Αρκετά αξημέρωτα ακόμα, αρκετά μακριά από τη βουή της πόλης και ένας κότσυφας που ξύπνησε νωρίς επικοινωνεί με έναν νυχτόβιο γκιώνη. Αν και ακατανόητη για το ανθρώπινο ους, η συνομιλία τους κοσμεί τη σιγαλιά της κρύας ανοιξιάτικης νύχτας. Εδώ, ένα τμήμα της συνομιλίας.

Συνομιλία επίσης, ήταν ο τίτλος, ακριβής μετάφραση από το πρωτότυπο Conversation, της ταινίας του F.F. Copolla που επιστράτευσε γαλαξία αστέρων στην διανομή των ρόλων: G. Hackman, J. Cazale, R. Duvall, H. Ford και έτυχε εισπρακτικής επιτυχίας παράλληλα με την υψηλή ποιότητά της και τις διακρίσεις που αποκόμισε. Βρισκόμασταν στο 1974 και νομίζαμε ότι

ο κόσμος πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Ο πλανήτης ζούσε στα απόνερα της πρώτης ενεργειακής κρίσης, ο R.M. Nixon εγκατέλειπε τον Λευκό Οίκο με τον πλέον ατιμωτικό τρόπο, ο Αττίλας σκορπούσε οδύνη στην Κύπρο, η Ινδία κατασκεύαζε το πρώτο της πυρηνικό όπλο ονομάζοντάς το «Χαμογελαστός Βούδας». Αρκετά ειρωνικό.

Μισό αιώνα και δυο χρόνια αργότερα, τα προβλήματα εκείνης της εποχής, μας φαίνονται σε σύγκριση με τα σημερινά, ευχάριστες ασκήσεις που με λίγη επιμέλεια και προσοχή θα λύνονταν. Δεν έγινε όμως κάτι τέτοιο. Και όσα λύθηκαν μάλλον δημιούργησαν άλλα μεγαλύτερα ή περισσότερα.

Επιζούμε ελπίζουμε σε ένα ταλαίπωρα και αφόρητα διαδραστικό κόσμο, ψάχνοντας νησίδες ισορροπίας και γαλήνης. Δεν είναι εύκολο και για κάποιους ακραία δύσκολο. Μια συνομιλία θα βοηθήσει έστω περιστασιακά έστω και για λίγο.