Για κάποιους που...

Είτε για όσους πρόσφατα μας εγκατέλειψαν, είτε για όσους η απουσία τους είναι ακόμα ηχηρή.
Λίγα λόγια για αυτούς που εγκατέλειψαν τα εγκόσμια.
Κάποιοι πλήρεις ημερών, άλλοι αναπάντεχα και αδόκητα, μερικοί με τρόπο βίαιο.



Περί της αποκατάστασης του Θανάση Κλάρα (08.10.2011) PDF Print E-mail

Ο Θανάσης Κλάρας, ξεψύχησε το πρωί, της 16ης Ιουνίου του 1945 σε μια χαράδρα του Αχελώου κοντά στο χωριό Μεσούντα. Το τέλος της φυσικής του παρουσίας, ήταν αποτέλεσμα αυτοχειρίας.

Την επόμενη μέρα, το κεφάλι του όπως και του συμπολεμιστή του Τζαβέλα, ήταν αναρτημένο στους φανοστάτες της κεντρικής πλατείας των Τρικάλων. Στον πέριξ των φανοστατών χώρο πραγματοποίηκε γλέντι με νταούλια και κλαρίνα. Τούτη η βαρβαρότητα ήταν μια ακόμα απόδειξη του ανεξέλγκτου της κατάστασης που γέννησε τον Εμφύλιο.

Επίσης ανεξέλεγκτες διαστάσεις, μπορεί να λάβει η κουβέντα για την προσωπικότητα του Κλάρα ακόμα και σήμερα, περισσότερο από 106 χρόνια μετά τη γέννηση του. Σήμερα που το Κ.Κ.Ε. επιχειρεί την πολιτική του αποκατάσταση. Το πιο παλιό, θεσμικά κατοχυρωμένο πολιτικό αλλά και κομματικό σχήμα του τόπου, πιστό στο όνομα, μα και στις τοποθετήσεις του τα τελευταία 93 χρόνια, χρειάστηκε το χρονικό διάστημα των 66 ετών προκειμένου να αποκαταστήσει τον αρχικαπετάνιο του Ε.Λ.Α.Σ.

Read more...
 
Γιάννης «Μαύρος» Μεϊμαρίδης (05.10.2011) PDF Print E-mail

Λίγες λέξεις, στο κλείσιμο των σαράντα χρόνων, για την απώλεια του νεαρού Έλληνα πρωταθλητή.

Κοινό ενδυματολογικό χαρακτηριστικό το λευκό μακό με τις μπλε μπορντούρες που φορούσε σχεδόν πάντα στις αγωνιστικές του εξορμήσεις. Στα μαυροάσπαρα φιλμ του Φώτη Φλώρου πρωτοεμφανίζεται με αυτό στη Ρόδο του ’66 όπου εξασφάλισε την πρώτη του νίκη, ενώ και πέντε χρόνια αργότερα, πάλι στη Ρόδο, στον μοιραίο αγώνα τον Οκτώβριο του ’71, αυτό φορούσε.


To sport του αυτοκινήτου, ήταν εξ΄ ορισμού επικίνδυνο. Όσο πιο υψηλό το επίπεδο, όσο πιο έντονος ο ανταγωνισμός, τόσο αυξανόταν η επικινδυνότητά του. Οι ανθρώπινες απώλειες ήταν πάντα ένα δυσάρεστο όσο και απαραίτητο, ως απεδείχθη, τμήμα άλλα και τίμημα μα και η ειδοποιός διαφορά του με σχεδόν όλες τις υπόλοιπες θεσμοθετημένες αθλητικές δραστηριότητες.

Ένα μεγάλο σύνολο από εξαίρετους ανθρώπους και θαρραλέους χειριστές έχασε τη ζωή του και κάποιοι από αυτούς εν ώρα αγώνων, τη στιγμή της παράστασης. Μπροστά σε κοινό, ή αργότερα ενώπιον της πανταχού παρούσας τηλεόρασης. Μερικοί ήταν άτυχοι, όση ατυχία μπορεί κανείς να εντοπίσει στους αγώνες, ενώ άλλοι προσπάθησαν περισσότερο από το θεωρούμενο ως λογικό.

Κυνικά ίσως, αλλά ρεαλιστικά και με ακρίβεια που αφορούσε τουλάχιστον την εποχή του, το θέμα το περιέγραψε ο Βρετανός δημοσιογράφος Gregor Grant, κυρίαρχη πέννα στο περιοδικό «Autosport». Αμέσως μετά το θάνατο του de Portago κατά τη διάρκεια του τελευταίου Mille Miglia της ιστορίας (1957) σημείωνε:

«Η απώλεια του de Portago φέρνει επί σκηνής δύο τετριμμένους βρετανικούς αφορισμούς. Ο πρώτος λέει ότι:

- Στα μότοσπορ γίνεσαι κάθε μέρα ολοένα και καλύτερος, έως την μέρα που σκοτώνεσαι.

Ενώ ο δεύτερος, λιγότερο αισιόδοξος αναφέρει:

- Υπάρχουν δύο είδη οδηγών αγώνων. Εκείνοι που χάνουν τη ζωή τους πριν αναγνωριστούν και εκείνοι που τη χάνουν μετά.»

Read more...
 
Λίγα λόγια για τον Νίκο Κοεμτζή. (24.09.2011) PDF Print E-mail

Όταν, μέσα σε ένα πολύ φορτισμένο κλίμα, η υπόθεση έφθασε στο ακροατήριο, ο πρόεδρος ρώτησε τον κατηγορούμενο, Νίκο Κοεμτζή, γιατί ήθελε τον αδελφό του, να χορέψει μόνος του στην πίστα. Για απάντηση, θα εισπράξει μια ερώτηση:

«Κύριε Πρόεδρε έχετε δεί τον Δημοσθένη να χορεύει ζεϊμπέκικο;»

Οι κουβέντες αυτές, δίνουν μια πρόσβαση, ανοίγουν μια πύλη για να προσεγγίσουμε ένα κόσμο άγνωστο, ανύπαρκτο και ακατανόητο πια, αλλά ταυτόχρονα σηματοδοτούν με ένα τρόπο άμεσο, την ηθική, τις συνήθειες μιας άλλης εποχής.

Η υπόθεση είναι λίγο πολύ γνωστή. Νυκτερινό κέντρο «Νεράιδα της Αθήνας», πρώτες ώρες της Παρασκευής, 25ης Φεβρουαρίου του 1973. Οι αδελφοί Κοεμτζή διασκεδάζουν με ένα φίλο τους. Στην παρέα υπήρχαν και δυο γυναίκες, οι οποίες όμως είχαν εκδιωχτεί από τον Νίκο, ύστερα από μια σειρά επεισοδίων. Έτσι μια ένταση προυπήρχε, που μαζί με το οινόπνευμα το οποίο είχε καταναλωθεί ήταν ένας κακός συνδυασμός. Από την παρέα δίδεται μια «παραγγελιά».

Η πιο αποδεκτή, σήμερα εκδοχή, κάνει λόγο για τις «Βεργούλες». Ενα τραγούδι του Βαμβακάρη που ηχογράφησε για πρώτη φορά ό ιδιος ο Μάρκος το 1940. Στο πάλκο ο Κώστας Καρουσάκης, o oποίος με τη δικαιολογία ότι υπάρχει πολύ κόσμος στην πίστα αρνείται να το ερμηνεύσει και κατεβαίνει. Η απάιτηση γίνεται και στον Τάκη Αθανασιάδη ο οποίος τελικά το ερμηνεύει. Σε συνεντεύξεις που έδωσε μετά το φονικό ο Καρουσάκης μιλα αόριστα για τραγούδι και δεν το ονοματίζει . Αρκετά χρόνια αργότερα όμως, όταν εκδώσει την αυτοβιογραφία του "Κ. Καρουσάκης - Τα λερωμένα... τ' απλυτα της νύκτας" καταθέτει ξεκάθαρα:

"Την άλλη μέρα οι εφημερίδες έγραφαν από τρομερές ανακρίβειες έως ψέματα. Ότι το τραγούδι που ζητήθηκε ως «παραγγελιά» ήταν το «Ο χάρος βγήκε παγανιά». Αλλά πώς μπορούσε να είναι αυτό το συγκεκριμένο τραγούδι; Αυτό είναι χασαποσέρβικο και δεν χορεύεται ζεϊμπέκικο, όπως ήθελε να χορέψει ο Κοεμτζής. Ενώ το τραγούδι της παραγγελιάς ήταν «Οι Βεργούλες», ένα καθαρόαιμο ζεϊμπέκικο του Μάρκου Βαμβακάρη."

Στην ταινία του Παύλου Τάσσιου, όπου ζητήθηκε από τον Καρουσάκη να τραγουδήσει, να αναπαραστήσει το συμβάν αλλά αρνήθηκε, προτιμήθηκε ο Γιώργος Καμπουρίδης ο οποίος όμως, περιέργως ερμηνεύει το "αντιλαλούνε".

Read more...
 
Αλέξανδρος Δαρδούφας. in memoriam (16.09.2011) PDF Print E-mail

Ο Αλέξανδρος Δαρδούφας μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ιστορικός πρόεδρος της Λέσχης. Βρέθηκε στους κόλπους της από τα πρώτα μεταπολεμικά βήματα. Έχοντας την άνεση να προσφέρει στην υπόθεση, εργάστηκε για αυτήν και έφθασε στο προεδρικό αξίωμα.

Ο στόχος αυτός άρχισε να γίνεται πιο ορατός από το τέλος του ’69, όταν τέθηκε σε τροχιά οικειοθελούς απομάκρυνσης ο Γιάννης Κανάρογλου, ενώ αντίθετα ο Δαρδούφας επιλέχθηκε από το Δ.Σ. στη θέση του προέδρου της Επιτροπής διοικήσης Αγωνιστικής κίνησης καθώς και του τρίτου αντιπροέδρου της Λέσχης.

Σε λιγότερο από μια δεκαετία διαδέχτηκε τον Απόστολο Νικολαίδη στον προεδρικό θώκο, θέση που διατήρησε έως το 1997. Αυτές οι δύο προεδρικές θητείες ήταν εκείνες που σηματοδότησαν τη σύγχρονη πορεία του Ελληνικού μότοσπορ.

Read more...
 
Να μου την προσέχεις! Έτσι; (04.09.2011) PDF Print E-mail

Γύρισε και μου είπε αιφνιδιαστικά. Ο τόνος της φωνής της είχε κάτι που μόνο μια Μάνα μπορεί να βγάλει. Είχε κάτι το προστακτικό συνάμα όμως και παρακλητικό. Είχε αγωνία αλλά και επιθυμία. Συνόδευσε το λόγο της με το αντίστοιχο βλέμμα, κοιτάζοντάς με, μέσα από γυαλιά της, πολύ συγκινημένη με τα ανοικτόχρωμα μάτια της

Λίγες στιγμές νωρίτερα, εκείνη την προτελευταία Δευτέρα του Ιουνίου του ’85, είχε ολοκληρωθεί η θρησκευτική τελετή, με την οποία η θυγατέρα της και εγώ είχαμε ενωθεί με τα δεσμά του γάμου.

Read more...
 
Λεωνίδας Κύρκος (31.08.2011) PDF Print E-mail

Οι απουσίες, είναι, που σημαδεύουν

O Λεωνίδας Κύρκος γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης 12 μόλις χρόνια μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, τον Οκτώβριο του 1924. Στην Ελλάδα του Μεσοπόλεμου ζούσαν αντάμα ελπίδα και απογοήτευση, προσδοκία και απελπισία. Όπως και στα χρόνια του δεύτερου μεγάλου πολέμου, όπως και αργότερα τις μέρες των πιο οδυνηρών συγκρούσεων, εκείνες του εμφυλίου.

Όπως και στη ζωή του Λεωνίδα, που είχε μια σπάνια πληρότητα, έναν καταιγισμό γεγονότων, απότοκο όχι μόνον εκείνης της εποχής αλλά και των επιλογών του. Σε ότι αφορά αυτές, τις επιλογές, δεν μπορεί να εκτιμηθεί με ακρίβεια, αν είχε πολλές. Γιος του πολιτικού Μιχαήλ Κύρκου, ίσως να μην αντιμετώπισε πολλά σταυροδρόμια στη ζωή του, από την άποψη ότι η αριστερή ιδεολογία και η αγωνιστική πρακτική ήταν εκ των ων ουκ άνευ.

Read more...
 
Μιχάλης Κακογιάννης. Κόσμησε τέχνη & Ελλάδα (26.07.2011) PDF Print E-mail

Γεννημένος στη Λεμεσό, τρεις μήνες πριν την Μικρασιατική καταστροφή, ο Μιχάλης Κακογιάννης, κέρδισε την ακαδημαϊκή παιδεία του στο Λονδίνο μέσα στις φλόγες του δεύτερου μεγάλου πολέμου.

Πλούσιες και βαθιές ήταν οι "κατοχυρωμένες" γνώσεις της νιότης του σε νομικά, δραματικές τέχνες, σκηνοθεσία, αλλά ακόμα πλουσιότερη ήταν η καλλιέργειά του. Το θαυμαστό, σε αυτό το σημείο, ήταν ότι οι "δυτικές" επιρροές στη ζωή του, όχι μόνον δεν τον απομάκρυναν από τις εθνικές του ρίζες, αλλά αντίθετα τον βοήθησαν να εντρυφήσει με μεγαλύτερη λεπτότητα με ακρίβεια στις πηγές του Ελληνικού γίγνεσθαι, του Ελληνικού πολιτισμού.

Ο Κακογιάννης υπήρξε μια πολυσύνθετη, δημιουργική, καλλιτεχνική προσωπικότητα. Ως σκηνοθέτης ανέβασε 34 θεατρικά έργα, επτά όπερες, γύρισε 15 ταινίες. Ως συγγραφέας έχει μεταφράσει τέσσερα Σαιξπηρικά έργα και τρεις τραγωδίες. Έχει συγγράψει αρκετά σενάρια. Να μην λησμονήσουμε τους στίχους του "αγάπη που έγινες δίκοπο μαχαίρι" και τις ενέργειές του για το φωτισμό της Ακρόπολης των Αθηνών.

Κι όμως, δεν ήταν αυτά που έκαμαν τον Κακογιάννη σημαντικό δημιουργό. Ήταν η ευαισθησία, αλλά και το θάρρος του να καταγράψει τον πλούτο μα και τη φτώχεια της Ελληνικής ψυχής. Την αίγλη, την λαμπρότητα αλλά και το έρεβος, το σκότος.

Read more...
 
Amy Winehouse. Θλιβερά αναμενόμενο (25.07.2011) PDF Print E-mail

Αυτό ήταν το τέλος της Βρετανής καλλιτέχνιδας. Η Amy συγκρούστηκε με ένα από τα πιο κλασσικά και συχνά αξεπέραστα εμπόδια των προικισμένων ατόμων. Την αδυναμία διαχείρισης του ταλέντου τους.


Σε πολύ τρυφερές ηλικίες, με μικρά εφόδια στις αποσκευές τους αναγκάζονται σε μεγάλα και περιπετειώδη ταξίδια. Η Σκύλα της δημοσιότητας από την μια και η Χάρυβδη των ουσιών από την άλλη, μέσα στη φουρτούνα του νεοπλουτισμού είναι τεράστια μεγέθη για να αντιμετωπίσει και να υπερβεί ένα κορίτσι 20 χρονών στο Ηνωμένο Βασίλειο του 21ου αιώνα.

Read more...
 
Patrick Leigh Fermor (16.06.2011) PDF Print E-mail

Παρέμεινε πάνω σε αυτό τον μάταιο κόσμο, περισσότερο από 96 έτη. Στην γενέτειρά του τον φώναζαν Patrick, οι ομοεθνείς φίλοι του τον αποκαλούσαν Paddy, στην Κρήτη ήταν Μιχάλης και στην Μάνη, Παντελής.

Ο Patrick Leigh Fermor, γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1915 στο Λονδίνο. Λίγο αργότερα, η μητέρα μαζί με την αδελφή του θα ακολουθήσουν τον γεωλόγο πατέρα του, sir Lewis Leigh, πρώτο πρόεδρο της Ινδικής Ακαδημίας Επιστημών στις αυτοκρατορικές κτήσεις στις Ινδίες. Ο μικρός Patrick δόθηκε σε μια φιλική οικογένεια, «ώστε να σωθεί ένα τουλάχιστον μέλος της οικογένειας, αν τύχαινε να βυθιστεί το πλοίο τους από εχθρικό υποβρύχιο».

Μέχρι να κλείσει ο κύκλος του πρώτου μεγάλου πολέμου μεγάλωνε μαζί με μια «καλοσυνάτη και απλοϊκή οικογένεια», όπως γράφει και ο ίδιος κάνοντας λόγο αργότερα για «αμέριστη κι ανόθευτη χαρά».

Τα σχολικά χρόνια δεν ήταν τα καλύτερά του. Ενεργητικός, ανατρεπτικός, διαφορετικός δεν κατάφερε ποτέ να αφομοιωθεί από το συντηρητικό σχολικό περιβάλλον του σχολείου.

Read more...
 
Henri Toivonen. (1956 – 1986) Το χρονικό των απωλειών.(02.05.2011) PDF Print E-mail

Πέντε μέρες μετά το δυστύχημα στην Κορσική, το περιοδικό «Motor» δημοσιεύει ένα άρθρο του Martin Holmes. Ο αρθρογράφος παραφράζει ένα κινηματογραφικό τίτλο σημειώνοντας: «Επαναστάτης με αιτία». Δυστυχώς ο «δικός του» επαναστάτης είχε ακόμα χειρότερο τέλος από τον πρωταγωνιστή της ταινίας, James Dean.

Ο Holmes εύστοχα παρατήρησε πως ο Henri Toivonen έσπασε την παράδοση που ήθελε οι νικητές των αγώνων του παγκοσμίου πρωταθλήματος ράλυ να είναι ώριμοι, γεμάτοι εμπειρίες. Ο Henri ήταν ο νεότερος νικητής αγώνα, (μέχρι το 2008 όταν ο συμπατριώτης του, J.M. Latvala του αφαίρεσε το άτυπο αυτό ρεκόρ κερδίζοντας στη Σουηδία) του Π.Π.Ρ.. Συνέβη στο μακρινό 1980 όταν στα 24 του, πήρε το R.A.C., ένα παραδοσιακά δύσκολο, «τυφλό» τότε, γεμάτο παγίδες ράλυ. Μετά από 70 (!) ετάπ άφησε πέντε λεπτά πίσω του ένα όνομα σαν τον Hannu Mikkola ο οποίος το είχε κερδίσει την προηγούμενη χρονιά και θα το κέρδιζε τις δύο επόμενες.

Ήταν η στιγμή που το όνομά του έγινε ευρύτερα γνωστό, όχι μόνο διότι κυριάρχησε μέσα στα δάση, αλλά επειδή έδειξε μια άνεση στο να «ξεζουμίζει», να τελειώνει ένα κορυφαίο αυτοκίνητο, μια αυτοπεποίθηση πολύπειρου και το θαυμαστό, αγωνιστικά πληθωρικό και αυθάδικο κοντρόλ της βόρειας σχολής.

Πέντε χρόνια αργότερα δεν είχε χτίσει αυτό που θεωρείτο ως αδιαμφισβήτητα μεγάλο όνομα, αλλά τον συνόδευε μια επική φήμη. Θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τον Gilles. Βασιλιάς χωρίς στέμμα. Είχε ταυτόχρονα την τύχη, μα και την ατυχία να πέσει πάνω σε μια ιδιαίτερη εποχή. Μεγάλο πλήθος εκκωφαντικών ονομάτων και οχήματα που έπρεπε να διαθέτεις πληθωρικό ταλέντο, απεριόριστο αγωνιστικό θράσος και βάθος εμπειριών για να τα σπρώξεις στα όριά τους.

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 Next > End >>

Page 3 of 3