Η δημιουργία ταινιών με θέμα το μότορσπορ αποτελούσε πάντα ένα δύσκολο έργο και για τους πιο επιδέξιους σκηνοθέτες και γενικότερα όλους τους συμμετέχοντες στην προσπάθεια. Είτε είναι μια απόπειρα να αποτυπωθεί το παρελθόν με ακρίβεια, είτε για μια φιξιόν ιστορία. Έχουν υπάρξει σημαντικές παραγωγές οι οποίες στην εποχή τους ήταν ορόσημα, όπως και άλλες που φλέρταραν σφόδρα με την αποτυχία και την απαξίωση.

Κάπου εδώ όμως υπάρχει μια ασφαλιστική δικλείδα, όπου η απαξίωση συνορεύει με την ευρύτερη αποδοχή από ένα κοινό που δεν σχέση με το αντικείμενο του μότορσπορ και η παραγωγή το κρατά με το απαραίτητο σε τέτοιες περιπτώσεις παράλληλο λαβ στόρυ, την υπερβολή, το δράμα και το, ενίοτε, αίσιο τέλος ή έστω με τον θρίαμβο του καλού.

Όσο, επίσης, κυλά ο χρόνος, η τεχνολογία βοηθά ολοένα και περισσότερο το σχηματισμό εντυπωσιακών σεκάνς, που θα συνεπάρουν τον θεατή, έτσι η αποτύπωση αθλητικών δραμάτων με το αντίστοιχο υψηλό μαρκετινίστικο αμπαλάζ έχει λίγο πολύ εξασφαλισμένη επιτυχία στα λαϊκά και εν πολλοίς άσχετα με το αντικείμενο, στρώματα.

Στην περίπτωσή της ταινίας F1.Τhe movie έχουμε δάνεια από πραγματικά συμβάντα, όπως τα ατυχήματα του Martin Donnelly ή του Romain Grosjean, ενώ οι ηθοποιοί εμπλέκονται σε πλάνα με τους πραγματικούς οδηγούς ή ομαδάρχες της F1.

Σε μεγάλο βαθμό, βασίζεται στη γοητεία του Brad Pitt στο αινιγματικό του χαμόγελο, την ολόλευκη οδοντοστοιχία του, όπως και στον ενθουσιώδη ρόλο του Ηavier Bardem. Αξιοπερίεργοι δε, οι έπαινοι που γράφτηκαν από αξιόπιστους κριτικούς στην Ελλάδα για τόσο εύκολους ρόλους, που υποδύθηκαν αυτοί οι διακεκριμένοι ηθοποιοί.

Σε ότι αφορά το σενάριο, δεν κατάφερε να ξεφύγει από ένα φτωχό, προβλέψιμο, συχνά αφελές πλαίσιο και από την προσπάθεια να αρπάξει το θεατή από εντυπωσιακές φιξιόν σκηνές.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις κινήθηκε στο επίπεδο άλλων ανάλογων παραγωγών όπως το Days of Thunder, ή το Driven που, για να τεθεί ευγενικά, παρέμειναν πολύ μακριά από μια ακριβή αποτύπωση του τι συμβαίνει στον διεθνή, σφόδρα ανταγωνιστικό χώρο του μότορσπορ.

Θα χρειαστεί κάτι άλλο προκειμένου να ξεπεραστεί η αξία του Grand Prix του John Frankenheimer από το 1966, ίσως και από το Le Mans του Lee H. Katzin από το 1971, κυρίως διότι αποτύπωσαν καλύτερα την εποχή τους. Τολμώ να πω και από Red Line 7000, του Howard Hawhks από το 1965, παρά το γεγονός ότι τόσο ο σκηνοθέτης όσο και ο πρωταγωνιστής το αποκήρυξαν σχετικά. Ο δε James Caan, την περιέγραψε ως «ανέκδοτο». Αντίθετα ο Q. Tarantino δήλωσε «φαν».

Από την άλλη το 1966, στα μάτια ενός αγοριού λίγο πριν τα 9, η Red Line 7000 ήταν αποκάλυψη. Όπως ακριβώς το 2025 η F1.Τhe movie σε αντίστοιχες ηλικίες. Αλλά έως εκεί.