Τα εγγεγραμμένα, στο μητρώο του υπουργείου Μεταφορών, αυτοκίνητα οχήματα ξεπερνούν τα δέκα εκατομμύρια. Δημιουργείται έτσι κάπως θεωρητικά, μια αναλογία σχεδόν ένα τροχοφόρο ανά κάτοικο. Το θεωρητικά έχει να κάνει με ένα απροσδιόριστο, κατ’ αρχάς πλήθος οχημάτων που ναι μεν είναι εγγεγραμμένο αλλά όχι απαραίτητα στην κυκλοφορία.

Επίσημη μελέτη που εκπονεί το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, από τα τέλη του 2024, μας καταδεικνύει ότι από τα δέκα αυτά εκατομμύρια, περίπου 700.000 οχήματα δεν έχουν ελεγχθεί από τα ΚΤΕΟ, άλλα σχεδόν 244.000 κυκλοφορούν ανασφάλιστα αλλά οι ιδιοκτήτες τους είναι συνεπείς ως προς τα τέλη κυκλοφορίας, ενώ περισσότερα από 113.000 είναι μεν ασφαλισμένα, αλλά οφείλουν τα τέλη κυκλοφορίας. Τέλος 350.000 με πρώτη άδεια κυκλοφορίας πριν το 1985 εμφανίζονται ενεργά.

Αν προστεθούν τα «προβληματικά» οχήματα θα μας δώσουν ένα σύνολο από περίπου 1.050.000 τροχοφόρα που, δεν θα έπρεπε να κυκλοφορούν. Περισσότερα από το 10% του συνόλου αλλά και περισσότερα από το σύνολο όλων των οχημάτων που κυκλοφορούσαν στην ελληνική επικράτεια το 1977.

Με την πρώτη αράδα να αναφέρει πως: «Τα αυτοκίνητα κατακτούν την Ελλάδα» δημοσιεύεται στο τεύχος Μαΐου του 1968 του περιοδικού «ωτο τουρίσμ», ένα μονόστηλο όπου το πλήθος των εν κυκλοφορία αυτοκινήτων στην Ελληνική Επικράτεια τον Νοέμβριο του 1967 ήταν 237.442.

Δέκα χρόνια αργότερα, στην έκδοση του 1978 της ετήσιας στατιστικής επετηρίδας της Ελλάδας, υπό την επιμέλεια της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας δημοσιεύεται, στο τμήμα «Μεταφοραί & Επικοινωνίαι», ένας αναλυτικός πίνακας με τα αυτοκίνητα οχήματα που κυκλοφορούν στη χώρα από το 1964 έως το 1977. Ακολούθως υπάρχει και ο αντίστοιχος για την πρωτεύουσα.

Χρήσιμα συμπεράσματα. Στο χρονικό αυτό διάστημα των 14 ετών από το '64 έως το τέλος του '77, τα Ι.Χ. είναι 7,5 φορές περισσότερα, τα φορτηγά 4,5, οι μοτοσυκλέτες 2,1 και τα λεωφορεία 1,8. Ταυτόχρονα, η πρωτεύουσα συγκεντρώνει τα μισά οχήματα της επικράτειας αν εξαιρεθούν τα φορτηγά.

Λίγα χρόνια αργότερα από την ίδια υπηρεσία, δημοσιεύεται αντίστοιχος πίνακας που αφορά το χρονικό διάστημα από το 1982 έως και το 1986. Εδώ παρατηρούμε την αύξηση των επιβατικών αυτοκινήτων, "μόνο" κατά 36,4 % , ενώ οι μοτοσυκλέτες σημειώνουν 46,5%.

Αυτό, σε μεγάλο βαθμό είναι απότοκο από τον Ιούλιο του 1979 όταν εν μια νυκτί το, υπό τον Κων/νο Μητσοτάκη, υπουργείου Συντονισμού διπλασίασε την εισφορά και το τελωνείο των εισαγομένων επιβατικών αυτοκινήτων.  Ένα αυτοκίνητο με κινητήρα 1.300 κ.εκ. που κατέβαλε εισφορά 73 χιλ. δρχ. θα ανέβαινε στις 146 χιλ. Αντίστοιχη αύξηση έγινε και στις τελωνειακές χρεώσεις. Τούτο σήμαινε ότι η τελική αξία του, αυξανόταν κατά περίπου 40% με αποτέλεσμα η αγορά να παγώσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Αύξηση έγινε και στην τιμή των καυσίμων που έφθασε τις 30 δρχ. το λίτρο. Για όσους έχουν λησμονήσει την αναλογία με το ευρώ, ένα λίτρο σούπερ τότε, καθότι η αμόλυβδη ήταν ακόμα άγνωστη λέξη, στοίχιζε 0,08 λεπτά του ευρώ. Ταυτόχρονα εφαρμόστηκε και η εκ περιτροπής κυκλοφορία των επιβατικών αυτοκινήτων τα σαββατοκύριακα. Τα μέτρα παρουσιάστηκαν ως βήμα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, αλλά την ίδια στιγμή στόχευαν και κάπου αλλού.

Η τελευταία παράγραφος από το εισαγωγικό κομμάτι του περιοδικού «auto ΕΞΠΡΕΣ» τ.145 του Αυγούστου 1979, σ.14 -15, με τίτλο «Ο σκύλος χορτάτος η πίττα αφάγωτη» μας προσφέρει τους παράλληλους στόχους.

Μιλάμε, όμως, για έναν διαφορετικό τόπο, μιαν άλλη εποχή και ευρύτερα, έναν ολότελα αλλαγμένο κόσμο. Χωρίς την κορεσμένη Αττική οδό, χωρίς Εγνατία, με άλλο νόμισμα, προ τόσο θεμελιωδών αλλαγών που προέκυψαν, όπως η «Αλλαγή», ή το περίφημο «…and the city is Athens», την έκρηξη του Χ.Α.Α., το σοκ των Μνημονίων.

Φυσικά, άνευ της αναλογίας ένα όχημα ανά κάτοικο και ασφαλώς με λιγότερο απαιτούμενο χρόνο, για οπουδήποτε προς οπουδήποτε στο Λεκανοπέδιο πίσω από το βολάν οπουδήποτε τετράτροχου. Κάποιοι θα βάφτιζαν τις τρέχουσες συνθήκες ως το τίμημα της ανάπτυξης. Άλλοι θα αμφισβητούσαν την ίδια την ανάπτυξη.