Σε ένα ιδιαίτερο κείμενο του καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Αθήνας Αντώνη Λιάκου, καθώς μνημονεύει το έργο του Ιταλού ιστορικού Κάρλο Γκίνζμπουργκ, ο οποίος όπως επισημαίνει επέλεξε την μέθοδο της μικροϊστορίας προκειμένου να διακρίνουμε την ύπαρξη καλά κρυμμένων κόσμων, στάθηκα σε μια παράγραφο που όντως άνοιξε ένα άλλο παράθυρο θεώρησης των περασμένων: «Εκείνο που θέλει να μας πει ο Γκίνσμπουργκ είναι  ότι σε μια εποχή που έμπαιναν τα θεμέλια της επιστημονικής επανάστασης, στα πάνω στρώματα της κοινωνίας. Υπήρχε ένα ανάλογο ενδιαφέρον στα λαϊκά στρώματα τα οποία με τον τρόπο τους συνδύαζαν ετερόκλητα στοιχεία γνώσεων για να συγκροτήσουν τον δικό τους κόσμο. Αν εμείς γνωρίζουμε τον μισό κόσμο, αυτόν που δημιούργησε την  επιστήμη και τον Διαφωτισμό, μας παρουσιάζει τον άλλο μισό που καταδιώχθηκε και χάθηκε».

Την προηγούμενη μέρα μια εύστοχη όσο και πικρή παρατήρηση της Τασούλας Καραϊσκάκη στο κείμενο της, και αυτό στην εφημερίδα «Η Καθημερινή», με τίτλο «Οι αναρτήσεις είναι πια τα “νέα”», έφερε στο προσκήνιο τις ομοιότητες με τους κόσμους του Γκίνζμπουργκ που έρχονται στο σήμερα: «Πλέον, για όλο και περισσότερους «νέα» συνιστούν οι αναρτήσεις των influencers, των διασημοτήτων, των απλών χρηστών σε Instagram και Τik Τοk, με ότι συνεπάγονται για την  κοινωνικοπολιτική υγεία ο εκνοθευμένος λόγος και η ευκολία του ChapGpT». Αν προστεθεί δε και η τρομακτική απώλεια χρόνου που συνήθως δαπανάται στην παρακολούθηση άνευ ή ακόμα χειρότερα αρνητικής σημασίας θεμάτων, ο απολογισμός γίνεται ακόμα πιο απειλητικός.

Εμφανής η ομοιότητα του «του άλλου μισού κόσμου» του Γκίνςμπουργκ, του αντιεπιστημονικού, όπου τα λαϊκά στρώματα «συνδύαζαν ετερόκλητα στοιχεία γνώσεων για να συγκροτήσουν τον δικό τους κόσμο».

Μένει να διαπιστώσουμε, αν στο κοντινό μέλλον οι ομοιότητες θα εξακολουθήσουν και αν «ο εκνοθευμένος λόγος και η ευκολία του ChapGpT» θα καταδιωχθούν και θα χαθούν. Ακούγεται, προς ώρας, πολύ αισιόδοξο.