Χρονογράφημα

Ως χρονογράφημα ορίζεται, ένα ελαφρύ πεζό λογοτέχνημα. Άδηλον, αν ο επιμελητής τούτου του ιστότοπου μπορέσει να επιβεβαιώσει τον ορισμό.



Αθήναι – (Πέμπτη 21 Μαρτίου 2024) PDF Print E-mail

Αρκετά χρόνια νωρίτερα το κέντρο τη Αθήνας, ήταν πολύ οικείο. Ταυτόχρονα, συχνά ήταν ενδιαφέρον και γοητευτικό, σπανιότερα αγχωτικό ένεκα κυκλοφοριακού, ή αποπνιχτικό λόγω θερμοκρασιών. Μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα βρισκόμουν εκεί σχεδόν καθημερινώς. Κυρίως κατά τη διάρκεια της ημέρας. Θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι το ήξερα σχετικά καλά. Στην μνήμη μου είχε πακτωθεί τεράστιος όγκος εμπειριών, εικόνων και συνηθειών για ένα χρονικό διάστημα σαράντα ετών.


Όμως, σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητά μου προοδευτικά με απομάκρυναν από αυτό που θεωρούσα ότι γνώριζα καλά. Εξίσου προοδευτικά, μεν, γοργά δε, αυτό που όριζα ως κέντρο, άλλαζε. Πρωί Κυριακής, μεσαία σχόλη τριημέρου με μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της πόλης να έχει αναχωρήσει για να θορυβήσει και την ευρύτερη επαρχία, δεν θα ήταν άσχημη ιδέα για να ξαναγνωριστούμε. Όπερ και εγένετο. Ακολουθούν ολίγαι εντυπώσεις.

Read more...
 
Έχουμε φτάσει, ήδη, στις 366 και… - (Παρασκευή 1η Μαρτίου 2024) PDF Print E-mail

Πίσω στα τέλη του Φλεβάρη του 2022, το παιδί ενός φίλου, ποδηλάτης επιπέδου προεθνικής ομάδας, φοιτητής στην Πολυτεχνική του Α.Π.Θ. είχε ένα σοβαρότατο τροχαίο, με το ποδήλατο, και οι ιατροί δεν άφηναν πολλές πιθανότητες επιβίωσης, καθώς υπέφερε από σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, χώρια τα κατάγματα στα άκρα και στα πλευρά. Ο σχεδόν συνομήλικος φίλος μου έφυγε σαν τρελός, μαζί με τη σύζυγό του και μητέρα του παιδιού τους, οδικώς για τη Θεσσαλονίκη. Εννοείται ότι στο δρόμο τον σταμάτησαν για υπερβολική ταχύτητα, του την χάρισαν διότι κάπου υπάρχει και ανθρωπιά, έφτασε στο νοσοκομείο και το ζευγάρι άρχισε να βιώνει το Γολγοθά του.


Όλα τα άλλα προβλήματά τους, που δεν ήταν και ήσσονος σημασίας, ξεχάστηκαν, όλες οι προτεραιότητες παραμερίστηκαν και  στην καθημερινότητα αυτού του ζευγαριού πλέον, υπήρχε ένα, μόνο ένα θέμα. Το παιδί. Από κοντά και η μικρότερη αδελφή του πολυτραυματία, τελειόφοιτη στο Φαρμακευτικό της Αθήνας που βίωνε το συμβάν. Κι έτσι μια μέρα σαν σήμερα, πριν δυο  χρόνια, μαζί με έναν άλλο φίλο, αφού μας έδωσε η θυγατέρα κάτι ρούχα, κάτι χρειώδη, βγήκαμε στην εθνική αρτηρία προς βορά για να τα ανεβάσουμε στο ζευγάρι στη Θεσσαλονίκη.

Read more...
 
κάτι Κυριακές - (Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2024) PDF Print E-mail

Υπάρχουν κάτι Κυριακές, κάπως άχαρες, χωρίς συγκεκριμένη ατζέντα, άνευ καλών καιρικών συνθηκών, λίγο αμήχανες, με περιορισμένες  προοπτικές, οπότε θυμάσαι τον Τύπο. Όχι εκείνον που περιέγραφε ο Τζιμάκος, πως μαζί με το cd, έπαιρνες ως δώρο την εφημερίδα. Δηλαδή κοντά σε αυτόν, αλλά σε πιο ευπρεπή μορφή.


Αυτές τις Κυριακές λοιπόν, αποφασίζεις να ξοδέψεις σκάρτα δέκα έουρος, τουτέστιν παραπάνω από τρεις χιλιάδες δραχμές, τους παλαιού εθνικού νομίσματος, για να το θυμηθούν όσοι το λησμόνησαν, ή όσοι δεν το γνώρισαν, προκειμένου να προμηθευτείς δυο Κυριακάτικες εκδόσεις που υποστηρίζουν διαφορετικές πολιτικές θέσεις, αλλά καμία το κυβερνητικό έργο.

Read more...
 
Μάρτυς - (Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2024) PDF Print E-mail

Όσο ωριμάζει κάποιος, αν υποτεθεί ότι ωριμάζει και δεν γηράσκει μόνον, τόσο μεγαλύτερη επίδραση έχουν πάνω του όλα σε όσα παρίσταται. Όχι αυτά που του είπαν ή που διάβασε, αλλά εκείνα που είδε, άκουσε, που έζησε. Εκείνα στα οποία ήταν παρών. Μάρτυς.


Μάρτυς, λοιπόν, αυτόπτης και αυτήκοος σε μια επινόηση που ήρθε από την  πολιτεία, που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το 2011 αποτελώντας μια πρωτοβουλία του υπουργείου περιβάλλοντος και ενέργειας. Ο στόχος του ήταν η αναβάθμιση των κατοικιών και η εξοικονόμηση ενέργειας, με σκοπό την μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα. Ο τίτλος του: «εξοικονομώ».

Read more...
 
επ’ ευκαιρία - (Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2024) PDF Print E-mail

Καθώς έγινε λόγος, στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, για το Hilton των Αθηνών, δράττομαι της ευκαιρίας να αναφερθώ σε έναν καθηγητή μου στο Γυμνάσιο. Φιλόλογος - ιστορικός, από τις κλασσικές περιπτώσεις του λάθους ανθρώπου στη λάθος θέση. Ηθικά ανέστιος και χυδαία εκδικητικός απέναντι στους τους μαθητές του. Δεδομένης συζητήσεως είχε πει, περί το ’72, για το Hilton ότι οι πελάτες του είχαν την μοναδικότητα να αντικρίζουν την Ακρόπολη, τον Λυκαβηττό, το Φιλοπάππου και τον Σαρωνικό. Ήταν το μόνο σημείο που συμφωνούσαμε.


Είχε σχολιάσει κάτι και για τις ανάγλυφες συνθέσεις στα μάρμαρα, δεν νομίζω να είχε αναφερθεί το όνομα του Γ. Μόραλη. Στο αντικείμενό του πάνω, είχε ρητορικά διερωτηθεί με έμφαση: «τι ήτο βρε η Αγριππίνα;» και συμπλήρωσε, δίνοντας την απάντηση: «Μια πόρνη ήτο». Για να επανέλθουμε στο ξενοδοχείο, ας πούμε ότι στη συνειδητή μου ζωή ήταν πάντα εκεί. Δεν υπήρξα πελάτης, ούτε από εκείνους που πήραν το πρωινό τους την πρώτη μέρα του χρόνου μετά το ολονύκτιο reveillon. Δεν έτυχε. Περαστικός, επισκέπτης ναι. Έτυχε. Όπως τότε, στα μέσα της δεκαετίας του ΄80.

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 2 of 16