Πριν δυο μέρες, ο Τύπος έφερε στο φως ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ που αφορούσε τον αποχαρακτηρισμό και ακολούθως την δημοσίευση 129 εγγράφων της, τότε, Κ.Υ.Π. από την περίοδο 1953 - 1959.

Αθήνα. Εικόνα από τα τέλη της δεκαετίας του ΄50. Ο τόπος προσπαθεί να ξεχάσει το κοντινό παρελθόν, να ανασάνει. Δεν ήταν εύκολο.

Μιμούμενοι μεν, σωστά πράττοντας δε, τις πρακτικές άλλων κρατών που μετά παρέλευση δεκαετιών αποφασίζουν να περάσουν στη δημόσια σφαίρα αρχεία που εν τη γενέσει τους είχαν χαρακτηριστεί απόρρητα, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, έδωσε στη δημοσιότητα περίπου 2.000 σελίδες από 123 αρχεία που αποχαρακτηρίστηκαν.

Αυτές οι κινήσεις είναι χρήσιμες αν όχι αναγκαίες προκειμένου να μελετηθούν, να κατανοηθούν καλύτερα και ακριβέστερα οι συνθήκες της εποχής και πρωτίστως να ερευνηθούν με νηφάλιο και ακριβές ιστορικό γνώμονα. Το επόμενο στάδιο είναι, να ξαναδιατυπωθεί το παρελθόν με περισσότερη τόλμη.

Τα επίσημα αυτά έγγραφα, που ασφαλώς εκφράζουν τις φοβίες τις επιδιώξεις τις απόψεις του κράτους, βρίσκονται, μαζί με άλλα, στον ιστότοπο της Ε.Υ.Π. ως εξής:

Δελτία Πληροφοριών επί Κομμουνισμού 1953 – 1959. Αποχαρακτηρίστηκαν στις 4 Φεβρουαρίου 2026. https://www.nis.gr/el/historical-archive/6794

Δελτία Πληροφοριών επί Πολιτικοοικονομικής Κατάστασης Σοβ. Ένωσης, Δορυφόρων Βαλκανικής, Μ. Ανατολής και Γιουγκοσλαβίας. 1953 – 1959. Αποχαρακτηρίστηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 2025. https://www.nis.gr/el/historical-archive/6793

Το περιεχόμενο, το ύφος και η υπηρεσιακή γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι ενδεικτικά του μετεμφυλιακού κλίματος. Ιδού ένα μικρό δείγμα από την 4^η σελίδα υπομνήματος που συντάχθηκε την 24^η 7^ου 1953 με τίτλο: "Ε.Δ.Α. και Κ.Κ.Ε." που αφορά το στρατόπεδο στον Αη Στράτη ή εν Αγίω Ευστρατίω, όπως προτιμά ο συντάκτης:

Σε ότι περιγράφεται περί του συγκεκριμένου τόπου εξορίας όμως, υπάρχουν και άλλες αναγνώσεις, εκ διαμέτρου αντίθετες. Όπως π.χ. στην 97^η σελίδα του βιβλίου «Λίγος εμφύλιος ακόμα» του Άγγελου Τσέκερη Θεμέλιο δ΄έκδοση 2024.

Τα απόρρητα κάποτε και αποχαρακτηρισμένα πλέον έγγραφα, μόνο θετικά έχουν να προσφέρουν στην αντικειμενική αποτίμηση των ζοφερών εκείνων εποχών, ειδικά στις μέρες μας  όπου οι ψευδείς ειδήσεις είναι κάτι ανάμεσα σε Τέχνη και Επιστήμη. Πιθανότατα δε οι περισσότεροι που θα ασχοληθούν με την ανάγνωσή τους, θα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι αποτελούν μια από τις πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις εφαρμογής ωμής κρατικής βίας αρκετά επιπόλαια περιβεβλημένης με το ένδυμα της νομιμοφάνειας,