Με εντυπωσιακά τεχνολογικά άλματα, απίθανες εξελίξεις και μια ολοένα επιταχυνόμενη τροχιά το παρόν συναγωνίζεται, ευθέως πλέον, το μέλλον. Μαζί με τους ενθουσιασμένους για αυτή τη συνθήκη, συνυπάρχουν και όσοι την αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό.

Εξάλλου δεν είναι δεδομένο ότι η επόμενη ανατολή θα είναι πιο φωτεινή, ή πιο αισιόδοξη από την προηγούμενη δύση.

Έχοντας αντικρίσει αναρίθμητες ανατολές και δύσεις, αντέχοντας στον χρόνο, υπομένοντας τα φυσικά φαινόμενα στέκει εκεί πεισματικά έστω και καταπονημένος επί 25 αιώνες. Θαύμα αρχιτεκτονικής αλλά και κατασκευής, με υλικά που μεταφέρθηκαν από την Ελευσίνα και το Πεντελικό. Ο Θόλος των Δελφών, αντικρίζει άλλη μια δύση τον τελευταίο μήνα του 2025, κάτω από τον ασφαλτόδρομο, έργο του εικοστού αιώνα αυτό, που φέρνει ολοένα και περισσότερους εποχούμενους επισκέπτες προκειμένου να θαυμάσουν το παρελθόν.

Εγγονός Δανού πρίγκιπα, παιδί Πρωσίδας πριγκίπισσας, βασίλεψε από τις αρχές Απριλίου του 1947 έως τις αρχές Μαρτίου του 1964. Από τον Ιανουάριο του 1938 υπήρξε και σύζυγος της πριγκίπισσας του Ανόβερου. Ήταν οι Βασιλείς της Ελλάδας, Παύλος και Φρειδερίκη. Η παρουσία τους σημάδεψε την ιστορία του τόπου. Απόντες εδώ και δεκαετίες από τα επίγεια, απών και ο θεσμός από τον τόπο μετά από τόσες περιπέτειες που ξεκίνησαν τον δέκατο ένατο αιώνα. Μολοντούτο υπάρχουν ακόμα κάποιες διάσπαρτες, ξεχασμένες παρακαταθήκες τους. Όπως σε τούτο το ετοιμόρροπο, ακατοίκητο ακίνητο που φέρει τα ονόματα και την ιδιότητά τους για κεντρικό δρόμο του ομφαλού της γης. Τους Delfi όπως αποκαλούνται στη διεθνή τουριστική γλώσσα. Μια αναφορά στο ταραχώδες παρελθόν, που πολύ λίγοι πια νοσταλγούν.

Αρκετά αλλόκοτη αυτή η μετάβαση και κάπως δυσερμήνευτη σε όσους τη ζουν. Η πλημμυρίδα φωτοβολταϊκών πάρκων, τα δάση των ανεμογεννητριών με αναμφισβήτητα αντιαισθητικό αποτύπωμα και αμφισβητήσιμο ενεργειακό, τουλάχιστον προς το παρόν, αποτέλεσμα. Δύσκολο να αποφύγεις την παρουσία τους έτσι όπως δεσπόζουν στις κορυφογραμμές, ειδικά όταν ο ήλιος χάνεται πίσω τους. Το στίγμα της ανάπτυξης μπορεί να γίνει πιο πικρό από το χάδι της αλήθειας.

Ακόμα πιο εντυπωσιακή και όχι απαραίτητα καλοδεχούμενη είναι η μεταβολή βουκολικών κωμοπόλεων σε κέντρα κοσμικότητας. Κάπως έτσι όταν διασταυρωθούν μέσα στην Αράχοβα, ένα φορτηγό και ένα λεωφορείο στον μοναδικό οδικό άξονα που συνδέει την Λιβαδειά με τους Δελφούς, χρειάζεται χρόνος και επιδεξιότητα των δυο χειριστών για να αποσυμφορήσουν το δρόμο.

Μολοντούτο, λίγες εκατοντάδες μέτρα μακρύτερα από τις αποθήκες που έγιναν λαμπερές βιτρίνες και από τις παραδοσιακές ταβέρνες που το γύρισαν σε καθώς πρέπει μπιστρό, το πνεύμα της Ρούμελης αναπνέει αναλλοίωτο, καθώς ο αγέρωχος ποιμήν συνοδεύει το μικρό του χαριτωμένο ποίμνιο για ένα σύντομο απογευματινό πετίτ ντινέ.

Αλλάζει ο τόπος, αλλάζει γοργά και συχνά τα παλιά του σημάδια ξεθωριάζουν καθώς χάνονται μέσα στη νύχτα. Αυτά περί Ζορμπά και λοιπών τοπικών τρέιντ μαρκ τα έχει καταθέσει από το ’76 ο Στρατής-Γιάννης Χατζηανδρέας-Τσίρκας, στην «Χαμένη Άνοιξη»: “Μας θέλουν γκαρσόνια ταβερνιάρηδες, μαστρωπούς, βαρκάρηδες, επιβήτορες, καμπαρετζήδες, μπουζουξήδες, χασισέμπορους, αχ αμάν αμάν και συρτάκι αμέ και Ζόρμπα δη Γκρηκ κι αυτοί ν αρμέγουν τον τόπο το κρασί το λάδι τα πορτοκάλια τις ντομάτες τα ροδάκινα το βαμπάκι τα μάρμαρα το βωξίτη το λιγνίτη και τον ιδρώτα του κόσμου. Κοίτα που καταντήσαμε κάθε πολιτικός και κόκκινο φανάρι στην πόρτα του και το όνομά του φωτισμένο σε ταμπελίτσα πλάι στο κουδούνι.” Φαντάσου δηλαδή, να ζούσε ο σχωρεμένος την τρέχουσα πολιτική σκηνή.

Το υδραγωγείο που μεταφέρει το νερό από την καρδιά της Φωκίδας και τον αποταμιευτήρα της τεχνητής λίμνης του Μόρνου στο λεκανοπέδιο για να εξυπηρετήσει το μισό σχεδόν πληθυσμό της ελληνικής επικράτειας, έχει μήκος 188 χιλιόμετρα. Επί 45 χρόνια τροφοδοτεί με το δώρο της φύσης ξεδιψώντας το πολεοδομικό τέρας της Αθήνας. Οι πρεσβύτεροι θα θυμούνται ότι παρόμοιο με το τρέχον πρόβλημα λειψυδρίας, υπήρχε και επί πρωθυπουργίας του πατρός του σημερινού πρωθυπουργού. Αν κάτι τέτοιο ορίζεται ως οικογενειοκρατία, ο όρος συναντάται και ως νεποτισμός. Δεν είναι ούτε η μόνη οικογένεια, μήτε εκείνη με την μεγαλύτερη διάρκεια παρουσίας. Εκτός αν εξελιχθεί έτσι, διότι ο ανταγωνισμός εκ του παρελθόντος είναι οξύς.

Μέρα που είναι, ευχές στον Νικόλα, Νίκο, Νικολή, Νικολό, και στην Νικολέττα, Νικολίνα, Νίκη, Λέτα.

Ας θυμηθούμε δε, πως μια από τις επτά ελληνικές πόλεις όπου πολιούχος είναι ο Άγιος Νικόλαος είναι το Γαλαξίδι. Η φημισμένη Ναυτική πολιτεία του παρελθόντος με δεκάδες ναυπηγήσεις εμπορικών πλοίων που σάρωναν τα πέλαγα της Μεσογείου και της Μαύρης θάλασσας. Σήμερα, δεν υπάρχει ούτε ένας καραβομαραγκός για να φροντίσει κάποιο ξύλινο σκαρί.