Όχι ακριβώς απολογισμός, αλλά κάτι σαν άποψη για το χρόνο που φεύγει, ο οποίος παρασύρει μαζί του στην πόρτα του παρελθόντος και το πρώτο τέταρτο του εικοστού πρώτου αιώνα.

Πυκνά τα γεγονότα που σημάδεψαν το έτος, ομοίως και για τα τόσα απίθανα, όσο και δυσάρεστα που συνέβησαν στα πρώτα 25 του αιώνα. Λίγοι είναι οι παράγοντες που προσφέρουν μια σωστή αποτίμηση ενός χρονικού διαστήματος. Έχουν να κάνουν με την άρτια πληροφόρηση και την ορθή αντίληψη του τι συμβαίνει δίπλα μας ή μακρύτερα.

Δύσκολο να είναι κάποιος χαρούμενος ή ικανοποιημένος πέρα από τα όποια σημαντικά προσωπικά, που έχουν κάνουν με την αξιοπρέπεια που διαχειρίστηκαν, τις υποχρεώσεις, τις επιδιώξεις, τα προβλήματά τους ο ίδιος και οι αγαπημένοι του.

Οφείλουμε να ήμαστε ευγνώμονες που ζούμε σε περιβάλλον ειρήνης, και θα ήταν εξαιρετικό όσο και αν φαντάζει αδύνατο να βιώναμε και μια κοινωνική ειρήνη, μια ισορροπία έστω. Αλλά εξ’ όσων συμβαίνουν, εντός συνόρων, συνάγεται το συμπέρασμα ότι περισσότερο απομακρύνεται η πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο, παρά οτιδήποτε άλλο.

Ζούμε μια εποχή όπου η αντίσταση, απέναντι στον καταιγισμό της παραπληροφόρησης, στον υπερπληθωρισμό της ανοησίας και στα άγρια τοπία του αμοραλισμού, είναι έργο τιτάνιο.

Ποτέ στο παρελθόν το ανθρώπινο είδος δεν διαφήμισε την κουταμάρα του τόσο πολύ, τόσο ξεδιάντροπα όσο στην εποχή των σός(ι)αλ. Ποτέ το τόσο φτηνό δεν τυλίχτηκε σε τόσο λαμπερά αμπαλάζ. Ποτέ, σε αυτό τον τόπο, ο πολίτης δεν κατάπιε το δόλωμα στο αγκίστρι της πολυτέλειας και του δήθεν με τόση βουλιμία. Ποτέ η διασκέδαση δεν απομακρύνθηκε τόσο πολύ από την ψυχαγωγία.

Το παιχνίδι θα παιχτεί από τους νεοεισερχόμενους στο μονοπάτι της ζωής, τα νεογνά που ήρθαν ή έρχονται στη ζωή και ασφαλώς τους γονείς τους. Στην πλέον αισιόδοξη άποψη, θα απαιτηθεί μια γενιά.

Καλή χρονιά και καλύτερή μας τύχη.