Ένα από επιχειρήματα που προτάσσουν οι υπερασπιζόμενοι το τρέχον κυβερνητικό έργο, είναι το φαινόμενο πως τα εορταστικά τριήμερα δεν υπάρχει διαθέσιμο κατάλυμα σχεδόν σε όλη την επικράτεια, γεγονός που αποδεικνύει έμμεσα έστω την οικονομική ανάπτυξη του τόπου. Το αυτό και για τη διαθεσιμότητα στα δρομολόγια των βαποριών, αεροπλάνων κλπ.  Θεωρητικά η υπόθεση αυτή έχει ισχυρά ερείσματα, καθότι  μας αφηγείται ότι ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού έχει την δυνατότητα να ξοδέψει κάποιο σοβαρό ποσό για ταξίδια, διακοπές, διασκέδαση κλπ, συνεπώς τα οικονομικά μας γενικώς οδεύουν αισιόδοξα.

Στην πράξη όμως, τι συμβαίνει; Μια πρώτη απάντηση έρχεται από τον ιστότοπο της κρατικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης ο οποίος ανάρτησε την έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή. Τι μας είπε λοιπόν, η εν λόγω έκθεση χθες;

Οι καταγεγραμμένες απόψεις, για τους Έλληνες ηγέτες, στην προσφάτως εκδοθείσα αυτοβιογραφία της πρώην Καγκελαρίου της ενοποιημένης Γερμανίας, δεν μας κόμισε κάτι που δεν ήταν γνωστό.

Τουλάχιστον σε εκείνους που ζουν εκτός κομματικού περιβάλλοντος, έχουν ισορροπημένη ιδεολογική βάση και θεμελιώδεις ιστορικές γνώσεις.

Περιφερειακός του Λυκαβηττού, η ασφάλτινη οδική αρτηρία που στεφανώνει τον ομώνυμο λόφο. Από πάνω της ορθώνεται το δεύτερο, μετά τα Τουρκομάουντενς, ψηλότερο σημείο του λεκανοπεδίου Αττικής, πρώην λατομείο. Από κάτω της απλώνεται η πυκνή δόμηση της πρωτεύουσας, του αστικού φάρου της ημεδαπής κοσμικότητας προεξαρχούσης. Του Κολωνακίου εν προκειμένω. Κυριακή ψυχρού μεν, λαμπρού δε πρωινού Νοεμβρίου.

Καλλίγραμαι και καλλίπυγαι  δεσποσύναι με ωραιότατο δρασκελισμό κοσμούν το δάσος καθώς αθλούνται. Νεαρά και μεσήλικα άτομα βολτάρουν με τα οικόσιτα κυνάρια τους. Εικόνα ενθαρρυντική σε σχέση με την μάλλον θλιβερή αντίστοιχη των βορείων προαστίων, όπου στον ρόλο αυτόν ανταποκρίνονται οι οικιακοί βοηθοί αι οποίαι έλκουν την καταγωγή τους εκ των Φιλιππίνων νήσων. Ποιος ο λόγος να ορίζεσαι κηδεμών τετράποδου αν δεν ημπορείς να ανταποκριθείς; Το ίδιο, και πολύ περισσότερο, ισχύει δια την κηδεμονίαν των διπόδων θηλαστικών. Είναι, πιθανόν, άλλο ένα στοιχείο που διαχωρίζει κάποιο τμήμα του παραδοσιακού ολντ μάνεϊ, με ένα κομμάτι του φουριόζικου νιού μόνυ.

Και εκεί πάνω στον περιφερειακό, ιδού μια εικόνα αλλόκοτη. Ολίγα μέτρα ανατολικότερα της κατοικίας του πρωθυπουργεύοντος, έστω μιας εξ αυτών, παρκαρισμένες πάνω στο κάγκελο τέσσερις ασπίδες. Τι σκέψεις γεννά τούτη η εικόνα;

Επ΄ ευκαιρία της Εθνικής εορτής της 28^ης Οκτωβρίου, ο αιρετός Έλλην πρωθυπουργός, κατέχων το αξίωμα επί 63 συναπτούς μήνες, απειλών το ρεκόρ του εκσυγχρονιστού συναδέλφου του, σημείωσε μεταξύ άλλων στην καθιερωμένη εβδομαδιαία ανασκόπηση του:

«Ογδόντα τέσσερα χρόνια μετά, η χώρα μας αποτελεί πυλώνα σταθερότητας σε μία παρατεταμένα ταραγμένη γειτονιά, ένας αξιόπιστος παράγοντας ειρήνης, με ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις που εγγυώνται την αποτρεπτική μας ισχύ. Προϋπόθεση για αυτόν τον πατριωτισμό της ευθύνης, τον υγιή πατριωτισμό, είναι μια δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη της οικονομίας. Μια οικονομία που μπορεί να εξασφαλίσει μια ευημερούσα, ασφαλέστερη και δικαιότερη Ελλάδα, ικανή να αντιμετωπίζει κάθε δυσκολία και να βγαίνει από κάθε κρίση πιο δυνατή. Μια χώρα που διδάσκεται από το παρελθόν, μεριμνά για το παρόν και κοιτάζει άφοβα το μέλλον»

Το κείμενο αναπαρήγαγε ιστότοπος παραμονή της εθνικής επετείου. Στον ίδιο ιστότοπο, που φλερτάρει εντόνως και ανεπιφυλάκτως  ανάμεσα σε έναν λαμπρό νεοπλουτισμό και ένα φτηνό λαϊκισμό, αλλά πάνω από όλα  λειτουργεί περίπου ως κυβερνητικό δελτίο τύπου, εντοπίζονται τις τρεις τελευταίες μέρες οι εξής τίτλοι: