Μισό αιώνα νωρίτερα, την τελευταία εβδομάδα του Μαρτίου του 1976, διοργανώθηκε το 22^ο ράλυ Σαφάρι. Αυτό που είχε ξεκινήσει το 1953 ως 1st Coronation Safari Rally κάτι σαν φόρος τιμής στην τότε στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ. Το 1960 θα μετονομαζόταν σε East African Safari Rally, από το 1975 σε Safari Rally και από το 1980 θα έφερε το όνομα του χορηγού, είτε ήταν καπνοβιομηχανία, είτε τραπεζικό ίδρυμα, είτε αλκοολούχο ποτό. Από την πρώτη στιγμή ήταν ένας ιδιαίτερα σκληρός, επίπονος, μακρύς σε διάρκεια και έκταση αγώνας. Πέρα από την Κένυα, εκτεινόταν τόσο νοτιότερα στην Τανζανία, όσο και δυτικότερα στην Ουγκάντα. Συχνά με φόντο το περίφημο Κιλιμάντζαρο ή κατά τους Μασάι το «Σπίτι του Θεού», που είχε φροντίσει από το 1936 να το προβάλει στο ευρύτερο κοινό ο Ernest Hemingway, ήταν ένα πρωτόγνωρο σκηνικό στο χώρο των αγώνων ράλυ.

Το 1976 έχοντας σταθεροποιήσει τη θέση του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, που τότε δεν ήταν και τόσο παγκόσμιο, καθότι μόλις δυο αγώνες διοργανώνονταν εκτός Ευρώπης, το Σαφάρι και το ράλυ του Μαρόκου, ο αγώνας είχε διάρκεια πέντε ημερών και μήκος σχεδόν 5.000 χιλιομέτρων. Πριν λίγες μέρες λοιπόν, όλως τυχαίως έπεσα σε ένα 26λεπτο φιλμ που είχε υποστεί την ανάλογη ψηφιακή επεξεργασία, όπου είχε καταγραφεί το τι συνέβη σε εκείνη τη διοργάνωση.

Είναι εντυπωσιακή και απόλυτα νοσταλγική η όλη αφήγηση. Μας μεταφέρει σε ένα άλλο ραλιστικό σύμπαν, όπου τα πληρώματα δεν φορούν κράνη, είναι γνωστό ότι το Σαφάρι δεν είχε ε.δ. αλλά πολύ σφικτές απλές. Τότε που οι οδηγοί κάπνιζαν αρειμανίως, ενώ για άφλεκτες φόρμες ούτε λόγος, μπλουζάκι σορτσάκι ήταν η ενδυμασία, τα απαιτητικά σέρβις γίνονταν όπου δη και οι συνοδηγοί έκαμαν σπριντ μέχρι το τραπεζάκι του κριτή για να καταγραφεί ο χρόνος άφιξης, δεν υπήρχαν ούτε πριντοζίν.  Οι συνθήκες ήταν ακραία σκληρές και εξαντλητικές, καθώς ο συνδυασμός μεγάλης κόπωσης, και υψηλών ταχυτήτων σε άγνωστο τερέν ήταν απαιτητικός και επικίνδυνος.

Σε έναν αγώνα που ουσιαστικά δεν υπήρχαν αναγνωρίσεις, που ένα μεγάλο τμήμα του διεξαγόταν την νύχτα και οι καταρρακτώδεις βροχές προσέθεταν έναν ακόμα σημαντικό βαθμό δυσκολίας, δήλωσαν συμμετοχή 65 πληρώματα με μια μεγάλη γκάμα αυτοκινήτων. Πέρα από τις επίσημες ή ημιεπίσημες οργανωμένες ομάδας, όρα gruppo με Stratos ή τους Γάλλους με 504, τους Γερμανούς με Kadett GTE, τους Ιάπωνες με Lancer ή με 160J, παρατηρούμε ιδιώτες με 1750 GTV, Alfasud, R12, Fulvia, 120Y, Beetle.

Οχήματα που με την πρώτη ματιά δεν ήταν δυνατόν να ολοκληρώσουν. Και όμως στα 17 αυτοκίνητα που αντίκρισαν την καρώ σημαία βρέθηκαν τόσο η 1750 όσο και η Sud. Βεβαίως, ένα χρόνο νωρίτερα, το ΄75, στο 22ο Δ.Ρ.Α. ο Γιάννης Μπαρδόπουλος είχε φέρει πίσω στην Δ. Αρεοπαγίτου την Sud ti μόλις εκτός δεκάδας, όπως και το 1977 ο Θεσσαλονικεύς Κώστας Χαμπής το '77 στο 24ο Δ.Ρ.Α. στην 25η θέση, μετά από 2.759 χιλιόμετρα. Ας μην λησμονηθεί δε, ο τερματισμός του Βαγγέλη "Λυσίκοκομος" Μυτιληναίου με την μπλε 1750 στο 19ο Δ.Ρ.Α. στην έβδομη θέση των μόλις εννέα πληρωμάτων που τερμάτισαν.

Επτά συνολικά Ευρωπαϊκά αυτοκίνητα και δέκα Γιαπωνέζικα ολοκλήρωσαν το Σαφάρι το '76. Να και η κατάταξη, όπου κυριαρχούν Κενιάτες και Τανζανοί οδηγοί, εννέα στους 17 συνολικά. Επίσης ήταν η πρώτη φορά που τερμάτισε Ιάπωνας οδηγός εκεί. Ήταν ο Kenjiro Shinozuka στην πρώτη του συμμετοχή σε Σαφάρι. Το ‘91 και ‘92 θα κερδίσει σε έναν άλλο Αφρικανικό ράλυ του παγκοσμίου πρωταθλήματος, το Μπανταμά στο δυτικό κέρας της Αφρικής, στην Ακτή Ελεφαντοστού, αλλά και το ’97 στο διαβόητο Παρίσι – Ντακάρ, πάντα πιστός στα "τρία φύλα Βελανιδιάς", την Μιτσουμπίσι. Άλλος ένας Ιάπωνας που τερμάτισε σε αυτό το Σαφάρι ήταν ο Yoshio Iwashita με "Βιολέτα".

Ο νικητής Joginder Singh, ήταν αρκετά γνωστός στην Ελλάδα. Μας είχε έρθει στο ΙΔ΄Δ.Ρ.Α., το τελευταίο προδικτατορικό και είχε ολοκληρώσει με τον Σουηδό J.E.Virgin και την λευκή Αmazon στην 9η θέση, μπροστά από τον Τimo Makinen και όλα τα Ελληνικά πληρώματα .

Οι Joginder Singh - J.E.Virgin, κάτω από την Ακρόπολη των Αθηνών, τον Μάιο του 1966.

Ένα χρόνο νωρίτερα είχε κερδίσει το 13^ο East African Safari rally, με συνοδηγό τον αδελφό του Jaswant σε μια 544. Παρατηρώντας την λίστα των τερματισάντων του 1976, θα εντοπίσουμε τον Jaswant Singh στην 13^η θέση.

Οι Joginder & Jaswant Singh στον τερματισμό του 22ου Safari τoν Μάρτιο του 1965.

Επίσης ο Vic Preston jr. που έφερε στον τερματισμό την μοναδική Stratos, επανέλαβε το ίδιο τέσσερα χρόνια αργότερα στο 27ο Δ.Ρ.Α. όταν έφερε 14η στην Δ. Αρεοπαγίτου την μοναδική 450 SLC που τερμάτισε εκείνη τη χρονιά.

Δυο μήνες μετά το 22ο Σαφάρι, κάποιοι από εκείνους που συμμετείχαν στο Σαφάρι, ήρθαν στον τόπο μας για το 23ο Δ.Ρ.Α. Όπως ο Σουηδός Harry Kallstrom που καταγάγει την μοναδική του νίκη σε επίπεδο WRC μετά από εντυπωσιακή εμφάνιση στο λασπωμένο βόρειο κομμάτι του αγώνα, αλλά και ο Κενιάτης γεννημένος στην Ουγκάντα Shekhar Mehta, που πλασαρίστηκε στην τρίτη θέση, με 160 J αμφότεροι. Ανάμεσα τους ο «Σιρόκο» που προσέφερε τους 15 από τους 27 βαθμούς που αποκόμισε συνολικά η Alpine εκείνη τη χρονιά. Τους άλλους 12 ο Jean Ragnotti με Α310 στο Tour de Corse.

23ο Δ.Ρ.Α. 1976. Δεν ήταν τυχαίο που το παρανόμι του Σουηδού νικητή του 23ου Δ.Ρ.Α. ήταν "Σπούτνικ". Να μια ένδειξη εξαιρετικής ομορφιάς.

Για να επιστρέψουμε από εκεί που αρχίσαμε, το κινηματογραφικό αρχείο από το 22^ο Σαφάρι που έφτασε στις μέρες μας ήταν μια παραγωγή που χρηματοδοτήθηκε από τα «τρία φύλα βελανιδιάς» και αξίζει κάθε δευτερόλεπτο της διάρκειας του.

Ιδού και ο αντίστοιχος σύνδεσμος: https://www.youtube.com/watch?v=syerrmdXyT4