Guns without Roses – (Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2018) PDF Print E-mail

Η περίφημη δεύτερη τροπολογία του Αμερικανικού Συντάγματος, προστατεύει, από τον Δεκέμβρη του 1791, το δικαίωμα της οπλοκατοχής των πολιτών, για λόγους αυτοάμυνας. Συνήθως την θυμόμαστε κάθε φορά που ξεσπά κάποιο μακελειό και μερικές δεκάδες θύματα κείτονται αιμόφυρτα από τα πυρά κάποιου ψυχικά διαταραγμένου.

Καθώς συμπληρώθηκαν 227 χρόνια από τότε που εγκρίθηκε, ο κόσμος είναι σαφώς πιο βίαιος από τότε στην μαζικότητα, και στην εξάπλωση των πυροβόλων όπλων σε κάθε γωνιά του πλανήτη και σε όλη σχεδόν την κοινωνική διαστρωμάτωση.

Στη Δύση υπάρχει και η Εθνική Ένωση Τυφεκίου της Αμερικής (National Rifle Association). Ιδρύθηκε το 1871, μέλη της υπήρξαν εξέχοντα μέλη της κοινωνίας, όπως ο πιλότος θρύλος της πολεμικής αεροπορίας  Charles «Chuck»Yeager, ή ο καλοθοσφαιριστής Karl Malone. Πρόεδροί της επίσης γνωστοί παγκοσμίως όπως ο κινηματογραφικός αστέρας Charlton Heston.

Την τρέχουσα χρονιά μάλιστα, στον προεδρικό θώκο της N.R.A., ανήλθε ο από τριακονταετίας γνωστός μας, παρασημοφορημένος στον πόλεμο της Ινδοκίνας, αντισυνταγματάρχης των Πεζοναυτών, Oliver North. Ξεχασμένες πια οι κατηγορίες για το ρόλο του στην παράνομη πώληση όπλων σε εξωφρενικές τιμές στο εχθρικό για τις Η.Π.Α. καθεστώς του Ιράν, τα έσοδα των οποίων προσφέρονταν για την ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης των Σαντινίστας στην Νικαράγουα .


Ενδιαφέρουσες είναι οι απόψεις των πολιτικών σχετικά με τα όπλα. Όπως αυτή του 36ου προέδρου των Η.Π.Α. Lyndon Baines Johnson,: «Τα όπλα, οι βόμβες, οι ρουκέτες και τα πολεμικά πλοία είναι όλα σύμβολα της ανθρώπινης αποτυχίας». Κι όμως αυτός ο άνθρωπος, διέταξε την κλιμάκωση του πολέμου στην Ινδοκίνα και την περίφημη εκστρατεία Rolling Thunder τους μαζικούς βομβαρδισμούς στο βόρειο Βιετνάμ, που κόστισε τις ζωές δεκάδων χιλιάδων αμάχων.

Ο Shimon Peres, πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, τιμημένος με Νομπέλ ειρήνης, τελευταίος ηγέτης του που γεννήθηκε στην Διασπορά, και επιπροσθέτως πρωτοξάδελφος της Lauren Bacall υπήρξε πιο συνετός με τη δήλωσή του: «Αφήστε μας να πάμε από τις σφαίρες στα ψηφοδέλτια και από τα όπλα στα φτυάρια».

Με διαφορετικό τρόπο, πλησιάζει το θέμα ο John Fogerty, κιθαρίστας, ερμηνευτής και τραγουδοποιός των περίφημων Creedence Clearwater Revival με το κομμάτι του run through the jungle. To 1970, στα 25 του χρόνια, στο πέμπτο άλμπουμ των G.C.R. κάνει μια ανατριχιαστική αναφορά για την οπλοκατοχή στην πατρίδα του καθώς στολίζει το ρεφρέν του τραγουδώντας: Two hundred million guns are loaded, Satan cries "take aim".  (διακόσια εκατομμύρια όπλα είναι γεμάτα και ο Σατανάς προστάζει σημαδέψτε). Στις μέρες μας, που ο πληθυσμός των Η.Π.Α. έχει ξεπεράσει τα 325 εκατομμύρια, τίθεται το ερώτημα, αν τα όπλα που ανήκουν σε πολίτες είναι περισσότερα ή λιγότερα από τον πλήθος των πολίτων.

Ένα πολύ συγκινητικό σημείωμα, σχετικά με την οπλοκατοχή κάνει ο Lawrence Durrell στο πόνημά του Bitter Lemons (Πικρολέμονα). Όταν λοιπόν στην Κύπρο του ΄56 σφίγγει η καθημερινότητα και ο Βρετανός συγγραφέας νιώθει ότι πιθανόν να απειλείται, καθώς υπηρετεί στις δημόσιες σχέσεις του Βρετανικού κυβερνείου, αναγκάζεται να δανειστεί ένα πιστόλι από Σκώτο ταγματάρχη και σημειώνει: «Ήταν παρηγοριά και αίσχος συνάμα».

Ατυχώς όμως, για κάθε Lawrence Durrell του παρελθόντος, θα αναδύεται και μια Tomi Lahren του παρόντος. Αμερικανίδα, νέα, όμορφη, συνταγματικώς συντηρητική, όπως αυτοπροσδιορίστηκε μας είπε δίχως αναστολές: «Οι πόρτες έχουν κλειδαριές, οι πολίτες όπλα και οι χώρες σύνορα».