in memoriam - 20 χρόνια από το τέλος του τελευταίου μάρτυρα της F1

Aν ο Prost ήταν ο κύριος καθηγητής, ο Ayrton ήταν ο κυρίως μάρτυρας. Ο Senna δεν σκοτώθηκε εκείνο το απόγευμα της Πρωτομαγιάς, αλλά μετείχε, έως τέλους, σε μια βασανιστική διαδικασία διαρκείας και μαρτύρησε, έσβησε με όλες τους τύπους της θρησκείας που τόσο φέρεται ότι λάτρεψε!

Ο Dr. Pilot και ο κ. Άνθρωπος. Δεν μπορούσαν δυο τόσο ετερόκλητοι χαρακτήρες να ζήσουν, να χωρέσουν περισσότερο από 34 χρόνια σε ένα κορμί.

Ο υπέρτατος μαχητής, ο λυσσασμένος μονομάχος, προφανώς δεν είχε τίποτα κοινό με τον γλυκό, γοητευτικό, ντροπαλό σχεδόν Βραζιλιάνο των προσωπικών του στιγμών.

Ο Ayrton βίωσε όσο λίγοι τη βαρύτητα του ρήματος ανταγωνίζομαι και χάθηκε όταν έφθασε σε μια εποχή ωριμότητας, όταν κατάλαβε ότι δεν θα πιάσει κανείς ποτέ τον ίσκιο του, όταν δεν είχε τίποτα να αποδείξει ούτε στον εαυτό του!

Οι Άραβες θα έκαναν λόγο για πεπρωμένο. Θα ομολογούσαν ότι ροκάνισε γρήγορα τις επτά ζωές του, στους κολασμένους γύρους των 65 poles του!\

Λίγες μέρες νωρίτερα, την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου αναρτήθηκε ένα θεμα με τίτλο: «Επτά εικόνες, επτά σχόλια». Ήταν κάποιες σημειώσεις για αντίστοιχες εικόνες, από μια μικρή περιήγηση στη γη της Ρούμελης.

Το πέμπτο κατά σειρά σχόλιο, αναφερόταν σε ένα κλειστό κατάστημα στο κεντρικό δρόμο της Αράχωβας και είχε ως εξής:

«Η Εθνική οδός που συνδέει τη Λειβαδειά με την Άμφισσα, καθώς διασχίζει την Αράχωβα, μετατρέπεται σε ένα στενό πέρασμα. Διάφορα καταστήματα βρίσκονται εκατέρωθεν. Στη βιτρίνα του εικονιζόμενου, που δύσκολο να κατανοήσεις τι πραγματεύεται αλλά με μια όψη που απηχεί δεκαετίες πίσω, αντανακλά το είδωλο του απέναντι, το οποίο συγχρονισμένο με την εποχή, στολισμένο, φωτισμένο έρχεται σε πλήρη αντίθεση.»

Χθες λοιπόν, προπαραμονή Χριστουγέννων, έλαβα το παρακάτω σημείωμα από τον αναγνώστη Φάνη Τσάκαλο, το οποίο ασμένως αναρτώ διότι φωτίζει πλήρως και μάλιστα με τρόπο συγκινητικό και γλαφυρό το παρελθόν του συγκεκριμένου καταστήματος.

Ταυτόχρονα προσφέρει και μερικά όμορφα λαογραφικά στοιχεία.

Μάταιο να προσπαθείς να συγκρατήσεις το ένστικτο. Ο Λουκάς Γιαννακούλης το ακολούθησε με πιστότητα και βρέθηκε σε μερικά από τα πιο άγρια μονοπάτια του πλανήτη.

Αναρριχήθηκε στα Ιμαλάια, τερμάτισε με μοτοσυκλέτα στην απάνθρωπη δοκιμασία του "Παρίσι - Ντακάρ". Αναμετρήθηκε με τα στοιχεία της φύσης και μέτρησε το χρόνο με τους κτύπους της καρδιάς του.

Όλα αυτά ήταν η ορμέμφυτη φύση του. Τα άλλα χαρακτηριστικά του, ήταν τρόπον τινά οι επίκτητες ιδιότητές του, όπως η δεινή επιστημονική κατάρτιση και η συνεπής επαγγελματική καριέρα.

Μοιραία αφήσαμε για το τέλος τους σπουδαιότερους ρόλους στη ζωή ενός άνδρα, εκείνου του συζύγου και εκείνου του πατέρα. Η σύντροφος της ζωής του, τα τρία παιδιά του και οι κοντινοί του άνθρωποι είναι εκείνοι που θα κληθούν να σηκώσουν το βαρύ, το ισοπεδωτικό φορτίο της απώλειας.

Μέσα σε τέσσερις μέρες, το παγκόσμιο αγωνιστικό γίγνεσθαι έχασε δυο σημαντικές προσωπικότητες. Είχαν και οι δυο γεννηθεί το 1922. Πλήρης ημερών, συνηθίζεται να λέγεται για όσους εγκαταλείπουν τα εγκόσμια σε μεγάλη ηλικία.

Στις 15 Ιουνίου πέθανε ο Jose Froilan Gonzalez, o Αργεντίνος οδηγός που πέτυχε την πρώτη νίκη της Ferrari σε επίπεδο F1 και στις 19, ο Γερμανός Eugen Böhringer, πρωταθλητής Ευρώπης με την Mercedes το '62.

Ο θάνατος του Allan Simonsen, σκίασε τη φετινή διοργάνωση, του φημισμένου αγώνα των 24 ωρών του Le Mans. Ο 34χρονος Δανός οδηγός, ένας allrounder επαγγελματίας με το σημερινό νόημα του όρου, αφήνει πίσω του, σύζυγο και μια κόρη ενός έτους. Το δυστύχημα που συνέβη στο τρίτο μόλις γύρο είναι δυσερμήνευτο. Οδηγώντας μια Aston Martin Vantage με την οποία μάλιστα είχε πετύχει τον ταχύτερο χρόνο στην κατηγορία του (GTE Am με 3:57.776), έστριψε στην Terrte Rouge, γλίστρησε λίγο η ουρά και την επόμενη χρονική στιγμή ξεκόλησε απότομα όλο το αυτοκίνητο από την άλλη πλευρά και αφρενάριστο συνετρίβη πάνω στα αρμκό. Σχεδόν ανεξήγητο. Ο οδηγός, ανεσύρθη βαριά τραυματισμένος και παρά τις προσπάθειες της ιατρικής ομάδας κατέληξε μετά από λίγο, μέσα στο ιατρικό κέντρο της πίστας, όπως ανέφερε το σχετικό ρεοπρτάζ.

Allan Simonsen

Ο εκλιπών, ήταν πεπειραμένος οδηγός. Ακολουθούσε διεθνή καριέρα από το 2000, ενώ είχε, από το 2007, επτά διαδοχικές συμμετοχές στο Le Mans με καλύτερο αποτέλεσμα το 2010, όταν τερμάτισε 12^ος γενικής και 2^ος στην κλάση του με μια Ferrari 430 GT2.

Είκοσι χρόνια από τον θάνατo του πλέον αντισυμβατικού, εκκεντρικού, ατρόμητου Άγγλου πιλότου.

Aναμφίβολα ο πιο bon viver παγκόσμιος πρωταθλητής. Παραμονές των αγώνων θα τον συναντούσες ξαπλωμένο ανάσκελα, δίπλα στην πισίνα καίγοντας τα αγαπημένα του τσιγάρα και σκοτώνοντας κάποιο κοκτέιλ, συντροφιά με κάποιο καλλίγραμμο θηλυκό. James 100%. Όχι ακριβώς ο τύπος που θα ήθελες να παντρευτεί η αδελφή ή η θυγατέρα σου, μα ασφαλώς ο φίλος που επιθυμείς να έχεις!

Γεννημένος τον Απρίλιο (29) του 1947, ήταν γιος χρηματιστή. Παιδί πολυμελούς οικογένειας, με χαρακτήρα επίμονα επαναστατικό. Οι γονείς του υποπτεύονταν ότι είχε ξεκινήσει το κάπνισμα από την ηλικία των δέκα χρόνων και παρά τις συστάσεις τους δεν κατάφεραν να τον απομακρύνουν από αυτή τη συνήθεια. Ταυτόχρονα όμως έπαιξε κρίκετ, ποδόσφαιρο στη θέση του τερματοφύλακα και τένις, ενώ επίσης έδειξε μια έφεση φυσιοδιφικού χαρακτήρα για ζώα και πουλιά.

Ο Θεολόγης (Γάκης) Καλεμτζάκης γεννήθηκε τον Μάρτη του '46 στη Σαλονίκη. Παιδί εύπορης οικογένειας, γρήγορα ένοιωσε τη γοητεία των αγώνων αυτοκινήτου και το '65 εξέδωσε την πρώτη του licence. Ο επαγγελματικός του προσανατολισμός, παρέλαβε την πατρική εταιρεία εμπορίας κρεάτων, του επέτρεψε να ασχοληθεί με ευχέρεια στο σπορ που αγαπούσε.

Τον Ιούνιο του ΄67 κάνει για πρώτη φορά αισθητή την παρουσία του, καθώς στο πρωταθληματικό ράλυ “Σκρά Κιλκίς Λαχανά” πλασάρεται στην τρίτη θέση, αφήνοντας πίσω τον νικητή της προηγούμενης χρονιάς Σταύρο Ζαλμά αλλά και τον Γιώργο Ραπτόπουλο.

Αγωνίζεται με το ψευδώνυμο “Οζελοτ", προφανώς για να αποφύγει τον πατρικό έλεγχο. Το περιοδικό “νέο αυτοκίνητο”, κάνει λόγο για τον “νέο από την Θεσσαλονίκη”.

Τον Σεπτέμβρη του '68, με συνοδηγό τον Ζαφειρίου σε Lotus Cortina και το 2 στις πόρτες, θα τερματίσει τρίτος στο ράλυ Δ.Ε.Θ. Θα είναι το πρώτο 1 – 2 – 3, Βορειοελλαδιτών οδηγών σε πρωταθληματικό αγώνα. Πρώτος τερμάτισε ο Σταύρος “Βόρειος” Γεωργιάδης με Lancia Fulvia HF και δεύτερος ο Γ. Ραπτόπουλος με Audi 90. Σκανδαλωδώς η επιτροπή εφέσεων έβγαλε και τους τρεις εκτός αγώνος, στην πρώτη χρονιά των ελληνικών αγώνων που το παρασκήνιο ήταν πιο έντονο από το προσκήνιο.

Στο τέλος του '69, υπό δριμύ ψύχος, θα κερδίσει με τη Lotus το πρώτο auto cross που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη, αφήνοντας δεύτερο το Γιάννη “Μαύρο” Μεϊμαρίδη.

Η είδηση αναρτήθηκε πάραυτα στα site. Ο πρώην δικτάτορας της Αργεντινής, Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της εξουσίας του (1976 - 81), πέθανε στη φυλακή σε ηλικία 87 ετών.

Γεννημένος το 1925, ήταν τρίτο από τα πέντε παιδιά του στρατιωτικού πατέρα του, ο οποίος έζησε μέχρι το ’52 για να δει τον Χόρχε λοχαγό. Η μητέρα του, ατυχώς , έζησε έως το ’87 και είδε πολλά περισσότερα.

Τον Αύγουστο του ’75 η Ιζαμπέλα Περόν, τρίτη σύζυγος του Χουάν Περόν, που τον είχε διαδεχθεί στην προεδρία της χώρας τον Ιούλιο του ‘74, προήγαγε τον Βιδέλα σε γενικό διοικητή του στρατού. Μόλις εννιά μήνες αργότερα ο Βιδέλα ετίθετο επικεφαλής της στρατιωτικής χούντας που ανέλαβε πραξικοπηματικά τα ηνία της χώρας.

Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου την εξουσία την ασκεί ανεξέλεγκτα, ένα μικρό σχήμα μη αιρετών κυβερνητών με ισχυρές στρατιωτικές καταβολές και ερείσματα, έτσι και στην Αργεντινή αυτή η συνταγματική εκτροπή βυθίστηκε στο έγκλημα και στη βαρβαρότητα.

Η είδηση της αυτοχειρίας είναι από μόνη της αποτρόπαιη. Για οποιοδήποτε λόγο και αιτία, η κίνηση του αυτόχειρα είναι τραγική. Ο τρόπος επίσης που αποφασίζει κάποιος να θέσει τέρμα στη ζωή του έχει αναμφίβολα τη σημειολογία του.

Ο Αντώνης Κορφιάτης αποφάσισε στα 69 του χρόνια, να το πράξει κόβοντας τις φλέβες του. Η ειδησεογραφία, αναφέρει ότι τον βρήκαν συγγενείς και φίλοι στο διαμέρισμά του, νεκρό σε μια λίμνη αίματος. Τα χρόνια οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε και η αδυναμία στηρίγματος από την οποία συνθήκη της καθημερινότητάς του, τον έσπρωξαν στην αυτοκτονία.

Πατρινός στην καταγωγή, σύντομα ήρθε στην Αθήνα και δημιούργησε το κατάστημα του στην «αυτοκινητομάνα» λεωφόρο Καλλιρρόης της δεκαετίας του '70. Εμπορευόταν ανταλλακτικά, αξεσουάρ, είχε την αντιπροσωπεία των ζαντών Compomotive, ενώ αργότερα αντιπροσώπευσε και πουλούσε τα Σκανδιναβικά σκάφη Nimbus.