Spielberg είναι, οπότε υπάρχει ένα επιπλέον κίνητρο, να κλειστείς σε κινηματογραφική αίυουσα. Επί πλέον ο εν λόγω, πέρα από την τόσο πληθωρική όσο και επιτυχημένη παρουσία στην έβδομη Τέχνη έχει δώσει τα επίσης πετυχημένα διαπιστευτήριά του από το 1977 με την «Στενές επαφές τρίτου τύπου» (Close Encounters of the Third Kind‎) και ασφαλώς το 1982 με την «Ε.Τ.»‎ στο θέμα των εξωγήινων και των επαφών των γήινων μαζί τους.

Έτσι μας προσφέρει φέτος, μια ακόμα ταινία με το ιντριγκαδόρικο περιεχόμενο της επιστημονικής φαντασίας.

Είναι η «Ημέρα αποκάλυψης» (Disclosure Day), όπου επιχειρεί με όλα τα μέσα της σύγχρονης κινηματογραφικής τεχνολογίας να φτιάξει μια ακόμα ενδιαφέρουσα ταινία.

Βασίζεται πολύ στο βλέμμα της πρωταγωνίστριάς του Emily Blunt που έχει χάσει τμήμα της φρεσκάδας που είχε στο παρελθόν, όπως π.χ. στην ταινία «Στα πρόθυρα του αύριο» (Edge of Tomorrow) από το 2014, αλλά έχει προσθέσει εμπειρία ερμηνείας.

Από κοντά ο Josh O’Connor (δεν θυμίζει Ιεροκλή Στολτίδη στα νειατά του;) και ο Colin Firth σε μάλλον εύκολους ρόλους, αμπαλαρισμένους με καταδιώξεις, αγωνία και απορίες για το πώς θα εμφανιστεί το άγνωστο στα μάτια του θεατή.

Αν σε αυτά προσθέσουμε το ανηλεές κυνηγητό ημικρατικών, παρακρατικών οργανώσεων που καθόλου δεν επιθυμούν την δημοσίευση αρχείων που καταδεικνύουν τις επαφές των εξωγήινων με τους γήινους, έχουμε ένα ενδιαφέρον περιεχόμενο που συχνά αναφέρεται και στην θεϊκή ύπαρξη, αν όχι αναγκαιότητα.

Να μην λησμονηθεί ασφαλώς, η συμβολή του 94χρονου John Wiliams στην σύνθεση της μουσικής επένδυσης που συνοδεύει τα πλάνα. Μαζί με όλα τούτα, ας τεθεί και η γοητευτική, κόκκινη πινελιά της Giulia, αντίδοτο στους βρυχηθμούς των ισχυρών, μαύρων, αμερικανικών βε οκτώ των διωκτικών αρχών (;).

Θα συγκινήσει σαφώς λιγότερο, ως πολύ λιγότερο από τις προηγούμενες δουλειές του Spielberg με την αντίστοιχη θεματολογία, οι οποίες προαναφέρθηκαν, αλλά ταυτόχρονα αξίζει το μονοψήφιο ποσό των γιούρο που θα κατατεθεί στον αιθουσάρχη.