Κόσμος & ιδέες

Ο κόσμος που ζούμε ως φύση, ως πλανήτης, αλλά πάνω απ’ όλα ως κοινωνία, είναι το αντικείμενο αυτής της ενότητας.

Οι τάσεις και η ερμηνεία τους, τα γεγονότα και οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν τον πυρήνα των ενδιαφερόντων μας.



Θερινές κατοικίες - Σαββάτο 3 Οκτωβρίου 2015 PDF Print E-mail

Δεν γνωρίζω πόσοι έχουν το προνόμιο να έχουν, να συντηρούν «εξοχικό». Δεν ξέρω καν, αν αποτελεί προνόμιο ή βαρίδι, στο πλαίσιο μιας  οικονομίας που βιάζεται μέσα από ολότελα λανθασμένες επιλογές της εξουσίας, να εξαθλιώσει ένα ευρύτατο τμήμα της κοινωνίας.

Μπορώ να υπολογίσω όμως, πως η διατήρηση ενός οποιουδήποτε «εξοχικού», ήταν μια διαδικασία που απαιτoύσε πολύ συναίσθημα, αρκετό χρόνο και λίγο χρήμα. Ατυχώς, όπως πολλά πράγματα που διέπουν την εποχή μας, η σειρά αντεστράφη. Έτσι έγινε αρκετό χρήμα, κάποιος χρόνος και στο βάθος ολίγον από συναίσθημα.



Τα σκεφτόμουν όλα τούτα μια εποχή που οι, και κάπως ειρωνικά, αποκαλούμενοι «νοικοκυραίοι», μπαίνουν σε μια διαδικασία να κλείσουν τις θερινές κατοικίες τους.

Read more...
 
Μια παρένθεση και μόνο – Πέμπτη 1η Οκτωβρίου 2015 PDF Print E-mail

Τελικά υπήρξε μια πρόβλεψη, όπου ο Αντώνης δεν έπεσε έξω. Εκείνη η δήλωση περί της δίμηνης Αριστερής παρένθεσης. Τέτοια, περίπου, ήταν η επιφανειακή διάρκειά της. Θυμίζω άτακτα κάποια γεγονότα. Η επίσκεψη – προσκύνημα στην Καισαριανή, η αγενής απρέπεια του προηγούμενου να μην παραδώσει, οι κατ' αρχήν τσαμπουκάδες στον διοπτροφόρο Ολλανδό με τους βοστρύχους, κάτι επισκέψεις στον Μόσκοβο, και πολλοί που δεν την ψήφισαν (την παρένθεση), αναρωτήθηκαν: «Λες;» και συμπλήρωναν: «Μωρέ αν τα καταφέρει, μαζί του χίλιες φορές».

Μετά από τόσους μήνες όμως, τουλάχιστον το ένα τρίτο όσων ψήφισαν εξακολουθεί να εμπιστεύεται τις επιλογές του πρώτου κόμματος, το οποίο απώλεσε μόλις 0,88% και τέσσερις έδρες.  Βεβαίως είναι αξιοπερίεργο το πως οι ίδιοι ψηφοφόροι προτίμησαν το πρώτο κόμμα τον Γενάρη και τον Σεπτέμβρη, για εντελώς διαφορετικούς λόγους, καθώς στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα δεν άλλαξε μόνον η ρητορική, η ιδεολογία αλλά και η πρακτική του κυβερνώντος σχηματισμού.
Εκτός αν υπήρξε τόσο μεγάλη μετατόπιση ψηφοφόρων οπότε είναι ακόμα πιο αξιοπερίεργο.

Υπάρχει επίσης κάτι απογοητευτικά ανησυχητικό. Το ποσοστό της αποχής, που έφτασε το 44,1%. Σε μια εξαιρετικά κρίσιμη αναμέτρηση, η συμμετοχή του εκλογικού σώματος υπήρξε η μικρότερη από την Μεταπολίτευση και εντεύθεν. Μια αποχή που όπως ερμηνεύεται, έχει πολιτικά κριτήρια, αφού η αύξησή της στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου δεν τίθεται θέμα κόστους μετακίνησης, ήταν μεγάλη.

Στην Α' Πειραιώς π.χ. ήταν η αποχή έφθασε το 50% ενώ στην Β' Πειραιώς, το 43,%, μα ταυτόχρονα υπήρξαν τέσσερις νομοί με ποσοστό αποχής μεγαλύτερο από 60% (Φλωρίνης, Λακωνίας, Λέσβου)  και άλλοι έξι με μεγαλύτερο από 50% (Ευρυτανίας, Χίου, Αρκαδίας, Θεσπρωτίας, Σάμου Δωδεκανήσου).

Ιδού και άλλη μια ανησυχητική ακολουθία αριθμών. Όσο πιο βαθιά ο τόπος έμπαινε στην ύφεση, όσο πιο πολύ γινόταν δέσμιος των Μνημονίων, τόσο μεγάλωνε το ποσοστό των πολιτών που περιφρονούσαν την εκλογική αναμέτρηση. Συγκεκριμένα, το 2000, η αποχή κυμάνθηκε στο 25,13%., το 2004 στο 23,5%, το 2007 έφθασε το 25,9%, το 2009 στο 29,1%, τον Μάιο του '12 ήταν 34,9%, τον Ιούνιο του ίδιου έτους 37,5%, τον Γενάρη του '15 στο 36,4%, για να φτάσουμε τον Σεπτέμβρη στο 44,1%.
Τούτα τα νούμερα αποκαλύπτουν κατ' αρχάς μια απογοήτευση και στη συνέχεια μια εξίσου ζοφερή αποπολιτικοποίηση.

Για μερικούς είναι σαφές. Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, δεν είναι και τόσο

Read more...
 
Ο παραλογισμός της παρακμής – Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2015. PDF Print E-mail

Τα γεγονότα στη χρονική τους σειρά:

Οι εκλογές του Ιανουαρίου, κομίζουν, κατά πως γράφεται, την Αριστερά για πρώτη φορά στην εξουσία. Η κυβέρνηση όμως, δυσκολεύεται να κυβερνήσει και αδυνατεί να πραγματοποιήσει όσα προεκλογικώς υποσχέθηκε.

Προκηρύσσει δημοψήφισμα λαμβάνοντας ευθέως θέση υπέρ του όχι. Το κερδίζει μαρς και χάνει τα αυγά και τα καλάθια στην διαπραγμάτευση, όπου απομακρύνεται παρασάγγας από το «όχι».

Μολοντούτο δηλώνει αποφασισμένη να διαχειριστεί μια συμφωνία που δεν πιστεύει.

Ακολούθως, ο κομματικός μηχανισμός που αποτελεί την κυβέρνηση, έχοντας χάσει και τυπικά την όποια αριστερότητά του, διασπάται. Ο ηγέτης του, πηγαίνει για τρίτη φορά στις κάλπες μέσα σε ένα οκτάμηνο μην έχοντας καταφέρει ούτε να κυβερνήσει, ούτε να σταθεί ακόλουθος στο όποιο αριστερό όραμα.

Ένας έντονα, μα όχι βαθιά (έχει τη σημασία του αυτό), πολιτικοποιημένος λαός,  καλείται να αποφασίσει σε άλλη μια πολύ καθοριστική επιλογή, μα στις κάλπες προσέρχεται μόνον ο ένας στους δύο πολίτες.

Η αποκαλούμενη και αριστερά επικρατεί και πάλι, μάλλον με άνεση και κόντρα σε κάθε πρόβλεψη. Συγκροτεί κυβέρνηση με ένα κόμμα της λαϊκής δεξιάς, που κάποια άλλα χρόνια ούτε κουβέντα δεν θα άλλαζαν και καλείται πάλι να εφαρμόσει μια συμφωνία που δεν πιστεύει, σε έναν λογαριασμό που δεν βγαίνει.

Διερωτώμενος που υπάρχει λογική μέσα αυτά, αναρωτιέμαι τι έδειξαν οι εκλογικές μάχες του '15 και καταλήγω στα εξής:

Read more...
 
...στερείται νίκης – Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2015. PDF Print E-mail

Ὁ ἔρως στερεῖται νίκης.

Γραμμένο, εδώ και τουλάχιστον δύο καλοκαίρια, σε λευκό τοίχο των Μεγάρων. Ένα άρθρο, ένα ρήμα και δυο ουσιαστικά, σε μια μικρή πρόταση που διαβάσαμε σε κείμενο του Ηλία Πετρόπουλου.

Παρά το ανατρεπτικό, ανήσυχο, ερευνητικό πνεύμα του, ο Η.Π. έδειχνε μια βαθιά πίστη στο πολυτονικό. Αυτός που άφησε στη διαθήκη του, ρητά την εντολή, να αποτεφρωθεί και η στάχτη του να διασκορπιστεί στους υπονόμους των Παρισίων, αυτός που δημιούργησε τα «Καλιαρντά», το «Μπουρδέλο», το «Εγχειρίδιον του καλού κλέφτη», ο δεδηλωμένος άθεος, ο καταδικασθείς για τα έργα του και τις ιδέες του, έγραφε πολυτονικά.

Τούτη λοιπόν η μικρή πρόταση, είναι αλιευμένη από το εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενό του με τίτλο «Επικήδειος λόγος», από το βιβλίο «Ρεμπέτικα τραγούδια». Εκεί πραγματεύεται το τέλος, του άγνωστου σε πολλούς, Ρεμπέτικου κόσμου.

Γραμμένη πάνω στον λευκό τοίχο, παλιάς ανθρώπινης κατοικίας, πριν από μια διασταύρωση σιδηροδρομικής γραμμής που δεν λειτουργεί πια, μια σύνθεση που υπάρχει, έτσι, σαν «μαυσωλείον συναισθημάτων» που θα έγραφε και ο ίδιος ο Η.Π.

Read more...
 
Για τι ακριβώς αποφασίζουμε; - Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2015 PDF Print E-mail

Εκλογική αναμέτρηση την Κυριακή, η δεύτερη τους τελευταίους οκτώ μήνες, ενώ οι πολίτες θα προσέλθουν στις κάλπες για τρίτη φορά μέσα στο τρέχον έτος. Η ταπεινότητά μου θα καταφύγει στο πολυφορεμένο, πλην όμως ατυχώς επίκαιρο,  γνωμικό που αναφέρει ότι αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν κάτι, θα είχαν κηρυχτεί παράνομες.

Παρακολουθείς προεκλογικά σποτ των κομμάτων, που στο διαδίκτυο αφθονούν, και μέχρι να φθάσουν στα τελευταία δευτερόλεπτα και να αποκαλύψουν την κομματική τους ταυτότητα, θα μπορούσαν να ανήκουν οπουδήποτε. Τόσο ομοιόμορφος είναι ο πολιτικός πολτός, διότι περί ιδεολογίας ούτε υποψία, που δεν κάνει καμιά διαφορά στην όποια προβολή του.

Read more...
 
Εκλογαί! - Σαββάτο 5 Σεπτεμβρίου 2015 PDF Print E-mail

Πλήρως απογοητευμένοι, αρκετοί από εμάς, θα συρθούν για τρίτη φορά μέσα σε οκτώ μήνες στις κάλπες. Αναρωτιέμαι για ποιόν λόγο. Αφού όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, άλλα θα συμβούν.

Οι εκλογικές αναμετρήσεις λειτουργούν, πλέον, ως ένα άλλοθι για έναν κοινοβουλευτισμό που καταφανώς χωλαίνει, στην περίπτωση μάλιστα που δεχτούμε ότι υπάρχει κατ' ουσίαν.

Εκδηλώνω μια τέτοια, αιρετική σκέψη, καθώς σκέφτομαι τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, τον νόμο περί ευθύνης υπουργών και αρκετά άλλα που προηγήθηκαν, ώστε από τα μέσα της δεκαετίας του '60, έδωσαν το δικαίωμα σε πολίτες να ομιλούν περί Κυνοβουλίου.

Read more...
 
Αύγουστος - Σαββάτο 1η Αυγούστου 2015 PDF Print E-mail

Ο επόμενος χειρότερος, μεταπολεμικά, για τον Ελλαδικό χώρο μετά από εκείνον του '74. Τότε υπήρχε ένα δράμα με 200.000 πρόσφυγες, 4.000 νεκρούς και 1.619 αγνοούμενους. Ταυτόχρονα όμως, ερχόταν και μια μεγάλη ελπίδα, με την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας, στην μητροπολιτική Ελλάδα.
Σαράντα και ένα χρόνια αργότερα από εκείνον τον Αύγουστο, σε μια ολότελα διαφορετικά διαμορφωμένη πραγματικότητα, που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί και τίποτα, ίσως, δεν μπορούσε να αποτρέψει, βρισκόμαστε ενώπιον αδιεξόδων χωρίς ελπίδα.

Και αυτή η έλλειψη ελπίδας γεννάται, κατ' αρχήν από τους αριθμούς. Μέχρι το Ιούλιο,

Read more...
 
Τρελάδικο – Τετάρτη 15 Ιουλίου 2015 PDF Print E-mail

Αν, ειλικρινά, ήθελαν το καλό του τόπου και την προκοπή του λαού, τότε γιατί η ομολογία, προς τους Financial Times, υψηλόβαθμου αξιωματούχου της ευρωζώνης που είχε παραστεί στη Σύνοδο: «Σταύρωσαν τον Τσίπρα εκεί μέσα...Τον σταύρωσαν».

Κι' αν πράγματι πίστευαν ότι το μόνο πρόβλημα ήταν η επί σειρά ετών δυσλειτουργία του δημοσίου, η διαφθορά, οι πελατειακές σχέσεις πολιτικών  - πολιτών, τότε ως προς τι η δημοσίευση της Gurdian ότι: «Υπέβαλλαν τον Τσίπρα σε βασανιστήριο εικονικού πνιγμού στην τετραμερή»

Κι' αν τέλος πάντων ήμαστε τόσο τεμπέληδες, ζητιάνοι, ανεπρόκοποι, οι παρίες αυτής της σύγχρονης Βαβέλ που έχει για ασπίδα της το ευρώ, γιατί κουράζονται τόσο πολύ μαζί μας; Γιατί αυτή η ολομέτωπη επιθυμία να μείνουμε Ευρώπη, να παραμείνουμε στο κοινό νόμισμα;

Read more...
 
Noubliez Jamais – Τρίτη 14 Ιουλίου 2015 PDF Print E-mail

Πως μπορεί τόσο πολύ:

 

Read more...
 
..για την αριστερά (μου) – Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015 PDF Print E-mail

Φίλη, με την οποία εκ των πραγμάτων και εκ των συνθηκών πολιτικώς διαφωνούμε, με κάλεσε με τις ευγενέστερες των προθέσεων με διάθεση ευχάριστη, και διατύπωσε ένα κομπλιμάν, μια φιλοφρόνηση, για τα κείμενα που διάβασε, προσφάτως, εδώ. Το συνόδευσε με ένα σκαμπρόζικο σχόλιο του τύπου: «Εσείς, οι αριστεροί γράφατε, πάντα, καλά».



Χωρίς να έχει κανένα ενδιαφέρον η αποκάλυψη των πολιτικών μου πεποιθήσεων, έχει κάποια σημασία (τουλάχιστον για μένα), το τι πιστεύουν άνθρωποι κοντινοί και μακρινοί και που με κατατάσσουν, στο όποιο αξιακό τους, πολιτικά, σύστημα.
Χωρίς, επίσης, να έχω καμία εξουσιοδότηση, αλλά και καμία υποχρέωση να μιλήσω για την Αριστερά, συχνά νιώθω μια ανάγκη, να εκθέσω μια άποψη για τη δική μου αριστερά. Εννοώ τη δική μου πίστη για το τι πρεσβεύει η αριστερά.

Read more...
 
More Articles...
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 6 of 12