| Ηλίας Μαγκλίνης: Είμαι όσα έχω ξεχάσει- (Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2025) |
|
|
|
|
Συμπαθής εκ των προτέρων από το ύφος και τη θεματολογία στην καθημερινή του αρθρογραφία, σε αντίθεση με Σακήδες και Τάκηδες που επιμένουν με άλλες τακτικές, ο Η.Μ. καταθέτει με τόλμη, χάρη και ξεχωριστή ιδιαιτερότητα «μια αληθινή ιστορία» όπως αναγράφεται στον υπότιτλο. Είναι η αφήγηση της περιπέτειας τριών γενεών, μέσα από τα ταραχώδη χρόνια που κλόνισαν κάθε τι στον τόπο μας. Του οφείλουμε τα εύσημα όχι μόνο διότι το έπραξε με μια αδιατάρακτη λεπτότητα, με μια σπάνια ευγένεια απέναντι στο παρελθόν, αλλά και για δυο ακόμα λόγους. Πρώτον διότι το πόνεσε, το δούλεψε, έκανε έρευνα, μίλησε, ρώτησε, έψαξε. Δεν ήταν μια επιφανειακή εργασία που την έντυσε με όμορφο λόγο. Ήταν μια κατάδυση και έφτασε όπου μπορούσε, συχνά με τρόπο επίπονο. Δεύτερον διότι δεν είχε πρόβλημα να πετάξει κάθε ασπίδα προστασίας του. Να δείξει τις πτυχές δυσλειτουργίας της οικογένειας, αλλά και το πώς επιβίωσαν μέσα σε ένα σκληρό, συχνά αποτρόπαιο περιβάλλον. Υφαίνει την ιστορία του με όλα τα διαθέσιμα υλικά. Με τις προσωπικές του μνήμες, με αφηγήσεις των πρωταγωνιστών, με στοιχεία από το Στρατολογικό Γραφείο Μεσολογγίου, από την Υπηρεσία Ιστορίας της Πολεμικής Αεροπορίας και την Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού του Γ.Ε.Σ. Όλα τούτα θα ήταν αδιάφορα αν δεν τα ευθυγράμμιζε με τέχνη, αν δεν τα στόλιζε με μια πληθώρα πληροφοριών και αν δεν τα σερβίριζε με το προσωπικό του φίλτρο, που αποδείχτηκε γενναιόδωρο. Το αποτέλεσμα τον δικαιώνει και για έναν ακόμα σπουδαίο λόγο. Μπροστά σε όλα τα φοβερά που διηγείται κρατά έναν ήπιο λόγο, ένα είδος σπάνιας καταδεκτικότητας και μια τόσο λαμπερή ισορροπία. Συχνά σπαραχτικές οι αφηγήσεις του αποκτούν τεράστιες διαστάσεις για αυτό ακριβώς το λόγο. Δεν κάνει κάτι για να φορτώσει συναισθηματικά τον αναγνώστη. Η λιτότητα της γραφής του είναι κατανυκτική. Επιπροσθέτως ξεφεύγει όποτε νιώθει την ανάγκη με ένα ποιητικό ύφος καταθέτοντας όνειρα, επιθυμίες, φοβίες με τα πλάγια στοιχεία. Αν οι μεγαλύτερες ηλικίες χάρηκαν, παρά το βαρύ περιεχόμενο, τον πλούτο της έκδοσης, καλό θα ήταν οι νεότερες γενιές να σκύψουν με πίστη στις 248 σελίδες της. Έχουν πολλά να διδαχτούν.
|




