Η εκκίνηση δόθηκε ακριβώς απέναντι από το Παναθηναϊκό στάδιο. Ανάμεσα από την αφέτη και το Opel διακρίνονται, από αριστερά, ο Νίκος Καπετανάκης, ο τεχνικός έφορος Χρήστος Ιωάννου και ο Γραμματέας του αγώνα Παύλος Γιανικώστας.

Read more...
 
Γοργόνες(;) & Μάγκες(;) – (Κυριακή 27 Μαρτίου 2016) PDF Print E-mail

Δυο πολύ αγαπημένα μου πρόσωπα, γνωριμίες σοβαρές βάθους σαράντα και 45 χρόνων αντίστοιχα, συμμετείχαν στο φετινό ράλυ «Αμαζών». Δεν γνωρίζω αν ο χαρακτηρισμός ράλυ είναι δόκιμος για την εκδήλωση που συμμετείχαν, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας. Για την οδηγό ήταν η πρώτη φορά που μετείχε σε κάτι τέτοιο, ενώ ο συνοδηγός θεωρείται παμπάλαιος εμπειρότατος και διακεκριμένος.

Η οδηγός  οδηγούσε για πρώτη φορά στη ζωή της πρώην Σοβιετικό όχημα. Κορίτσι από καλή οικογένεια από τα βόρεια προάστια, με Αγγλικά, Γαλλικά, πιάνα, σπουδάς εις το εξωτερικόν και στα τοιαύτα, διατηρεί μια παιδιόθεν κλειστή σχέση με τον Λέοντα και ειδικότερα με κάτι εκδόσεις Roland Gaross και άνω, με ανοικτές οροφές τουλάχιστον, αν όχι cabrio κλπ.

Tο παλικάρι, ...τέλος πάντων, ο δίπλα, έχει ανδρωθεί μέσα στα 2101 και στο κέντρο της Αθήνας. Τον εγνώρισα πριν σαράντα χρόνια, σε ένα εργασιακό κάτεργο, υπό την διεύθυνση ενός cattivo maestro. Εκεί κι απ' αυτόν, μάθαμε από κοινού, ότι συχνά ειναι άλλο πράγμα είναι η βιτρίνα και άλλο το σκοτεινό βάθος του μαγαζιού. Tότε, το παλικάρι, ...τέλος πάντων, ο δίπλα όπως προείπαμε, κατοικούσε στην Αλκαμένους. Καλλιτέχνης μεν, μαζεμένος δε. Το πλήρωσε και το ένα και το άλλο.

Read more...
 
Ανάβαση Διονύσου - (Κυριακή 13 Μαρτίου 2016) PDF Print E-mail

Σαράντα χρόνια μετά την τελευταία φορά που διοργανώθηκε η ανάβαση Διονύσου, όλα δείχνουν ότι θα ξαναζωντανέψει τον φετινό Απρίλη.  Η επαναφορά της στο καλεντάρι, είναι ένα, ακόμα, αποδεικτικό ιδεών, εργατικότητας και δραστηριότητας αυτής της διοίκησης της Ο.Μ.Α.Ε.

Μολοντούτο, δεν προτίθεμαι να παίξω το ρόλο συνηγόρου των ενεργειών της, ή υποστηρικτή των πρωτοβουλιών της, πρώτον διότι δεν κατέχω την Νομικήν, δεύτερον διότι η Ομοσπονδία δεν το χρειάζεται και τρίτον διότι, εξ’ όσων αντιλαμβάνομαι, για να αντιμετωπιστούν οι κατηγορίες που γενικώς ή στοχευμένα της προσάπτονται, απαιτείται ένα επίπεδο στο οποίο, ευθαρσώς δηλώνω, ότι δεν δύναμαι να κατέλθω.


Σε  προσωπικό επίπεδο, η επαναφορά στο προσκήνιο, αυτού του αγώνα, εξαιρετική επαναλαμβάνω ιδέα και ενέργεια, θα με αναγκάσει να συγκρίνω εποχές και να μελαγχολήσω. Δεν διατίθεμαι να ισχυριστώ πόσο όμορφα ήταν τότε και πόσο άσχημα είναι τώρα. Δεν νομίζω όμως, ότι θα καταφέρω να συγκρατήσω την νοσταλγία μου.

Ασφαλώς υπάρχει  μια μεγάλη διαφορά φάσης. Όπως υπάρχει και κάτι άλλο: Οι αγαθοί, οι ηθικοί ήταν τότε περισσότεροι, οι ιδιοτελείς, οι κομπιναδόροι, οι τιποτένιοι λιγότεροι μα ακόμα και αυτοί είχαν πρώτον συστολή και δεύτερον ένα κάποιο στυλ. Τέλος πάντων, ήταν μόνον κάποιοι ανασφαλείς απαίδευτοι που ήθελαν να βγουν στην επιφάνεια. Δεν ήταν αμοραλιστές. Μπορούσες να καταλάβεις που, πως  και γιατί θα έφταναν. Στις μέρες κάτι τέτοιο δεν υφίσταται.

Επιστροφή στο αυτοκινητικό τοπίο του Διονύσου ώστε να το θυμηθούν οι πρεσβύτεροι και να το γνωρίσουν, κάπως, οι νεότεροι. Θα ανατρέξουμε με λόγια και εικόνες στο σύντομο παρελθόν του.

Read more...
 
Τα αγωνιστικά νυχτέρια - Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016 PDF Print E-mail

Τηλεφωνική και ημερήσια, ήταν η επικοινωνία με τον Τ.«39+1»Α. Εκεί που πήγαινε να ολοκληρωθεί, διεμήφθη ο εξής διάλογος :

- Ξέρεις  Νικόλα, τι θα ήταν όμορφο να γράψεις;
- Τι ρε Τάσο;
- Κάνε ρε μπαγάσα, έτσι ένα μικρό αφιέρωμα, για τους νυκτερινούς Ελληνικούς αγώνες, που δεν πρόκειται να ξαναζήσουμε.
- Τι ωραία ιδέα !
αποκρίθηκα, και ιδού:

Δεν υπήρχε περίπτωση ένα Ελληνικό ράλυ που σεβόταν τον εαυτό του να μην είχε έστω και λίγο από νύκτα. Τις δεκαετίες του 50 και του 60, ήταν κάτι μοιραίο, αφού για να διανύσεις τα 1.400 τόσα χιλιόμετρα ενός Φθινοπωρινού, ή τα διπλάσια ενός «Ακρόπολις» χωρίς φυσικά ανάπαυση, ή έστω με ελάχιστες μικρές διακοπές, δεν υπήρχε περίπτωση να μην οδηγήσεις βράδυ ή βράδια.

Αργότερα, την δεκαετία του  '70 η νύχτα έγινε βασικό στρατηγικό στοιχείο της σχεδίασης ενός ράλυ. Στις μέρες μας αποτελεί πια ατραξιόν, αφού όταν γίνεται μια νυκτερική ετάπ στο Δ.Ρ.Α ξοδεύονται μεγκαμπάιτς για την προβολή της.

Μάιος 1965. Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Νυκτερινή εκκίνηση ΙΓ' Δ.Ρ.Α. Κι όπως έγραφε, τότε, o Στρατής Τσίρκας στην Χαμένη άνοιξη για την Αθήνα: Η πιο ανοικτή πόλη του κόσμου

Τότε όμως ήταν καθεστώς και δεν απαιτείται πολύ φαντασία, για το τι θα σήμαινε να περάσεις στο τέλος της δεκαετίας του '50 το αυχένα της Κατάρας μεσάνυχτα με λάσπη, σε ένα κομμάτι που δεν έβγαινε με τίποτα. Την επόμενη δεκαετία δεν αρκούσε το θάρρος, η τέχνη και η τύχη για να βγάλεις στην Καστανιά την συνήθως ομιχλώδη Ζωοδόχο Πηγή, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του '70, ούτε o αποφασισμένος Rohrl δεν έβγαζε το Πολυδένδρι - Ελατοχώρι (32 χλμ σε 24' παρακαλώ), μέσα  στην ανοιξιάτικη αλλά βαριά νοτισμένη Μακεδονίτικη νύχτα.

Έτσι οι νύχτες, έγιναν αφενός ένα αναπόσπαστο κομμάτι των ελληνικών αγώνων ράλυ, αφετέρου σμίλεψαν το προφίλ του Έλληνα ράλυμαν.

Ακολουθούν άλλες 18 μαυρόασπρες εικόνες από εκείνες τις νυκτερινές εποχές με τις ιστορίες τους.

Read more...
 
Οι δυο πρώτες «Ελληνικές» Α110 - Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016 PDF Print E-mail

Το 1970 έκαναν την αγωνιστική τους εμφάνιση τους οι δυο πρώτες Alpine Renault A110 με Έλληνες οδηγούς. Αν θυμηθούμε ότι την ίδια χρονιά, ήταν η πρώτη φορά που η ομάδα της Διέππης ήρθε στον τόπο μας, η παρουσία των δυο «Ελληνικών» Α110 ήταν ιδιαίτερα πρωτοποριακή. Ιδού και οι ιστορίες τους.

Το ΙΗ΄ Δ.Ρ.Α. έμελε να αναδείξει μια νέα τάξη πραγμάτων στο βραχείας, εξ’ όσων αποδείχθηκε, ζωής Διεθνές πρωτάθλημα Κατασκευαστών. Έτσι, οι φαινομενικά λεπτεπίλεπτες μπερλινέτες από την Διέππη μετά την νίκη τους στο San Remo το πρώτο Σαβατοκύριακο του Μαρτίου, θα επικρατήσουν και στην Ελλάδα, κάνοντας μάλιστα το 1 – 2 με J. L. Therier & J. Vinatier.

Ο τίτλος θα παιχτεί στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στα λασπωμένα δάση της Βρετανίας, στα μέσα του Νοέμβρη, όταν από τις τρεις Α110 και τις αντίστοιχες 911 θα τερματίσει μόνον η Α 110 των Α. Cowan – H. Cardno στην 5η θέση και η 911 των G. Larrousse – M. Wood στην 6η. Το Τσουφενχάουζεν θα κερδίσει τον τίτλο από  τη Διέππη για δυο μόλις βαθμούς.

Εκκλησάκι, στενός ορεινός δρόμος και ο Νορμανδός Jean Luc Therier, χορεύοντας την Α 110 στην πορεία του για την άνετη επικράτηση στο ΙΗ'  Δ.Ρ.Α.

Σε ότι αφορά το Δ.Ρ.Α. εκείνης της χρονιάς, με τα 3.526 χλμ του, τις 20 ειδικές και τον πολύ σφιχτό ρυθμό του, η καθολική επικράτηση των Α110 ήταν μια έκπληξη, διότι πολλοί ήταν εκείνοι που πίστευαν ότι τα σκληρά Ελληνικά χώματα θα τις έθεταν στο περιθώριο. Κι’ όμως ολοκλήρωσαν και οι τρείς, την στιγμή που μόλις 13 πληρώματα από τα 82 που εκκίνησαν, επέστρεψαν στην Διον. Αρεοπαγίτου. Στην 6η θέση είχε τερματίσει η τρίτη Alpine του J.P. Nicolas με συνοδηγό την κα M. Veron, μια θέση μπροστά από το Kadett του «Σιρόκο» στην πρώτη του Ελληνική νίκη και την τελευταία του με Opel.

Μολοντούτο, υπήρξε μια Α 110 που δεν κατάφερε να αντικρύσει την καρώ σημαία. Ήταν η πρώτη Ελληνική συμμετοχή στο Δ.Ρ.Α. με Alpine Ranault. Πλήρωμα της οι

Read more...
 
Η ιστορία του μακρυμούρικου - Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2016 PDF Print E-mail

Επειδή ένα τετραήμερο νωρίτερα έγινε, δικαιολογημένα, πολύ λόγος για το τελευταίο RS, ας θυμηθούμε τα πρώτα αγωνιστικά βήματα ενός άλλου RS.

Σχεδόν σαράντα χρόνια νωρίτερα, βραδάκι του Σαββάτου 12ης Φεβρουαρίου του 1977, το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ράλυ  ανοίγει την αυλαία του με το  Αττικοβοιωτίας. Με μήκος 480 χλμ. με 12 ετάπ, ένα κομμάτι που δεν έβγαινε με τίποτα, το Ψάθα – Αλεποχώρι και 72 (!) συμμετοχές.

Τότε θα κάνει την πρώτη του εμφάνιση στην Ελλάδα το λευκό, ομάδας 1, Ford Escort της «Ι. Ε.Κοντέλης Α.Ε.» με πλήρωμα τους «Ιαβέρη» - Κ. Στεφανή. Ο ειδικός Τύπος της εποχής, το θέλει να έχει Αυστραλιανή ομολογκοσιόν και το περιγράφει το αυτοκίνητο ως «εντελώς απλό» και σε αναμονή πραγμάτων που θα το μετέτρεπαν σε φουλ γκρουπ 1. H απουσία των άγκιστρων του καπώ και η παρουσία του «χταποδιού», επιβεβαιώνει την «απλότητα» της συμμετοχής.
Στην εκκίνηση, δίπλα στο παράθυτο του οδηγού, ο

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 Next > End >>

Page 3 of 5