Βαθιά καταθλιπτική και ακραία δυσάρεστη η είδηση που κατέφθασε χθες από το Reuters. Αφορά την τύχη της εφημερίδας «The Washington Post» η διοίκηση της οποίας, αποφάσισε την απόλυση του 30% του προσωπικού της. Οι χαρακτηρισμοί δεν έχουν να κάνουν μόνο με το στενάχωρο της υπόθεσης για τους εκατοντάδες εργαζόμενους που ψάχνουν πως θα βιοποριστούν.

Αφορά κάτι ευρύτερο, πιο ανησυχητικό και θα πρέπει να γυρίσουμε χρονικά πίσω, στον Οκτώβριο του 2013, όταν ο μεγιστάνας Jeff Bezos, μέσω της εταιρείας του Nash Holdings απόκτησε τον τίτλο καταθέτοντας 250 εκατ. δολ., στην οικογένεια Graham διακηρύσσοντας ταυτόχρονα ότι ερχόταν «μια χρυσή περίοδος». Χρυσή; Και χρυσή για ποιους;

Ας θυμηθούμε τι εστί Post ή έστω τι ήταν. Ιδρύθηκε το 1877 και το 1933, ο Eugene Meyer αγόρασε την εφημερίδα, σώζοντάς την από πτώχευση, την εξυγίανε οικονομικά και ενίσχυσε την φήμη της. Ο γαμπρός του Phil Graham και η θυγατέρα του Katharine συνέχισαν πάνω στις ίδιες αρχές Η δημοσιοποίηση των εγγράφων του Πενταγώνου από την Post το 1971 βοήθησε την τόνωση της αντίθεσης στον πόλεμο του Βιετνάμ. Λίγο αργότερα οι δημοσιογράφοι Bob Woodward, Carl Bernstein ηγήθηκαν της έρευνας για τη διάρρηξη στα γραφεία της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών, η οποία εξελίχθηκε στο σκάνδαλο Watergate και στην παραίτηση του Προέδρου Richard Nixon το 1974.

Είναι η εφημερίδα με την μεγαλύτερη κυκλοφορία στην μητροπολιτική περιοχή της Ουάσινγκτον, την τρίτη θέση σε πανεθνικό επίπεδο μετά τους New York Times και την Wall Street Journal και γνωστή για το ημεδαπό πολιτικό της ρεπορτάζ, καθώς και μία από τις λίγες αμερικανικές εφημερίδες που εξακολουθούν να λειτουργούν γραφεία στην αλλοδαπή.

Μια σφριγηλή εικόνα για το πως δούλευε η εφημερίδα, μας την έχει διηγηθεί από το 2017 γλαφυρά, έντονα το δημιούργημα του St. Spielberg «The post», αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα την εκδικητικότητα, την μοχθηρότητα της ανεξέλεγκτης πολιτικής εξουσίας. Βεβαίως, αναπτύσσεται στην ταινία και το φαινόμενο της σύντηξης ανάμεσα στο Λευκό Οίκο, το Κογκρέσο και τα υψηλά στελέχη της Δημοσιογραφίας, με το ξεχωριστό παράδειγμα των φιλικών και στενών σχέσεων του J.F.K με τον διευθυντή της Washington Post, B. Bradlee. Αλλά αν αυτή σχέση θεωρήθηκε «μη αρμόζουσα», η σύγκριση με το σήμερα είναι απογοητευτική.

Και αν τότε γινόταν λόγος για την αυθαιρεσία της κρατικής εξουσίας, θα ερχόταν επί προεδρίας W., ο ιδιόρρυθμος αλλά εύστοχος Hunter Thomson λέγοντάς μας: «Ο Richard Nixon μοιάζει σήμερα με έναν φλογερό φιλελεύθερο, σε σύγκριση με ένα golem όπως ο George Bush». Που να ζούσε το σήμερα.

Στο σήμερα που ο Jeff Bezos υποσχέθηκε χρυσή εποχή στην Post, αλλά μετά την δεύτερη εκλογή του εργολάβου - τηλεοπτικού αστέρα στην προεδρία των Η.Π.Α. ξεδοντιάζει μεθοδικά την εφημερίδα. Της αφαιρεί την ερευνητική ταυτότητα, σιώπησε όταν το FBI εισέβαλε στο σπίτι της δημοσιογράφου Hannah Natanson που κάλυπτε στην Post τις μεταρρυθμίσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Προτίμησε να χρηματοδοτήσει μέσω της Amazon που ελέγχει με 40 εκ. δολ. το ντοκιμαντέρ «Melania» που αναφέρεται στη σύζυγο του πρόεδρου, το οποίο αφενός έλαβε συντριπτικά αρνητικές κριτικές, αφετέρου έχει χαρακτηριστεί ως ταινία προπαγάνδας.

Πράττων ως  επιχειρηματίας, μετά την εκλογή του συναδέλφου του στο λευκό οίκο, έκανε λόγο «για απίστευτη πολιτική επιστροφή», προσκλήθηκε και παρέστη στην ορκωμοσία του, έδωσε σαφείς εντολές οι στήλες γνώμης στην Post να μην είναι επιθετικές προς το κίνημα MAGA και η πρόθεσή του να προσεταιριστεί την εξουσία δεν κρύβεται. Να νιώθει άραγε απειλή για την περιουσία του, που αποτιμάται στα 250 δις. δολάρια; Να έχει αγωνία για την συντήρηση της θαλαμηγού του αξίας 500 εκ. δολαρίων; Αυτά ήταν μερικά από τα ερωτήματα των απολυμένων.

Για αυτό η ανεξάρτητη δημοσιογραφία απαιτεί εκδότες και όχι επιχειρηματίες και χρειάζεται ερευνητικούς δημοσιογράφους και όχι δημοσιοσχεσίτες που πληκτρολογούν δελτία τύπου. Όλα συμμαχούν σε μια απροκάλυπτη απόπειρα μαζικής παραπληροφόρησης και γλυκιάς ύπνωσης, που από ότι φαίνεται προς το παρόν πηγαίνει μια χαρά. Ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού.

Κάπως έτσι αυτό το Democracy Dies in Darkness που συνοδεύει τον τίτλο της εφημερίδας αποδεικνύεται,τοις πράγμασι.