Ξεκινώντας από την σχέση μεταξύ δυο προέδρων εκείνου της F.I.F.A. και εκείνου των Η.Π.Α., σχέση που δείχνει πως γίνονται οι δουλειές τη σήμερον ημέρα. Ο Τζιάνι Ινφαντίνο ποτέ δεν έκρυψε την  υπερβολική του κολακεία απέναντι στον Τραμπ. Κατά τη διάρκεια της κλήρωσης δε, του απένειμε το βραβείο Ειρήνης της F.I.F.A. Κάτι που δεν υπήρχε, επινοήθηκε, επί τούτου. Έτσι για να γλυκάνει το προεδρικό ντέρτι που δεν του απενεμήθη το Νομπέλ Ειρήνης. Άλλη μια πράξη ηρωικής Τραμπλειχίας. Τον περασμένο Οκτώβριο, ο Ινφαντίνο φορώντας κόκκινο καπέλο MAGA, δεσμεύτηκε να χρηματοδοτήσει το σχέδιο ανασυγκρότησης της Γάζας του Τραμπ.

Σε τούτο το 23^ο Μουντιάλ, το πρώτο που διεξάγεται σε τρείς διαφορετικές χώρες, τον Καναδά, τις Η.Π.Α. το Μεξικό, το πρώτο με τόσες πολλές (48) ομάδες και με βεβαιότητα το πλέον κοστοβόρο ο Ινφαντίνο συνεχίζει να ευλογεί τον Αμερικανό πρόεδρο καθώς χθες μόλις στο Estadio Azteca δήλωσε πως: "Χωρίς την εμπλοκή και τη συμμετοχή του, νομίζω ότι θα ήταν αδύνατο". Αυτά εν μέσω ενός τουρνουά που ήδη πνιγόταν στην αμφισβήτηση πριν καν ξεκινήσει ο πρώτος αγώνας.

Η πιο χτυπητή, μέχρι στιγμής, περίπτωση αφορά τον διαιτητή Ομάρ Αρτάν, σφυρίχτρα της χρονιάς στην Αφρική για το 2025, ο οποίος θα ήταν ο πρώτος Σομαλός που θα σφύριζε στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Υποβλήθηκε σε εντεκάωρη ανάκριση στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Μαϊάμι, ενώ κρατήθηκε σε κελί  για αρκετές ώρες ακόμη και στη συνέχεια απελάθηκε. Αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ ισχυρίστηκε ότι "συνδέθηκε με ύποπτα μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων".

Ο Αρτάν επέστρεψε στην πατρίδα του όπου έτυχε ηρωικής υποδοχής. Οι μεν Αμερικανοί φαίνεται να δυσκολεύονται να ξεπεράσουν την περιπέτεια τους στην μάχη του Μογκαντίσιου τον Οκτώβριο του 1993. Ο δε Ινφαντίνο χαρακτήρισε το επεισόδιο «ατυχές» και απευθυνόμενος στους οπαδούς τους συνέστησε να ηρεμήσουν. Εύστοχη και η παρατήρηση ότι από το Mundial του Jorge Rafael Videla τo 1978, είχαν τα μέλη των αποστολών να αντιμετωπίσουν ανακρίσεις και αποκλεισμούς

Και ενώ οι διοργανωτές υποστηρίζουν ότι δεν θα δραστηριοποιηθούν οι δυνάμεις Μετανάστευσης και Τελωνειακής επιβολής οι διαβόητες ICE, τα συστήματα ασφαλείας που κόστισαν 625 εκ δολ. περιλαμβάνουν και ρομποτικά σκυλιά που περιπολώντας θα στέλνουν βίντεο στους τερματικούς σταθμούς ασφαλείας. Στο Μεξικό υπολογίζεται ότι θα ενεργοποιηθούν 100.000 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, στρατιωτικοί και αστυνομικοί, ενώ στον Καναδά η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρηματοδότησε με 145 εκ. δολ. την Βασιλική Καναδική Έφιππη αστυνομία, καθώς και τις δημοτικές δυνάμεις τάξης.

Δεν την αποκαλείς και γιορτή του ποδοσφαίρου όλη αυτή την υπόθεση. Πάρτυ ίσως. Πάρτυ οικονομικών συμφερόντων. Κάπως έτσι οι παρελθούσες εικόνες αποκτούν μεγαλύτερη αξία διότι ήταν περισσότερο ποδόσφαιρο και λιγότερο οτιδήποτε άλλο. Όπως εκείνο το τι έβγαλε ο Gordon Banks στην εξ επαφής καρφωτή κεφαλιά του μαύρου διαμαντιού, αλλά και αργότερα στον τελικό όταν το καλύτερο δεκάρι του κόσμου δεν χρειάστηκε καν να δει που ήταν ο αρχηγός του, για να του περάσει το τόπι (αργότερα εφευρέθηκε  ο όρος no-look pass) που κεραυνοβόλησε τον Ντίνο Τζοφ. Ε! για να φιλοδωρήσεις με τέσσερα τεμάχια την καλύτερη άμυνα, την ειδικευμένη στο κατενάτσιο παίζεις μπαλάρα. Δεν γίνεται διαφορετικά. Να μην λησμονηθεί ασφαλώς και το επόμενο καλύτερο δεκάρι που σκοράριζε 16 χρόνια αργότερα με πόδια και με χέρια. Και όλα αυτά εκεί, στο Estadio Azteca, στο ίδιο γήπεδο που βγήκε χθες ο Ινφαντίνο και είπε ότι είπε. Ποδοσφαιρική ιεροσυλία; πολιτική αναίδεια;

Με λίγες λέξεις άξιζε τότε, στο 4-1 της Βραζιλίας επί της Ιταλίας, να αποχαυνωθείς ολίγον. Ήμαστε και 13 ετών, με την χούντα στα καραντουζένια της, οπότε ...εντάξει. Σήμερα χωρά και άλλη αποχαύνωση; Θα πρέπει να ρωτήσουμε έναν 13άρη. Σε κάθε περίπτωση ισχύει αυτό που γράφτηκε σε τοίχους αληθινούς, όχι του εφ μπι. "Τόση μπάλα ούτε στη χούντα δεν βλέπαμε".